Legislator Case Law & Legislation
92/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney representation and unproven appearance by absent party.

Case Number 92/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to prove the attorney's explicit authorization to represent them. The court found that the second respondent was also absent without valid notice or representation. Consequently, the proceedings were halted due to the procedural defect in the parties' participation.

Legislator headnote

AI generated

Articles 94(1), 96(1)-(2), 104 of the Code of Civil Procedure; If a party appears without a lawyer or without proof of explicit authorization, they are deemed legally absent, and if neither party can be summoned or represented, the hearing is declared inadmissible.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure legal representation explicit authorization inadmissible hearing procedural defect appeal dismissal court attendance

Cited Legislation

AI generated
Articles 94(1), 96(1)-(2), 104 of the Code of Civil Procedure
Article 576 of the Code of Civil Procedure
Article 242(2) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 23/1996
Supreme Court Case 4/1994

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 92 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 92/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Τ.Ε.Β.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωστακόπουλο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) .......... και 2) ............., εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κώτσο, ενώ η 2η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/3/1994 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 19/1995 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 21/7/1998 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 9/9/2004 έκθεση του τότε Αρεοπαγίτη και νυν Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ο πρώτος και να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του 1ου αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 2, 104, του Κ.Πολ.Δ., προκύπτουν τα ακόλουθα: α) στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο, οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με δικηγόρο, β) η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση, είτε με έγγραφό της αν πρόκειται για πληρεξουσιότητα μιας αρχής, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει.

Αν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται με δικηγόρο, όπου είναι υποχρεωτική η παράστασή του, ή παρίσταται με δικηγόρο, και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που απαιτείται κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και την ύπαρξη της οποίας αυτεπαγγέλτως ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικώς απών.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 576 Κ.Πολ.Δ. αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή με πληρεξούσιο δικηγόρο, που να αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής, κατά ένα από τους προαναφερόμενους τρόπους, πληρεξουσιότητας, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως.

Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανίστηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον απολιπόμενο διάδικο, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε.

Αν δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη (Ολ. ΑΠ 23/1996 και 4/1994). Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 21-7-1998 αίτηση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΤΕΒΕ)", για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 19/1995 τελεσίδικης αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του Δικαστηρίου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, το μεν αναιρεσείον παρέστη με έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. που κατέθεσε ο εμφανιζόμενος ως πληρεξούσιος δικηγόρος του Δημ. Κωστακόπουλος, η δε δεύτερη των αναιρεσιβλήτων δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ, 2 Κ.Πολ.Δ.

Η τελευταία δεν είχε εμφανισθεί ούτε κατά την αρχική δικάσιμο της 16-1-2007, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για τη σημερινή. Είχε παραστεί όμως το αναιρεσείον. Περαιτέρω, από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας του αναιρεσείοντος προς τον προαναφερόμενο δικηγόρο που υπέγραψε την ως άνω έγγραφη δήλωση.

Έτσι, το αναιρεσείον θεωρείται ως δικονομικώς απόν. Επίσης, δεν αποδεικνύεται ποιος επέσπευσε τη συζήτηση της υποθέσεως κατά την αρχική δικάσιμο, ούτε αν κλητεύθηκε η απολιπόμενη αναιρεσίβλητη για να παραστεί σ’ αυτήν.

Συνεπώς, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ’ αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ ως κλήτευση της εν λόγω αναιρεσίβλητης και συνακόλουθα έπρεπε αυτή να κλητευθεί κατά τη νέα μετ’ αναβολή δικάσιμο. Τέτοια κλήτευση όμως, δεν αποδεικνύεται. Επομένως, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21-7-1998 αιτήσεως του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΤΕΒΕ)", για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 19/1995 τελεσίδικης αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ