Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as errors concern fact-finding, not legal interpretation of common sense rules.

Απόφαση 950 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 950 /2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. - Ε. Γ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Γιασεμώ Καραγιάννη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Μ. του Κ. και 2) Σ. Μ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Κοντιδενό, χωρίς να καταθέσουν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/11/2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σύμης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2006 του ιδίου Δικαστηρίου και 228/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/11/2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 7/2/2012 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Αθανασίου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξουσία της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνον 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ... 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος...3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Από την πιο πάνω διάταξη προκύπτει ότι η απαρρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνον τέσσεροι και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7 αντίστοιχα του άρθρου 559 ΚΠολΔ προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως. Έτσι δεν ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο και δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που εκδόθηκε σε έφεση κατά της υπ' αριθμ.1/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Σύμης η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη α) την με αριθμό .../2010 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Ν.

Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Ρόδου Μαρίνας Παπαγεωργίου-Χούλλη και β) τις με αριθμό .../2010 και 38508/2010 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον της συμ/φου Σύμης Ευτυχίας ... τις οποίες επικαλέσθηκε και προσεκόμισε η αναιρεσείουσα. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι αφου υπό την επίκληση της διάταξης του άρθρου 560αρ 1 ΚΠολΔ, αποδίδεται πλημμέλεια η οποία δεν εμπίπτει σε κάποιο λόγο αναίρεσης από τους ως άνω περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.

Ως διδάγματα της κοινής πείρας θεωρούνται γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικώς από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αορίστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν.

Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει, κατά τη σαφή έννοια του άρθρου 560 παρ1 εδ β' ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης μόνον αν αυτά χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένως από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν και όχι προς έμμεση απόδειξη ή προς εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν, να εκτίθεται δε περαιτέρω στο σχετικό λόγο η έννοια που αποδόθηκε στον κανόνα δικαίου που χαρακτηρίζεται εσφαλμένη και η κατά τη γνώμη του αναιρεσείοντος ορθή που προκύπτει από τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας τα οποία παρέλειψε να χρησιμοποιήσει (ΟλΑΠ 2/2008), Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από το άρθρο 560 αρ 1β'ΚΠολΔ πλημμέλεια γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο με το να δεχθεί ότι "ο δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων από το έτος 1978 και εντεύθεν και οι αναιρεσίβλητοι από το έτος 2003 έως σήμερα, χρησιμοποιούσαν το επίδικο οικόπεδο ως βοηθητικό χώρο της παρακείμενης οικίας τους, προκειμένου να αποθηκεύουν οικοδομικά υλικά, να απλώνουν τα ρούχα του νοικοκυριού και είχαν περιφράξει αυτό, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας ότι ένα βραχώδες τμήμα γης επικλινές ως προς τη μορφολογία του εδάφους του κείμενο σε πλαγιά και καταλήγον σε οδό όπως είναι το επίδικο, αποκλείεται να χρησιμοποιείται για αποθήκευση οικοδομικών υλικών και άπλωμα ρούχων.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού τα αναφερόμενα σε αυτόν ως διδάγματα της κοινής πείρας πραγματικά περιστατικά, παρεκτός του ότι δεν συγκροτούν την έννοια τέτοιων διδαγμάτων, δεν αφορούν την ερμηνεία ή την εφαρμογή κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς αλλά αναφέρονται στην ουσία της υπόθεσης.

Πρέπει επομένως να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 228/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη διάδικος, κατά το νόμιμο αίτημα των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική τους δαπάνη (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ) όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-11-2010 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 228/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαΐου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ