Greece Supreme Court dismisses appeal against extradition to Cuba, rejecting asylum fear argument due to expired protection status.

Απόφαση 920 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 920/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Νικόλαο Τσάκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 και 21 Απριλίου 2016, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου και ‘ Αννας Ζαϊρη, αντίστοιχα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου S. B. J. C. του J. C. S., ... κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, που παρέστη στο ακροατήριο αυτοπροσώπως χωρίς δικηγόρο κατά της υπ’ αριθμ. 27/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ως άνω εκζητουμένου, στις Αρχές της Δημοκρατίας της Κούβας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό 2 και ημερομηνία 10-3-2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως Ευγενίας Καλλιντέρη του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 410/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία πρότεινε απορριφθεί η υπό κρίση έφεση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 451 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ, κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου Εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού, επιτρέπεται σ’ αυτόν για τον οποίο ζητείται η έκδοση και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στο Β’ Τμήμα του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της απόφασης, για την έφεση συντάσσεται έκθεση από τον γραμματέα εφετών. Επομένως, η υπό κρίση από 10-3-2016 με αριθ. Εκθ. 2/ 2016 έφεση του S. B. J. C. του J. C. S. και της A. ενώπιον του Γραμματέως Εφετών Αθηνών κατά της 27/2016 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσεώς του στις δικαστικές αρχές της Κούβας για να ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη για τα αδίκημα της διαρρήξεων μετά κλοπής, ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, πρέπει δε να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν, στα πλαίσια του, κατ’ άρθρο 502 παρ.2 ΚΠολΔ, μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως.

Κατά το άρθρο 436 Κ.Π.Δ., αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επομένων άρθρων, ήτοι των άρθρων 437-456 Κ.Π.Δ., οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Κατά δε τις διατάξεις των άρθρων 437 περ.α’ , 438 περ.γ’ και δ’ και 443 παρ.1 εδ.α’ και γ’ του ιδίου Κώδικος, η έκδοση αλλοδαπού επιτρέπεται όταν αυτός κατηγορείται για αξιόποινη πράξη εναντίον της οποίας απειλείται και από το ελληνικό ποινικό νόμο και από το νόμο του κράτους που ζητεί την έκδοση στερητική της ελευθερίας ποινή, της οποίας το ανώτατο όριο είναι δύο έτη και πάνω ή η ποινή του θανάτου, η έκδοση απαγορεύεται αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου ή διώκεται μόνο ύστερα από έγκληση αυτού που αδικήθηκε ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς ως και αν, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους που τελέσθηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο.

Κατά την έννοια της πιο πάνω διατάξεως (438 γ’ Κ.Π.Δ.), πολιτικοί είναι οι λόγοι όταν με την έκδοση η Κυβέρνηση του εκζητούντος Κράτους επιδιώκει να εκδικηθεί ή να καταστείλει την αντίδραση πολιτικού της αντιπάλου, εξ αιτίας της αντιθέσεώς του προς αυτήν. Για την διαπίστωση της υπάρξεως ή μη τέτοιου λόγου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Συμβούλιο, εκτός από το είδος και τη βαρύτητα των πράξεων που αποδίδονται στον εκζητούμενο και των περιστάσεων από τις οποίες φέρονται ότι τελέσθηκαν αυτές και οι πολιτικές του ιδέες, η αντίθεσή του προς την Κυβέρνηση του Κρότους που ζητεί την έκδοσή του και αν με πράξεις του εκδήλωσε την αντίθεσή του αυτή στο εσωτερικό ή εξωτερικό.

Στη ν αίτηση, που διαβιβάζεται με τη διπλωματική οδό πρέπει να επισυνάπτονται το κατηγορητήριο, το ένταλμα συλλήψεως ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική πράξη που έχει το ίδιο κύρος με αυτά και (αν δεν υπάρχει συνθήκη που να το εμποδίζει) όσα έγγραφα απαιτούνται ώστε να βεβαιωθεί ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής επαρκείς για να παραπεμφθεί σε δίκη εκείνος για τον οποίο ζητείται η έκδοση.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διαβιβάζεται ταυτόχρονα αντίγραφο του νόμου, ο οποίος ισχύει στο κράτος που ζητεί την έκδοση και τιμωρεί την πράξη, ακόμη, συνοπτική περιγραφή των περιστατικών του εγκλήματος και, τέλος, ακριβής περιγραφή των χαρακτηριστικών εκείνου για τον οποίο ζητείται η έκδοση μαζί με φωτογραφία του και τα δακτυλικά του αποτυπώματα αν αυτό είναι δυνατό.

Τέλος, το συμβούλιο Εφετών, το οποίο επιλαμβάνεται σε πρώτο βαθμό της αιτήσεως για έκδοση και συνακόλουθα και ο Άρειος Πάγος όταν δικάζει κατ’ έφεση (άρθρ.451 ΚΠοινΔ, εξετάζουν, σύμφωνα με το άρθρο 450 παρ.2 Κ.ΠοινΔ., αν δεν κωλύεται από συνθήκη, αν υπάρχουν ενδείξεις για τη βασιμότητα της κατηγορίας που αποδίδεται σε εκείνον που έχει συλληφθεί με βάση τα προσαγόμενα επίσημα αποδεικτικό στοιχεία από το κράτος που ζητεί την έκδοση και αποφαίνονται αν αυτά θα επέτρεπαν τη σύλληψη και την παραπομπή του σε δίκη στην Ελλάδα, αν το έγκλημα είχε τελεσθεί σε ελληνικό έδαφος.

Τα ανωτέρω ισχύουν και στην περίπτωση αιτήσεως εκδόσεως που απευθύνεται προς την Ελλάδα από την Κούβα ενόψει του ότι τα ζητήματα εκδόσεως εγκληματιών μεταξύ Ελλάδος και της τελευταίας δεν ρυθμίζονται από διμερή ή διεθνή Σύμβαση. Περαιτέρω, κατά το άρθρ 5 του Π.Δ. 114/22.11.2010 (ΦΕΚ Α’ 195) "Καθιέρωση ενιαίας διαδικασίας αναγνώρισης σε αλλοδαπούς και ανιθαγενείς του καθεστώτος του πρόσφυγα ή δικαιούχου επικουρικής προστασίας σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη - μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα ορίζεται στην παράγραφο 1 ότι "Οι αιτούντες (άσυλο) επιτρέπεται να παραμένουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξετάσεως της αίτησης και δεν απομακρύνονται με οποιοδήποτε τρόπο" και στη παράγραφο 2 περ.

α’ , ότι "η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου οι αρχές παραδίδουν ή εκδίδουν τον ενδιαφερόμενο είτε σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3251/2004 (Α 127), είτε σε τρίτη χώρα ή σε διεθνή ποινικά δικαστήρια, με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η σύλληψη ή η έκδοση δεν πρέπει να οδηγεί σε επαναπροώθηση του ενδιαφερομένου, που είναι αντίθετη με το όρθρο 33 παράγ.1 της Σύμβασης της Γενεύης.

Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεως του εφ’ όσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος". Εκ των διατάξεων αυτών προκύπτουν τα εξής: 1) όταν οι αιτούντες άσυλο παραδίδονται ή εκδίδονται σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3251/2004 (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης)είτε σε Τρίτη χώρα με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, δεν μπορούν να παραμείνουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής εξετάσεως της αιτήσεως και 2) όταν η έκδοση οδηγεί σε επαναπροώθηση του πρόσφυγα στα σύνορα εδαφών όπου η ζωή ή ελευθερία αυτού απειλούνται δια λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης, τότε στην περίπτωση αυτή ο αιτών άσυλο δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεως του και εφ’ όσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος.

Επομένως, εφόσον στον εκκαλούντα δεν έχει χορηγηθεί άσυλο, δεν απαγορεύεται η έκδοση αυτού ενώ δεν έχει εφαρμογή η άνω διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 ΠΔ 114/2010 που επιτρέπει την παραμονή του στη χώρα εκείνου που ζήτησε άσυλο μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξετάσεως της αίτησης του Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1επ.11-17 ΤΟΥ ΠΔ 141/ 2013 και 8, 11 της ΥΑ10566/ΦΕΚ 3223/2-2-2014,στον αιτούντα διεθνή προστασία στην Ελλάδα-τηρουμένων των νομίμων προϋποθέσεων υπαγωγής του στη κατηγορία των αλλοδαπών που δικαιούνται άσυλο- χορηγείται δελτίο διεθνούς προστασίας.

Αν κριθεί ότι είναι δικαιούχος τούτου, η χρονική διάρκεια του δελτίου είναι πενταετής, αν δε του χορηγήθηκε αυτό, υπό την αίρεση εγκρίσεώς του, τότε έχει διάρκεια ισχύος έξη μηνών.

Στη προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα της δικογραφίας μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης, τα οποία αναγνώσθηκαν και τα εκτεθέντα δια της διερμηνέως στο ακροατήριο τούτο από τον παραστάντα ως άνω εκζητούμενο, που αγνοεί την ελληνική γλώσσα, ως και τα διαλαμβανόμενα στο από 10-3-2015 υπόμνημα [ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών] που κατατέθηκε στο Γραμματέα, προέκυψαν τα ακόλουθα γεγονότα:

Με την από 10-12-2015 ρηματική διακοίνωση της πρεσβείας της Κούβας στην Αθήνα διαβιβάσθηκαν στις ελληνικές αρχές η με αριθμό 4/4-3-2015 αίτηση δικαστικής συνδρομής της Γενικής Εισαγγελίας της Δημοκρατίας της Κούβας και η εκδοθείσα από 14-12-2015 διάταξη του Λαϊκού Επαρχιακού Δικαστηρίου της Αβάνας-τμήμα εγκλημάτων κατά της κρατικής ασφάλειας-, περί υποβολής αιτήματος εκδόσεως του J.

C. S. B. [ενώ είχε ήδη εκδοθεί σε βάρος του η με αριθμό 7508/2015 ερυθρά ανακοίνωση της INTERPOL Κούβας] που συνοδεύοντα" από τα σχετικό έγγραφα, νομίμως μεταφρασμένα στην ελληνική, ζητείται δε από τις αρχές της Κούβας η έκδοση του ως άνω Κουβανού υπηκόου, γεννηθέντος στην πόλη Αβάνα, στις 6-4-1979, κρατουμένου στην Ελλάδα δυνάμει της με αριθμό 133/22-12-2015 διατάξεως - εντάλματος συλλήψεως, που εξέδωσε η Πρόεδρος Εφετών Αθηνών, ενώ προσωρινά εκρατείτο από τις 23-11-2015, με βάση την με αριθμό 76/2015 εντολή της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών.

Η έκδοσή του ζητείται για να ασκηθεί σε βάρος του εκζητούμενου ποινική δίωξη για το έγκλημα της διαρρήξεως μετά κλοπής, που τελέσθηκε από τον εκζητούμενο [και άλλους Κουβανούς υπηκόους] κατά το χρονικό διάστημα του Νοεμβρίου 2013 έως και τον Ιανουάριο 2014,στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αβάνας. Η πράξη αυτή προβλέπεται και τιμωρείται από τους ποινικούς νόμους της Κούβας [άρθρα 328 παρ.1,4 και 338 του Ν-Π.Κ- 62/87 της Δημοκρατίας της Κούβας]με ποινή στερητική της ελευθερίας έως 30 έτη, αλλά και από τον ελληνικό ΠΚ. [άρθρα 372, 374 β,δ] με ποινή στερητικής της ελευθερίας έως 10 έτη, υφισταμένης ως εκ τούτου της, κατ’ άρθρο 436 ΚΠοινΔ, προϋποθέσεως του διττού αξιοποίνου.

Περαιτέρω, από τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν από τις αρχές του εκζητούντος κράτους σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική, προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής του εκζητουμένου - κατηγορημένου για την πράξη αυτή, αφού περιγράφονται συνοπτικώς οι περιστάσεις υπό τις οποίες φέρεται ότι αυτή τελέσθηκε. Ειδικότερα ο εκζητούμενος φέρεται ότι από κοινού με άλλους Κουβανούς υπηκόους εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ένας εξ αυτών εργαζόταν ως υπάλληλος ασφαλείας (φύλακας) της υπηρεσίας ασφαλείας και προστασίας (SESPA) στο κτίριο ..." το οποίο βρίσκεται στην οδό ...

του Δήμου της Αβάνα Βιέχα, Επαρχία Αβάνας και στον τελευταίο όροφο του οποίου στεγάζονταν οι αποθήκες του Εθνικού Μουσείου Καλών Τεχνών, όπου φυλάσσονται έργα μεγάλης πολιτιστικής αξίας, διέρρηξαν την πόρτα αίθουσας, αφαίρεσαν και ιδιοποιήθηκαν εβδομήντα ένα (71) έργα τέχνης φημισμένων Κουβανών καλλιτεχνών, των οποίων η αξία εκτιμήθηκε σε 575.015.000 δολλάρια ΗΠΑ.

Εξ άλλου, δεν προέκυψε ότι η έκδοση του ανωτέρου ζητείται για πολιτικό, στρατιωτικό ή φορολογικό έγκλημα ή του Τύπου ή για λόγους πολιτικούς ούτε ότι πρόκειται να διωχθεί για πράξεις διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες ζητείται η έκδοση του. Ειδικότερα, από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα δεν προκύπτει συγκεκριμένα ότι ο εκζητούμενος, σε περίπτωση εκδόσεως του, θα διωχθεί από τις κουβανικές αρχές για κατασκοπεία και θα υποστεί απάνθρωπη μεταχείριση.

Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου σχετικός λόγος της εφέσεως κρίνεται αβάσιμος κατ’ ουσίαν. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός [και λόγος εφέσεως]ότι ο εκζητούμενος δεν επιτρέπεται να εκδοθεί, διότι εκκρεμεί αίτηση του στην Ελλάδα, περί χορηγήσεως πολιτικού ασύλου, είναι απορριπτέος. Τούτο δε διότι, από τον συνδυασμό των προαναφερθέντων άρθρων 5 παρ.2 του ΠΔ 114/2010 και 452 παρ.1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η υποβολή αιτήσεως χορηγήσεως ασύλου δεν ασκεί έννομη επιρροή στην προκειμένη δίκη, καθόσον η σχετική διάταξη του άρθρου 5 παρ.2 του π.δ. 114/2010,όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 35 παρ. 4 του π.δ. 113/2013, κατά την οποία "...κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αίτησής του (για διεθνή προστασία ή άσυλο), εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτους", αναφέρεται στη μη έκδοση του εκζητουμένου από τον αρμόδιο γι’ αυτό, κατά το όρθρο 452 παρ. 1 ΚΠοινΔ, Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εφόσον προηγήθηκε αμετάκλητη γνωμοδότηση υπέρ της εκδόσεως από το Συμβούλιο Εφετών ή του Αρείου Πάγου και δεν τάσσεται ως στοιχείο που εμποδίζει(μέχρι την τελεσίδικη παραδοχή ή απόρριψη της αιτήσεως για διεθνή προστασία ή άσυλο) τη συζήτηση ή τη λήψη σχετικής αποφάσεως για την έκδοση ή μη του εκζητουμένου από το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο, το οποίο για τη διαμόρφωση της γνωμοδοτικής κρίσεώς του, εξετάζει και συναξιολογεί (με τα λοιπά στοιχεία) και τη βασιμότητα του επικαλουμένου φόβου διώξεως ως ενδεχομένου νομίμου λόγου, που εμποδίζει την έκδοση, κατά το άρθρο 438 περ.

γ’ και ε’ ΚΠοινΔ., ανεξάρτητα του ότι η ισχύς του αναφερόμενου προσωρινής-εξάμηνης διάρκειας] δελτίου διεθνούς προστασίας, [που του χορηγήθηκε ενόψει της απ’ υτόν υποβληθείσης, τις 21-9-2015, αιτήσεως χορηγήσεως ασύλου] έχει ήδη λήξει. Επομένως, ο ως άνω λόγος εφέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, πρέπει να λεχθεί ότι τα απορρέοντα από την ΕΣΔΑ και από άλλους νόμους θεμελιώδη δικαιώματα του κατηγορουμένου(δίκαιης δίκης, προηγούμενης κλητεύσεως, γνώσεως της κατηγορίας στη γλώσσα που εννοεί κλπ)γεννώνται υπέρ του κατηγορουμένου μετά την έκδοση του και προσάγε - γή του ενώπιον της αρμοδίας δικαστικής αρχής του Κράτους που ζήτησε την έκδοση του, οπότε και θα ετοιμάσει την υπεράσπιση του κατά της εναντίον του κατηγορίας.

Τα δικαιώματα αυτά του εκζητουμένου δεν μπορούν να ελέγχονται από το κράτος από το οποίο ζητείται η έκδοση,αλλά εμπίπτουν στην υποχρέωση του ελέγχου, για την άσκηση τους ή μη, των δικαστικών αρχών του εκζητούντος κράτους. Τέλος, δεν προέκυψε κάποιος νόμιμος λόγος που να παρεμποδίζει τη δίωξη του ή να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο κατά τις άνω διατάξεις και εκείνη του άρθρον 438 στοιχ.δ’ ΚΠοινΔ, ενώ η ταυτότητα του εκκαλούντος και παραστάντος ενώπιον αμφοτέρων των Συμβουλίων (Εφετών και Αρείου Πάγου) εκζητουμένου διακριβώθηκε πλήρως, ήτοι είναι εκείνος του οποίου ζητείται η έκδοση.

Όθεν, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοσή του (θετικές) και ελλείπουν οι αρνητικές. Επομένως, το Συμβούλιο Εφετών, που με την προσβαλλόμενη απόφαση του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος στις άνω αρχές της Κούβας για να ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη για την ως άνω πράξη, ορθώς το νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εξετίμησε και οι περί του αντιθέτου λόγοι της εφέσεως είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι κατ’ ουσίαν, [συνακολούθως και η έφεση του], πρέπει δε στη συνέχεια να επιβληθούν σε αυτόν τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 10-3-2016 έφεση του J. C. S. B. του C. και της A. κατά της με αριθμό 27/2016 αποφάσεως [βουλεύματος] του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών

Επιβάλλει στον εκκαλούντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Απριλίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ