Supreme Court dismisses appeal for vague facts failing to establish reviewable error under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 947 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Αναιρετικοί λόγοι. Πρέπει να καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με τις παραδοχές αυτής. Λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, είναι απαράδεκτος Ο λόγος 559 αρ.11 ΚΠολΔ δεν γεννάται, αν από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπ’ όψη όλα τα κατ’ είδος, έστω, αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκε το αποδεικτικό μέσο που επικαλείται ο αναιρεσείων. Απορρίπτει αίτηση.

Αριθμός 947/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μίμη Γραμματικούδη), Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 10η Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξούσιου δικηγόρου Μάριου Αρμάου.

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΜΟΡΝΟΣ - ΑΝΩΝΥΜΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ", ως οιονεί καθολική διάδοχος της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΕΡΙΠΑΚ - ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΩΝ", η οποία ήταν καθολική διάδοχος της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ - Ε. Δ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημητρίου Ρεκλού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2005 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 4465/2006 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 816/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-9-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 28-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς το αν λήφθηκε υπ' όψη συγκεκριμένο μέσο απόδειξης. Ο λόγος, όμως, δεν γεννάται, αν από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπ' όψη όλα τα κατ` είδος, έστω, αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκε το αποδεικτικό μέσο που επικαλείται ο αναιρεσείων.

Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση διαβεβαίωση, κατά την οποία, τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το Δικαστήριο της ουσίας αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, "από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που δόθηκαν νομίμως ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιλαμβάνονται στο ταυτάριθμο με την εκκαλουμένη πρακτικό συνεδριάσεως αυτού, από την 26160/18-5-2006 ένορκη βεβαίωση ενός ακόμη μάρτυρα, που δόθηκε με επιμέλεια του ενάγοντος (...) και από όλα τα έγγραφα", σε συνδυασμό και με το συνολικό περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ως προς το ότι το Εφετείο, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, το οποίο συνίσταται στο ότι ο αναιρεσείων, που απασχολήθηκε με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στην επιχείρηση της εταιρίας "ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ - Ε.

Δ. & ΣΙΑ ΑΕ" (εναγομένη), στη θέση της οποίας υπεισήλθε κατά τη διάρκεια της δίκης η αναιρεσίβλητη, είχε την ιδιότητα του εργατοτεχνίτη και όχι του υπαλλήλου, όπως αυτός ισχυριζόταν, έλαβε υπ' όψη και εκτίμησε αφ' ενός την κατάθεση του μάρτυρα Α. Κ. (τον οποίο και ονομαστικά μνημονεύει στο φύλλο 5 όπισθεν της απόφασής του) και την ως άνω ένορκη βεβαίωση και αφ' ετέρου το δίπλωμα επαγγελματικής κατάρτισης που κατά τη διάρκεια της συμβάσεως (περίπου 17 χρόνια μετά την πρόσληψή του) απέκτησε ο αναιρεσείων.

Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αιτήσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση το ότι κατέληξε σε εσφαλμένη παραδοχή, διότι δεν έλαβε υπ' όψη τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα και, κατ' ορθή υπαγωγή, προσάπτεται η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.11 περ.γ' ΚΠολΔ, είναι αβάσιμοι.

ΕΠΕΙΔΗ, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο το λόγο αναιρέσεως, ώστε όχι μόνο να εξάγεται από αυτό σε ποια από τις περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ αναφερόμενες περιπτώσεις υπάγεται, αλλά και να καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με τις παραδοχές αυτής, που πρέπει, επίσης, να αναφέρονται στο αναιρετήριο (ΑΠ 155/2010).

Εξ άλλου, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφ' όσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή εφ' όσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.19 ή 20 ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη.

Κατά συνέπεια, λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι, χωρίς να συντρέχει κάποια από τις ως άνω εξαιρετικές περιπτώσεις, πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, είναι απαράδεκτος (ΑΠ 492/2010). Στην προκείμενη περίπτωση, με τους τρίτο και τέταρτο από τους λόγους της αιτήσεως, ο αναιρεσείων, επικαλούμενος κατ` επίφαση και συλλήβδην τους αριθμούς 8, 10, 12, 13, 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, χωρίς εξειδίκευση και χωρίς ουδεμία αναφορά στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αιτιάται στην πραγματικότητα κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας ως προς το αν αυτός, κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στην επιχείρηση της αναιρεσίβλητης, είχε την ιδιότητα του εργατοτεχνίτη ή του υπαλλήλου, περιστατικό που ήταν κρίσιμο για τον υπολογισμό της αποζημίωσης, την οποία αυτός ζητούσε με την ένδικη αγωγή λόγω καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας.

Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι, αφ' ενός λόγω της αοριστίας τους και αφ' ετέρου διότι με αυτούς πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας επί πραγματικών γεγονότων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-9-2009 αίτηση περί αναιρέσεως της 816/ 2008 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.- Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα να πληρώσει στην αναιρεσίβλητη χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 23η Μαΐου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 9η Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ