Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the lower court decision was not yet final.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appeal filed against a final judgment from the Athens Multi-Member District Court. The appellant argued for the appeal's admissibility, but the court found the lower court's decision had not yet become legally final because the three-year limitation period for filing an appeal had not expired. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible and ordered the appellant to bear the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1)(b), 309(a), 321, 495 of the Code of Civil Procedure; Article 577(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; Article 518(2) of the Code of Civil Procedure; Article 561(2) of the Code of Civil Procedure: An appeal is inadmissible if the contested decision has not yet become legally final, as finality requires the expiration of the statutory period for ordinary appeals.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 969 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 969/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Α. χήρας Ι. Σ., το γένος Κ. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπαθανάση.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) 'Α.-Α. συζύγου Γ. Α., το γένος Ε. Γ., κατοίκου ... και 2) Θ. Ι. του Κ., κατοίκου…, που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Τιτίκα Νικέα-Μουράτογλου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-11-1997 αγωγή του αρχικού ενάγοντος Ιωάννου Σαββαϊδη, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:7040/1998 μη οριστική, 6218/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14-9-2005 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης ανέγνωσε την από 1-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως της 6218/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των 553 παρ. 1 β', 309 εδάφ. α', 321 και 495 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, η οποία δηλαδή, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημoδικίας και της εφέσεως (ΟλΑΠ 5/2001).
Η τελεσιδικία πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως και όχι κατά τη συζήτηση αυτής. Εξάλλου, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ίδιου Kώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσως και, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο 'Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.
Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει και αυτεπαγγέλτως, βάσει των αποδεικτικών εγγράφων της δικογραφίας, τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της ασκήσεως της αναιρέσεως και σε περίπτωση που λείπει μια από τις προϋποθέσεις αυτές, απορρίπτει την αναίρεση ως απαράδεκτη (ΟλΛ ΓΙ 412/1981).
Στην προκείμενη περίπτωση, στο δικόγραφο της αναιρέσεως αναφέρεται ότι η αναίρεση ασκείται κατά της 6218/20-10-2003 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ότι ασκείται "προ πάσης επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως", οποία, κατ' επιτρεπτή εκτίμηση του περιεχομένου της (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμολία των διαδίκων, και επομένως, ως υποκείμενη στο τακτικό ένδικο μέσο της εφέσεως, εξαιτίας μη παρόδου τριετίας από τη δημοσίευσή της (άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), δεν κατέστη τελεσίδικη.
Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Αρείου Πάγου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως της 6218/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2006 και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαϊου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ