Supreme Court dismisses appeal for failure to specify prior decision and property rights issues in res judicata claim.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Municipality's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding property ownership. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the doctrine of res judicata to a dispute over public space defined by specific legislation. The court rejected this claim because the appeal petition failed to identify the specific prior decision, the subject matter of the earlier litigation, and the precise factual assumptions relied upon by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; Article 559(16)(a) of the Code of Civil Procedure: An appeal based on violation of res judicata rules is inadmissible if the petition fails to clearly specify the prior decision, the subject matter of the earlier case, the issues decided, and the factual assumptions of the lower court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 945 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 945/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: Δήμου ......., που εκπροσωπείται νόμιμα από τη Δήμαρχο του, o οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μάρθα Κωστούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης- καλούσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ της ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χαρίτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ. Πολ. Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 15-7-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος-καθού η κλήση που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3182/2000 του ίδιου δικαστηρίου και 8232/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 17-11-2003 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1726/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα- αναιρεσίβλητη με την από 19-12-2006 κλήση της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν , όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης, ανέγνωσε την από 19 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.16 περ. α ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο, πρέπει να αναφέρονται με σαφήνεια στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, η απόφαση με βάση την οποία έγινε δεκτή η ύπαρξη δεδικασμένου, το αντικείμενο της προηγηθείσας αυτής δίκης μεταξύ των διαδίκων, τα ζητήματα που κρίθηκαν από την εκδοθείσα στη δίκη εκείνη απόφαση, και οι παραδοχές του Εφετείου που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης.
Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.16 περ. α ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση , παρά το νόμο δέχθηκε την ύπαρξη δεδικασμένου ως προς το ζήτημα της κυριότητας του επίδικου ακινήτου από απόφαση η οποία εκδόθηκε σε δίκη μεταξύ των διαδίκων, διότι με τη διάταξη του άρθρου 28 του Ν.1337/1983 στην οποία ορίζεται ότι "ιδιωτικοί δρόμοι, πλατείες και υπόλοιποι χώροι κοινής χρήσεως που έχουν σχηματισθεί με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμη και με παράβαση των πολεοδομικών διατάξεων και ευρίσκονται μέσα σε εγκεκριμένα σχέδια πόλεων, θεωρούνται ως κοινόχρηστοι χώροι που ανήκουν στον οικείο Δήμο ή Κοινότητα" ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τη δημόσια τάξη και το κοινό όφελος, στα οποία δεν ισχύει το δεδικασμένο (άρθρο 323 ΚΠολΔ).
Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αόριστος, αφού δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα ανωτέρω, αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία, ήτοι η απόφαση από την οποία έγινε δεκτή η ύπαρξη δεδικασμένου, το αντικείμενο της προηγηθείσας αυτής δίκης μεταξύ των διαδίκων, τα ζητήματα που κρίθηκαν από την εκδοθείσα στη δίκη εκείνη απόφαση αναφορικώς με το δικαίωμα κυριότητας του αναιρεσιβλήτου επί συγκεκριμένου ακινήτου, καθώς και οι παραδοχές του Εφετείου που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης, ώστε να μπορεί να κριθεί αν παραβιάσθηκαν οι περί δεδικασμένου διατάξεις του ΚΠολΔ και μάλιστα αν έλαβε χώρα εσφαλμένη εφαρμογή ή ψευδής ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 323 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 17-11-2003 αίτηση του Δήμου ...... για αναίρεση της 8232/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Μαΐου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ