Supreme Court dismisses appeal against second-instance judgment for procedural time-bar and lack of evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the second-instance judgment that rejected his appeal as time-barred. The appellant argued the lower court failed to prove the service of documents to his lawyer, rendering the deadline invalid, and claimed the court ignored his substantive arguments. The court rejected these claims, ruling that the service was legally valid and the appeal was filed after the statutory thirty-day limit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560 KPolD; Art. 559 KPolD: The grounds for appeal against second-instance judgments are limited to specific statutory categories, and an appeal is inadmissible if filed after the prescribed time limit unless the delay was caused by the opposing party's fault or other statutory exceptions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 945 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 945/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ε. Μ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Κ. του Β. και 2. Β. Κ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Ζέρβα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Συκιάς Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 47/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 75/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (ως Εφετείου δικάζοντος). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-7-2009 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 11-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από την 11880Γ/18-3-2010 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκιδικής ..., προκύπτει ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων Θεοδώρου Ζέρβα, που επισπεύδει τη συζήτηση - και του οποίου την παραγγελία αυτή ενέκριναν οι τελευταίοι με το .../4-2-2011 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνας Καλογιάννη - ακριβή αντίγραφα της από 15-7-2009 αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση, κατά τη συζήτηση της, κατά την αρχική δικάσιμο της 23-2-2011, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (της 21-3-2012), επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στο δικηγόρο Παναγιώτη Κρημνιανιώτη, που υπογράφει την αίτηση αναίρεσης (άρθρο 143 παρ. 3 ΚΠολΔ), ως πληρεξούσιο και νόμιμο αντίκλητο του αναιρεσείοντα, ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά την τελευταία (21-3-2012) δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή του στο ακροατήριο, κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να προχωρήσει η συζήτηση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, παρά την απουσία του αναιρεσείοντα.
ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο τέσσερις και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7 αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως. Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης αυτής (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, με την από 18-4-2005 αγωγή του κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων, ζήτησε να υποχρεωθούν οι τελευταίοι να παύσουν την προσβολή της προσωπικότητάς του αίροντας κάθε εμπόδιο που αποκλείει την πρόσβασή του στην αναφερόμενη στην αγωγή κοινόχρηστη οδό.
Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 47/2007 απόφαση του Ειρηνοδικείου Συκιάς, το οποίο την απέρριψε ως μη νόμιμη. Ο ενάγων άσκησε κατά της απόφασης αυτής την από 9-10-2007 έφεσή του, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (75/2009) του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που δίκασε ως Εφετείο, με την οποία η έφεση αυτή απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη, γιατί ενώ η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο του ενάγοντος στις 12-9-2007, η έφεση του τελευταίου ασκήθηκε στις 29-10-2007, μετά δηλαδή την πάροδο της νόμιμης τριακονθήμερης προθεσμίας (άρθρα 495 επ., 518 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσής του ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση, ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, απέρριψε την έφεσή του ως εκπρόθεσμη χωρίς απόδειξη, καίτοι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του δεν ήταν νόμιμος αντίκλητός του και, συνεπώς, δεν ήταν νόμιμη η προς αυτόν επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης και άρα είχε ασκηθεί εμπρόθεσμα η έφεσή του.
Εξάλλου, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης του ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την έφεσή του κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιο Δικαστηρίου χωρίς να λάβει υπόψη του τους προταθέντες ισχυρισμούς του. Οι πιο πάνω, όμως, λόγοι αναίρεσης υπό την επίκληση των αριθμών 10 και 8β, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι, σύμφωνα με όσα έχουν ήδη ειπωθεί, απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-7-2009 αίτηση του Ε. Μ. για αναίρεση της 75/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που δίκασε ως Εφετείο.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 31 Μαΐου 2012.
H ANΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ