Supreme Court allows appeal on procedural defect regarding death of defendant and lack of proof of knowledge.

Απόφαση 96 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 96/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Μ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Β. συζ. Σ. Ζ. το γένος Δ. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγαθονίκη Τεμπονέρα, η οποία δήλωσε ότι εκ παραδρομής γράφτηκε το όνομα της αναιρεσίβλητης "..." αντί του ορθού "Β.".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 1082/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-5-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 6-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου και τρίτου λόγων αναίρεσης και την παραδοχή του δευτέρου λόγου αναίρεσης, της υπό κρίση αίτησης. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 576 § 1, 2 και 3. ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την συζήτηση επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και, σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερομένη στην αρχή της απόφασης αυτής συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου. Από την 5653/9-6-2009 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ζακύνθου ... που προσκομίζει η αναιρεσίβλητη, που επισπεύδει τη συζήτηση, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση της αίτησης αυτής επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον απολειπόμενο αναιρεσείοντα. Επομένως, παρά την απουσία του η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν και αυτός παρών αρθρ. 576 § , 1 2 εδαφ. 1α ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ. 9, 10 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση, χωρίς να εκθέτει, ούτε γενικώς από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη, χωρίς όμως να απαιτείται το δικαστήριο να αξιολογεί τα επί μέρους αποδεικτικά μέσα ή να εξειδικεύει τα έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της προβάλλεται η πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης από τον αριθ. 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, ότι το Εφετείο δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη, αφού δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων γνώριζε τον θάνατο του αρχικού αντιδίκου, χωρίς να γίνεται επίκληση οποιουδήποτε αποδεικτικού.

Περιέχει αιτιολογίες αντιφατικές και ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συνεπώς υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., αφού όπως προαναφέρθηκε, δέχθηκε ότι η γνωστοποίηση του λόγου βιαίας διακοπής και η δήλωση επαναλήψεως της δίκης έλαβε χώρα τον πρώτον κατά την συζήτηση της εφέσεως, δηλαδή στις 6-10-2005, με σχετική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της αντιδίκου, ενώ παράλληλα δέχεται αναιτιολόγητα ότι γνώριζα τον θάνατο του αρχικού αντιδίκου μου κατά την άσκηση της από 23-7-2001 εφέσεώς μου.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε τα εξής: Ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων Α. Μ. άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου την από 18/5/1997 αγωγή του, εναντίον του Δ. Μ., με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί κύριος ενός ακινήτου που κείται στη κτηματική περιφέρεια του χωρίου ... .

Επί της αγωγής αυτής, που συζητήθηκε μετ' απόδειξη την 2/11/2000, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 15/2001 απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου και δημοσιευθείσα την 26/2/2001, απέρριψε αυτή. Όμως την 6/12/2000, δηλαδή πριν τη δημοσίευση της αποφάσεως, ο Δ. Μ. απεβίωσε και κληρονομήθηκε με βάση δημόσια διαθήκη από τη θυγατέρα του Β. συζ.

Σ. Ζ.. Ο Α. Μ., ως ηττηθείς διάδικος, άσκησε την 23/7/2001 ενώπιον του δικαστηρίου τούτου την κρινόμενη έφεση, την οποία όμως αντί να στρέψει κατά των καθολικών διαδόχων του Δ. Μ., την έστρεψε κατά του τελευταίου, που είχε ήδη αποβιώσει. Κατά τη συζήτηση της εφέσεως, εμφανίστηκε ο συνήγορος του αποβιώσαντα και δήλωσε ότι η δίκη συνεχίζεται στο όνομα της καθολικής διαδόχου του Β.

συζ. Σ. Ζ.. Από τα ίδια παραπάνω στοιχεία συνάγεται απόδειξη ότι ο εκκαλών όντας ανηψιός του Δ. Μ., κατά το χρόνο ασκήσεως της εφέσεώς του εγνώριζε το θάνατό του, δεδομένου ότι ο θανών, απεβίωσε και ετάφη στο μικρό χωριό ... στο οποίο και ο ίδιος κατοικούσε και εξακολουθεί να κατοικεί και συνεπώς πληροφορήθηκε το θάνατο του.

Επί πλέον ο εκκαλών με τις προτάσεις του δεν προβάλλει κανένα ισχυρισμό, δηλαδή ότι δεν έλαβε γνώση του θανάτου του αντιδίκου του, ή ότι από 6/12/2000 (χρόνος θανάτου του Δ. Μ.) μέχρι την άσκηση της εφέσεως την 23/7/2001 απουσίαζε ή κατοικούσε ή διέμενε σε άλλο μέρος εκτός ... και συνεπώς δεν πληροφορήθηκε το παραπάνω θάνατο.

Αντίθετα η αντίδικος του Β. συζ. Σ. Ζ., με τις προτάσεις της εκθέτει τα παραπάνω αποδειχθέντα και ζητεί την απόρριψη της εφέσεως, ως στρεφόμενης κατά προσώπου ανυπάρκτου. Επομένως η κρινόμενη έφεση αφού στρέφεται κατά προσώπου ανυπάρκτου και ο εκκαλών είχε λάβει γνώση του θανάτου του αντιδίκου του, είναι απορριπτέα ως άκυρη για έλλειψη απαραιτήτου διαδικαστικής προϋποθέσεως.

Η ακυρότητα αυτή που λαμβάνεται αυτεπάγγελτα υπ' όψιν από το δικαστήριο, έχει προταθεί και από τη κληρονόμο του αποβιώσαντα η οποία παραστάθηκε στη παρούσα δίκη και δήλωσε, δια του συνηγόρου της, ότι συνεχίζει τη δίκη." Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο ως προς το ουσιώδες ζήτημα της γνώσης του θανάτου του εφεσιβλήτου από τον εκκαλούντα, δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη χωρίς απόδειξη, αφού δεν εκθέτει ούτε γενικώς από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη για το ζήτημα αυτό.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από τον αριθμ. 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές ( άρθρο 580 § 3 Κ.πολ.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1082/2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2010 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 2011.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ