Supreme Court quashes appeal judgment for considering unproposed facts regarding church property acquisition by prescription.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Court of Appeal's decision because it considered a fact regarding the church's ownership that was never raised by the defendant. The plaintiff sued to recognize their ownership by prescription, but the defendant had not argued that the property was excluded from prescription due to church ownership. The court ruled this failure to propose the argument constituted a procedural error under Article 559 of the Civil Procedure Code, mandating a remand for retrial.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559, paragraph 8 of the Civil Procedure Code; Article 1094, 1045, 1054, 1055 of the Civil Code: A court judgment is void if it takes into account facts that were not proposed by the parties and have a significant impact on the outcome of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 977 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 977/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Γεώργιος Ριτσόπουλος, Οικοδομική Ανώνυμη Τεχνική και Κατασκευαστική Εταιρεία" και με διακριτικό τίτλο "ΔΩΜΑ ΑΕ" που εδρεύει στο Ηράκλειο και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. ............., που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Ιωάννη Ξυλούρη και Δημήτριο Σαββόπουλο.
Του αναιρεσίβλητου: Δήμου Ηρακλείου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Δήμαρχο Ηρακλείου, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πελαγία Ζαχαριουδάκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-5-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 133/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 447/2004 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-4-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 26-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου κατά το πρώτο μέρος αυτού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως της 447/2005 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ.8 του ΚΠολΔ ιδρύεται, μεταξύ άλλων και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του "πράγματα" που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι παραδεκτά προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά το νόμο ή δύνανται να στηρίξουν αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων (αγωγή, ένσταση, αντένσταση κλπ). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1094, 1045, 1054 και 1055 ΑΚ προκύπτει ότι ο ισχυρισμός ότι ορισμένο πράγμα εξαιρείται ή είναι ανεπίδεκτο χρησικτησίας συνιστά ένσταση του αντιδίκου του επικαλουμένου κτήση κυριότητας δια χρησικτησίας.
Εν προκειμένω, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο απέρριψε την ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων, περί αναγνωρίσεως της συγκυριότητας αυτών, κτηθείσας με έκτακτη χρησικτησία, επί του επίδικου ακινήτου, διότι δέχθηκε ότι το επίδικο ακίνητο εξαιρείται από την έκτακτη χρησικτησία από 18-8-1969 μέχρι την άσκηση της αγωγής (Μάιος 2003), ως κτήμα της περιουσίας του Ιερού Ναού του ......... Ο ισχυρισμός όμως αυτός, τον οποίο έλαβε υπόψη του το δικαστήριο και ο οποίος, παραδεκτά προβαλλόμενος, θα αποτελούσε ένσταση κατά του αγωγικού ισχυρισμού της κτήσεως της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, δεν είχε προβληθεί καθόλου από τον εναγόμενο-εκκαλούντα και ήδη αναιρεσίβλητο ενώπιον του Εφετείου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Έτσι το Εφετείο, με την αναφερόμενη παραδοχή του, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ.8 περ.α΄ του ΚΠολΔ πλημμέλεια, η οποία προβάλλεται από τους αναιρεσείοντες με τον πρώτο, κατά το πρώτο μέρος αυτού, λόγο αναιρέσεως, ο οποίος είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 447/2005 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2007.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 3 Μαΐου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ