Supreme Court dismisses appeal on res judicata grounds due to contradictory prior decisions between same parties.

Απόφαση 952 / 2020 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 952/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πιπιλίγκα, Λουκά Μόρφη, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου και Πελαγία Ακάσογλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, την 12 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αιτούντων - αναιρεσιβλήτων: 1)Θ. Α., 2)Ν. Α., 3)Κ. Α., 4)Α. Α., 5)Δ. Α., 6)Ε. Α., 7)Μ. Α., 8)Σ. Α., 9)Χ. Α., 10)Μ. Α., 11)Θ. Α., 12)Μ. Α., 13)Χ. Α., 14)Κ. Α., 15)Π. Α., 16)Β. Α., 17)Ε. Α., 18)Χ. Α., 19)Ι. Α., 20)Α. Α., 21)Δ. Α., 22)Ι. Α., 23)Α. Α., 24)Ι. Α., 25)Δ. Α., 26)Μ.- Ε. Α., 27)Σ. Α., 28)Μ. - Θ. Β., 29)Ε. Β., 30)Ε. - Μ. Β., 31)Ρ. Β., 32)Π. Β., 33)Μ. Β., 34)Β. Β., 35)Η. Β., 36)Α. Β., 37)Χ. Β., 38)Γ. Β., 39)Θ. Β., 40)Ε. Β., 41)Ε.

Β., 42)Δ. Β., 43)Π. Β., 44)Ε. Β., 45)Σ. Β., 46)Α. Γ., 47)Γ. Γ., 48)Δ. Γ., 49)Σ. Γ., 50)Ι. Γ., 51)Γ. Γ., 52)Μ. Γ., 53)Δ. Γ., 54)Δ. Γ., 55)Θ. Γ., 56)Δ. Γ., 57)Χ. Γ., 58)Α. Γ., 59)Ε. Γ., 60)Δ. Γ., 61)Β. Γ., 62)Π. Γ., 63)Λ. - Μ. Δ., 64)Ε. Δ., 65)Ν. Δ., 66)Μ. Δ., 67)Α. Δ., 68)Κ. Δ., 69)Μ. Δ., 70)Α. Δ., 71)"Α. Ε., Α. Θ., 72)Θ. Ζ., 73)Ν. Ζ., 74)Μ. Ζ., 75)Ν. Ζ., 76)Χ. Ζ., 77)Χ. Ζ., 78)Ε. Ζ. - Α., χήρας Ι. Ζ., ενεργούσης ατομικώς και για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της Α.

Ζ. του Ι. και Π. Ζ. του Ι., κατοίκων ..., 79)Ζ. Ζ., 80)Α. Ζ., 81)Ά. Ζ., 82)Θ. Η., 83)Μ. Η., 84)Χ. Θ., 85)Ε. Θ., 86)Π. Θ., 87)Β. Θ., 88)Ε. Κ., 89)Ε. Κ., 90)Π. Κ., 91)Β. Κ., 92)Ε. Κ., Δ. Κ., Β. Κ. και Ε. Κ., ως νόμιμων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του Ι. Κ., 93)Φ. Κ., 94)Α. Κ., 95)Β. Κ., 96)Δ. Κ., 97)Λ. Κ., 98)Κ. Κ., 99)Β. Κ., 100)Γ. Κ., 101)Ι. Κ., ... Σ. Κ." το ορθό Σ. Κ., 103)Ε. Κ., 104)Κ. Κ., 105)Ε. Κ., 106)Α. Κ., 107)Α.

Κ., 108)Δ. Κ., 109)Δ. Κ., 110)Α. Κ., 111)Η. Κ., 112)Φ. Κ., 113)Ε. Λ. - Π., 114)Ε. Λ. - Τ., 115)Α. Λ., 116)Π. Λ., 117)Σ. Λ., 118)Β. Λ., 119)Μ. Λ., 120)Π. Μ., ...)Γ. Π., 122)α)Σ. Σ. - Μ., χήρας Σ. Ε., β)Ι. Σ. του Ε., γ)Μ. - Θ. Σ. του Ε., κατοίκων ... 123)Ε. Τ., 124)Π. Κ., 125)Ι. Μ., 126)Β. Μ., 127)Χ. Μ., 128)Θ. Σ., κατοίκων, (ως εκ της εργασίας τους) .... Άπαντες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Νικόλαο Σωτηρακόπουλο και Νικόλαο Κατηφόρη, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις και δήλωσαν ότι οι α)55ος (Θ.

Γ.) απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τους Π. Γ. και Ε. Γ., και β)117ος (Σ. Λ.) απεβίωσε και κληρονομήθηκε από την Ε. Λ. και την Α. Λ., οι οποίοι συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τους ίδιους.

Της καθής η αίτηση - αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου Α.Ε."(ΟΠΑΠ Α.Ε.), που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου και Φλώρα Τριανταφύλλου, που κατέθεσαν προτάσεις

Η ένδικη διαφορά άρχισε, με την από 30/6/2008 αγωγή των αιτούντων - αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Περιστερίου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 130/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 3852/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία, με την από 1/9/2014 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 770/2017 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, την αναψηλάφηση της οποίας ζητούν οι αιτούντες με την από 30/5/2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αιτούντων - αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και την εξαφάνιση της 770/2017 απόφασης του Β2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, με σκοπό να επανεξετασθεί κατ' ουσίαν η υπόθεση, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε, την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του. Ορίσθηκε δε, εισηγήτρια της υπόθεσης, η Αρεοπαγίτης Πελαγία Ακόσογλου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

(I).. Από τα άρθρα 21, 495 παρ.Ι, 538, 539, 559 αριθμοί 1 - 20, 580 παρ.3 ΚΠολΔ -και όπως το άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ ίσχυσε από 2.4.2012 και ισχύει από 20.3.2013 και από 1.1.2016 [άρθρα 12 παρ.4 και 113 ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α. 51/12.3.2012), 65 παρ.Ι και 104 ν. 4139/2013 (ΦΕΚ Α. 74/20.3.2013) άρθρο 1 - άρθρο τρίτο και άρθρο 1 - άρθρο ένατο ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α. 87 /23.7.2015)]- προκύπτουν (και) τα εξής: Το έκτακτο ένδικο μέσο της αναψηλαφήσεως ασκείται, με κατάθεση δικογράφου, στο πρωτότυπο, στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την υπό αναψηλάφηση απόφαση και εκδικάζεται από το ίδιο δικαστήριο, αφού η άσκηση της αναψηλαφήσεως δεν έχει μεταβιβαστικό αποτέλεσμα. Μετά την αναίρεση τελεσίδικης αποφάσεως για οποιονδήποτε άλλο λόγο, πλην των λόγων αναιρέσεως για υπέρβαση δικαιοδοσίας και παράβαση των σχετικών με την αρμοδιότητα διατάξεων, ο Άρειος Πάγος μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει στην ουσία, εάν κρίνει ότι δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Η απόφαση του Αρείου Πάγου υπόκειται σε αναψηλάφηση, αν έχει εκδοθεί, μετά την 2,4,2012 και ο Άρειος Πάγος δίκασε κατ' ουσία (ΑΠ 50/2018, ΑΠ 166/2015 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

(ΙΙ)..Κατ' άρθρο 544 αριθμός 1 ΚΠολΔ, λόγος αναψηλαφήσεως ιδρύεται, αν στην ίδια υπόθεση εκδόθηκαν μεταξύ των ίδιων διαδίκων, που είχαν παραστεί με την ίδια ιδιότητα, από το ίδιο ή διαφορετικά δικαστήρια, αποφάσεις, που αντιφάσκουν μεταξύ τους. Σκοπός δε, είναι η κατάργηση του δεδικασμένου από τη μεταγενέστερη απόφαση, η οποία, κατ' άρθρο 549 παρ.2 ΚΠολΔ, εξαφανίζεται, σε περίπτωση παραδοχής της αναψηλαφήσεως.

Ο συγκεκριμένος λόγος αναψηλαφήσεως προϋποθέτει, αφ' ενός, την ύπαρξη τελεσιδίκων αποφάσεων στην αυτή υπόθεση, αφ' ετέρου, αντίφαση των τελεσιδίκων αποφάσεων στο διατακτικό και όχι στις αιτιολογίες, εκτός αν οι αιτιολογίες έχουν και τα προσόντα διατακτικού, ιδίως, όταν, στο διατακτικό, το δικαστήριο εκφράσθηκε ασαφώς, όμως, αυτό (διατακτικό) συγκεκριμενοποιείται, με τις αιτιολογίες της ίδιας αποφάσεως.

Η ως άνω αντίφαση των τελεσιδίκων αποφάσεων πρέπει να προήλθε από το ότι ενώ στη συζήτηση, οπότε εκδόθηκε η μεταγενέστερη απόφαση, συνέτρεχαν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επιτυχή πρόταση της ενστάσεως του ουσιαστικού δεδικασμένου, η ένσταση αυτή δεν προτάθηκε νομίμως, από υπαίτια ή ανυπαίτια συμπεριφορά των διαδίκων ούτε σε κάθε περίπτωση, λήφθηκε υπ'όψη από το δικαστήριο, κατ' άρθρο 332 ΚΠολΔ (ΑΠ 615/2011 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

Οι οριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων, που δεν μπορούν να προσβληθούν, με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, είναι τελεσίδικες και αποτελούν δεδικασμένο. Το δεδικασμένο εκτείνεται στο κριθέν ουσιαστικό ζήτημα, αν η απόφαση έκρινε οριστικά για συγκεκριμένη έννομη σχέση, η οποία έχει προβληθεί, με αγωγή, ανταγωγή, κύρια παρέμβαση ή ένσταση συμψηφισμού.

Το δεδικασμένο εκτείνεται και στο δικονομικό ζήτημα, που κρίθηκε οριστικά. Υπάρχει δε, δεδικασμένο, μεταξύ των ίδιων προσώπων με την ίδια ιδιότητα, μόνο για το δικαίωμα, που κρίθηκε και εφ' όσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και την ίδια ιστορική και νομική αιτία [άρθρα 106, 321, 322 παρ.1, 324 ΚΠολΔ]. Ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει, όταν τα ίδια πραγματικά περιστατικά, που συγκρότησαν την ιστορική βάση της πρώτης αγωγής και με την ίδια νομική διάταξη, στηρίζουν και τη μεταγενέστερη αγωγή.

Η ταυτότητα της νομικής αιτίας προϋποθέτει θεμελίωση και των δύο αγωγών στο ίδιο νομικό γεγονός (νομικό κανόνα), που αφορά τη συγκεκριμένη διένεξη (έννομη σχέση) των διαδίκων (ΑΠ ...8/2018, ΑΠ 135/2014 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ). Το δεδικασμένο εκτείνεται και στα ζητήματα, που κρίθηκαν, παρεμπιπτόντως και αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του κύριου ζητήματος, ουσιαστικού ή δικονομικού, αν το δικαστήριο ήταν καθ' ύλη αρμόδιο να αποφασίσει για τα παρεμπίπτοντα αυτά ζητήματα (άρθρα 282, 331 ΚΠολΔ].

Το 'παρεμπίπτον' ζήτημα υπό τις ως άνω προϋποθέσεις αποτελεί 'προδικαστικό' ζήτημα, επί του οποίου εκτείνεται το δεδικασμένο. Έτσι, για την επέκταση της ισχύος του δεδικασμένου, πρέπει να αποτελεί το 'παρεμπίπτον' - προδικαστικό ζήτημα, όρο (στοιχείο) του πραγματικού του κανόνος δικαίου, ο οποίος εφαρμόσθηκε και το κύριο ζήτημα την έννομη συνέπεια του κανόνος αυτού, που δέχθηκε ή απέρριψε το δικαστήριο (ΑΠ ολ. 10/2002 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 579 παρ.1 ΚΠολΔ, αν αναιρεθεί, ολικώς ή μερικώς, απόφαση δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, αποβάλει την ισχύ της και θεωρείται, ως άκυρη, ενώ δεν παράγει δεδικασμένο επί οποιουδήποτε ζητήματος έκρινε, στο σύνολό της ή κατά το μέρος, που αναιρέθηκε, αντιστοίχως και οι διάδικοι, δικονομικώς, επανέρχονται στην πριν από την έκδοση αυτής κατάσταση.

Ολικώς θεωρείται ότι αναιρείται η απόφαση, όταν η αναιρετική απόφαση, κατά το διατακτικό της, δεν περιορίζει, με διάταξη αυτού (διατακτικού), την αναίρεση σε ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της όλης δίκης ή ως προς μερικούς μόνο από τους διαδίκους (ΑΠ ολ. 27/2007 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

(III).- Κατά τα άρθρα 118 αριθμός 3, 119, 547 παρ.1, 549 παρ.1 ΚΠολΔ, το έγγραφο (δικόγραφο) της αναψηλαφήσεως πρέπει να αναφέρει (και) το επώνυμο όλων των διαδίκων - φυσικών προσώπων ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά τους. Η τυχόν εσφαλμένη αναγραφή του στοιχείου του επωνύμου, εφ' όσον δεν δημιουργείται εντεύθεν αμφιβολία, ως προς την ταυτότητα του διαδίκου - φυσικού προσώπου, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου της αναψηλαφήσεως (βλ. ΑΠ 175/2007 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

(IV).- Ικανός να είναι διάδικος είναι ο έχων την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η ικανότητα αυτή, που, ως διαδικαστική προϋπόθεση εξετάζεται, αυτεπαγγέλτως, παύει να υπάρχει για φυσικό πρόσωπο, με το θάνατό του [άρθρα 62, 73 ΚΠολΔ, 35 ΑΚ], Απόφαση, που εκδόθηκε μετά τη διεξαγωγή δίκης κατ' ανυπάρκτου φυσικού προσώπου, όπως είναι και ο θανών, είναι ανύπαρκτη [άρθρο 313 παρ.1 εδ. (δ) ΚΠολΔ], Δικαίωμα αναψηλαφήσεως έχει (και) ο αναιρεσείων, εφ' όσον νικήθηκε, ολικά ή εν μέρει, στη δίκη, που εκδόθηκε η υπό αναψηλάφηση απόφαση ή ο καθολικός διάδοχός του [άρθρα 542 παρ.1, 538 ΚΠολΔ]. Αναψηλάφηση συνεπώς, που ασκήθηκε [άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ] στο όνομα διαδίκου φυσικού προσώπου, ήδη θανόντος κατά την άσκησή της και δεν ασκήθηκε από τον καθολικό διάδοχό του, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, αυτεπαγγέλτως, για έλλειψη αναγκαίας διαδικαστικής προϋποθέσεως, δηλ. του ίδιου του υποκειμένου της διαδικαστικής πράξεως (βλ. ΑΠ 45/2018, ΑΠ 1611/2011 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

Υπόκειται προς κρίση η από 30.5.2018 (Ε.Κ. …..6.2018) αίτηση αναψηλαφήσεως των ...) συνολικά αιτούντων κατά της καθ' ής ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Α.Ε. (Ο.Π.Α.Π. ΑΕ), όπως νομίμως εκπροσωπείται προσβάλλεται δε, η 770/2017 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, που δίκασε κατ' ουσία.

Ειδικότερα, η 770/2017 απόφαση εκδόθηκε, την 11.5.2017, επί της από 1.9.2014 (Α.Κ. …/1.9.2014 - Πρωτοδικείο Αθηνών) αιτήσεως αναιρέσεως της αναιρεσείουσας - ήδη καθ' ής Ο.Π.Α.Π. ΑΕ κατά των αναιρεσιβλήτων - ήδη ...) αιτούντων και αναιρεί, μερικώς, την 3852/2013 απόφαση του δικάσαντος, ως εφετείου, Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δηλ.

μόνο, ως προς τα κεφάλαια, που αναφέρονται στην απόρριψη της από 13.7.2010 εφέσεως, της εκκαλούσης και ήδη καθ' ής Ο.Π.Α.Π. ΑΕ κατά των εφεσιβλήτων και ήδη ...) αιτούντων. Η 3852/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εκδόθηκε, την 25.7.2013 και εκκαλούμενη ήταν η 130/2009 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, που εκδόθηκε, την 16.6.2009, αντιμωλία των διαδίκων, επί της από 30.6.2008 [Α.Κ.

… 1.7.2008] αγωγής των εναγόντων - ήδη ...) αιτούντων κατά της εναγομένης - ήδη καθ' ής Ο.Π.Α.Π. ΑΕ. Με την προαναφερόμενη 3852/2013 απόφαση, αφού θεωρήθηκε, ως μη ασκηθείσα, η από 23-10-2009 έφεση για τους 93ο και 124ο των εκκαλούντων και ήδη αιτούντων, μετά συνεκδίκαση των αντίθετων εφέσεων των διαδίκων απορρίφθηκαν οι εφέσεις αυτές κατ'ουσία.

Με την πρωτόδικη απόφαση είχε γίνει δεκτή η αγωγή, κατά την κυρία βάση (από τη σύμβαση εργασίας), ως βάσιμη, στο σύνολό της. Η υπόθεση, στη συνέχεια, μετά την αναίρεση της 3852/2013 αποφάσεως, κρατήθηκε από τον Άρειο Πάγο, δικάσθηκε η από 13.7.2010 (Α.Κ. … 15.7.2010 - Ειρηνοδικείο Περιστερίου) έφεση και έγινε δεκτή, τυπικά και στην ουσία, εξαφανίσθηκε η 130/2009 απόφαση, '"ως προς το μέρος, κατά το οποίο είχε γίνει δεκτή η κύρια βάση της από 30.6.2008 αγωγής'' ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου και, εν τέλει, η από 30.6.2008 αγωγή, που αφορούσε απαιτήσεις των εναγόντων και ήδη ...) αιτούντων κατά της εναγομένης και ήδη καθ' ής Ο.Π.Α,Π.

ΑΕ από παροχή εξηρτημένης εργασίας, στα κρίσιμα έτη 2005, 2006 και 2007, απορρίφθηκε, κατά την κύρια βάση (από τη σύμβαση εργασίας), ως μη νόμιμη. Δια της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, οι ...) αιτούντες ζητούν την εξαφάνιση της 770/2017 αποφάσεως διότι στην ίδια υπόθεση υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις, αντιφατικές κατά το διατακτικό τους και, ακολούθως, την εξέταση της από 30.6.2008 ένδικης αγωγής τους, κατά την κύρια βάση (από τη σύμβαση εργασίας), στην ουσία, δεδομένου ότι κατά την επικουρική βάση (από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό) ήδη έχει απορριφθεί, αμετακλήτως.

Στους πρώτο και δεύτερο βαθμούς δικαιοδοσίας, η υπόθεση εκδικάσθηκε, με την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών [άρθρα 663 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυσαν πριν από το άρθρο 1 - άρθρο τέταρτο ν. 4335/2015, ισχύον για την ειδική αυτή διαδικασία, από 1.1.2016, κατά το άρθρο 1 - άρθρο ένατο ν. 4335/2015]. Τη συζήτηση της υποθέσεως επισπεύδουν και οι εκατόν είκοσι οκτώ ...) πιο πάνω αιτούντες, απλοί μεταξύ τους ομόδικοι, σύμφωνα με την από 18.7.2018 οικεία παραγγελία προς επίδοση της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, κάτω από το αντίγραφό της, του Νικόλαου Α.

Σωτηρακόπουλου [A.M. / Δ.Σ.Α. ..., ως πληρεξουσίου δικηγόρου τους και την ... Δ'/ 14.9.2018 έκθεση επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή περιφερείας Εφετείου Αθηνών, με έδρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών, Ν. I. Γ..

Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι αιτούντες (α).- με τον αριθμό (…) Θ. Γ., (β).- με τον αριθμό (…) Σ. Λ., (γ).- με τον αριθμό (...) Γ. Π. και (δ).- με τον αριθμό (…) Θ. Σ. απεβίωσαν, αντιστοίχως, την 16.4.2017, την 1.4.2018, την 26.3.2006 και την 22.3.2007, δηλ. σε χρόνο προγενέστερο της ασκήσεως, την 1.6.2018, ως άνω, της υπό κρίση αιτήσεως αναψηλαφήσεως (βλ. ληξιαρχικές πράξεις θανάτου, σε αντίγραφο, υπ' αριθμ. ...16.4.2017 του Ληξιάρχου Δήμου Παπάγου - Χολαργού Αττικής για τον θανόντα Θ. Γ., υπ' αριθμ. πρωτ. ....4.2018 του Ληξιάρχου Δήμου Ελληνικού - Αργυρουπόλεως Αττικής για τον θανόντα Σ. Λ., υπ' αριθμ. πρωτ. .../26.3.2006 του Ληξιάρχου Δήμου Αθηναίων για τον θανόντα Γ. Π. και υπ' αριθμ. πρωτ. .../22.3.2007 του Ληξιάρχου Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας Αττικής για τον θανόντα Θ. Σ.. Επομένως και κατά τα εκτεθέντα στην υπό στοιχείο (IV) μείζονα σκέψη, η αίτηση αναψηλαφήσεως, καθ' όσον αφορά αυτούς τους αιτούντες, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη? ενώ, στερείται εννόμων συνεπειών κάθε δήλωση για βίαιη διακοπή της δίκης και συνέχιση της δίκης από τους κληρονόμους τους.

Επίσης, στο δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, αναγράφεται (i).- το επώνυμο της με τον αριθμό …) αιτούσης, ως "Ε." και (ii).- το επώνυμο του με τον αριθμό …) αιτούντος, ως "Κ…". Εν τούτοις, από το όλο περιεχόμενο του δικογράφου της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, σε συνδυασμό προς τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, προκύπτει ότι το ορθό επώνυμο της με τον αριθμό (…) αιτούσης είναι "Θ." και το επώνυμο του με αριθμό (... αιτούντος είναι "Κ.", όπως και αυτοί ισχυρίζονται, με τις από 11.11.2019 νόμιμες έγγραφες προτάσεις τους στο παρόν Δικαστήριο. Παρά την εσφαλμένη, από προφανή παραδρομή, αναγραφή στο δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, δεν γεννάται καμία αμφιβολία, ως προς την ταυτότητα των συγκεκριμένων διαδίκων. Έτσι και κατά τα γενόμενα δεκτά στην υπό στοιχείο (III) μείζονα σκέψη, δεν δημιουργείται ακυρότητα του δικογράφου της αιτήσεως αναψηλαφήσεως και η με αριθμό (…) αιτούσα, στο εξής, θα προσδιορίζεται, με το ορθό επώνυμο της, δηλ. ως "Θ." και ο με αριθμό (... αιτών, στο εξής, θα προσδιορίζεται, με το ορθό επώνυμό του, δηλ. ως "Κ.".

Κατά τα λοιπά, η αίτηση αναψηλαφήσεως ασκήθηκε, την 1.6.2018, εμπροθέσμως, ήτοι στη νόμιμη προθεσμία των τριών (3) ετών, από την 11.5.2017, οπότε δημοσιεύθηκε η 770/2017 υπό αναψηλάφηση απόφαση του Αρείου Πάνου [άρθρα 21, 495 παρ.Ι, 538, 539, 542, 543, 545 παρ.5 εδ. (α), 548, 547 παρ.Ι, 580 παρ.3 ΚΠολΔ], δεδομένου ότι από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της 770/2017 αποφάσεως ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοσή της. Κατ' ακολουθία, η αίτηση αναψηλαφήσεως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω [άρθρα 591 παρ.7, 549 ΚΠολΔ].

Με την επίκληση του άρθρου 544 αριθμός 1 ΚΠολΔ, οι αιτούντες -πλην των Θ. Γ., Σ. Λ., Γ. Π. και Θ. Σ., ως προς τους οποίους η αίτηση αναψηλαφήσεως απορρίπτεται, κατά τα παραπάνω, ως απαράδεκτη- ζητούν την εξαφάνιση της 770/2017 αποφάσεως του Αρείου Πάγου και την κατ' ουσία εξέταση της από 30.6.2018 ένδικης αγωγής, κατά την κυρία βάση της, ως άνω, για το λόγο, ειδικότερα ότι: (1).- Το δεδικασμένο (και επί του προδικαστικού ζητήματος για τη φύση του πριμ παραγωγικότητας, ως μισθού - τακτικών αποδοχών) από τις προγενέστερες, εκδοθείσες, την 30.12.2005 και ήδη αμετάκλητες 250/2005, 251/2005 και 252/2005 αποφάσεις Ειρηνοδικείου Περιστερίου καθώς και από τις προγενέστερες, εκδοθείσες, την 30.6.2005 και ήδη αμετάκλητες 732/2005 και 755/2005 αποφάσεις Ειρηνοδικείου Αθηνών αντιφάσκει με το δεδικασμένο της μεταγενέστερης 770/2017 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.

Η οικεία ένσταση ουσιαστικού δεδικασμένου δεν προτάθηκε από τους διαδίκους και δεν εξετάσθηκε, σε κάθε περίπτωση, από τον Άρειο Πάγο. (2).- Το δεδικασμένο (και επί του προδικαστικού ζητήματος για τη φύση του πριμ παραγωγικότητας, ως μισθού - τακτικών αποδοχών) από την προγενέστερη, εκδοθείσα, την 29.7.2015, τελεσίδικη 2438/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως εφετείο, αντιφάσκει με το δεδικασμένο της μεταγενέστερης 770/2017 αποφάσεως του Αρείου Πάγου εκδόθηκε δε, η 2438/2015 απόφαση επί της από 7.12.2009 εφέσεως της εκκαλούσης - ήδη καθ' ής Ο.Π.Α,Π.

ΑΕ κατά των εφεσιβλήτων - ήδη αιτούντων και εκκαλούμενη ήταν η 122/2009 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, η οποία εκδόθηκε επί της από 10.6.2008 (Α.Κ. … / 19.6.2008) αγωγής των εναγόντων - ήδη αιτούντων κατά της εναγομένης - ήδη καθ' ής Ο.Π.Α.Π. ΑΕ. Η οικεία ένσταση ουσιαστικού δεδικασμένου δεν εξετάσθηκε, σε κάθε περίπτωση, από τον Άρειο Πάγο. (3).- Η 770/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου "ήχθη, μη νόμιμα και απαράδεκτα, καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας και αρμοδιότητάς της, σε κρίση περί εσφαλμένης ερμηνείας των άρθρων 29 και 35 της από 5.9.2007 Ε.Σ.Σ.Ε., η οποία ίσχυσε από 1.1.2007 έως 31.12.2008, αναιρώντας, χωρίς να υπάρχει λόγος αναιρέσεως στην αίτηση αναιρέσεως της αντιδίκου (Ο.Π.Α.Π.

ΑΕ), την αμετάκλητη κρίση της 3852/2013 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία, η απόφαση αυτή, είχε απορρίψει τον τρίτο (3°) λόγο της εφέσεως της αντιδίκου (Ο.Π.Α.Π. ΑΕ), επιδικάζοντας στον καθένα από αυτούς (αιτούντες) τη διαφορά πριμ παραγωγικότητας από 1.1.2007 έως 31.12.2007".

Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης καθώς και από τα λοιπά έγγραφα, που οι διάδικοι νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

- Η από 30.6..2008 αγωγή δεν έχει την ίδια νομική και ιστορική αιτία ούτε η δίκη επί της από 30.6.2008 αγωγής έχει, ως αναγκαία προϋπόθεση - προδικαστικό ζήτημα, την ύπαρξη του δικαιώματος, που κρίθηκε στις δίκες εκείνες, δηλ. δεν κρίνεται με την από 30.6.2008 αγωγή, η ίδια έννομη σχέση και το ίδιο νομικό ζήτημα, με αυτό, που κρίθηκε, με τις 250/2005, 251/2005 και 252/2005 αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Περιστερίου καθώς και με τις 732/2005 και 755/2005 αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Ειδικότερα, το αντικείμενο και αίτημα της από 30.6.2008 αγωγής, κατά την κύρια βάση (από τη σύμβαση εργασίας), αφορά τη διαφορά ετήσιου ποσού πριμ παραγωγικότητας και τον τρόπο του υπολογισμού του, στο οποίο οι ενάγοντες ζητούν να συνυπολογισθεί η νέα αύξηση του ποσού των υπερωριών, συνεπεία του πριμ παραγωγικότητας, στο ίδιο το ετήσιο πριμ παραγωγικότητας και, στη συνέχεια, να προστεθεί εκ νέου στις τακτικές αποδοχές τους [άρθρα 29 της από 5.7.1994 Ε.Σ.Σ.Ε., 29 της από 5.11.1997 Ε.Σ.Σ.Ε., 29 της από 1.1.2003 Ε.Σ.Σ.Ε., 29 της από 3.12.2004 Ε.Σ.Σ.Ε., 36 της από 4.11.2005 Ε.Σ.Σ.Ε.

και 29 της από 17.7.2006 Ε.Σ.Σ.Ε./Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, σε συνδυασμό προς το άρθρο 3 παρ.5 ν. 1876/1990 (ΦΕΚ Α. 27/8.3.1990, όπως ίσχυσε πριν από το ν. 4024/2011 (ΦΕΚ Α. 226/27.10.2011)]. Αντίθετα, το αντικείμενο και αίτημα των αγωγών εκείνων, επί των οποίων έχουν εκδοθεί οι αποφάσεις 250/2005, 251/2005 και 252/2005 του Ειρηνοδικείου Περιστερίου και οι αποφάσεις 732/2005 και 755/2005 του Ειρηνοδικείου Αθηνών -αμετάκλητες ήδη διότι δεν ασκήθηκε κατ' αυτών οποιοδήποτε ένδικο μέσο- δεν είχαν την αυτή ιστορική και νομική αιτία, με το αντικείμενο και αίτημα της από 30.6.2008 αγωγής διότι αφορούσαν τον συνυπολογισμό του ετησίως καταβαλλόμενου πριμ παραγωγικότητας, που αναλογούσε σε καθένα από τους ενάγοντες, στον υπολογισμό της αμοιβής των υπερωριών, τις οποίες οι ενάγοντες πραγματοποίησαν στη διάρκεια του έτους [άρθρα 1 και 20 ν. 435/1976 (ΦΕΚ Α. 251/ 20.9.1976), 4 και 38 ν. 2874/2000 (ΦΕΚ Α. 286 / 29.12.2000, 1 και 15 ν. 3385/2005 (ΦΕΚ Α. 210/19.8.2005)]? γι' αυτό και κρίθηκε ότι έπρεπε να καταβληθεί συμπληρωματική αμοιβή, ως διαφορά αμοιβής υπερωριών (βλ.

και τρία "πιστοποιητικά", με αριθμό …12.3.2009 της Γραμματέως Πολιτικών Ενδίκων Μέσων Ειρηνοδικείου Περιστερίου καθώς και τα "πιστοποιητικά" με αριθμούς …6.3.2009 και ….6.3.2009 της Γραμματέως Ειρηνοδικείου Αθηνών). Οι επίμαχες αποφάσεις 250/2005, 251/2005, 252/2005 Ειρηνοδικείου Περιστερίου και 732/2005, 755/2005 Ειρηνοδικείου Αθηνών αποτελούν δεδικασμένο, ανεξαρτήτως της νομικής ορθότητάς τους μόνο, ως προς το κριθέν από αυτές ζήτημα του συνυπολογισμού του καταβαλλόμενου πριμ παραγωγικότητας στις τακτικές αποδοχές, προκειμένου να εξευρεθεί το ωρομίσθιο για την αμοιβή των υπερωριών και όχι για το ζήτημα, ως άνω, που τίθεται με την από 30.6.2008 αγωγή, κατά την κύρια βάση (από τη σύμβαση εργασίας).

Δεν παράγεται, συνεπώς, δεδικασμένο για την από 30.6.2008 αγωγή από τις ως άνω επίμαχες αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Περιστερίου και του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Εξ άλλου, η 2438/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε, ως εφετείο, επί της από 7.12.2009 εφέσεως της εκκαλούσης και ήδη καθ' ής Ο.Π.Α.Π. ΑΕ κατά των εφεσιβλήτων και ήδη αιτούντων, έχει αναιρεθεί, με την 1174/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που εκδόθηκε, την 22.6.2018 στη συνέχεια, η υπόθεση κρατήθηκε από τον Άρειο Πάγο, δικάσθηκε η από 7.12.2009 έφεση και έγινε δεκτή, τυπικά και στην ουσία, εξαφανίσθηκε η 122/2009 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, "κατά το μέρος, που αφορά τους αναιρεσίβλητους" (ήδη αιτούντες) και, εν τέλει, η από 10.6.2008 αγωγή απορρίφθηκε, ως μη νόμιμη.

Έτσι, η 2438/2015 απόφαση απέβαλε την ισχύ της, θεωρείται, ως άκυρη και δεν παράγει δεδικασμένο επί οποιουδήποτε ζητήματος έκρινε, κατά το ως άνω μέρος, που αναιρέθηκε. Δεν παράγεται, συνεπώς, δεδικασμένο για την από 30.6.2008 αγωγή από την 2438/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δικάσαντος, ως εφετείου.

Μετά ταύτα, σύμφωνα και με όσα έγιναν δεκτά στην υπό στοιχείο (II) μείζονα σκέψη, ο πιο πάνω λόγος αναψηλαφήσεως, κατά τις μερικότερες υπό τους αριθμούς (1) και (2) αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

- Κατά τα εκτεθέντα στις υπό στοιχεία (I) και (II) μείζονες σκέψεις, δικαιολογείται λόγος αναψηλαφήσεως από το άρθρο 544 αριθμός 1 ΚΠολΔ, όταν στην ίδια υπόθεση εκδόθηκαν μεταξύ των ίδιων διαδίκων, που έχουν παραστεί με την ίδια ιδιότητα, αποφάσεις από το ίδιο ή διαφορετικά δικαστήρια αντιφατικές. Επομένως, ο πιο πάνω λόγος αναψηλαφήσεως, κατά τη μερικότερη υπό τον αριθμό (3) αιτίαση, εφ' όσον δεν αφορά στις προϋποθέσεις για τη θεμελίωση του λόγου αναψηλαφήσεως από το άρθρο 544 αριθμός 1 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθία, η αίτηση αναψηλαφήσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της. Οι αιτούντες (πλην των πιο πάνω θανόντων), ως ηττηθέντες, πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη της καθ' ής, που ορίζεται στο συνολικό ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ [άρθρα 106, 191 παρ.2,183, 176, 180 παρ.1 ΚΠολΔ, 480 ΑΚ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση αναψηλαφήσεως, ως απαράδεκτη, όσον αφορά τους αιτούντες (θανόντες) Θ. Γ., Σ.Λ., Γ. Π. και Θ. Σ..

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ' αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση αναψηλαφήσεως, καθ' όσον αφορά τους λοιπούς διαδίκους.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αιτούντες αυτούς στη δικαστική δαπάνη της καθ' ής, που ορίζει στο συνολικό ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, την 12 Μαΐου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, την 16 Σεπτεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ