Supreme Court partially allows appeal against appellate court decision for failure to examine specific claim amounts.

Απόφαση 957 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 957/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. Τ. του Θ., συζ. Σ. - Γ. Λ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Φέλιο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Λ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6497/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 560/2013 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-9-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου διάβασε την από 18-2-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου της αίτησης, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και 9 ΚΠολΔ, για αναίρεση της 560/2013 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς και την απόρριψη όλων των άλλων λόγων της.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 91 παρ. 1 του ΝΔ 3026/1954 "Κώδικας περί Δικηγόρων", όπως ίσχυε κατά τον ένδικο χρόνο, ο δικηγόρος δικαιούται να λάβει από τον εντολέα του, πλην της δικαστηριακής ή άλλης δαπάνης, την οποία κατέβαλε εξ ιδίων, και αμοιβή για κάθε εργασία του δικαστική ή εξώδικη, κατά δε το άρθρο 92 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα (όπως ισχύει μετά την προσθήκη του εδ.

β` αυτής με το άρθ. 5 παρ. 3 του ν.δ. 4272/1962 και την αντικατάστασή του με το άρθ. 8 ν. 1093/1980) η δικηγορική αμοιβή κανονίζεται με συμφωνία του δικηγόρου και του εντολέα ή αντιπροσώπου του, η οποία περιλαμβάνει είτε όλη την διεξαγωγή της δίκης, είτε μέρος της, είτε μεμονωμένες πράξεις ή άλλης φύσεως εργασίες, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν επιτρέπεται να υπολείπεται των ελαχίστων ορίων που καθορίζονται από τα άρθ. 98 επ.

του ως άνω Κώδικα, κάθε δε συμφωνία για λήψη κατώτερης αμοιβής από τα ως άνω καθοριζόμενα όρια είναι άκυρη ανεξάρτητα από τον χρόνο σύναψής της. Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, οι οποίες αποσκοπούν όχι μόνο στην προστασία του δικηγόρου ως εργαζομένου αλλά και στην κατοχύρωση του κύρους του, ως θεράποντος του δημοσίου συμφέροντος, συνάγεται ότι η αμοιβή του δικηγόρου ως άμισθου δημόσιου λειτουργού, που έχει την αντιπροσώπευση και υπεράσπιση του εντολέα του ενώπιον των δικαστηρίων και κάθε αρχής, κανονίζεται με συμφωνία αυτού και του εντολέως του ή του αντιπροσώπου του, η οποία μπορεί να αφορά μία μόνο κατ` ιδίαν πράξη ή το σύνολο των πράξεων που αφορούν συγκεκριμένη υπόθεση.

Τέλος, με τη διάταξη του άρθρου 167 ίδιου Κώδικα, προβλέπεται η αμοιβή του δικηγόρου όταν οι πράξεις ή εργασίες έγιναν ύστερα από εντολή περισσοτέρων του ενός εντολέων, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 168 αυτού, καθιερώνεται η εις ολόκληρον υποχρέωση των εντολέων για την πληρωμή της αμοιβής, εφαρμόζονται δε οι διατάξεις αυτές, όταν πρόκειται για εντολή που αφορά την ίδια κοινή υπόθεση των περισσοτέρων εντολέων.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του: Ο ενάγων (σημ: εδώ αναιρεσίβλητος) είναι δικηγόρος... Το μήνα Ιανουάριο 2009 ο πρώτος εναγόμενος (σημ: εδώ μη διάδικος) ο οποίος ενεργούσε αφενός μεν, ατομικά, αφετέρου δε κατ' εντολή και για λογαριασμό ως αντιπρόσωπος τόσο της συζύγου του, τρίτης εναγομένης (σημ:

εδώ αναιρεσείουσας) όσο και της αδελφής του τετάρτης των εναγομένων καθώς και ο δεύτερος των εναγομένων (σημ: εδώ μη διάδικοι) ανέθεσαν προφορικά στον ενάγοντα την εντολή να προβεί σε όλες τις ενδεδειγμένες δικηγορικές εργασίες για τη διεκπεραίωση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων που σχεδίαζαν, κυρίως στη ναυτιλία, στον κλάδο των ασφαλειών και στην εκμετάλλευση μεγάλων ακινήτων.

Συμφωνήθηκε ότι ο ενάγων θα λάβει ως αμοιβή για την παροχή των νομικών υπηρεσιών του, το ποσό των 150 ευρώ, για κάθε ώρα απασχόλησής του. Για την ανάθεση της εντολής στον ενάγοντα σαφής είναι η κατάθεση των μαρτύρων: α) Π...Μ... ο οποίος μεταξύ άλλων κατέθεσε ότι... ο πρώτος εναγόμενος ενεργούσε όχι μόνο ατομικά αλλά και για λογαριασμό τόσο της 3ης εναγομένης συζύγου του όσο...

Ο ενάγων, για την εκτέλεση της εντολής έλαβε και από τους τέσσερις εναγομένους φωτοαντίγραφα από τα δελτία των αστυνομικών ταυτοτήτων τους και τους αριθμούς των φορολογικών τους μητρώων... Ο 1ος, 2ος και 3η των εναγομένων αποτελούσαν τους Διευθυντές και μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των δύο υπεράκτιων εταιρειών, οι οποίες συστήθηκαν κατόπιν ενεργειών του ενάγοντα, με τις επωνυμίες "PANAMAR NAVIGATION Co.

LTD" και "PANAMAR SHIPPING Co. LTD". Όλοι οι ανωτέρω υπέγραφαν ως μέλη των διοικητικών συμβουλίων, τα από 24-8-2009 και από 4-9-2009 πρακτικά των Δ.Σ. των άνω εταιρειών... Η τρίτη εναγομένη αρνείται αφενός μεν ότι έδωσε εντολή στον ενάγοντα, για τη διενέργεια των αναφερομένων στην αγωγή δικηγορικών εργασιών και αφετέρου ότι εξουσιοδότησε τον πρώτο εναγόμενο σύζυγό της, να δώσει εντολή επ' ονόματι και για λογαριασμό της στον ενάγοντα για τη διενέργεια των άνω εργασιών...

Ότι είχε τυπική και όχι ουσιαστική συμμετοχή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του συζύγου της και ότι η συμμετοχή της, ως μέλος στα Δ.Σ. των δύο (άνω) υπεράκτιων εταιρειών ήταν τυπική, με συνέπεια και η υπογραφή των πρακτικών συγκρότησης σε σώμα των ΔΣ αυτών έγινε κατά παράκληση του συζύγου της. Οι ισχυρισμοί της δεν κρίνονται πειστικοί και βάσιμοι.

Μόνη δε η ιδιότητά της ως συζύγου του πρώτου εναγομένου δεν συνηγορεί στον ισχυρισμό της ότι αυτή δεν εξουσιοδότησε τον τελευταίο να αναθέσει και επ' ονόματι και για λογαριασμό της στον ενάγοντα την εντολή, για την εκτέλεση των επίδικων δικηγορικών εργασιών. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι ο ενάγων είχε στην κατοχή του φωτοτυπία της αστυνομικής ταυτότητάς της, καθώς επίσης η τελευταία του είχε γνωστοποιήσει και τον αριθμό του φορολογικού μητρώου της και της αρμόδιας Δ.Ο.Υ....

Η κρίση αυτή ενισχύεται και από το ότι ο ενάγων απέστειλε στην τρίτη των εναγομένων την από 8-12-2009 εξώδικη δήλωσή του, για την καταβολή της αμοιβής του. Η τελευταία, καίτοι παρέλαβε τη δήλωση αυτή, δεν διαμαρτυρήθηκε στον ενάγοντα αρνούμενη τη χορήγηση εντολής και την αμοιβή του. Τα ανωτέρω ενισχύονται και από το ότι η τρίτη θα συμμετείχε στα Δ.Σ.

τεσσάρων ελληνικών εταιρειών, τα οποία ανέλαβε για έλεγχο ο ενάγων. Τέλος, ήταν μαζί με τον πρώτο και δεύτερο των εναγομένων μέλη στο Δ.Σ των εταιρειών που ίδρυσαν οι δύο πρώτοι... Ενόψει όλων των ανωτέρω και η τρίτη εναγομένη έδωσε εντολή στον ενάγοντα και είναι αβάσιμα και πρέπει να απορριφθούν τα όσα αντίθετα υποστηρίζει με τις προτάσεις της...

Επομένως, πρέπει να υπολογισθεί η δικαιούμενη από τον ενάγοντα αμοιβή με βάση τις εξώδικες εργασίες που πραγματοποίησε στο χρονικό διάστημα (27-1-2009 έως και 30-9-2009) κατ' εντολή και για λογαριασμό έκαστου των εναγομένων. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι σε εκτέλεση της ανωτέρω εντολής ο ενάγων πραγματοποίησε τις κατωτέρω εξώδικες πράξεις για τις οποίες του οφείλεται η αντίστοιχη αμοιβή ανά υπόθεση και ειδικότερα:

Κατόπιν εντολής του 1ου, 2ου και 3ης των εναγομένων: ...2) Για τη μελέτη τεσσάρων συμφωνητικών διαχείρισης πλοίων (τριών στην Αγγλική και ενός στην Ελληνική) και την παροχή νομικών συμβουλών επί των θεμάτων αυτών, απασχολήθηκε 21 ώρες, 3) Για τη μελέτη ενός συμφωνητικού στην αγγλική περί αποκλειστικής ανάθεσης αγοραπωλησίας πλοίων και ναύλωσης στην αγγλική εταιρεία "WIGHAM - RICHARDSON SHIPBROKERS LTD" και την παροχή νομικών συμβουλών επί 3 ώρες, 4) παρείχε νομικές συμβουλές αναφορικά με τη σύσταση υπεράκτιας εταιρείας διαχείρισης πλοίων, με την επωνυμία "LAIMOS & PARTNERS SHIPPING LTD MONROVIA LIBERIA"...

επί 7,5 ώρες, 5) επί 3 ώρες σε υπόθεση κράτησης επωνυμιών υπεράκτιων πλοιοκτητριών εταιρειών των Νήσων Μάρσαλ..., 6) επί 16 ώρες σε υπόθεση σύστασης υπεράκτιας πλοιοκτήτριας εταιρείας με την επωνυμία "PANAMAR SHIPPING CO LTD" και ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού... σύνταξη πρακτικού ΔΣ για το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στην τράπεζα HSBC της Δημοκρατίας των Βρετανικών Παρθένων Νήσων..., 7) επί 10 ώρες σε υπόθεση σύστασης υπεράκτιας πλοιοκτήτριας εταιρείας με την επωνυμία "PANAMAR NAVIGATION CO LTD" με έδρα τα νησιά …..., 8) επί 6 ώρες σε υπόθεση αγοράς του ποντοπόρου πλοίου "FORTUNE OCEAN"..., 9) για τη μελέτη του προσυμφώνου αγοράς αυτού, την παροχή σχετικών συμβουλών, τη συγκέντρωση και αποστολή σχετικών εγγράφων...

και τις σχετικές επικοινωνίες και αλληλογραφία επί 6 ώρες, 10) για την υπόθεση αγοράς μετοχών ελληνικής εταιρείας και ειδικότερα για την παροχή νομικών συμβουλών επί δύο ώρες... (Σημ: Για την υπό στοιχ. 11 γίνεται δεκτό "κατόπιν εντολής του 1ου και 2ου των εναγομένων), 12) για την υπόθεση σύστασης κυπριακής εταιρείας με την επωνυμία "LINGHAMOR LTD" και ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού στην Ελλάδα...

επί 14 ώρες, 13) σε υπόθεση σύμβασης δανείου μεταξύ της υπεράκτιας εταιρείας "LINGHAMOR LTD" και της υπεράκτιας εταιρείας "FINANCIER INVESTMENT GROUP LIMITED" με έδρα τις …... επί 20 ώρες, 14) κατόπιν εντολής όλων των εναγομένων για την υπόθεση αγοράς μετοχών των τεσσάρων ανωνύμων εταιρειών, με τις επωνυμίες "ΦΩΣ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία", "ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΣ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία", "Α & Κ Δόμηση Πειραιά Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία" και "ΖΕΑ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία" από την Κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "LINGHAMOR LTD", για την παροχή συμβουλών και γνωμοδοτήσεων, τη σύνταξη σχεδίου συμφωνητικού μεταβίβασης μετοχών, τη μελέτη των νομιμοποιητικών εγγράφων των τεσσάρων ανωνύμων εταιρειών και των πρακτικών του Δ.Σ.

τους, τον έλεγχο στο Πρωτοδικείο Αθηνών αναφορικά με την πτώχευση, αναγκαστική διαχείριση, ειδική εκκαθάριση... τις τηλεφωνικές επικοινωνίες... τη σύνταξη οκτώ πρακτικών Γ.Σ. των μετόχων... ανάκλησης των μελών των ΔΣ και διορισμό νέων μελών, τη σύνταξη πρακτικών των συνεδριάσεων των ΔΣ περί συγκρότησης σε σώμα και ανάθεσης αρμοδιοτήτων επί 100 ώρες, 15) κατόπιν εντολής όλων των εναγομένων για την υπόθεση εργολαβικού συμφωνητικού μεταξύ της Κυπριακής εταιρείας "LINGHAMOR LTD" και της ελληνικής κατασκευαστικής εταιρείας με την επωνυμία "ATHIENITIS HELLAS Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία"...

επί 24 ώρες. 16) Κατόπιν εντολής των 1ου, 2ου και 3ης των εναγομένων απασχολήθηκε επί 3,5 ώρες για τη μελέτη και παροχή συμβουλών αναφορικά με τη σύσταση επιχείρησης εκμίσθωσης πολυτελών αυτοκινήτων και παροχής υπηρεσιών οδηγών ασφαλείας... Ο ενάγων επίσης ζητεί, με την κύρια βάση της αγωγής να του επιδικαστούν, α) το ποσό των 34.500 ευρώ, ως ελάχιστη νόμιμη αμοιβή του, σύμφωνα με τα άρθρα του Κώδικα περί Δικηγόρων, για τον έλεγχο των τίτλων ιδιοκτησίας, που πραγματοποίησε κατόπιν εντολής όλων των εναγομένων, για την αγορά ακινήτου επί των οδών … και … στον …...

και β) το ποσό των 65.837,50 ευρώ, ως ελάχιστη νόμιμη αμοιβή του για τον έλεγχο των τίτλων ιδιοκτησίας που πραγματοποίησε κατόπιν εντολής των εναγομένων για την αγορά ακινήτου επί της οδού … στον … ιδιοκτησίας τεσσάρων ανωνύμων ελληνικών εταιρειών με την επωνυμία "ΦΩΣ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία", "ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΣ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία", "Α & Κ Δόμηση Πειραιά Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία" και "ΖΕΑ Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Κατασκευαστική Τεχνική Εταιρεία"...

Αποδείχθηκε ότι ο ενάγων σε εκτέλεση της εντολής αυτής προέβη στον έλεγχο της υπάρξεως ή μη βαρών ή διεκδικήσεων... και μετέβη για το σκοπό αυτό στο αρμόδιο Υποθηκοφυλακείο προκειμένου να ερευνήσει την ύπαρξη της κυριότητας επί των ως άνω ακινήτων, καθώς και των υφισταμένων βαρών... Επίσης προέβη σε υποβολή αιτήσεως για τη χορήγηση πιστοποιητικών περί πτωχεύσεως από τη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Όμως ο ενάγων δεν προέβη και στη σύνταξη σχετικής εκθέσεως όπως ορίζουν τα άρθρα 160 και 161 του Κώδικα περί Δικηγόρων, για τον έλεγχο των τίτλων... Ενόψει των ανωτέρω, ο ενάγων δεν δικαιούται να λάβει ως νόμιμη αμοιβή την αιτούμενη με την κύρια βάση της αγωγής... διότι... προϋποθέτει τον έλεγχο τίτλο ιδιοκτησίας υπό την έννοια του προδιαληφθέντος άρθρου του Κωδ.

Δικηγόρων και όχι απλή έρευνα στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου.... Από τα πιο πάνω μέσα αποδείχθηκε ότι ο ενάγων για την υπόθεση αγοράς ακινήτου επί των οδών …... απασχολήθηκε επί 27 ώρες. Επίσης, για την υπόθεση αγοράς ακινήτου στον …επί της οδού …... απασχολήθηκε επί 18 ώρες. Ήτοι για αμφότερες τις εν λόγω υποθέσεις επί 45 ώρες και η συμφωνηθείσα αμοιβή του ανέρχεται στο ποσό των 6.750 ευρώ (45 Χ 150 ευρώ)...".

Με βάση τα ανωτέρω, το Εφετείο, το οποίο, συνεκδίκασε έφεση του ενάγοντος και του δευτέρου εναγομένου κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσία καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα - τρίτη εναγομένη (ως και τη μη διάδικο εδώ 4η εναγομένη), δέχθηκε στη συνέχεια κατ' ουσία την έφεση του ενάγοντος, απέρριψε κατ' ουσία την έφεση του δεύτερου εναγομένου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και δέχθηκε μερικά την αγωγή κατά την επικουρική βάση της.

Ειδικότερα, αναγνώρισε ότι: 1) όλοι οι εναγόμενοι εις ολόκληρον ο καθένας υποχρεούται να καταβάλουν στον ενάγοντα, ως αμοιβή, το ποσό των 25.350 ευρώ (100 + 24 + 27 + 18 ώρες Χ 150 ευρώ), 2)..., 3) οι πρώτος, δεύτερος και τρίτη των εναγομένων, εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό των 16.800 ευρώ (21 + 3 + 7,5 + 3 + 16 + 10 + 6 + 6 + 2 + 14 + 20 + 3,5 ώρες Χ 150 ευρώ)....

Υπό τις εκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε στον υπαγωγικό συλλογισμό του, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου του Κώδικα περί Δικηγόρων (άρθρ. 91 παρ. 1, 92 παρ. 1 επομ., 98, 161 επομ., 167, 168) και των άρθρων 713 επ., 211 επ., 480, 481 ΑΚ) που αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας και εφάρμοσε, τις οποίες δεν παραβίασε εκ πλαγίου και δη ως προς την παραδοχή ότι ο πρώτος εναγόμενος ενήργησε στη συγκεκριμένη υπόθεση, το μεν ατομικά, το δε κατ' εντολή και για λογαριασμό της αναιρεσείουσας συζύγου του - 3ης εναγομένης, ως αντιπρόσωπος αυτής, ήτοι μέσα στα όρια της εξουσίας αντιπροσωπεύσεώς της, με εξουσιοδότησή της.

Κατά συνέπεια, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη η εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια είναι αβάσιμα. Η περαιτέρω αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη στερείται νομίμου βάσεως, επειδή "δεν είναι αρκετές οι ως άνω αιτιολογίες, ως επιχειρήματα για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης περί του ότι η αναιρεσείουσα εξουσιοδότησε τον πρώτο εναγόμενο σύζυγό της να ενεργήσει για λογαριασμό της και να δώσει την επίμαχη εντολή, για υποθέσεις με τις οποίες ήταν εντελώς ξένη...", αποτελεί επιχείρημα από τις αποδείξεις και δεν ιδρύει τον ρηθέντα αναιρετικό λόγο.

Με τις λοιπές δε διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις και υπό την επίφαση της ρηθείσας αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττεται απαραδέκτως η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Εξ άλλου, επί εντολής περισσοτέρων προς δικηγόρο, που αφορά κοινή υπόθεση των εντολέων, όπως στην προκείμενη περίπτωση, καθόσον αφορά την 3η εναγομένη - αναιρεσείουσα και τους λοιπούς συνεναγομένους της στις προεκτεθείσες επί μέρους περιπτώσεις, καθιερώνεται (άρθρο 168 του Κώδικα περί Δικηγόρων) η εις ολόκληρο υποχρέωση των εντολέων, για την αμοιβή του δικηγόρου, κατά τα αναφερθέντα στην αρχή.

Συνακόλουθα, το Εφετείο, που δέχθηκε εις ολόκληρο ευθύνη της αναιρεσείουσας, με τους λοιπούς εντολείς στις άνω περιπτώσεις, δεν παραβίασε ευθέως τη διάταξη του άρθρου 481 ΑΚ και δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη σ' αυτό με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα με το λόγο αυτό, κατά το ως άνω μέρος του είναι αβάσιμα.

Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος αυτού, με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη η εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, για την ίδια παραδοχή (εις ολόκληρο ευθύνης της αναιρεσείουσας), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας.

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης.

Εξ άλλου, με το άρθρο 559 αριθμ. 9 Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης "Αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη". Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, όπως ο λόγος αυτός αλληλοσυμπληρώνεται από τον υπό στοιχ. 2.1.2, κατά το τελευταίο μέρος του λόγο, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και 9 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι, ο αναιρεσίβλητος με την επικουρική βάση της αγωγής του, που έγινε δεκτή από το δικαστήριο ουσίας, ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι η αναιρεσείουσα, εις ολόκληρο με τους συνεναγομένους της, οφείλει σ' αυτόν λόγω αμοιβής, τα ποσά των 25.350 και 16.800 ευρώ και ότι μετά την απόρριψη της αγωγής ως κατ' ουσία αβάσιμης, ως προς την αναιρεσείουσα, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ερήμην αυτής, ο αναιρεσίβλητος, με την έφεσή του, υπέβαλε παράπονο μόνο, καθόσον αφορά τις αναφερόμενες στην πρωτοβάθμια απόφαση περιπτώσεις, υπ' αριθμ. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14 και 18, κατά την επικουρική βάση της αγωγής, για τις οποίες υπολόγισε την αμοιβή του στο ποσό των 16.800 ευρώ, ενώ για τις άλλες περιπτώσεις που φέρονται στην πρωτοβάθμια απόφαση με τους αριθμούς 10, 12, 15 και 16 δεν υπέβαλε παράπονο, ούτε ζήτησε την επιδίκαση αμοιβής γι' αυτές από την αναιρεσείουσα, το δε Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε καθόσον αφορά αυτήν ότι "ως εντολέας οφείλει ως αμοιβή του ενάγοντα τόσο το ποσό των 16.800 ευρώ, που αφορούσε η έφεση, όσο και το ποσό των 25.350 ευρώ για το οποίο δεν υπήρξε λόγος έφεσης", έλαβε υπόψη "πράγματα" που δεν προτάθηκαν στο Εφετείο και επιδίκασε κονδύλιο για το οποίο δεν υπήρξε αίτημα στην κατ' έφεση δίκη.

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι: α) με την αγωγή επί της οποίας η προσβαλλόμενη, ο αναιρεσίβλητος ζήτησε, κατά την επικουρική βάση της, (μεταξύ άλλων), να αναγνωριστεί: 1) ότι όλοι οι εναγόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υποχρεούνται να του καταβάλουν για τα υπό στοιχ. 10, 15, 16 και 17 κονδύλια αυτής το ποσό των 25.350 ευρώ και 2) ότι ο 1ος, 2ος και 3η των εναγομένων, αλληλεγγύως και εις ολόκληρο, υποχρεούνται να του καταβάλουν για τα υπό στοιχ. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14 και 18 κονδύλια αυτής το ποσό των 16.800 ευρώ, β) με την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, η αγωγή απορρίφθηκε ως προς την αναιρεσείουσα ως αβάσιμη κατ' ουσία, ελλείψει εντολής αυτής προς τον ενάγοντα για τη διεκπεραίωση νομικών υποθέσεών της, γ) κατά της απόφασης αυτής, ο ενάγων - αναιρεσίβλητος άσκησε έφεση, με τον πρώτο λόγο της οποίας, παραπονέθηκε για την κατ' ουσία απόρριψη των υπό στοιχ. 10 και 15 κονδυλίων της αγωγής, κατά την κύρια βάση τους, ζητώντας να υποχρεωθούν όλοι οι εναγόμενοι να του καταβάλουν εις ολόκληρο, για τα κονδύλια αυτά τα αιτηθέντα κατά την κύρια βάση ποσά των 34.500 και 65.837 ευρώ και με το 2ο λόγο της έφεσης ότι παρά το Νόμο και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων απέρριψε στο σύνολο την αγωγή ως προς την τρίτη εναγομένη, ενώ αν ορθά εκτιμούσε τις αποδείξεις έπρεπε να δεχθεί ότι παρείχε τις υπηρεσίες του κατ' εντολή και για λογαριασμό αυτής και ειδικότερα "αναφορικά με τις υποθέσεις που παραθέτει υπό τα υπ' αριθμ. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14 και 18 κονδύλια της αγωγής του", για τα οποία "δικαιούται να λάβει παρά της 3ης των εναγομένων, ως αμοιβή του το συνολικό ποσό των 16.800 ευρώ, που αιτείται κατά την επικουρική βάση της αγωγής του".

Συνακόλουθα, ο τρίτος λόγος της αιτήσεως, κατά το μέρος αυτού με το οποίο προσάπτονται στην προσβαλλόμενη οι εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και αρ. 9 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλειες με την αιτίαση ότι ο αναιρεσίβλητος δεν εξεκάλεσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου καθόσον αφορά τα υπό στοιχ. 10 και 15 αγωγικά κονδύλια, ως προς την αναιρεσείουσα, και το Εφετείο δεχόμενα αυτά, κατά την επικουρική βάση υπέπεσε στις ρηθείσες πλημμέλειες, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Τούτο δε διότι, ο αναιρεσίβλητος, με την έφεσή του, ζήτησε την παραδοχή των εν λόγω κονδυλίων, κατά την κύρια βάση τους, ως προς όλους τους εναγομένους, μετά δε την απόρριψη ως προς αυτά της κύριας βάσης τους, το Εφετείο ορθώς προχώρησε στην έρευνα της επικουρικής βάσης τους, καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα, η οποία, ως προς αυτήν (όπως και η κύρια βάση τους) δεν είχε ερευνηθεί πρωτοδίκως.

Κατά το μέρος όμως που προσάπτονται με το λόγο αυτό, όπως συμπληρώνεται με τον υπό στοιχ. 2.1.2 κατά το τελευταίο μέρος του λόγο, κατά την επιτρεπτή νοηματική τους απόδοση, οι ίδιες αναιρετικές πλημμέλειες, καθόσον αφορά την επιδίκαση στον ενάγοντα συνολικού ποσού 25.350 ευρώ, είναι βάσιμος. Και τούτο διότι, από το περιεχόμενο της έφεσης του αναιρεσείοντος, ουδόλως προκύπτει ότι αυτός διατύπωσε παράπονο για την κατ' ουσία απόρριψη της αγωγής, ως προς την αναιρεσείουσα, καθόσον αφορά τα περιεχόμενα στο ποσό αυτό (των 25.350 ευρώ) λοιπά αγωγικά κονδύλια (υπό στοιχ. 16 και 17, σημειουμένου ότι κονδύλιο υπό στοιχ. 12 δεν αναφέρεται στην αναιρεσείουσα) και τα οποία συμποσούμενα με τα λοιπά αναφερόμενα στο σχετικό κεφάλαιο της αγωγής, κατά την επικουρική βάση του, αποδίδουν το αιτούμενο συνολικό ποσό των 25.350 ευρώ, το οποίο έγινε καθ' ολοκληρία δεκτό με την προσβαλλόμενη και αναγνωρίσθηκε ότι η τρίτη εναγομένη, εις ολόκληρο με όλους τους λοιπούς συνεναγομένους της υποχρεούται να καταβάλει το ποσό αυτό στον ενάγοντα, το οποίο πλήττει με το ρηθέντα αναιρετικό λόγο.

Συνακόλουθα, το Εφετείο, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη, παρά το νόμο, "πράγματα" με την εκτεθείσα στην αρχή της παρούσας έννοια, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τα οποία δεν προτάθηκαν ενώπιόν του, ήτοι τα εν λόγω αγωγικά κονδύλια, αφού, ως προς αυτά η υπόθεση δεν μεταβιβάσθηκε παραδεκτά ενώπιόν του και κατά τούτο επιδίκασε πλέον των αιτηθέντων.

Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος της αίτησης, όπως συμπληρώνεται με τον υπό στοιχ. 2.1.2 κατά το τελευταίο σκέλος λόγο, (εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και 9 Κ.Πολ.Δ.) είναι βάσιμος και πρέπει κατά παραδοχή του να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη, κατά το μέρος αυτής που αφορά την αναιρεσείουσα και την επικουρική βάση της αγωγής, ως προς τα περιεχόμενα στο επιδικασθέν συνολικό ποσό των 25.350 ευρώ, ρηθέντα αγωγικά κονδύλια και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, κατά το αναιρούμενο μέρος, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει ήδη μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 65 του Ν. 4139/20-3-2013.

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος σε μέρος από τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, ανάλογα με την έκταση της ήττας του (κατ` άρθρα 178 παρ. 1 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί μερικώς, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος, την υπ` αριθ. 560/2013 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο σε μέρος από τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων πενήντα (750) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ