Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for procedural defects not listed in Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Municipality of Icaria's appeal against a first-instance judgment rendered by the Samos Court of First Instance. The appellants raised grounds under Article 559 of the Civil Procedure Code regarding document distortion, contradictory reasoning, and inadmissible evidence, while the appellees argued these grounds were inapplicable. The court ruled that Article 560 specifically limits appeals against first-instance judgments to four statutory grounds, thereby excluding the general grounds listed in Article 559.
Legislator headnote
AI generatedArticles 498, 560, 568, 576 of the Civil Procedure Code; Appeals against first-instance judgments are limited to specific statutory grounds under Article 560, excluding general grounds for annulment under Article 559.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 952 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 952 /2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο-εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 3η Μαϊου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΚΑΡΙΑΣ" που εδρεύει στον Άγιο Κήρυκο Ικαρίας και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Δήμου Αγίου Κηρύκου, Ικαρίας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Τσακαλία, ο οποίος ανακάλεσε την από 30-12-2016 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσίβλητων: 1. Η. Μ. του Ι., κατοίκου ..., 2. Ζ. Μ. του Ι., κατοίκου ... 3.Χ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., 4. Η. Μ. του Ι., κατοίκου ..., 5.Χ. Μ. του Ι., ως νομίμου κληρονόμου των θανόντων Ι. Μ. και Χ. Μ. του Ε.. Ο 1ος παραστάθηκε μετά ,οι 2ος 3ος 4η δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Χατζηκωνσταντή. Η 5η αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2001 αγωγή των ήδη τεσσάρων πρώτων αναιρεσίβλητων και 12/2005 κύρια παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Αγίου Κηρύκου Ικαρίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 28/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24-10-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 11-2-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των παρόντων αναιρεσίβλητων ζήτησε να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των άρθρων 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 4 και 576 παρ. 1, 2 και 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολιπόμενος διάδικος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.
Εξάλλου, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. 1, 3 και 4 ΚΠολΔ., αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη νέα αυτή δικάσιμο δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολιπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση ή είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά τη δικάσιμο εκείνη (αρχική).
Αν συντρέχει μία από τις προϋποθέσεις αυτές, είναι περιττή νέα κλήτευση του απόντος, κατά τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο, διαδίκου. Στην προκειμένη περίπτωση, από το οικείο πινάκιο και τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η πέμπτη αναιρεσίβλητη Χ. Μ. του Ι. τόσο κατά την αρχικώς ορισθείσα προς συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως δικάσιμο της 2-3-2016, όσο και κατά την προκείμενη νέα, μετ' αναβολή από τη δικάσιμο της 21-12-2016, δικάσιμο της 3-5-2017, δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο.
Από τα στοιχεία δε της δικογραφίας προκύπτει ότι την αρχική συζήτηση είχε επισπεύσει ο αναιρεσείων και ότι η απολιπόμενη πέμπτη αναιρεσίβλητη είχε κλητευθεί κατά την αρχική δικάσιμο (2-3-2016) νόμιμα και εμπρόθεσμα. Συγκεκριμένα, από την υπ' αριθμ. .../30-12-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Κ.
Λ., την οποία προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 24-10-2013 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 28/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου, που δίκασε ως Εφετείο, με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου για την αρχικώς ορισθείσα της 2-3-2016 και κλήση προς την ως άνω αναιρεσίβλητη για να παραστεί κατά τη συζήτησή της στη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην τελευταία (άρθρο 126 παρ. 1 ΚΠολΔ.).
Επομένως, αφού η ως άνω αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή νέα, μετ' αναβολή, δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ.
α' και γ' ΚΠολΔ.).- Η νομική αοριστία της αγωγής, κύριας παρεμβάσεως, ενστάσεως κλπ, δηλαδή η συνδεόμενη με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ (ή τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ίδιου Κώδικα) εάν το δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσης του, αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτούνται από το νόμο για τη θεμελίωση του δικαιώματος ή αντίθετα αρκέστηκε σε λιγότερα των αξιούμενων από το νόμο.
Η περαιτέρω ενδεχόμενη αοριστία του δικογράφου της αγωγής, κύριας παρεμβάσεως, ένστασης κλπ., που αφορά την ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της, ελέγχεται από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και επομένως δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων (Ολ.
Α.Π. 10/2011). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σάμου, δικάζοντας ως Εφετείο, παραβίασε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τις διατάξεις του άρθρου 216 παρ. 1 στοιχ. α' και β' του ΚΠολΔ καθώς και του άρθρου 1094 του ΑΚ σχετικά με την απόρριψη της ασκηθείσας κύριας παρέμβασής του κατά των αρχικών διαδίκων, με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί ο ίδιος κύριος του επίδικου ακινήτου, γενόμενος τοιούτος κατά πρωτότυπο τρόπο, ως αόριστης, για το λόγο ότι στο δικόγραφο αυτής δεν γίνεται ακριβής περιγραφή του επίδικου τμήματος και δεν προσδιορίζεται επακριβώς η θέση αυτού μέσα στη μεγαλύτερη έκταση που φέρεται ότι ανήκει στον κυρίως παρεμβάντα.
Ενόψει της αιτιολογίας αυτής, είναι φανερό ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με αυτά που δέχτηκε, απέρριψε την πιο πάνω κύρια παρέμβαση για ποσοτική αοριστία, εγκείμενη στις παραπάνω ελλείψεις, και όχι γιατί απαίτησε κάποιο επιπλέον στοιχείο διαφορετικό από τα επικαλούμενα και απαραίτητο κατά ουσιαστική διάταξη νόμου, κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου αυτής.
Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, που πλήττει την αιτιολογία αυτήν, ως παραβιάζουσα τις προαναφερόμενες διατάξεις, δεν περιέχει πλημμέλεια από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ., αλλά πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ και πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού δεν μπορεί να προταθεί κατά αποφάσεως του Πρωτοδικείου, που δίκασε έφεση κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου. - Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο, αφού στη διάταξη αυτή ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους.
Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπόλοιπων δικαστηρίων. Άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι προς αναίρεση.
Επομένως και οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι αναίρεσης με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου, που δίκασε ως Εφετείο, έφεση των ήδη τεσσάρων πρώτων αναιρεσίβλητων κατά της υπ' αριθμ 2/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ικαρίας, η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ., για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφων με το να δεχθεί πραγματικά περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά, με το δεύτερο, η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, για έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών αιτιολογιών σχετικά με τα περιστατικά που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με τον τρίτο, και η πλημμέλεια από τους αριθμούς 11 α' και 14 του ίδιου άρθρου, για μη κήρυξη απαραδέκτου λόγω λήψης υπόψη ανεπίτρεπτου αποδεικτικού μέσου, με τον τέταρτο, είναι απαράδεκτοι, καθόσον, σύμφωνα με την προηγούμενη μείζονα σκέψη, κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των ειρηνοδικείων, δεν ιδρύονται οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι.
Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της. Τα δικαστικά έξοδα των παριστάμενων αναιρεσίβλητων βαρύνουν τον ηττηθέντα Δήμο ( άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.), πρέπει όμως να επιβληθούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 281 παρ. 2 του Ν. 3463/2006 ''Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων'', κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24-10-2013 αίτηση του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) με την επωνυμία "Δήμος Ικαρίας" για αναίρεση της υπ' αριθ. 28/2013 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου, που δίκασε ως Εφετείο.-
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Αθήνα την 17η Μαΐου 2017.
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2017.-
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ