Supreme Court dismisses defendants' appeals for non-appearance but allows one appeal due to appellate court exceeding jurisdiction.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeals filed by two defendants who failed to appear in court after being properly summoned, ordering them to pay legal costs. However, the court allowed the prosecutor's appeal against a lower appellate court decision that had convicted a third defendant after he had previously withdrawn his appeal due to language barriers. The Supreme Court ruled that the lower appellate court exceeded its authority by re-examining the case and imposing a lighter sentence after the withdrawal was deemed valid.
Legislator headnote
AI generatedArticles 513, 514, 583 of the Code of Civil Procedure; Article 510 of the Code of Criminal Procedure: Appeals by absent defendants are inadmissible; appellate courts must respect valid withdrawals of appeals and cannot exceed their jurisdiction by re-examining cases where a withdrawal has occurred.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 953 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 953/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε΄ Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη – Εισηγητή και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων: 1) Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, 2) .... και 3) ...., κατοίκου Αθηνών, εκ των οποίων οι 2ος και 3ος δεν παραστάθηκαν, περί αναιρέσεως της 144/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον ...., κρατούμενου στην Κλειστή Φυλακή Πατρών, που δεν παρέστη στο ακροατήριο.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και οι αναιρεσείοντες ζητούν τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 14/12.4.2005 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου ...., και στις από 1.4.2005 και 7.4.2005 αιτήσεις αναιρέσεως των 2ου και 3ου αναιρεσειόντων, και οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 744/2005.
Αφού άκουσεΤον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και να απορριφθούν οι αιτήσεις των αναιρεσειόντων – κατηγορουμένων, και έπειτα αποχώρησε.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι υπό κρίση από 1.4.2005 και 7.4.2005 αιτήσεις των κατηγορουμένων .... και ...., αντιστοίχως, καθώς και η από 12.4.2005 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της με αριθ. 144/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας.
Α) Επί των από 1.4.2005 και 7.4.2005 αιτήσεων των κατηγορουμένων ....και ...., αντιστοίχως.
Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 ΚΠΔ. Κατά το άρθρο 514 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα υπό ημερομηνίες 7 Δεκεμβρίου 2005 και 19 Δεκεμβρίου 2005 αποδεικτικά επίδοσης του ...., δικαστικού επιμελητή, οι ως άνω αναιρεσείοντες κλητεύθηκαν από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νομίμως και εμπροθέσμως, για να εμφανισθούν στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης, πλην όμως δεν εμφανίσθηκαν κατ' αυτήν και την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, οι παραπάνω κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης, πρέπει να απορριφθούν και να καταδικαστεί καθένας των ως άνω αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
Β) Επί της από 12.4.2005 αίτησης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 151, 153, 465 παρ. 2, 474, 475 παρ. 1 και 476 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι το ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως του ποινικού δικαστηρίου ασκείται από τον κρατούμενο στη φυλακή με δήλωση που μπορεί να γίνει και στο διευθυντή αυτής, για την οποία συντάσσεται έκθεση, που, εκτός από τα αναφερόμενα στο άρθρο 151 στοιχεία, πρέπει να περιέχει και τους λόγους για τους οποίους ασκείται και να υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει και από εκείνον που τη δέχεται.
Κατά τον ίδιο τρόπο δε μπορεί να γίνει από τον κρατούμενο και η παραίτηση από το ένδικο μέσο που άσκησε, η οποία, μετά την τελείωσή της, δεν μπορεί να ανακληθεί (άρθρο 475 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠΔ), η τυχόν δε μεταγενέστερη ανάκληση της παραίτησης καμία έννομη συνέπεια δεν έχει, αφού ο νόμος ρητά την απαγορεύει. Επί της παραίτησης από το ένδικο μέσο, το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο γι' αυτό το λόγο (ΑΠ 1394/1987).
Εξάλλου, όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αντί να απορρίψει ως απαράδεκτη την έφεση του κατηγορουμένου, λόγω παραίτησής του από αυτήν, προβαίνει στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης και στην καταδίκη αυτού σε ποινή μικρότερη εκείνης που του είχε επιβληθεί με την πρωτόδικη απόφαση, υπάρχει υπέρβαση εξουσίας και είναι αναιρετέα η εν λόγω απόφαση για τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Η' ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, για την έρευνα του αναιρετικού λόγου, επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα εξής: Με την 2169/2000 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Αθηνών κηρύχθηκε ένοχος ο .... (ήδη αναιρεσίβλητος) για από κοινού, κατοχή και πώληση ναρκωτικών ουσιών (ινδικής κάνναβης και ηρωίνης), καθώς και για παράνομη είσοδο στη χώρα, παράνομη οπλοφορία, παράνομη κατοχή πυρομαχικών και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης 19 ετών και 6 μηνών και σε συνολική χρηματική ποινή 20.200.000 δρχ.
Κατά της απόφασης αυτής και, ενώ ήταν κρατούμενος στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού, άσκησε έφεση, με δήλωσή του στο Διευθυντή της εν λόγω Φυλακής, για τη δήλωση δε αυτή συντάχθηκε νομοτύπως η με αριθ. πρωτ. ....έκθεση, που υπογράφηκε από τον ως άνω κρατούμενο και από το Διευθυντή της Φυλακής. Στη συνέχεια, ο παραπάνω κρατούμενος, με δήλωσή του που έγινε στο Διευθυντή της Κλειστής Φυλακής Κέρκυρας, παραιτήθηκε νομοτύπως από την προαναφερόμενη έφεσή του, για τη δήλωση δε παραίτησής του από το ένδικο μέσο της έφεσης που είχε ασκήσει συντάχθηκε η από 20.3.2001 έκθεση, που υπογράφηκε από τον παραπάνω κρατούμενο και από το Διευθυντή της ως άνω Φυλακής.
Μετά τη νομότυπη παραίτησή του, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών (σε συμβούλιο) που ήταν αρμόδιο να κρίνει σχετικά, με τη 1664/2001 απόφασή του, κήρυξε απαράδεκτη, λόγω της παραίτησης την παραπάνω έφεση του κατηγορουμένου .... και διέταξε την εκτέλεση της προαναφερόμενης πρωτόδικης απόφασης. Από προφανή δε παραδρομή και ενώ είχε κηρυχθεί απαράδεκτη η έφεση του πιο πάνω κατηγορουμένου, λόγω της νομότυπης παραίτησής του από αυτή, εισήχθη για εκδίκαση και η εν λόγω έφεση, μαζί με τις εφέσεις που είχαν ασκήσει οι συγκατηγορούμενοί του ....
και ....στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών. Το τελευταίο, με την 144/2005 απόφασή του, αντί να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση επί της ως άνω εφέσεως του κατηγορουμένου ...., αφού έκανε δεκτό αίτημα τούτου για ανάκληση της γενόμενης από αυτόν παραίτησης από την έφεσή του, για το λόγο ότι αγνοούσε την ελληνική γλώσσα και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί το περιεχόμενο της δήλωσης παραίτησης από την έφεση, προχώρησε στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης και στην καταδίκη του ως άνω κατηγορουμένου σε συνολική ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών και σε χρηματική ποινή 20.000 ευρώ, δηλαδή σε ποινή μικρότερη εκείνης που του είχε επιβληθεί με την πρωτόδικη απόφαση.
Έτσι, όμως που έκρινε, ως προς τον ως άνω κατηγορούμενο, το Πενταμελές Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, υπερέβη την εξουσία του, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη της παρούσας. Επομένως, πρέπει, κατά παραδοχή του μοναδικού, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ, λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος της που αφορά τον κατηγορούμενο ...., ως προς όλες τις διατάξεις της.
Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να παραστεί κατά τη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία συζητήθηκε η ως άνω αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (βλ. το από 8.12.2005 αποδεικτικό επίδοσης του ...., υπαλλήλου της Κλειστής Φυλακής Πατρών).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ)
Απορρίπτει τις από 1.4.2005 και 7.4.2005 αιτήσεις των ....και ...., αντιστοίχως, για αναίρεση της με αριθ. 144/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει καθένα των ως άνω αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα από διακόσια δέκα (210) ευρώ.
Β)
Αναιρεί τη με αριθ. 144/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος της που αφορά τον κατηγορούμενο ...., ως προς όλες τις διατάξεις της.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Απριλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ