Appeal request dismissed because prior rejection of appeal arguments precludes re-examination in the Supreme Court.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to re-examine appeal arguments that had already been rejected in a prior decision. The appellant argued that these specific grounds were overlooked during the previous rejection of the appeal against the Court of First Instance. The court ruled that once a final decision explicitly rejects an appeal request, the matter is closed and cannot be reopened for re-examination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 308(1) C.P.C.; Art. 573(1) C.P.C.: If a final decision explicitly rejects an appeal request in its entirety, the matter is closed and the arguments cannot be re-examined in the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 962 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 962/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αιτούντος: Δ. Λ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σταματίου Γρύλλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Της καθ' ής η αίτηση: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παντελίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/7//2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5467/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 490/2011 μη οριστική και 603/2012 οριστική του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 31/3/2014 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1311/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την ως άνω αίτηση αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται προς συζήτηση με την από 3/3/2017 αίτηση του ως άνω αιτούντος.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αιτούντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την από 3-3-2017 κλήση του Δ. Λ., φέρεται για συζήτηση αίτημα για αναίρεση της 603/2012 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, επί της οποίας έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής 1311/2015 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, και ειδικότερα η εξέταση των πρώτου, κατά το υπό στοιχείο β' μέρος του και δεύτερου λόγων της αναίρεσης, οι οποίοι κατά την κλήση φέρονται ότι παραλείφθηκαν να ερευνηθούν με την προηγηθείσα ως άνω απορριπτική απόφαση.
Με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι' αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου, που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης, είτε με την απόρριψη της αίτησης αυτής ως απαράδεκτης ή αβάσιμης, είτε μετά την κατάργηση του τμήματος παραπομπής του Αρείου Πάγου με το άρθρο 31 παρ.2 του Ν. 2172/1993, με την παραδοχή της αίτησης και την παραπομπή της υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν 4055/2012.
Με την έκδοση της οριστικής του απόφασης, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναίρεσης, και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός λόγος αναίρεσης, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υπόθεσης και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, με την έννοια της επανεξέτασης της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της έλλειψης εκκρεμοδικίας.
Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητά απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα, συνάγεται και ότι, εφόσον υπάρχει στο διατακτικό της απόφασης ρητή απορριπτική διάταξη της αίτησης αναίρεσης στο σύνολο της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων αυτών στο Αναιρετικό τμήμα για επανεκδίκαση, γιατί στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υπόθεσης, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης αναίρεσης που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ.
α' και 555 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 20/2009, ΑΠ 270/2013). Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 3-3-2017 αίτηση του αναιρεσείοντος, ζητείται να συζητηθούν στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου ο πρώτος λόγος της από 31-3-2014 αίτησης αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ και ο δεύτερος λόγος αυτής από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, κατά της 603/2012 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, μετά την απόρριψη από το Α-1 πολιτικό τμήμα του Αρείου Πάγου, με την 1311/2015 απόφαση του της ως άνω αίτησης αναίρεσης, οι οποίοι από παραδρομή, κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση δεν ερευνήθηκαν.
Εν όψει όμως των όσων προαναφέρθηκαν, η κρινομένη αίτηση-κλήση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, ανεξάρτητα από το ότι ο μεν πρώτος λόγος απορρίπτεται στο σύνολό του, εξεταζόμενος μαζί με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, με ρητή αναφορά σε προβαλλόμενες αιτιάσεις από τους αρ. 1 και 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, σχετικά με την παραδοχή της προσβαλλόμενης περί απαλλαγής της εφεσίβλητης από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος για την καταστροφή λόγω πυρκαγιάς του ένδικου πλοίου, λόγω έλλειψης νομιμότητας του απόπλου, συνεπεία παράλειψης ελέγχου των ναυτιλιακών εγγράφων του πλοίου και αδείας απόπλου της λιμενικής αρχής, ο δε δεύτερος, εξεταζόμενος από κοινού με τους τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης, ρητά αναφερόμενης της εκδοθείσας απόφασης στις προβαλλόμενες πλημμέλειες εκ των αρ. 1, 8, 9 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, και αφορώσας την έλλειψη πιστοποιητικού αξιοπλοΐας και την εγκατάσταση εντός του χώρου του μηχανοστασίου του πλοίου αυτόματου συστήματος πυρόσβεσης, απορρίπτεται στο σύνολό του, ήτοι και ως προς την πλημμέλεια του αρ. 9, αιτιολογημένα μεν ως προς τις λοιπές, χωρίς δε ιδιαίτερη αιτιολογία ως προς την πλημμέλεια του αρ. 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.
Τελικά δε με την εκδοθείσα 1311/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, κρίνεται ότι όλοι οι λόγοι της αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν και αντίστοιχη διάταξη διαλαμβάνεται στο διατακτικό της. Ο αιτών - καλών πρέπει, λόγω της ήττας του, να καταδικαστεί στην δικαστική δαπάνη της καθ' ης η αίτηση - κλήση, κατά το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3-3-2017 αίτηση - κλήση του Δ. Λ. για την έρευνα των λόγων αναίρεσης κατά της 603/2012 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Καταδικάζει τον αιτούντα - καλούντα στη δικαστική δαπάνη της καθ' ης η αίτηση - κλήση, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 31 Ιουλίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ