Supreme Court dismisses appeal on contract termination due to lack of procedural grounds and erroneous legal characterization.

Απόφαση 958 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 958/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Α. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λαμπρόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Α. θυγ. Ε. Σ., πρώην συζύγου Σ. Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Καρέλα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1020/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 269/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 7-7-2009 αίτησή του και τους από 11-6-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 17-2-2011 έκθεσή του , με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τους πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' του ΚΠολΔ και δεύτερο από τον αριθ. 19 του ίδιου άρθρου λόγους του κύριου δικογράφου προβάλλονται, αντίστοιχα, οι αιτιάσεις ότι το Εφετείο, κατά την έρευνα του ουσιώδους ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, που επαναφέρθηκε με την έφεσή του, ότι η μεταξύ αυτού και της αναιρεσίβλητης σύμβαση εντολής καλλιέργειας ακτινιδίων και απόδοσης του τιμήματος λύθηκε με καταγγελία του αναιρεσείοντος για σπουδαίους λόγους, παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο έγγραφα, που νόμιμα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει και ότι απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό ως κατ' ουσίαν αβάσιμο, με ανύπαρκτη, άλλως ασαφή, ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία.

Οι ισχυρισμοί αυτοί αλυσιτελώς προβάλλονται και είναι απορριπτέοι, διότι αναφέρονται και πλήττουν την επάλληλη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ότι δεν αποδείχθηκε ο περί καταγγελίας της σύμβασης εντολής ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, ενώ, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο άνω ισχυρισμός απορρίφθηκε προεχόντως ως απαράδεκτος, για το λόγο ότι προβλήθηκε πρωτοδίκως με τις προτάσεις χωρίς να γίνει σχετική μνεία στα πρακτικά του δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου, κρίση που στηρίζει αυτοτελώς κατά τούτο το διατακτικό της αποφάσεως και δεν πλήττεται με λόγο αναίρεσης.

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών 173 και 200 του ΑΚ. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, Ολ.ΑΠ 4/2005).

Εξ' άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 713 του Α.Κ με τη σύμβαση της εντολής ο εντολοδόχος έχει υποχρέωση να διεξαγάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση που του ανέθεσε ο εντολέας, κατά δε το άρθρο 714 Α.Κ. ο εντολοδόχος ευθύνεται για κάθε πταίσμα. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι στοιχεία της σύμβασης εντολής, που καταρτίζεται άτυπα, είναι η ανάθεση από τον εντολέα και η ανάληψη από τον εντολοδόχο διεξαγωγής υποθέσεως για λογαριασμό του εντολέα, χωρίς αμοιβή.

Κατά δε τις διατάξεις των άρθρων 840 και 842 του Α.Κ. η ισόβια πρόσοδος συνιστάται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και έχει ως περιεχόμενο την ισόβια παροχή χρημάτων ή άλλων αντικαταστατών πραγμάτων εφόρου ζωής του δικαιούχου ή του υποχρέου.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά, ανελέγκτως, τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους ο εναγόμενος αγόρασε με συνεισφορά και της ενάγουσας στο όνομα του ένα αγροτεμάχιο που βρίσκεται στη θέση "..." ... εκτάσεως είκοσι επτά (27) στρεμμάτων.

Εντός του αγροτεμαχίου αυτού ο εναγόμενος που είναι γεωπόνος καλλιέργησε συστηματικά ακτινίδια και κατασκεύασε εγκαταστάσεις για την καλλιέργεια αυτών, στις δαπάνες των οποίων συνεισέφερε και η ενάγουσα. Λόγω διακοπής της έγγαμης συμβιώσεως μεταξύ των διαδίκων και με σκοπό ο εναγόμενος να εξοφλήσει με συμψηφισμό τις απαιτήσεις της ενάγουσας για τη συνεισφορά της στην αγορά του παραπάνω αγροτεμαχίου και στην κατασκευή των εγκαταστάσεων υπογράφηκε από τους διαδίκους το από 2-6-1992 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Με το συμφωνητικό αυτό συμφωνήθηκε ότι ο εναγόμενος θα καλλιεργεί με δικές του δαπάνες ακτινίδια σε τμήμα του παραπάνω αγροτεμαχίου εκτάσεως έξι (6) στρεμμάτων. Επίσης, ο εναγόμενος με το συμφωνητικό αυτό ανέλαβε την υποχρέωση να εκχωρεί στην ενάγουσα το τίμημα από την πώληση των ακτινιδίων που θα συγκομίζει κάθε έτος από το παραπάνω τμήμα των έξι (6) στρεμμάτων.

Με τα στοιχεία αυτά η σύμβαση αυτή των διαδίκων έχει το χαρακτήρα της εντολής υπό την έννοια των άρθρων 713 επ. του ΑΚ, δεδομένου ότι ο εναγόμενος κατ' εντολή της ενάγουσας ανέλαβε την υποχρέωση όπως διαχειρίζεται την υπόθεση αυτής και συγκεκριμένα όπως καλλιεργεί για λογαριασμό της με δικές του δαπάνες μέσα στο τμήμα των έξι (6) στρεμμάτων τα ακτινίδια, συλλέγει τον καρπό αυτών και πουλάει αυτόν σε τρίτους, αποδίδει δε στην ενάγουσα εφ' όρου ζωής το τίμημα που θα εισπράττει από την πώληση των ακτινιδίων που θα συγκομίζει από το παραπάνω τμήμα του αγροτεμαχίου.

Ως προς τα παραπάνω ζητήματα υπάρχει δεδικασμένο από την υπ' αριθμ. 975/2001 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου μετά την απόρριψη της από 18-12-2001 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής με την υπ' αριθμ. 1115/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου ...". Υπό τις παραδοχές αυτές το Εφετείο ορθά χαρακτήρισε τη μεταξύ των διαδίκων σύμβαση ως σύμβαση εντολής του άρθρου 713 του Α.Κ., αφού συντρέχουν όλα τα αναγκαία κατά νόμο στοιχεία, ήτοι συμφωνία για διεξαγωγή υποθέσεως από τον εντολοδόχο για λογαριασμό του εντολέως (καλλιέργεια αγροτικής έκτασης με ακτινίδια, πώληση των προϊόντων και απόδοση στην εντολέα του τιμήματος ), χωρίς αντάλλαγμα.

Άλλωστε ως προς τον χαρακτηρισμό της σύμβασης που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων ως σύμβασης εντολής (νομική αιτία) με το ανωτέρω περιεχόμενο, το Εφετείο δέχθηκε ότι υφίσταται δεδικασμένο που απορρέει από την αμετάκλητη 975/2001 απόφαση του Εφετείου Πατρών, η οποία εκδόθηκε επί αγωγής της ίδιας ενάγουσας κατά του αυτού εναγομένου με τα ίδια πραγματικά περιστατικά και αφορούσε αποζημίωση για προγενέστερο χρονικό διάστημα.

Η παραδοχή δε αυτή περί υπάρξεως δεδικασμένου δεν πλήττεται με λόγο αναίρεσης. Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ λόγος του πρόσθετου δικογράφου, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο παραβίασε με εσφαλμένη υπαγωγή τη διάταξη ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 713 του Α.Κ., την οποία εφάρμοσε αν και δεν ήταν εφαρμοστέα, καθώς και τη διάταξη του άρθρου 840 του Α.Κ., την οποία δεν εφάρμοσε αν και ήταν εφαρμοστέα, είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, όπως διαμορφώθηκε με το από 11-6-2010 δικόγραφο πρόσθετων λόγων, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-7-2009 αίτηση του Σ. Α., κατοίκου ..., όπως αυτή διαμορφώθηκε με το από 11-6-2010 δικόγραφο πρόσθετων λόγων, για αναίρεση της υπ' αριθ. 269/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων 2.000 ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2011 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2011.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ