Supreme Court allows appeal against review court verdict due to lack of reasoning and exceeding jurisdiction.

Απόφαση 942 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 942/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Γεωργέλλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη - Εισηγητή, Δημήτριο Τζιούβα και Διονυσία Μπιτζούνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Ρασιδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Σ. Δ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Παπαγεωργίου, 2) Χ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Σπυρόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 34/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Mε πολιτικώς ενάγοντα τον Ι. Χ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παρέστη.

Το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτές, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 16 Μαρτίου 2015 και 17 Μαρτίου 2015 αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 380/2015.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι αιτήσεις αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες αιτήσεις - δηλώσεις, ήτοι 1) από 16-3-2015 του Σ. Δ. του Π. και 2) από 17-3-2015 του Χ. Κ. του Δ. για αναίρεση της υπ' αρ. 34/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να συνεκδικασθούν ως συναφείς.

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 352 και 353 ΚΠοινΔ, παρέχεται και στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να ζητήσει αναβολή της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, εναπόκειται όμως στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου να διατάξει την εν λόγω αναβολή, αν κρίνει ότι οι αποδείξεις αυτές είναι αναγκαίες για να μορφώσει την κατά το άρθρο 177 του ίδιου Κώδικα δικανική του πεποίθηση.

Εξ άλλου, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για τον κατηγορούμενο απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε.

Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, διαφορετικά ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως, ενώ η μη απάντηση στο αίτημα αυτό συνιστά έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ. 2 ΚΠοινΔ που ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Β' του ίδιου Κώδικα, υπό την προϋπόθεση ότι το αίτημα υποβάλλεται παραδεκτώς και είναι ορισμένο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 34/2014 απόφασή του κήρυξε τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες Σ. Δ. και Χ. Κ.

κατά πλειοψηφία ενόχους για ηθική αυτουργία σε ψευδορκία από κοινού και κατ' εξακολούθηση, με την ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου, και επέβαλε σε κάθε ένα από αυτούς ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία, ενώ κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 4 του ν. 4198/2013, όσον αφορά τον ως άνω Χ.

Κ. για την ωσαύτως αποδιδόμενη σ' αυτόν πράξη της ψευδορκίας καθώς και ως προς τον κατηγορούμενο Α. Α. για την αποδιδόμενη σ' αυτόν πράξη της ψευδορκίας κατ' εξακολούθηση. Από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα πρακτικά αυτής της κατ' έφεση δίκης προκύπτει ότι ο α' αναιρεσείων Σ. Δ., δια του συνηγόρου του, υπέβαλε προς το Δικαστήριο αίτημα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, ήτοι προκειμένου να διαταχθεί η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών του πολιτικώς ενάγοντος Ι.

Χ. και να προσκομισθεί αναλυτική κατάσταση της εταιρείας τηλεπικοινωνιών περί εξερχομένων κλήσεων της συσκευής αυτού κατά τη συγκεκριμένη ημέρα ώστε να ελεγχθεί ο ισχυρισμός του περί τηλεφωνικής επικοινωνίας του με τον α' αναιρεσείοντα Σ. Δ., κατά τη συγκεκριμένη ημέρα το εν λόγω αίτημα αναβολής της δίκης, το οποίο, ως εκτιμάται, υπέβαλε και ο β' αναιρεσείων Χ.

Κ., τον οποίο ωσαύτως αφορούσε, ήταν σε αυτό ορισμένο, αφού η πραγματοποίηση ή μη της τηλεφωνικής επικοινωνίας του α' αναιρεσείοντος Σ. Δ. με τον πολιτικώς ενάγοντα Ι. Χ., στην οποία αναφέρθηκε ο πολιτικώς ενάγων εξεταζόμενος ως μάρτυρας, συνδεόταν άμεσα με την εκκρεμούσα προς εκδίκαση κατηγορία, το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο απέρριψε, δεχόμενο σχετικώς τα εξής: "Το Δικαστήριο...απέρριψε παμψηφεί το αίτημα...

για αναβολή της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις (προκειμένου να αποσταλεί έγγραφο για άρση των τηλεφωνικών επικοινωνιών στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στην οποία είναι συνδρομητής ο πολιτικώς ενάγων ως ουσία αβάσιμος". Η αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής αποφάσεως δεν είναι η προβλεπόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αναβολής της δίκης χωρίς να διαλαμβάνονται καθόλου σκέψεις.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο κατ' εκτίμηση από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ δεύτερος, κατά το δεύτερο μέρος του λόγος αναιρεσείων που περιλαμβάνεται και στις δύο κρινόμενες αιτήσεις. Ακολούθως, το κατ' έφεση δικάσαν Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο με το να προχωρήσει στην κατ' ουσία εξέταση της υποθέσεως και να καταλήξει στην περί ενοχής των κατηγορουμένων Σ. Δ. και Χ. Κ. κρίση του, τους οποίους καταδίκασε στις προαναφερόμενες ποινές για την αποδιδόμενη σ' αυτούς αξιόποινη πράξη, παρά το ότι δεν είχε απορρίψει αιτιολογημένα το υποβληθέν αίτημα αναβολής, υπερέβη την εξουσία του και υπέπεσε στον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, ο οποίος κατά το9 άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τους δι' αυτής καταδικασθέντες αναιρεσείοντες Σ. Δ. και Χ. Κ., παρελκούσης πλέον της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως των ένδικων αιτήσεων, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο του οποίου η σύνθεση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 34/2014 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου ως προς τους δι' αυτής καταδικασθέντες αναιρεσείοντες Σ. Δ. και Χ. Κ..

Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Απριλίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ