Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding facts not in original complaint.

Απόφαση 985 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 985/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ......, 2. ........., 3. ........ και 4. .........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Μαλέσιο.

Της αναιρεσίβλητης: ......... η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κακίση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-2-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4048/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7542/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-11-2005 αίτησή τους καθώς και με τους από 30-9-2004 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 20-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, το ορισμένο ή όχι του δικογράφου της αγωγής, ως προς την έκθεση πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική βάση της, εκτιμάται κυριαρχικώς από το δικαστήριο της ουσίας. Εξαίρεση ισχύει στην περίπτωση που το δικαστήριο αξιώνει στοιχεία περισσότερα από όσα πράγματι απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκείται σε λιγότερα ή διαφορετικά από αυτά.

Στην περίπτωση αυτή υπάρχει παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου που ιδρύει το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης. Αν τυχόν το δικαστήριο έλαβε υπόψη θεμελιωτικά γεγονότα, μη διαλαμβανόμενα στο αγωγικό δικόγραφο και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ή δεν έλαβε υπόψη τέτοια γεγονότα, μολονότι διαλαμβάνονταν στην αγωγή, τότε ιδρύεται ο προβλεπόμενος από το εδάφιο 8 του ίδιου άρθρου λόγος αναίρεσης.

Τέλος, αν το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου, θεώρησε επαρκή τα εκτιθέμενα για την περαιτέρω εξειδίκευση του κανόνα δικαίου πραγματικά γεγονότα, τότε ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 14 του προαναφερόμενου άρθρου 559. Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 70, 118 εδάφ. 4, 216 ΚΠολΔ και 1094 ΑΚ για το ορισμένο της αναγνωριστικής αγωγής κυριότητας ακινήτου, απαιτείται μεταξύ των άλλων, να γίνεται ακριβής περιγραφή του επιδίκου ακινήτου και να αναφέρεται το έννομο συμφέρον του ενάγοντος.

Ειδικότερα ως προς την περιγραφή του ακινήτου, πρέπει να αναφέρονται στην αγωγή η θέση, η έκταση, η ιδιότητα (οικόπεδο, αγρός κλπ) και τα όρια με κάθε λεπτομέρεια, ώστε να μη γεννιέται αμφιβολία για την ταυτότητά του. Δεν είναι όμως αόριστο το δικόγραφο της αγωγής όταν δεν αναφέρει τις πλευρικές διαστάσεις του ακινήτου ή τον προσανατολισμό των ορίων, όταν δεν κατονομάζει τους γείτονες, ή όταν δεν αναφέρει το Δήμο όπου βρίσκεται, αρκεί να μην επηρεάζεται η ταυτότητα του ακινήτου.

Περαιτέρω, το έννομο συμφέρον στην εν λόγω αγωγή συνίσταται στην προσβολή από τον εναγόμενο του δικαιώματος του ενάγοντος είτε με την αποβολή του και κατάληψη του ακινήτου, είτε με άλλη ενέργεια ή παράλειψη ενέργειας που έπρεπε να γίνει είτε με απλή αμφισβήτηση, εφόσον με αυτήν δημιουργείται για το δικαίωμα σύγχυση και αμφιβολία.

Στην προκείμενη υπόθεση, οι αναιρεσείοντες με το πρώτο μέρος του πρώτου λόγου της αίτησης αποδίδουν την αιτίαση στο Εφετείο ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια κατ' εκτίμηση, από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο δεν απέρριψε την αγωγή ως αόριστη α) λόγω έλλειψης έννομου συμφέροντος της ενάγουσας, ενόψει ότι αυτή δεν επικαλείται ότι βρίσκεται στη νομή και κατοχή του επίδικου και β) και λόγω μη ακριβούς περιγραφής του ακινήτου, κυρίως ως προς τη θέση που αυτό βρίσκεται μολονότι προτάθηκε νομίμως κατά τη συζήτηση ενώπιον του Εφετείου.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι όσον αφορά στην πρώτη περίπτωση δεν ήταν αναγκαίο για το ορισμένο της αγωγής να αναφέρεται ότι η ενάγουσα κατέχει και νέμεται το επίδικο ακίνητο. Όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση ο λόγος είναι αβάσιμος διότι, από την απόφαση, η οποία κυριαρχικώς εκτίμησε την ιστορική βάση της αγωγής, και από την αγωγή προκύπτει ότι το επίδικο ακίνητο είναι "αγροτεμάχιο που βρίσκεται στη θέση "......" της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Αχαρνών Αττικής έχει εμβαδόν 570τ.μ.

και συνορεύει ανατολικά σε πλευρά 9,50μ. με ιδιοκτησία αγνώστων, δυτικά σε πλευρά 9,50μ. με την οδό ........., βόρεια σε πλευρά 60μ. με ιδιοκτησία κληρονόμων ...... και νότια σε πλευρά 60μ. με ιδιοκτησία αγνώστων", στοιχεία που προσδιορίζουν πλήρως την ταυτότητά του.

Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338-340 και 346 του ΚΠολΔ, ο δικαστής για να σχηματίσει την κρίση του επί των ασκούντων ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της διάταξης αυτής ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του εδαφίου 11γ΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Για να είναι όμως ορισμένος ο αναιρετικός λόγος πρέπει να αναφέρεται ότι τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα προσκομίσθηκαν με επίκληση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου της αίτησης από το ανωτέρω εδάφιο, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο δυο έγγραφα (το....... έγγραφο του Δήμου Αχαρνών το κεκυρωμένο αντίγραφο του χάρτη της περιοχής του Δήμου Αχαρνών).

Ο λόγος αυτός της αίτησης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι σε αυτόν δεν γίνεται αναφορά ότι τα ανωτέρω έγγραφα προσκομίστηκαν με επίκληση ενώπιον του Εφετείου. (άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ). Περαιτέρω με τον ίδιο λόγο οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται επικουρικώς ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των άνω εγγράφων χωρίς καμία επιπλέον διευκρίνιση.

Και ο επικουρικός λόγος, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ανεξάρτητα από την αοριστία του, αφού δεν αναφέρεται ούτε το περιεχόμενο των εγγράφων ούτε διαλαμβάνεται σχετικά με αυτά στην απόφαση, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, για την ίδια, όπως και ανωτέρω, αιτία.

Επειδή, με το δεύτερο λόγο της αίτησης και το δεύτερο μέρος του πρώτου πρόσθετου λόγου προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων έφεσης σχετικά με την ταύτιση των θέσεων "......" και "......", όπου βρίσκεται το ακίνητο και την εν γένει ταυτότητα αυτού. Ο λόγος αυτός από τον αρ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, διότι ως έγγραφα των οποίων η παραμόρφωση του περιεχομένου τους δημιουργεί τον λόγο αυτό, θεωρούνται τα αποδεικτικά έγγραφα, τα προβλεπόμενα από τα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ, μεταξύ των οποίων δεν συμπεριλαμβάνονται και τα διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι οι άνω πρόσθετοι λόγοι έφεσης, που αναφέρονται στην ενεστώσα δίκη.

Επειδή με τον πρώτο πρόσθετο λόγο της αίτησης, μέρος πρώτο, οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, για πλημμέλεια από τον αρ. 8β του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ενώ ισχυρίσθηκαν ότι η από 31-5-1978 απόδειξη δεν συντάχθηκε την αναφερομένη σε αυτήν προθεσμία, αλλά πολύ αργότερα το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αυτόν τον ισχυρισμό τους που είναι ουσιώδης ως προς το ποιος άσκησε νομή στο επίδικο κατά τα έτη 1978-1980. Ο ισχυρισμός αυτός, που συγκροτεί τον άνω λόγο, δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την έννοια της προαναφερόμενης διάταξης, δηλαδή δεν αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό που τείνει σε κατάλυση του αγωγικού δικαιώματος, αλλά εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου από το Εφετείο, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Επομένως ο πρώτος λόγος κατά το πρώτο σύνολο αυτού είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Επειδή, με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο της αίτησης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του αρ. 11γ, για την έννοια και τις προϋποθέσεις εφαρμογής του οποίου γίνεται λόγος πιο πάνω. Ειδικότερα οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, ότι δεν έλαβε υπόψη τις ..... και ....... ένορκες βεβαιώσεις την τεχνική έκθεση του ...... και το φάκελο των φωτογραφιών που προσκόμισαν με επίκληση ενώπιόν του. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από τη γενική βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη του "όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι (για μερικά των οποίων γίνεται ειδικά μνεία)", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης και από την ειδική μνημόνευση ότι έλαβε υπόψη τις πιο πάνω αναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες αναφέρει με τα αριθμητικά στοιχεία τους, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν από το Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.11.2005 αίτηση και τους πρόσθετους αυτής λόγους του ........ κλπ, για αναίρεση της 7542/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που τα ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ