Supreme Court dismisses divorce appeal where second suit relies on different legal grounds than the first pending suit.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the lower court's decision on divorce grounds. The appellant argued that a prior pending divorce suit rendered the current one inadmissible due to res judicata, but the court found the two suits relied on distinct legal bases: one on four years of separation and the other on exclusive fault. Consequently, the court held that the lack of identity in the historical and legal cause of action meant the earlier suit did not create a bar to the new proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticles 221(1), 222 of the Code of Civil Procedure; Articles 439(3), 1439 of the Civil Code: A subsequent divorce suit is not barred by a prior pending suit if the two actions are founded on different legal grounds, as identity of historical and legal cause is required for res judicata.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 951 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 951/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καζαμία.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-8-2003 του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 55/ΤΠ/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1400/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά η αναιρεσείουσα με την από 5-9-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 21-2-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ΄ αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ΄Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση από την προσκομιζόμενη υπ΄ αριθμ. 2965/30-11-2006 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Βέρροιας ......, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στην αναιρεσείουσα ...... Επομένως, εφ΄ όσον αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ..
Από τις διατάξεις των άρθρων 221 παρ. 1 και 222 Κ.Πολ.Δικ., σύμφωνα με τις οποίες η κατάθεση της αγωγής συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, και την εκκρεμοδικία, μετά την επέλευση της οποίας και κατά τη διάρκεια αυτής δεν μπορεί να γίνει ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου, κατόπιν μεταγενέστερης αγωγής, νέα δίκη για την ίδια διαφορά μεταξύ των ίδιων διαδίκων, εφόσον εμφανίζονται με την ίδια ιδιότητα, συνάγεται ότι για να υπάρξει εκκρεμοδικία δεν αρκεί η σύμπτωση των αιτημάτων των δυο αγωγών, αλλά απαιτείται και ταυτότητα ιστορικής και νομικής αιτίας αυτών, η οποία προκειμένου ειδικότερα περί αγωγής διαζυγίου, δεν υπάρχει όταν καθεμία από αυτές στηρίζεται σε διαφορετικό λόγο.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ότι η ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, που επιδιώκει τη λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου, γιατί βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς από τέσσερα χρόνια από την έγερσή της στηρίζεται στη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 439 του Α.Κ., (όπως ισχύει μετά το ν. 1329/1983) που αναγνωρίζει δικαίωμα διαζυγίου, ανεξάρτητα από την υπαιτιότητα των συζύγων, με μόνη την υπέρ την τετραετία διάσταση της έγγαμης συμβίωσης, ενώ η προγενέστερη από 10-3-1999 αγωγή του αναιρεσιβλήτου που και εκείνη επιδίωκε τη λύση του γάμου των διαδίκων, στηριζόταν στην διάταξη της παρ. 1του άρθρου 1439 Α.Κ., δηλαδή στον ισχυρό κλονισμό της συζυγικής τους σχέσης από αποκλειστική υπαιτιότητα της αναιρεσείουσας.
Με τα δεδομένα αυτά έκρινε το Εφετείο ότι η ένδικη αγωγή στηρίζεται σε άλλη βάση από τη προγενέστερη από 10-3-1999 αγωγή του αναιρεσιβλήτου και κατά συνέπεια δεν ήταν απαράδεκτη η έρευνά της εκ του ότι εκκρεμούσε η προγενέστερη αγωγή και απέρριψε κατ΄ επικύρωση της πρωτόδικης αποφάσεως τον αντίθετο περί εκκρεμοδικίας ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, που επανέφερε στο Εφετείο.
΄Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη κήρυξης παρά τον νόμο απαραδέκτου και ο εκτιμώμενος ως μοναδικός από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναίρεσης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-
Απορρίπτει την από 5-9-2005 αίτηση της ..... για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 1400/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και της υπ΄ αριθμ. 55/ΤΠ/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βέρροιας.
-
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ