Legislator Case Law & Legislation
96/2014 AI generated

Appeal dismissed because lower court's refusal to postpone trial for new evidence was sufficiently reasoned.

Case Number 96/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's decision to reject a request for a trial postponement. The defendant argued that new evidence regarding tax debt cancellations required further examination, but the lower court explicitly stated that existing documents proved the claims concerned different debts. The appellate court ruled that the lower court's reasoning was complete and specific, thereby negating the grounds for appeal under Article 510 of the Criminal Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Articles 352, 353, 510 §1 of the Criminal Procedure Code: A decision refusing a request for postponement to obtain new evidence must be specially and thoroughly reasoned; if the reasoning is sufficient, the appeal based on lack of motivation is inadmissible.

Keywords

AI generated
Criminal Procedure Code postponement of trial new evidence sufficient reasoning appeal inadmissibility tax debt cancellation Article 510

Cited Legislation

AI generated
Articles 352 and 353 of the Criminal Procedure Code
Article 177 of the Criminal Procedure Code
Article 93 §3 of the Constitution
Article 139 of the Criminal Procedure Code
Article 510 §1 item D of the Criminal Procedure Code
Article 583 §1 of the Criminal Procedure Code

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 96 / 2014 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 96/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Μαρία Βασιλάκη και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Η. Κ. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Χατζόπουλο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 3388/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 569/2013.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τα άρθρα 352 και 353 Κ.Ποιν.Δ. παρέχεται και στον κατηγορούμενο, το δικαίωμα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, εναπόκειται όμως στην κυριαρχική κρίση του Δικαστηρίου να διατάξει την εν λόγω αναβολή, αν κρίνει ότι οι αποδείξεις αυτές είναι αναγκαίες για να μορφώσει την κατά το άρθρο 177 του ίδιου Κώδικα δικανική πεποίθηση. Εξάλλου, η κατά τα ανωτέρω ειδική κατά τα άρθρα 93 §3 του Συντάγματος και 139 Κ.Ποιν.Δ. και εμπεριστατωμένη αιτιολογία εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 §1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. απαιτείται, όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, αλλά για όλες τις αποφάσεις ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη και ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι η απορριπτική της αιτήσεως του κατηγορουμένου παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου, για αναβολή της δίκης, προκειμένου να κληθούν και εξετασθούν μάρτυρες που προέκυψαν από τη διαδικασία, για να επιβεβαιώσουν ή διαψεύσουν κρίσιμο για την ενοχή του κατηγορουμένου περιστατικό και εν γένει προκειμένου να προσκομισθούν νέες αποδείξεις, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 352 §3 Κ.Ποιν.Δ. πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη.

Στην προκειμένη περίπτωση ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ο οποίος τον εκπροσώπησε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της υποθέσεώς του, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως μετά τη λήξη της αποδεικτικής διαδικασίας, υπέβαλε αίτημα αναβολής της εκδικάσεως της υποθέσεως για περισσότερες αποδείξεις που έχει ως εξής: "Έχουν γίνει δεκτές οι προσφυγές μας.

Είναι τέσσερις πράξεις στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν υπάρχει αμφιβολία για την ταύτιση του κατηγορητηρίου με τις προσφυγές ας έρθει ο υπάλληλος να το διευκρινίσει. Εμείς είμαστε παρόντες. Σ' αυτές που αναφέρονται οι πράξεις, έφερα τα πιστοποιητικά. Αυτές οι πράξεις έχουν ανακληθεί. Ζητώ αναβολή για να κληθεί ο αρμόδιος υπάλληλος της Δ.Ο.Υ.".

Το αίτημα αυτό που αναπτύχθηκε και προφορικά απορρίφθηκε από το δικαστήριο με το εξής αιτιολογικό: "... θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αποδείχθηκε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο ο ισχυρισμός - αίτημα του κατηγορουμένου ότι τα επίδικα χρέη έχουν ακυρωθεί και έχουν γίνει δεκτές προσφυγές του στα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια, εφόσον από τις προσκομισθείσες με αριθμούς 34980/2012 και 46749/2012 βεβαιώσεις του Δ.

Πρωτοδικείου Αθηνών, προκύπτει ότι έχουν γίνει πράγματι δεκτές προσφυγές αυτού που αφορούν ωστόσο άλλα χρέη από τα επίδικα". Η ανωτέρω αιτιολογία με την οποία απορρίπτεται εμμέσως το αίτημα της αναβολής είναι πλήρης και εμπεριστατωμένη και ενόψει του χρόνου και του τρόπου υποβολής του αιτήματος, επικουρικού για την περίπτωση μη απαλλακτικής κρίσεως, δεν απαιτείτο περαιτέρω εξειδίκευση της αιτιολογίας, ούτε αναφορά των αποδεικτικών μέσων, αφού από τα πρακτικά προκύπτει ότι ήδη είχαν αναγνωσθεί τα έγγραφα και είχε εξετασθεί ο μάρτυρας υπεράσπισης.

Συνεπώς δεν υπάρχει η απορριπτική του αιτήματος αυτού ως άνω παρεμπίπτουσα απόφαση από έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, και ο σχετικός από το άρθρο 510 §1Δ' Κ.Ποιν.Δ. σχετικός λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Μετά ταύτα η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 §1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-4-2013 αίτηση του Η. Κ. του Ι. περί αναιρέσεως της με αριθμό 3388/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ