Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, citing vague arguments and lack of expert appointment request.

Απόφαση 936 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 936/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΡΓΟΚΑΤ ΑΕΤΕ", που εδρεύει στα Γιαννιτσά και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Γιώτα.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της "ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.". Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρούλα Απαλαγάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-9-1998 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/929.10/1999 του ιδίου Δικαστηρίου και 547/2001 μη οριστική και 2879/2003 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17-3-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 5-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε ερήμην των αναιρεσειόντων, παραδεκτώς προσβάλλεται με την αναίρεση (άρθρο 553 Κ.Πολ.Δ.), παρά το ότι δεν προκύπτει ότι παρήλθε άπρακτη η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας. Διότι από την απευθείας άσκηση αναιρέσεως προκύπτει (σιωπηρή) παραίτηση των αναιρεσειόντων από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, η παραίτηση δε αυτή, για την οποία δεν παρασχέθηκε η απαιτούμενη κατ' άρθρο 98 περιπτ.

β' Κ.Πολ.Δ., ειδική πληρεξουσιότητα, εγκρίθηκε σιωπηρώς από τους αναιρεσείοντες και έτσι θεραπεύθηκε η έλλειψη, όπως αυτό προκύπτει από τη μεταγενέστερη, δια του προσκομιζομένου ... εγγράφου της συμβολαιογράφου Γιαννιτσών Ε. Λάζου, παρασχεθείσα, εκ μέρους των εν λόγω διαδίκων, πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο Ν.

Γιώτα να παραστεί και να τους εκπροσωπήσει ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά την παρούσα δικάσιμο. Η έγκριση, ενεργώντας αναδρομικώς, ισχυροποίησε, όπως προκύπτει από την διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 544 αριθ. 4 Κ.Πολ.Δ., την παραίτηση από το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως (Ολ. ΑΠ 626/1980).Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 § 1 και 577 § 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει ή ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν προσκομίσθηκε, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, πλην άλλων, στην μεν πρώτη περίπτωση ο λόγος για τον οποίο δεν έπρεπε αυτό να ληφθεί υπόψη, στη δε δεύτερη ποιο ήταν το αποδεικτικό μέσο που λήφθηκε υπόψη χωρίς να προσκομισθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως, που εκτιμάται ως λόγος εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθησαν απαραδέκτως υπόψη ως αποδεικτικά μέσα "καρτέλες"... της αναιρεσίβλητης "κατά παρέκκλιση αυτών που διέταξε η υπ' αριθμ. 547/2001 (προδικαστική) απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης" καθώς και άλλες αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν.

Δεν αναφέρεται όμως με σαφήνεια ο λόγος για τον οποίο δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι "καρτέλες" αυτές, ούτε εξειδικεύονται τα αποδεικτικά μέσα που ελήφθησαν υπόψη χωρίς να προσκομισθούν. Επομένως, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Αν ασκηθεί η αναίρεση κατ' αποφάσεως που απέρριψε αγωγή ή ανακοπή ως αόριστη, πρέπει, για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια της παρά το νόμο κηρύξεως απαραδέκτου, να διαλαμβάνει ποιο ακριβώς ήταν το περιεχόμενο της αγωγής ή ανακοπής και ως προς ποιο σημείο ειδικότερα κρίθηκε ότι δεν ήταν πλήρης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, παρά το νόμο απέρριψε ως αόριστη τον τέταρτο λόγο της ανακοπής των αναιρεσειόντων κατά της 194/1998 διαταγής πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών.

Ωστόσο στο αναιρετήριο δεν εκτίθενται τα γεγονότα που είχαν επικαλεσθεί οι διάδικοι αυτοί προς θεμελίωση του απορριφθέντος λόγου της ανακοπής. Επομένως ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος.

Κατά μεν τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 368 ΚΠολΔ το δικαστήριο μπορεί να διορίσει ένα ή περισσότερους πραγματογνώμονες αν κρίνει πως πρόκειται για ζητήματα που απαιτούν για να γίνουν αντιληπτά ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, κατά δεν την παρ. 2 του ιδίου άρθρου, το δικαστήριο οφείλει να διορίσει πραγματογνώμονες αν το ζητήσει κάποιος διάδικος και κρίνει πως χρειάζονται ειδικές (ακριβέστερα ιδιάζουσες) γνώσεις επιστήμης ή τέχνης. Από την πρώτη των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι, στην προβλεπόμενη σ' αυτή περίπτωση, ο διορισμός πραγματογνώμονα εναπόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία, ως τέτοια, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Επομένως ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο απέρριψε το αίτημα των αναιρεσειόντων περί διεξαγωγής λογιστικής πραγματογνωμοσύνης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ενόψει και του ότι οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ότι το Εφετείο, δέχθηκε ότι απαιτούνται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης για την αντίληψη του ζητήματος για το οποίο ζητήθηκε η πραγματογνωμοσύνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17/3/2004 αίτηση των 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΓΟΚΑΤ ΑΕΤΕ" και 2) ...για αναίρεση της 2879/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και,

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡEΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ