Supreme Court dismisses appeal on evidence assessment grounds due to lack of legal basis and procedural absence.

Απόφαση 982 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 982/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ........... και 2. .........., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: ............. που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ευαγγέλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-2-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29478/1996 και 14289/1997 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 734/1998 μη οριστική και 219/2003 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-4-2003 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 7-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες .......... και ............ εκθέσεις επιδόσεως της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ............, επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τις πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης συνεδρίαση, καθώς και κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με την επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, σε καθένα από τους αναιρεσείοντες.

Επομένως, εφόσον οι αναιρεσείοντες δεν εμφανίσθηκαν και δεν έλαβαν μέρος στη συζήτηση κατά την πιο πάνω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.- Επειδή, ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται αν από τις πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, οι οποίες συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της, αν δηλαδή γεννώνται αμφιβολίες για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου από το δικαστήριο της ουσίας.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος αναφέρεται σε πλημμέλειες που σχετίζονται με τη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος, με την παράθεση, δηλαδή, των περιστατικών που αποδείχθηκαν και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση, συσχετισμό και αξιολόγηση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση της εξαγωγής από αυτές του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι αυτή, λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών, δεν έχει νόμιμη βάση ως προ το ζήτημα της απόκτησης κυριότητας της αναιρεσίβλητης στο περιγραφόμενο στην αγωγή της ακίνητο.

Οι αποδιδόμενες, ωστόσο, στην προσβαλλόμενη απόφαση ανεπάρκειες αναφέρονται στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων. Ειδικότερα, οι αναιρεσείοντες, για τη στήριξη του λόγου αυτού, προβάλλουν ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δε γίνεται ιδιαίτερη μνεία των επί μέρους αποδεικτικών μέσων, δεν εξαίρονται εκείνα τα αποδεικτικά μέσα που έχουν ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα και δεν αναφέρεται αν η έκθεση πραγματογνωμοσύνης που έλαβε υπόψη το δικαστήριο συμφωνεί με την έκθεση του τεχνικού συμβούλου που διόρισε η αναιρεσίβλητη.

Επίσης, οι αναιρεσείοντες, χωρίς να ισχυρίζονται ότι το Εφετείο προσέδωσε δεσμευτική αποδεικτική δύναμη στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης και την έκθεση του τεχνικού συμβούλου, προβάλλουν, για τη θεμελίωση του λόγου αυτού, ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν γίνεται μνεία ότι το Εφετείο εκτίμησε ελεύθερα τις εκθέσεις αυτές.

Τέλος, οι αναιρεσείοντες, χωρίς να επικαλούνται κάποια ακυρότητα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης και ότι τέτοια ακυρότητα είχαν προβάλλει στο Εφετείο, επικαλούνται επίσης προς θεμελίωση του λόγου αυτού, την έλλειψη μνείας στην προσβαλλόμενη απόφαση για τον τρόπο με τον οποίο ο πραγματογνώμονας διεξήγαγε την πραγματογνωμοσύνη και για το εάν αυτός συμμορφώθηκε προς τις οδηγίες που δόθηκαν σε αυτόν από το δικαστήριο που τον διόρισε.

Επομένως ο μοναδικός αυτός λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει πλημμέλειες, αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Απριλίου 2003 αίτηση των 1) ............... και 2) .............. για αναίρεση της 219/2003 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.- Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ