Supreme Court dismisses appeal for failure to specify document content and substantive law errors in civil appeal.

Απόφαση 944 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 944/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Ελένη Μαραμαθά, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) ...... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μαλεβίτη, 2) ...... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Μαλεβίτη, 3) ....... ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αντωνίου Μαλεβίτη, 4) ...... , η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Αντωνίου Μαλεβίτη, 5) ...... , ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αντωνίου Μαλεβίτη, 6) Υ2 , η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Αντωνίου Μαλεβίτη

Της αναιρεσιβλήτου-καθ'ης η κλήση: ....... η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ζωσιμά Δημαράτου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/2/2001 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 174/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7993/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 21/9/2005 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1674/2006απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφεραν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 27/3/2007 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 6/9/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων-καλούντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου-καθ'ης η κλήση την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 ν.δ. 1024/1971, 1 ν.3741/1929 και 1002 και 1117 ΑΚ προκύπτει, ότι οι συστάσεις διαιρεμένων ιδιοκτησιών σε περισσότερα αυτοτελή οικοδομήματα που έγιναν σε ενιαίο οικόπεδο που ανήκε σε ένα ή περισσότερους, καθώς και σε ορόφους ή μέρη των οικοδομημάτων αυτών που κατασκευάστηκαν μέχρι 15.11.1971, οπότε άρχισε να ισχύει το ν.δ. 1024/1971, είναι έγκυρες εφόσον δεν ακυρώθηκαν αμετάκλητα μέχρι την άνω χρονολογία, παράγουν δε ως εκ τούτου όλες τις έννομες συνέπειες και διέπονται έκτοτε από τις διατάξεις των άρθρων 1 επ.

ν.3741/1929 και 1002 και 1117 ΑΚ που ισχύουν απαράλλακτα και σε κάθετη ιδιοκτησία. Από τις ίδιες διατάξεις και εκείνες των άρθρων 2 παρ. 1, 3, 4, 5, 13 ν. 3741/1929, 2 ν.δ. 1024/1971 και 480 ΚΠολΔικ. προκύπτει ακόμη, ότι στην κάθετη ιδιοκτησία ο κύριος κάθε χωριστής οικοδομής θεωρείται έναντι μεν της πολιτείας συγκύριος του όλου οικοπέδου, έναντι δε του συνιδιοκτήτη του οικοπέδου και αποκλειστικού κυρίου χωριστής οικοδομής αποκλειστικός κύριος.

Κάθε συνιδιοκτήτης του κοινού οικοπέδου και αποκλειστικός κύριος χωριστής οικοδομής, αν δεν προκύπτει κάτι άλλο από τη συστατική πράξη, έχει το δικαίωμα να οικοδομήσει στο χωριστό οικοπεδικό τμήμα του τόση επιφάνεια, όση αναλογεί στο ποσοστό συγκυριότητάς του στο όλο ενιαίο οικόπεδο, με τήρηση πάντοτε των πολεοδομικών διατάξεων που ορίζουν τα ποσοστά δόμησης, κάλυψης του οικοπέδου, καθώς και την απόσταση μεταξύ των δύο οικοδομημάτων.

Έτσι δεν μπορεί να επεκταθεί με ανοικοδόμηση στο τμήμα του συγκυρίου του, ούτε να καλύψει το ποσοστό που οφείλει κατά τις σχετικές πολεοδομικές διατάξεις να αφήσει ακάλυπτο και το οποίο αναλογεί στο εμβαδό της δικής του ιδιοκτησίας, ούτε να υπερβεί το συντελεστή δόμησης που αφορά στην αναλογία της οριζόντιας ιδιοκτησίας του.

Τα στοιχεία δε αυτά πρέπει να συντρέχουν κατά το χρόνο της ανοικοδόμησης, όταν και πραγματώνεται η όλη σε βάρος της άλλης ιδιοκτησίας κατασκευή και κρίνεται αν ζημιώνεται ο άλλος συνιδιοκτήτης, με βάση τα συμφωνηθέντα και τους περιορισμούς της πολεοδομικής νομοθεσίας. Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3, 4, 5, 8 παρ. 1 , 9 και 13 του ν. 3741/1929, 1002 και 1117 ΑΚ, προκύπτει, ότι με τη συστατική της, οριζοντίως ή καθέτως, διαιρεμένης ιδιοκτησίας πράξη επιτρέπεται να επιφυλαχθεί, υπέρ ενός ή περισσότερων ιδιοκτητών οριζοντίως ή καθέτως διαιρεμένων ιδιοκτησιών, το δικαίωμα επέκτασης της οικοδομής προς τα άνω, προς τα κάτω και προς τα πλάγια.

Στην περίπτωση αυτή, οι οικοδομές που θα ανεγερθούν στο μέλλον ανήκουν στην αποκλειστική κυριότητα εκείνου υπέρ του οποίου έγινε η επιφύλαξη του δικαιώματος επέκτασης της οικοδομής. Το κύρος της πράξης, με την οποία συνιστάται νομότυπα σε ένα ακίνητο διαιρεμένη οριζοντίως ή καθέτως (υπό την απλή ή σύνθετη μορφή της) ιδιοκτησία δεν εξαρτάται από τη συμφωνία αυτής προς τις κείμενες πολεοδομικές διατάξεις, ούτε από την ύπαρξη ή μη, κατά το χρόνο κατάρτισης της συμφωνίας, διαιρεμένων υπό την άνω έννοια ιδιοκτησιών, δεδομένου ότι είναι επιτρεπτή κατά το νόμο η σύσταση αυτοτελών, καθέτως ή οριζοντίως, διαιρεμένων ιδιοκτησιών και σε μέρη της οικοδομής που πρόκειται να κατασκευαστούν μελλοντικά, η δε κατά παράβαση των ισχυουσών πολεοδομικών διατάξεων σύσταση τέτοιων ιδιοκτησιών επισύρει μόνο τις προβλεπόμενες από τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις κυρώσεις και δεν επηρεάζει το κύρος της νομότυπα καταρτισθείσας σχετικής συστατικής συμφωνίας (ΑΠ 121/2003 και 533/2006).

Διαιρεμένη ιδιοκτησία σε ανοικτό χώρο μπορεί να συσταθεί και με μεταγενέστερη από τη συστατική πράξη συμφωνία όλων των οροφοκτητών, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, ότι ο χώρος αυτός πρόκειται να οικοδομηθεί (ΑΠ 725/2002). Σε τέτοια περίπτωση η σύσταση διαιρεμένης ιδιοκτησίας αναφέρεται στους μελλοντικούς ορόφους ή διαμερίσματα και τελεί υπό την αναβλητική αίρεση της κατασκευής τους (άρθρο 201 ΑΚ).

Τέλος, το δικαίωμα αυτό της επέκτασης μπορεί να μεταβιβαστεί (αν το αποφασίσουν ομόφωνα οι οροφοκτήτες) σε τρίτο μη οροφοκτήτη (ΑΠ 551/1979). Πρόκειται για μεταβίβαση μέλλουσας οροφοκτησίας και ο τρίτος αποκτά δικαίωμα προσδοκίας για την κτήση πλήρους δικαιώματος κυριότητας όταν κτιστεί η οικοδομή. Εξάλλου, για το παραδεκτό κάθε λόγου αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης είχε προταθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα ότι είχε προταθεί νομίμως (άρθρο 562 § 2 ΚΠολΔικ.).

Συνεπώς ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, να αναφέρεται δε και ο χρόνος και τρόπος πρότασής του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος, διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται προεχόντως ως αόριστος (ΑΠ 306/1999, 928/1995, 619/1994, 1165/2007).

Τέλος για το ορισμένο του λόγου αναίρεσης από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ., χρειάζεται στο αναιρετήριο να αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα οι πραγματικές διαπιστώσεις της προσβαλλόμενης απόφασης, η έννομη συνέπεια που με βάση αυτές διαγνώστηκε, ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε (ορισμένα άρθρα ορισμένου νόμου) και το νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται η παράβαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (ολ.

ΑΠ 18/2005, 28/1998, 1/1995). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, ύστερα από εκτίμηση των αποδείξεων, δέχτηκε ανέλεγκτα τα παρακάτω κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: "Οι απώτεροι δικαιούχοι των διαδίκων Δ1 και Δ2 είχαν στην αποκλειστική κυριότητα, ο καθένας τους κατά ένα δεύτερο (1/2) εξ αδιαιρέτου, το οικόπεδο που βρίσκεται εντός σχεδίου της πόλεως ......

επί των οδών ...... , είναι δε εμβαδού 982,23 τ.μ. και φαίνεται στο από 10.2.1956 διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ....... με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α Β Γ Δ Ζ Α. Το εν λόγω οικόπεδο οι ως άνω συγκύριοι απώτεροι δικαιοπάροχοι των διαδίκων υπήγαγαν στις διατάξεις του ν.3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ με το συμβόλαιο ......

του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοχάρους Ασπρομάλλη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί. Στη συνέχεια (με το ίδιο συμβόλαιο) το διένειμαν μεταξύ τους σε δύο τμήματα, λόγω δε της διανομής αυτής περιήλθαν, εις μεν τον Δ2 το τμήμα επιφάνειας 490,94 τ.μ., το οποίο φαίνεται στο ως άνω από 10.2.1956 διάγραμμα με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία ΑΖΔΕΑ "ως και το δικαίωμα ανεγέρσεως επ' αυτού ετέρων καθ' ύψος ορόφων, μετά της αποκλειστικότητος της χρήσεως του εντός των (κεφαλαίων αλφαβητικών) στοιχείων τούτων περικλειομένου ανοικτού χώρου" πλην του κατωτέρω καθοριζομένου ως κοινοχρήστου τμήματος, ήτοι α)του χώρου πρασιάς, που κατά το ως άνω συμβόλαιο φαίνεται στο ως άνω διάγραμμα με τα αλφαβητικά στοιχεία Α, ρ', β',α, β, ρ, Α και β) του χώρου πέραν της πρασιάς, που κατά το ίδιο ως άνω συμβόλαιο φαίνεται στο ως άνω διάγραμμα με τα αλφαβητικά στοιχεία α,β,γ,δ,ε,ζ,η,θ,θ',η', ζ',ε',δ',γ',β' και α' και των εντός του χώρου αυτού ευρισκομένων κυρίας εισόδου και κλιμακοστασίου, εις δε την Δ1 το τμήμα επιφάνειας 491,29 τ.μ.

που φαίνεται κατά το ίδιο ως άνω συμβόλαιο στο ως άνω διάγραμμα με τα αλφαβητικά στοιχεία ΑΒΓΔΕΑ ως και αντίστοιχα (όπως ως άνω και ο Δ2 ) δικαιώματα. Στη συνέχεια, το κατά τα άνω οικόπεδο επιφανείας 490,94 τ.μ. με την υπάρχουσα ήδη σ'αυτό οικοδομή (που αποτελείται από υπόγειο με δύο κύρια δωμάτια, χολ και κουζίνα και από ισόγειο με δύο κύρια δωμάτια, χολ και κουζίνα και επίσης από ισόγειο με δύο κύρια δωμάτια, χολ και λουτρό καμπινέ) περιήλθε ως άνω κατά κυριότητα με τον αναφερόμενο στην αγωγή νόμιμο τρόπο (εν μέρει από κληρονομία του πατέρα τους Δ2 την οποία αποδέχθηκαν σύμφωνα με την πράξη αποδοχής ......

του συμβολαιογράφου Αθηνών Γρηγόρη Καβαλέκα, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, και εν μέρει από ανταλλαγή με τη μητέρα τους ......χήρα Δ2 δυνάμει του συμβολαίου ...... του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Κουφάκη, που έχει επίσης νόμιμα μεταγραφεί) στους Υ1 και Υ2 οι οποίοι με το συμβόλαιο ...... (πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας) του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Κουφάκη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, συμφώνησαν να επεκτείνουν την κατά τα άνω υπάρχουσα στο ως άνω τμήμα του οικοπέδου οικοδομή και να ανεγείρουν πάνω απ' αυτήν πολυώροφη οικοδομή, την οποία υπήγαγαν στις ως άνω διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, κατένειμαν δε τα 600/1000 εξ αδιαιρέτου επί του κατά τα άνω ανήκοντος σ'αυτούς ως άνω τμήματος του οικοπέδου στα διαμερίσματα της εν λόγω πολυκατοικίας, τα οποία και διένειμαν μεταξύ τους.

Τα υπόλοιπα 400/1000 εξ αδιαιρέτου συμφώνησαν, ότι θα παραμείνουν και στους δύο συμβαλλομένους, κοινώς και αδιαιρέτως, "για μελλοντική κάλυψη του οικοπέδου ή για την περίπτωση του περαιτέρω υψούν και εφ' όσον τούτο επιτραπεί υπό του πολεοδομικού γραφείου Αθηνών" (βλ. τη σελ.5 του ως άνω 2002/10.6.1970 συμβολαίου).

Μάλιστα, στη σελίδα 12 του ίδιου συμβολαίου με σαφήνεια επαναλαμβάνεται: "Τα υπόλοιπα 400/1000 εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου παραμένουν εις αμφοτέρους τους συμβαλλομένους, άτινα θα χρησιμοποιηθούν υπ' αυτών δια την μελλοντικήν επαύξηση του ποσοστού καλύψεως του οικοπέδου και του δικαιώματος του περαιτέρω υψούν οσωνδήποτε ορόφων επιτρεπομένων τούτων από του πολεοδομικού γραφείου Αθηνών".

Στο συνημμένο δε στο συμβόλαιο αυτό πίνακα αναλογισμού, όπως άλλωστε συνομολογείται, αναγράφεται ρητά ότι η ποσοστιαία επί του οικοπέδου αναλογία εις χιλιοστά ιδιοκτησίας και η αναλογία εις μέτρα τετραγωνικά οικοπέδου υπολογίσθηκαν με κατακράτηση 400 χιλιοστών, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν εις μελλοντική επαύξηση του ποσοστού καλύψεως του οικοπέδου.

Με τη συστατική επομένως ως άνω 2002/1970 πράξη, όπως κατά τα άνω απ' αυτήν σαφώς προκύπτει, παρασχέθηκε στους ως άνω συμβαλλομένους το δικαίωμα είτε να επεκτείνουν την οικοδομή δια περαιτέρω καλύψεως του ανήκοντος σ' αυτούς τμήματος του οικοπέδου, ,είτε να ανεγείρουν νέους ορόφους επί της υπάρχουσας οικοδομής, εφόσον πολεοδομικώς επιτρεπόταν, κατανέμοντας σ' αυτά τα ως άνω ποσοστά επί του οικοπέδου.

Πρόκειται δηλαδή (στην περίπτωση ειδικότερα της περαιτέρω κατά τα άνω καλύψεως του ανήκοντος σ' αυτούς τμήματος οικοπέδου) για συμφωνία περί συστάσεως μη αμιγούς κάθετης συνιδιοκτησίας. Περαιτέρω, οι ως άνω συμβαλλόμενοι (Υ1 και Υ2) κατ' επέκταση της κατά τα άνω υπάρχουσας οικοδομής στο ανήκον ως άνω σ' αυτούς πιο πάνω τμήμα του οικοπέδου (επιφάνειας 490,94 τ.μ.) ανήγειραν πολυκατοικία, αποτελούμενη, πέραν του υπογείου και του ισογείου, και από τρείς πάνω από το ισόγειο ορόφους, όπως αναλυτικά περιγράφονται στην ως άνω (2002/1970) πράξη, τα δε διαμερίσματα που δημιουργήθηκαν, όπως δεν αμφισβητείται, ανήκουν ήδη στους ενάγοντες (αναιρεσείοντες) και συγκεκριμένα στους πρώτο και δεύτερη από τους ενάγοντες το διαμέρισμα που καταλαμβάνει ολόκληρο τον Γ υπέρ το ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας, στον τρίτο από τους ενάγοντες το διαμέρισμα που καταλαμβάνει ολόκληρο τον Α' υπέρ το ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας (το οποίο κατά σχετική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του Αντωνίου Μαλεβίτη στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, που έχει καταχωρηθεί στα πρακτικά, έχει ήδη περιέλθει στον ..... - πέμπτο από τους ενάγοντες δυνάμει του .....

συμβολαίου του συμβολαιογράφου Κρωπίας Σπυρ. Παπαγιαννάκου που έχει νόμιμα μεταγραφεί), στην τέταρτη από τους ενάγοντες το διαμέρισμα που καταλαμβάνει τον ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας και στους πέμπτο και έκτη από τους ενάγοντες το διαμέρισμα που καταλαμβάνει όλο τον Β' υπέρ το ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας.

Οι ίδιοι συμβαλλόμενοι (Υ1 και Υ2) αφού είχε ήδη επιτραπεί πολεοδομικώς η περαιτέρω κάλυψη του οικοπέδου, με το ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Καρζή, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, μεταβίβασαν τα 300/1000 εξ αδιαιτέτου (από τα 400/1000 που είχαν παρακρατήσει) που αντιστοιχούν σε 147,28 τ.μ., οικοπέδου, στους Η1 και Η2 κατά 1/2 στον καθένα, με το δικαίωμα να ανεγείρουν επ' αυτού νέα οικοδομή συνεχόμενη της ήδη υπάρχουσας και κατά τη βορειοδυτική πλευρά αυτής, καλύπτοντας επιφάνεια οικοπέδου ίση με τη μέγιστη από το νόμο επιτρεπομένη.

Με βάση το συμβόλαιο αυτό εκδόθηκε από το πολεοδομικό γραφείο ...... η ......άδεια περιτοιχίσεως και ακολούθως η...... άδεια οικοδομής προσθήκης διώροφου με υπόγειο, καλυπτόμενης επιφάνειας 44,64 τ.μ., όπως φαίνεται στο από Φεβρουάριου 1989 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ....., το οποίο υποβλήθηκε στην πολεοδομία για την έκδοση ως άνω της ......

άδειας οικοδομής. Η άδεια αυτή αναθεωρήθηκε και παρατάθηκε η ισχύς της μέχρι το έτος 1995, δεν υλοποιήθηκε όμως από τους ως άνω δικαιούχους, αφού δεν ανήγειραν την οικοδομή που αφορούσε η άδεια αυτή. Ακολούθως, οι ως άνω Η1 και Η2 με το ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολάου Κοτσίρη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, μεταβίβασαν τα εν λόγω 300/1000 εξ αδιαιρέτου επί του ως άνω οικοπέδου με τα αντιστοιχούντα σ' αυτά 147,28 τ.μ., καθώς και το δικαίωμα ανεγέρσεως οικοδομής επ' αυτού σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις στον ......

ο οποίος με το ...... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αγίας Παρασκευής Αναστασίας Λάφη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, τα μεταβίβασε στην εναγομένη (αναιρεσίβλητη), η οποία εν τέλει με βάση την ...... άδεια οικοδομής της πολεοδομίας ...... προέβη στο χώρο του εν λόγω οικοπέδου σε επαφή με τη βόρεια πλευρά της πολυκατοικίας στην ανέγερση ισογείου κτίσματος εμβαδού 51,63 τ.μ., το οποίο χρησιμοποιεί ως κατάστημα, έχει δε περιτοιχίσει τα υπόλοιπα (147,28 - 51,63=) 95,65 τ.μ., με τοιχίο ύψους ενός μέτρου περίπου και τα χρησιμοποιεί ως προαύλιο χώρο του καταστήματός της.

Ο ως άνω χώρος του οικοπέδου, ήτοι των 147,28 τ.μ., δεν αποδείχθηκε ότι είναι τάχα κοινόχρηστος, όπως αντίθετα αλλά αβάσιμα οι ενάγοντες (αναιρεσείοντες) ισχυρίζονται. Η ρύθμιση του άρθρου 3 της συστατικής ως άνω 2002/1970 πράξης, ότι "κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι χώροι... είναι (πλην άλλων) το οικόπεδο εν τω συνόλω του, εφ' ού ανηγέρθη η οικοδομή, ο ακάλυπτος χώρος..." είναι φανερό ότι δεν αφορά τον ως άνω χώρο του οικοπέδου, δεδομένου ότι σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα επί του χώρου αυτού είχε συσταθεί νομίμως ως άνω κάθετη συνιδιοκτησία με την ίδια ως άνω 2002/1970 συστατική πράξη, σ' αυτήν δε (2002/1970 συστατική πράξη) είχαν προσχωρήσει όλοι οι ενάγοντες (μάλιστα η έκτη ενάγουσα ήταν συμβαλλόμενη στην πράξη αυτή) κατά την απόκτηση των διαμερισμάτων τους με τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα συμβόλαια που είναι μεταγενέστερα της πράξης αυτής και συνεπώς δεν χρειαζόταν να συναινέσουν στις ως άνω πράξεις της εναγομένης και των δικαιοπαρόχων της οι ενάγοντες, όπως αντίθετα, αλλά αβάσιμα αυτοί ισχυρίζονται.

Τέλος, δεν αποδείχθηκε ότι η εναγομένη έχει καταλάβει ακάλυπτο χώρο, πέραν του ως άνω των 147,28 τ.μ., που κατά τα άνω της ανήκει. Απεναντίας, όπως αποδείχθηκε, ο υπόλοιπος ακάλυπτος χώρος του οικοπέδου παραμένει στην κοινή χρήση όλων των συνιδιοκτητών. Επομένως, η εναγομένη (αναιρεσίβλητη) κατά το σχετικό ως άνω δικαίωμά της από τη συστατική ως άνω 2002/1970 πράξη προέβη στην περιτοίχιση του ως άνω χώρου των 147,28 τ.μ.

και στην ανέγερση ως άνω εντός αυτού του ισογείου ως άνω καταστήματος". Με τις παραδοχές αυτές απέρριψε την από 19.3.2003 έφεση των αναιρεσειόντων (εναγόντων) και επικύρωσε την εκκληθείσα 174/2003 απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την από 28.2.2001 αγωγή τους με αιτήματα α) να αναγνωριστεί ότι ο ως άνω ακάλυπτος χώρος της οικοδομής (147,28 τ.μ.) είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος, β) να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να επαναφέρει τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση με την κατεδάφιση της περιτοίχισης και του κτίσματος και γ) να απαγορευθεί στην αναιρεσίβλητη κάθε μελλοντική προσβολή του δικαιώματος συγκυριότητας και σύγχρησης των αναιρεσειόντων στον επίδικο χώρο, με απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ως άνω διατάξεις και μάλιστα τις επικαλούμενες από τους αναιρεσείοντες των άρθρων 1 του ν.δ. 1024/971, 8 και (γενικά όλων) των διατάξεων του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, ούτε υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ.

Συνεπώς, όλοι (υπό στοιχεία 1,2, 3, 4 και 5) οι αντίθετοι λόγοι του αναιρετηρίου, κατά τα οικεία μέρη τους, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται κυρίως ότι εσφαλμένα η προσβαλλομένη έκρινε, υπό τις άνω παραδοχές ότι: α) "η ιδιαίτερη, στην 2002/1970 μεταγενέστερη πράξη, συμφωνία είχε την έννοια της σύστασης μη αμιγούς κάθετης συνιδιοκτησίας", β) "το επίδικο τμήμα δεν είναι κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος της πολυκατοικίας, ως ανήκον στην αποκλειστική χρήση της εναγόμενης (αναιρεσίβλητης) με βάση τη συστατική πιο πάνω πράξη και γ) "επακολούθησε μερικότερη κάθετη ιδιοκτησία με τη συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών, ενώ δεν προκύπτει διαχωρισμός οποιασδήποτε ακάλυπτης οικοπεδικής έκτασης που να παραχωρήθηκε σε ένα ή περισσότερους συνιδιοκτήτες ως δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως", πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αόριστοι, διότι πράγματι στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται, ότι οι ισχυρισμοί που στηρίζουν τους λόγους αναίρεσης είχαν προταθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη και μάλιστα νόμιμα, ούτε παρατίθενται οι ισχυρισμοί αυτοί όπως προτάθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας, με αναφορά του χρόνου και τρόπου πρότασής τους ή επαναφοράς τους στο ανώτερο δικαστήριο, επιπλέον οι αναιρεσείοντες παραλείπουν να αναφέρουν με σαφήνεια και πληρότητα τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκαν (ορισμένα άρθρα νόμων), με εξειδίκευση του νομικού σφάλματος, αφού δεν διευκρινίζουν σε τι ακριβώς συνίσταται το σφάλμα του Εφετείου κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή των ως άνω διατάξεων.

Σε κάθε όμως περίπτωση οι λόγοι αυτοί από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης, κατά το μέρος που πλήττουν, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, την αναιρετικά ανέλεγκτη από το δικαστήριο ουσιαστική εκτίμηση, ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ.).

ΙΙ. Για το ορισμένο του λόγου από το εδάφιο 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. πρέπει στο αναιρετήριο να εκτίθεται με σαφήνεια: α) κατά λέξη το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, β) εκείνο το οποίο δέχτηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ως περιεχόμενο του εγγράφου και το οποίο είναι διαφορετικό από το αληθινό και γ) το αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε για τη συνδρομή ή μη των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών.

Δεν στοιχειοθετείται πάντως ο λόγος αυτός όταν η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς το περιεχόμενο εγγράφου, στο οποίο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο έχει στηριχθεί, απορρέει από την κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ. αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμησή του. Ενόψει αυτών, οι συναφείς αιτιάσεις των ίδιων λόγων αναίρεσης, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην αποδιδόμενη πλημμέλεια από το εδάφιο 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ., γιατί παραμόρφωσε το περιεχόμενο:

αα) διατάξεων της 2002/1970 συστατικής πράξης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Αθηνών Ιωάννης Κουφάκης και ββ) συμφωνηθέντων στα .....και ...... συμβόλαια, που συνέταξαν οι συμβολαιογράφοι Αθηνών Χρ.Καρζής και Νικόλαος Κοτσίρης, αντίστοιχα, πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αόριστες, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα όλα τα παραπάνω αναγκαία για το ορισμένο τους στοιχεία (α, β και γ), σε κάθε δε περίπτωση ως απαράδεκτες και αβάσιμες, διότι από τις προαναφερθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης προκύπτει, ότι το Εφετείο δεν ανέγνωσε εσφαλμένα τα έγγραφα αυτά, αλλά συνεκτίμησε απλά το αληθές περιεχόμενό τους με άλλα αποδεικτικά μέσα, για να καταλήξει τελικά σε σαφές συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρούν ορθό οι αναιρεσείοντες (ενάγοντες).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 21-9-2005 αίτηση των ....κ.λ.π., για αναίρεση της 7993/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και.- -

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ