Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest when lower court rejected suit on standing grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request to overturn the Court of Appeals' decision rejecting the lawsuit on grounds of lack of passive standing. The appellant argued that since the lower court examined the merits, it should have ruled the claim substantively inadmissible rather than procedurally, thereby preserving their right to raise other arguments. The court held that because the appeal reasons focused solely on the same standing issue, the appellant lacked the legal interest required to challenge the decision.
Legislator headnote
AI generatedArticles 68 and 556 of the Code of Civil Procedure; The court must reject an appeal as inadmissible if the appellant lacks legal interest to overturn the decision, particularly when the appeal grounds do not address a distinct legal error affecting the outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 921 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 921/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Της αναιρεσείουσας : Κοινοπραξίας Εταιρειών με την επωνυμία "ΓΙΟΥΝΙΤΑΣΚΟ ΣΚΡΑΠ ΜΟΛΝΤ", που εδρεύει στη Νέα Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Σοφοκλέους.
Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Διαχειρίσεως Δημοσίου Υλικού ΟΔΔΥ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Πιπέρου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-5-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 7173/1996 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2151/1999 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16 Μαρτίου 2002 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 20 Οκτωβρίου 2004 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ελευθέριου Τσακόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Για τη νομιμοποίηση αρκεί ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτό και ο εναγόμενος είναι υποκείμενα της επίδικης σχέσης, χωρίς να ασκεί επιρροή αν αυτός είναι αναληθής. Αν όμως αποδειχθεί η αναλήθεια του ισχυρισμού αυτού, τότε αυτή θα απορριφθεί όχι για έλλειψη νομιμοποίησης, αλλά ως αβάσιμη για ανυπαρξία του επίδικου δικαιώματος.
Εξάλλου, από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για το παραδεκτό λόγου αναίρεσης, πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση ένεκα του σφάλματος που αναφέρεται στο λόγο. Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρά το νόμο απέρριψε την αγωγή της κατά της αναιρεσίβλητης ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης, αφού εισήλθε και ερεύνησε την ουσία της υποθέσεως και, επομένως, στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να απορρίψει την αγωγή ως κατ΄ ουσίαν αβάσιμη.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι πράγματι το Εφετείο απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης με δύο επάλληλες επί της ουσίας της υποθέσεως αιτιολογίες της. Όμως στην περίπτωση αυτή που απορρίφθηκε η αγωγή ως απαράδεκτη, αντί να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη για ανυπαρξία του επίδικου δικαιώματος, ελλείπει το πρόσωπο της αναιρεσείουσας το έννομο συμφέρον, η δε επικαλούμενη βλάβη ότι στην περίπτωση που απερρίπτετο η αγωγή κατ΄ ουσίαν για τον ως άνω λόγο, θα είχε τη δυνατότητα αυτή να προβάλλει άλλους λόγους από το άρθρο 559 ΚΠολΔ, δεν θεμελιώνει έννομο συμφέρον.
Επομένως, εφόσον και οι τρεις εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14, 1 και 8 ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως αναφέρονται στο ίδιο ακριβώς ζήτημα, και δεν υπάρχει προς τούτο έννομο συμφέρον, θα πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16-3-2002 αίτηση της κοινοπραξίας εταιρειών με την επωνυμία "ΓΙΟΥΝΙΤΑΣΚΟ ΣΚΡΑΠ ΜΟΛΝΤ" για αναίρεση της 2151/1999 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ