Supreme Court dismisses appeal for vagueness when factual assumptions of the lower court are not stated in the appeal petition.

Απόφαση 942 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Αναιρετικοί λόγοι. Είναι αόριστοι και, ως εκ τούτου, απαράδεκτοι, όταν στο αναιρετήριο δεν παρατίθεται ουδεμία απολύτως από τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας. Απορρίπτει αίτηση.

Αριθμός 942/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μίμη Γραμματικούδη), Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 10η Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Θεμιστοκλή Μερσίνη.

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ε.-Ε. Γ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Κάππου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-9-2006 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 2625/2007 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 7257/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-6-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 28-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ.4, 562 παρ.2, 566 παρ.1 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, όταν η αγωγή ή ο ισχυρισμός κρίθηκαν κατ' ουσία βάσιμοι ή αβάσιμοι, για να είναι ορισμένος και, άρα, παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία ή εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΚΠολΔ 559 αρ. 1 ή 19), δεν αρκεί να εκτίθενται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος πραγματικό μέρος της υπόθεσης, οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν, η έννοια που αποδίδει σ' αυτές ο αναιρεσείων και το συμπέρασμα του δικαστηρίου της ουσίας, που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει, πρωταρχικά, να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που το δικαστήριο δέχθηκε ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή αβάσιμο της αγωγής ή άλλης αυτοτελούς αιτήσεως ή ισχυρισμού, αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή η με βάση το περιεχόμενο του αναιρετήριου στοιχειοθέτηση του λόγου αναιρέσεως.

Τούτο, διότι η κρίση επί της αιτήσεως αναιρέσεως εξαρτάται, κατ' άρθρο 578 ΚΠολΔ, όχι από την ορθότητα ή μη των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, το οποίο συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας. Κατά συνέπεια, η έκθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία για να μπορεί να ελεγχθεί από το περιεχόμενό του αν η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό ή αν τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού εκτίθενται επαρκώς και χωρίς αντιφάσεις, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και, συνακόλουθα, της ορθότητας του διατακτικού.

Συμπλήρωση του αναιρετήριου με την προσβαλλόμενη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα δεν επιτρέπεται (ΑΠ 270/2011). Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα Τράπεζα, επικαλούμενη με τους πρώτο και δεύτερο από τους λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως τον αρ.1 και με τον τρίτο από αυτούς τον αρ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδει στην προσβαλλόμενη 7257/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών αφ' ενός το ότι παραβίασε ευθέως τις διατάξεις του άρθρου 8 εδ.α' του ν. 3158/1955 το μεν σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 202, 669, 670 ΑΚ και 18 του Γενικού Κανονισμού της Τράπεζας της Ελλάδος, το δε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 2 παρ.2 του α.ν. 173/1967 και 51 παρ.1δ' του ν. 1892/1990 και αφ' ετέρου το ότι παραβίασε εκ πλαγίου (χωρίς νόμιμη βάση) τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, διότι δέχθηκε την ένδικη αγωγή της αναιρεσίβλητης υπαλλήλου και επιδίκασε σ' αυτήν αποζημίωση λόγω λύσεως της συμβάσεως παροχής εξαρτημένης εργασίας που υπήρχε μεταξύ τους, κατόπιν παραιτήσεως της υπαλλήλου εν όψει συνταξιοδοτήσεως και αποδοχής της παραιτήσεως εκ μέρους της Τράπεζας, χωρίς να σταθμίσει το ότι η σύμβαση εργασίας ήταν ορισμένου χρόνου και ως τοιαύτη απέκλειε το δικαίωμα αποζημίωσης ή, άλλως, το ότι η αποζημίωση υπέκειτο στο ανώτατο όριο καταβλητέου ποσού που ισχύει για το Δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα του δημόσιου τομέα και χωρίς να διαλάβει αιτιολογία κατά την ουσιαστική απόρριψη του περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της αναιρεσίβλητης ισχυρισμού (ΑΚ 281) της αναιρεσείουσας.

Στο αναιρετήριο, όμως, ενώ εκτίθενται ελάχιστα στοιχεία του πραγματικού μέρους της υπόθεσης, καθώς και διάφορες νομικές σκέψεις και επιχειρήματα της αναιρεσείουσας, δεν παρατίθεται ουδεμία απολύτως ουσιαστική παραδοχή του Εφετείου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε ως αποδειχθέντα για να στηρίξει την ως λανθασμένη πληττόμενη κρίση του.

Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, όλοι οι λόγοι της αιτήσεως, όπως καταστρώνονται σ' αυτήν και μη δυνάμενοι να συμπληρωθούν με προσφυγή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο, είναι αόριστοι και απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1-6-2009 αίτηση περί αναιρέσεως της 7257/ 2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.- Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα να πληρώσει στην αναιρεσίβλητη χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 23η Μαΐου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 9h Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ