Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for failure to cite specific evidence and violations of law in property dispute.

Απόφαση 949 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 949/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Στεφανάδη.

Της αναιρεσίβλητης: ψ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Παπαχρίστου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 7-5-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3092/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 656/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-1-2007 αίτησή της και τους από 28-1-2008 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 20-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 2-1-2007 και οι από 28-1-2008 πρόσθετοι λόγοι της χ1 για αναίρεση της 656/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιά. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 974 και 1045 ΑΚ προκύπτει, ότι για της κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση της φυσικής εξουσίας πάνω στο πράγμα, με διάνοια κυρίου, επί συνεχή εικοσαετία. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αν, για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσία την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχτηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Τέλος, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στο οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως τέτοια δε νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση αγωγής, ανταγωγής ένστασης ή αντένστασης, και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, τα εξής ουσιώδη, αναφορικώς με την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης: Το έτος 1952 απεβίωσε, στον ..... Τροιζήνας, ο ψ και κατέλιπε, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, τη σύζυγό του .......

και τα επτά τέκνα του, μεταξύ των οποίων και ο γιος του, και πατέρας της ήδη αναιρεσείουσας, ψα και η ήδη αναιρεσίβλητη, οι οποίοι αποδέχθηκαν την κληρονομία του, με την αναφερόμενη στην απόφαση συμβολαιογραφική πράξη, που μεταγράφηκε νόμιμα, και το έτος 1954 προέβησαν στη σύνταξη του ...... συμβολαιογραφικού προσυμφώνου διανομής της κληρονομιαίας ακίνητης περιουσίας.

Έκτοτε, παρά το ότι δεν επακολούθησε η σύνταξη οριστικού συμβολαίου διανομής , ο καθένας κληρονόμος εγκαταστάθηκε στη νομή του τμήματος της ευρύτερης έκτασης που διανεμήθηκε, σύμφωνα με το αναγραφόμενο στο συμβολαιογραφικό αυτό έγγραφο και άρχισε να ασκεί σε κάθε συγκεκριμένο τμήμα που έλαβε τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής.

Το επίδικο ακίνητο, ήτοι τμήμα του κληρονομιαίου ακινήτου(αγροκτήματος), εμβαδού 8 περίπου στρεμμάτων, περιήλθε, σύμφωνα με το ανωτέρω διανεμητήριο προσύμφωνο, στον ανωτέρω ψα. Ενόψει όμως του ότι από τον τρόπο της διανομής ωφελήθηκαν τα άρρενα τέκνα του αποβιώσαντος και η ήδη αναιρεσίβλητη έλαβε μόνο είκοσι τέσσερα στρέμματα, ο αδελφός της ψβ, με το ......

προσύμφωνο δωρεάς εν ζωή ακινήτου, της αναφερόμενης συμβολαιογράφου, υποσχέθηκε να της μεταβιβάσει κατά κυριότητα το επίδικο ακίνητο, τη νομή του οποίου παρέδωσε σ' εκείνη αμέσως μετά την υπογραφή του εν λόγω προσυμφώνου. Έκτοτε, η τελευταία κατείχε συνεχώς το ακίνητο αυτό με διάνοια κυρίου, καθόσον ασκούσε συνεχώς και αδιαλείπτως σε αυτό τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής, φροντίζοντας κυρίως για την καλλιέργεια και περισυλλογή του καρπού των δώδεκα ελαιοδένδρων που υπήρχαν σ' αυτό, με βοηθούς νομής, οι οποίο πολλές φορές ήταν κοινοί με αυτούς που απασχολούσε ο αδελφός της ψβ, λόγω του περιορισμένου αριθμού των ελαιοδένδρων που υπήρχαν σ' αυτό, μετέφερε τους καρπούς στο ελαιοτριβεία και λάμβανε το λάδι που αντιστοιχούσε στην αναλογία της.

Η κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου δωρεάς δεν πραγματοποιήθηκε, παρά το γεγονός ότι είχε συμφωνηθεί να γίνει μέχρι τις 15-10-1982,όμως, παρά το γεγονός αυτό, ο ψβ, δεν ανακάλεσε το προσύμφωνο αυτό δωρεάς και δεν εναντιώθηκε στις πράξεις νομής της αδελφής του μέχρι και τον θάνατό του, στις 10-9-1985.Οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, μεταξύ των οποίων και η ήδη αναιρεσείουσα θυγατέρα του, που αποδέχθηκαν, νομότυπα την κληρονομία του, αν και γνώριζαν την ύπαρξη του ανωτέρω προσυμφώνου δωρεάς, ουδέποτε εναντιώθηκε, ούτε και αμφισβήτησε τα δικαιώματα της αναιρεσίβλητης επί του επιδίκου, παρά μόνο, για πρώτη φορά, το έτος 2003.Με βάση τις παραδοχές αυτές, έκρινε το Εφετείο, ότι η αναιρεσίβλητη έγινε κυρία του επίδικου ακινήτου, με έκτακτη χρησικτησία, διότι το νεμήθηκε συνεχώς αδιαλείπτως με διάνοι κυρίου από τις 15-10-1976 έως και το έτος 2003,ήτοι επί χρόνο μεγαλύτερο της εικοσαετίας, και αφού επικύρωσε την εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση, που έκρινε ομοίως, και απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας.

Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ορθώς εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 974,1045ΑΚ, διέλαβε δε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της απόκτησης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου, με έκτακτη χρησικτησία, από την ήδη αναιρεσίβλητη, οι οποίες επιτρέπουν τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής των ως άνω ουσιαστικών διατάξεων, που εφάρμοσε.

Επομένως, οι λόγοι αναίρεσης, πρώτος, πρώτο μέρος του κυρίου δικογράφου, πρώτος ,πρώτο μέρος, του δικογράφου των προσθέτων, από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με τους οποίους, κατά την γενόμενη εκτίμησή τους, υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης, δεύτερο μέρος, καθώς και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος, πρώτο και πέμπτο μέρος, από τη διάταξη του άρθρ.559 αριθ.1,19 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται αιτιάσεις για παραβίαση, από το Εφετείο, των διατάξεων των άρθρων202, 210 εδ.β., 259, 279, 983, 1033, 1041, 1159, 1193,1199,1710,1813,1814,1820,1846,1956,1962ΑΚ, καθώς και για έλλειψη νόμιμης βάσης της πληττόμενη απόφασης, λόγω ελλειπών και αντιφατικών αιτιολογιών, ως προς το ζήτημα την απόκτηση της κυριότητας του επίδικου ακινήτου από την ήδη αναιρεσίβλητη, καθόσον, σύμφωνα με τους λόγους αυτούς, εξαιτίας της μη τήρησης του όρου, που τάχθηκε στο ανωτέρω .....

δωρητήριο προσύμφωνο, δηλαδή της σύνταξης του οριστικού δωρητηρίου συμβολαίου μέχρι την 15 Οκτωβρίου 1982,έπαυσαν τα αποτελέσματα της εν λόγω δικαιοπραξίας και επανήλθε η νομή του επίδικου ακινήτου στο πατέρα της αναιρεσείουσας ψα, μετά δε τον θάνατο εκείνου και την αποδοχή της κληρονομίας του από την εν λόγω διάδικο, στην ίδια, της οποίας το κληρονομικό αυτό δικαίωμα αναγνωρίσθηκε με το κληρονομητήριο, που αναφέρεται, του οποίου την ανάκληση δεν ζήτησε η αναιρεσίβλητη, πρέπει να απορριφθούν, διότι στηρίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι την κυριότητα του επίδικου ακινήτου απέκτησε η αναιρεσίβλητη με πρωτότυπο τρόπο, με την άσκηση, αποκλειστικώς από μέρους εκείνης πράξεων νομής επί του επιδίκου επί είκοσι και πλέον έτη (έκτακτη χρησικτησία),και, επομένως, δεν εφάρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις, ούτε τα επικαλούμενα, με τους λόγους αυτούς αναίρεσης, περιστατικά αποτελούσαν ουσιώδες ζήτημα για την έκβαση της δίκης.

Επειδή, ο από το αρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας διαπράττει διαγνωστικό λάθος και αποδίδει σε ορισμένο έγγραφο περιεχόμενο διαφορετικό από το αληθινό με αποτέλεσμα, εξ αιτίας του σφάλματος αυτού, να καταλήγει σε συμπέρασμα τελείως διαφορετικό από εκείνο που προκύπτει από το έγγραφο ως προς την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του πραγματικού γεγονότος για την απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε το έγγραφο.

Αντίθετα, δεν ιδρύεται ο από την διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο εκτιμώντας το έγγραφο ως αποδεικτικό μέσο και όπως πραγματικά είναι το αληθινό περιεχόμενό του, έστω και κατά πλημμελή τρόπο, πείθεται για την ύπαρξη όλου ή μέρους των πραγματικών γεγονότων προς απόδειξη των οποίων προσκομίζεται το έγγραφο, διότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται για εκτίμηση του περιεχομένου εγγράφου η οποία, σύμφωνα με τον κανόνα που διατυπώνεται στο αρθρ. 561 αρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Επίσης ο ίδιος λόγος αναίρεσης από το ως άνω άρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας συνήγαγε την κρίση του αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο από το φερόμενο ως παραμορφωθέν κατά το περιεχόμενό του έγγραφο, όχι δε και όταν συνεκτίμησε το έγγραφο μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα χωρίς να εξαίρεται το έγγραφο αναφορικώς προς το πόρισμα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία του αποδεικτέου γεγονότος, διότι στην περίπτωση αυτή είναι ανέφικτη η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του εγγράφου, αν δεν εκτιμηθούν και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που συνεκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας, αλλά αυτό δεν επιτρέπεται στον Άρειο Πάγο .Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ανωτέρω διάταξη πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου της .....

συμβολαιογραφικής πράξης της συμβολαιογράφου Καλαυρίας Φωτεινής Μανιάτη-Καρυωτάκη, που μ' επίκληση προσκόμισε η αναιρεσείουσα στο Εφετείο, ως προς την υπάρχουσα σ αυτό δήλωση της αναιρεσίβλητης, η οποία συνέπραξε στην κατάρτισή του, μαζί με τους λοιπούς αδελφούς της, ότι τα μερίδια του όλου κληρονομιαίου ακινήτου, που περιήλθαν στην συγκυριότητα των επτά κληρονόμων του απώτερου δικαιοπαρόχου των διαδίκων ψ, μεταξύ των οποίων και η αναιρεσίβλητη, παραμένουν τα ίδια, όπως αναφέρονται και περιγράφονται στο ......

συμβολαιογραφικό προσύμφωνο διανομής τούτων και ότι το περιελθόν στον πατέρα και δικαιοπάροχο της αναιρεσείουσας(ψα) τμήμα είχε έκταση 550 στρεμμάτων, μεταξύ των οποίων και το επίδικο, εμβαδού 8 στρεμμάτων, και, συνεπώς, η αναιρεσείβλητη δεν άρχισε να ασκεί διακατοχικές πράξεις με διάνοια κυρίου επ' αυτού.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η παραδοχή του Εφετείου, ως προς την άτυπη μεταβίβαση της νομής του επιδίκου στην αναιρεσίβλητη από τον ψα, το έτος 1976, και την άσκηση έκτοτε από εκείνη διακατοχικών πράξεων με διάνοια κυρίας επ' αυτού, δεν οφείλεται σε διαγνωστικό λάθος, αλλά αποτελεί εκτίμηση, η οποία συνάχθηκε από την συνεκτίμηση τόσο του περιεχομένου του εγγράφου αυτού, όσο και άλλων αποδεικτικών στοιχείων, όπως της 7481/2004 ένορκης βεβαίωσης, ενώπιον Ειρηνοδίκη, του μάρτυρα ......, του ......

προσυμφώνου δωρεάς του επιδίκου, χωρίς να εξαίρεται η ιδιαίτερη αποδεικτή αξία του εν λόγω εγγράφου για το αποδεικτέο θέμα της κτήσης της κυριότητας του επιδίκου. Επειδή, με τους λόγους αναίρεσης, δεύτερο , δεύτερο μέρος, δεύτερο πρόσθετο λόγο, τρίτο μέρος και τρίτο πρόσθετο, δεύτερο μέρος, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, επικουρικώς, από το άρθρο 559 αριθ.11 γ' ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του, την .....

συμβολαιογραφική πράξη της συμβολαιογράφου Καλαυρίας Φωτεινής Μανιάτη-Καρυωτάκη, στην οποία περιέχεται και η ανωτέρω αναφερόμενη δήλωση της αναιρεσίβλητης, την ..... δήλωση αποδοχής της κληρονομίας του πατέρα της αναιρεσίουσας, τα νομίμως μεταγεγραμμένα πιστοποιητικά κληρονομίας και την αναφερόμενη τεχνική έκθεση του τοπογράφου μηχανικού .......

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι αβάσιμοι, καθόσον από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση του Εφετείου, ότι προς σχηματισμό της κρίσης του που εκφέρθηκε με αυτήν λήφθηκαν υπόψη από αυτό, μεταξύ των άλλων, και όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, σε συνδυασμό και προς το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης, προκύπτει, κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη, από το δικαστήριο της ουσίας, και τα ανωτέρω έγγραφα που αναφέρονται στους λόγους αυτούς της αναίρεσης.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 περ. β' ΚΠολΔ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα",κατά την έννοια της διάταξης αυτής θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης , αντένστασης καθώς και οι λόγοι της έφεσης.

Αντιθέτως δεν αποτελούν πράγματα με την έννοια της παραπάνω διάταξης η επίκληση αποδεικτικών μέσων. Επομένως, οι λόγοι αναίρεσης, δεύτερος πρόσθετος, δεύτερο μέρος, τρίτος πρόσθετος ,τέταρτο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ. 8βΚΠολΔ,με τους οποίους προβάλλεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην ανωτέρω πλημμέλεια από τον αριθ.8 περ.

β' του άρθρου 559ΚΠολΔ διότι δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα στους λόγους αυτούς έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία, που η αναιρεσείουσα προσκόμισε στο Εφετείο, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, διότι τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια που προεκτέθηκε ώστε η μη λήψη υπόψη αυτών από το δικαστήριο της ουσίας να ιδρύει τον επικαλούμενο λόγο αναίρεσης.

Επειδή, για το ορισμένο του από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.12 ΚΠολΔ προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, ποία είναι η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση του νόμου σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη των αποδεικτικών μέσων που έχουν εκτιμηθεί, προς απόδειξη ποίου ισχυρισμού έγινε επίκληση και προσκόμιση του σχετικού αποδεικτικού μέσου και ποία επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, ποία είναι τα αποδεικτικά μέσα και ποία ήταν η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ' αυτά από την προσβαλλόμενη απόφαση, διαφορετική από εκείνη που αποδίδει σ' αυτήν ο νόμος, καθώς και που έγκειται το σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το αποδεικτικό μέσο.

Συνακόλουθα, οι λόγοι αναίρεσης, δεύτερος, τρίτο μέρος, δεύτερος πρόσθετος, τέταρτο μέρος και τρίτος πρόσθετος, τρίτο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ.12 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλεται, επικουρικώς, η αιτίαση, ότι το Εφετείο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικώς με τη δύναμη των ανωτέρω αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, ήτοι της .....

συμβολαιογραφικής πράξης της συμβολαιογράφου Καλαυρίας Φωτεινής Μανιάτη-Καρυωτάκη, της .... δήλωσης αποδοχής της κληρονομίας του πατέρα της αναιρεσείουσας, των νομίμως μεταγεγραμμένων πιστοποιητικών κληρονομίας και της τεχνικής έκθεσης του τοπογράφου μηχανικού ....., χωρίς όμως να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα ανωτέρω, αναγκαία για το ορισμένο του λόγου αυτού στοιχεία, πρέπει να απορριφθούν ως αόριστοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-1-2007 αίτηση και τους από 28-1-2008 πρόσθετους λόγους της χ1 για αναίρεσης της 656/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ