Supreme Court dismisses appeal for vague grounds violating substantive law and insufficient reasoning requirements.

Απόφαση 945 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 945/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:......, υπό την ιδιότητά του ως οριστικού Συνδίκου της πτώχευσης της Ανώνυμης Εταιρείας, με την επωνυμία "ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΕ" που εδρεύει την Αθήνα, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με την ιδιότητά του ως δικηγόρος.

Της αναιρεσίβλητης: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία " .... Ο.Ε" που εδρεύει στην ..... και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Μπαρδή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-6-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4691/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 6348/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 25-1-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 5-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται με σαφήνεια: α) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος πρότασης), που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού, β) η έννομη συνέπεια που με βάση αυτές διαγνώσθηκε, γ) ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και δ) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (ΑΠ 589/2005). Περαιτέρω, για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου του αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει να αναφέρεται το συγκεκριμένο σφάλμα ως προς τη νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αν ο λόγος αφορά ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, πρέπει να αναφέρονται οι αιτιολογίες αυτές, το ουσιώδες ζήτημα στο οποίο ανάγονται και η διάταξη που παραβιάστηκε εκ πλαγίου και γενικά σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή ασάφεια των αιτιολογιών (ΑΠ Ολ. 20/2005 και ΑΠ 39/2005).

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων παραθέτει στο αναιρετήριό του όλο το κείμενο της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης όσον αφορά το ιστορικό και τη νομική θεμελίωση της αγωγής, τις νομικές αιτιολογίες (μείζων πρόταση) και τις παραδοχές επί της ουσίας της υπόθεσης (ελάσσων πρόταση) προκειμένου να δεχθεί εν μέρει την αγωγή του, για να καταλήξει ως εξής: "Με αυτά όμως που δέχτηκε και έτσι που αποφάνθηκε το Εφετείο ψευδώς ερμήνευσε και εσφαλμένα εφήρμοσε, άρα παραβίασε, τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 361, 873 ΑΚ, καθώς και την διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ, τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, καθώς και τα άρθρα 874 και 112 ΕισΝΑΚ.

Πρέπει για τους λόγους αυτούς να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφασή του, σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ". Ο πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση των ανωτέρω κανόνων ουσιαστικού δικαίου (λόγος από τον αριθ.1 της ΚΠολΔ 559) είναι αόριστος, διότι ο αναιρεσείων δεν εκθέτει, παντελώς το νομικό σφάλμα του Εφετείου, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται σε συγκεκριμένες από τις παρατιθέμενες συλλήβδην παραδοχές της προσβαλλομένης η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα με επίδραση, βεβαίως, στο διατακτικό της.

Ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι επίσης αόριστος, γιατί ο αναιρεσείων δεν εκθέτει αν μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη για έλλειψη αιτιολογίας (αναφέρει, βέβαια, τις παραδοχές του Εφετείου), ή για αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές, το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα στο οποίο αφορούν και σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντίφασή τους.

Δεν αίρεται δε η αοριστία αυτή του αναιρετηρίου και ως προς τους δύο αυτούς αναιρετικούς λόγους, εκ του ότι ο αναιρεσείων στην αρχή της αίτησής του αναφέρεται στα άρθρα 173, 200, 361, 873, 874 ΑΚ και 559 παρ.1 και 19 ΚΠολΔ, με τα σχετικά ερμηνευτικά σχόλια και στη συνέχεια (πριν την παράθεση του όλου κειμένου της αναιρεσιβαλλομένης) με την αναφορά αναιρετικής αιτίασης ως εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με παραβίαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών έκανε ουσιαστικά δεκτή την έφεση των αντιδίκων και στη συνέχεια έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή μου με την εσφαλμένη αιτιολογία ότι ο αναιρεσίβλητος δεν αναγνώρισε σιωπηρά ολόκληρο το χρέος του και ότι είχα υποχρέωση να παραθέσω στην αγωγή τα κονδύλια πιστοχρέωσης του αναγνωρισμένου σιωπηρά χρέους του".

Και τούτο γιατί με το πρώτο μεν μέρος της αναιρετικής αυτής αιτίασης πλήττεται απαραδέκτως η αναιρεσιβαλλομένη, για κακή εκτίμηση των αποδείξεων (ΚΠολΔ 561 παρ. 1), με αποτέλεσμα να δεχθεί, εσφαλμένως κατά τον αναιρεσείοντα, ότι " ο αναιρεσίβλητος δεν αναγνώρισε σιωπηρά ολόκληρο το χρέος του", και με το δεύτερο γίνεται αόριστη επίκληση ανύπαρκτης παραδοχής της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, δηλαδή, ο αναιρεσείων είχε υποχρέωση να παραθέσει στην αγωγή τα κονδύλια πιστοχρέωσης του αναγνωρισμένου σιωπηρά χρέους του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-1-2006 αίτηση του ...... , ως οριστικού συνδίκου της πτώχευσης της Α.Ε. με την επωνυμία "ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.", για αναίρεση της 6348/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα, υπό την άνω ιδιότητά του στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ