Supreme Court dismisses appeal against one defendant but allows it against another regarding forced expropriation compensation.

Απόφαση 91 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 91/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Αντώνιο Τσαλαπόρτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Αντώνιο Αντωνίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Θ. Χ. του Δ., κατοίκου ... και 2) Ε. - Λ. Α. του Ε., κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-10-2009 αίτηση (άρθρου 33 ν. 2971/2001) των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 278/2013 μη οριστική και 280/2015 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 22-7-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Αντώνιο Τσαλαπόρτα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 242/2015, ΑΠ 546/2015, ΑΠ 1726/2013). Στην προκειμένη περίπτωση από τα πρακτικά της δίκης και τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα, που επισκοπούνται παραδεκτά, προκύπτει ότι η κρινόμενη από 22-7-2016 (αρ.

κατ. 27/2016) αίτηση για την αναίρεση της υπ` αριθμ. 280/2015 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (Ν. 2882/ 2001), είχε προσδιοριστεί για τη σημερινή δικάσιμο, με αριθμό πινακίου 15, σύμφωνα με την κάτω από αυτήν Πράξη της Προέδρου του Δ` Τμήματος (άρθρ. 568 παρ. 2-4 ΚΠολΔ).

Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσιβλητοι, οπότε το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως αν αυτοί κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα καθόσον τη συζήτηση της υπόθεσης την επέσπευσε το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο. Από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ...26-3-2019 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λάρισας με έδρα το Πρωτοδικείο Βόλου Ι.

Β., την οποία προσκομίζει και επικαλείται νόμιμα το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, προκύπτει ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και κλήση προς συζήτηση αυτής κοινοποιήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά τη διάταξη του άρθρου 124 παρ. 1 και 126 παρ. 1α στον αναιρεσίβλητο Ε. - Λ.

Α., για να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο. Περαιτέρω από την υπ' αριθμ. .../26-3-2019 έκθεση επίδοσης του ίδιου όπως παραπάνω αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λάρισας με έδρα το Πρωτοδικείο Βόλου Ι. Β., την οποία προσκομίζει και επικαλείται νόμιμα το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, προκύπτει ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, ο εν λόγω επιμελητής μετέβη στην κατοικία του αναιρεσίβλητου Θ.

Χ. προκειμένου να του επιδόσει αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και κλήση προς συζήτηση αυτής, πλήν όμως διαπίστωσε ότι ο συγκεκριμένος αναιρεσίβλητος απεβίωσε πριν δύο έτη περίπου και οι κληρονόμοι του διαμένουν στην Αθήνα και γι' αυτό το λόγο ματαιώθηκε η επίδοση. Επίσης, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκαν οι αναιρεσίβλητοι, ούτε και κατέθεσαν δήλωση μη παράστασης, κατ` άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, αλλά παραστάθηκε νομίμως και προσηκόντως μόνο το επισπεύδον τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναιρεσείον, Ελληνικό Δημόσιο.

Επομένως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 3 ΚΠολΔ και τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 του νόμου 2882/2001, η υπόθεση θα χωριστεί και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης θα χωρήσει παραδεκτά ως προς το αναιρεσείον Ελληνικό δημόσιο που εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και ως προς τον αναιρεσίβλητο Ε. - Λ.

Α. που κλητεύθηκε νόμιμα, ενώ θα κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς τον αναιρεσίβλητο Θ. Χ., που δεν κλητεύθηκε.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα με την ειδική διαδικασία του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (Ν. 2882/2001), υπ` αριθμ. 280/2015 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Η προσβαλλόμενη απόφαση, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ` άρθρ. 561 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων:

Ο αιτών Ε. - Λ. Α., νυν αναιρεσίβλητος, ως προς τον οποίο η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί παραδεκτά, με τη με αριθμό κατάθεσης 1516/2009 αίτησή του, την οποία απηύθυνε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας προς το Ελληνικό Δημόσιο, ζήτησε την ανατροπή του τεκμηρίου ωφελείας του, ως ωφελούμενος παρόδιος από την απαλλοτρίωση που κηρύχθηκε, υπέρ του καθού η κλήση, νυν αναιρεσείντος, Δημοσίου και με δαπάνες του, με την με αριθμό 1044177/4078/0010/4.6.2003 κοινή Υπουργική απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, -ΠΕΧΩΔΕ- Πολιτισμού, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, και ειδικότερα για την εκτέλεση του έργου "Περιφερειακός Βόλου, τμήμα ...".

Με την με αριθμό 278/2013 απόφαση του Εφετείου τούτου το αυτοτελές αίτημα που υπέβαλε ο καλών αιτών (κύριος του ακινήτου με ..., αντίστοιχα, στο κτηματολογικό διάγραμμα και τους κτηματολογικούς πίνακες που συνοδεύουν την ανωτέρω απαλλοτρίωση) περί ανατροπής του νομίμου τεκμηρίου ότι ως παρόδιος ωφελήθηκε από την απαλλοτρίωση και ως εκ τούτου αυτός αυτοαποζημιώνεται για 64 τ.μ., κρίθηκε μεν παραδεκτό και νόμιμο, πλην όμως η κατ' ουσίαν έρευνά του ανεστάλη κατά το άρθρο 249 ΚΠολΔ μέχρι να εκδοθεί και να προσκομιστεί η γνωμοδότηση της τριμελούς διοικητικής επιτροπής κατά το άρθρο 33 παρ. 2 ν. 2971/2001.

Στη συνέχεια μετά την έκδοση της ...-7-2014 έκθεσης της παραπάνω επιτροπής και της από 15-1-2014 κλήσης του νυν αναιρεσιβλήτου, που επέσπευσε τη συζήτηση της υποθέσεως, αφού τηρήθηκε η νόμιμη προδικασία του άρθρου 33 παρ. 2 του ν. 2971/2001, ήλθε προς περαιτέρω συζήτηση ενώπιον του Εφετείου Λάρισας η αίτησή του και εκδόθηκε, επ' αυτής, η 280/2015 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου η οποία:

δέχθηκε την αίτηση, αναγνώρισε ότι δεν συντρέχει το, κατά το άρθρο 1 του ν. 653/1977, τεκμήριο ωφέλειας για το ακίνητο του αναιρεσιβλήτου, διόρθωσε τον οικείο κτηματολογικό πίνακα κήρυξης της απαλλοτρίωσης, όρισε ότι αυτός, δικαιούται, ως κύριος του επίμαχου ακινήτου, αποζημίωση και για εκείνη την έκταση, για την οποία ορίσθηκε ότι αυτοαποζημιώνεται, όπως η τιμή μονάδας για την έκταση αυτή καθορίστηκε με την 827/2010 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και καταδίκασε το Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδά του.

Κατά αυτής της απόφασης άσκησε την κρινόμενη αναίρεση το Ελληνικό Δημόσιο. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 § 1 ΚΠολΔ), είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους προβαλλόμενους λόγους της (άρθρ. 577 § 3 ΚΠολΔ).

Όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 του Κ.Πολ.Δ., το δικαστήριο για να σχηματίσει την κρίση του για πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, παράβαση δε αυτής της υποχρεώσεως θεμελιώνει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.

γ' του Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως, ο οποίος ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Αρκεί για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο. Σημειώνεται ότι δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία στην απόφαση και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από τα αποδεικτικά μέσα.

Το γεγονός ότι μνημονεύονται και εξαίρονται μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου μεγαλύτερης σημασίας τους, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα υπόλοιπα, αρκεί βέβαια να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι (ΑΠ 740/2009).

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ., κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου, για τη θεμελίωση δε του λόγου αυτού αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε ή όχι υπόψη του τέτοια αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1622/ 2010, ΑΠ 1869/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην πληττόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δικ., διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Δικαστήριο, δεν έλαβε υπόψη του την 159/17.2.2014 έκθεση της επιτροπής του άρθρου 33 του ν. 2971/2001 για το ακίνητο με ..., που επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιόν του εκείνο (Ελληνικό Δημόσιο) προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, με τις από 24-4-2015 προτάσεις του, στην οποία, μάλιστα, διαλαμβανόταν, η τεκμηριωμένη, βάσει των αναγραφομένων σε αυτή διαπιστώσεων, ότι το επίδικο ακίνητο ωφελείται από το συγκεκριμένο έργο {"...καθώς η ιδιοκτησία διατηρεί τα αρχικά της στοιχεία (περί αρτιότητας και οικοδομησιμότητας) αποκτώντας πρόσωπο στη συγκεκριμένη οδό} καθόσον, το σημαντικό αυτό στοιχείο δεν αναγράφεται, ως συνεκτιμώμενο στο κείμενο της προσβαλλόμενης και δεν βεβαιώνεται ρητά ότι λήφθηκε υπόψη για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος.

Από την επιτρεπτή επισκόπηση κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ των προσκομιζομένων από τους διαδίκους εγγράφων προκύπτει εν προκειμένω ότι μετά την έκδοση της με αριθμ. 278/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία είχε ανασταλεί η έκδοση οριστικής απόφασης επί της αίτησης του αναιρεσιβαλλομένου για ακύρωση του τεκμηρίου ωφελείας μέχρι να προσκομισθεί η έκθεση γνωμοδοτήσεως της κατ' άρθρο 33 παρ. 3 ν. 2971/2001 επιτροπής, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. ...-7-2014 έκθεσης της επιτροπής του ν. 2971/2001, με κλήση των δύο αναιρεσιβαλλομένων μεταξύ των οποίων και ο Ε. - Λ.

Α. συζητήθηκε στο Εφετείο Λάρισας η υπόθεση και εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπόθεση. Η πληττόμενη απόφαση αναφέρει "ότι από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα...". Η εν λόγω φράση εμπεριέχει γενική αναφορά στα προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, τα οποία έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς να απαιτείται ειδική μνεία και αξιολόγηση εκάστου.

Από όλο όμως το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και γενικά από όλες τις παραδοχές του δικαστηρίου προκύπτει ότι το δικαστήριο, παρέλειψε να μνημονεύσει, έστω συνοπτικά, ή να αντικρούσει, με σαφήνεια, στη προσβαλλόμενη απόφασή του την επικαλούμενη, από το Δημόσιο, υπ' αριθμ. ...-7-2014 έκθεση της επιτροπής του ν 2971/2001, που αναφέρεται στο με ...

ακίνητο ιδιοκτησίας του αναιρεσιβαλλόμενου, ενώ αντίθετα αναφέρει ότι η επιτροπή δεν συνέταξε σχετική έκθεση για να αποφανθεί για το τεκμήριο ωφελείας όσον αφορά το με ... ακίνητο, και συγκεκριμένα εφόσον ουδεμία αναφορά πραγματοποιείται με την προσβαλλόμενη απόφαση στην έκθεση της επιτροπής, το δικαστήριο δεν συνεκτίμησε, κατά τη διαμόρφωση της δικανικής του κρίσης και τη συναγωγή του συμπεράσματός του, όπως όφειλε, όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε και επικαλέστηκε, ενώπιόν του το Ελληνικό Δημόσιο, και εφόσον για τη θεμελίωση του λόγου αυτού αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε ή όχι υπόψη του τέτοια αποδεικτικά μέσα, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος κατ' ουσία ο τρίτος λόγος και να αναιρεθεί η απόφαση για τον προβλεπόμενο λόγο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ.

Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή του προαναφερόμενου λόγου της, ενώ παρέλκει η έρευνα των υπόλοιπων, από το άρθρο 560 ΚΠολΔ, και ειδικότερα από τους αριθμ. 1 και 19 πρώτου λόγου αναίρεσης, από τον αριθμ. 8 δεύτερου λόγου αναίρεσης, και από τον αριθμ. 1 του ίδιου άρθρου, τέταρτου λόγου αναίρεσης με την αιτίαση ότι εφαρμόστηκαν εσφαλμένα οι διατάξεις του άρθρου 18 παρ. 4 εδ.

γ' του νόμου 2882/2001 και των άρθρων 100 παρ. 1, 103, 107 παρ. 1 και 110 παρ. 3 του Κώδικα περί δικηγόρων, καθόσον η αναιρετική εμβέλεια του λόγου που έγινε δεκτός στο σύνολο της πληττομένης αποφάσεως, καθιστά αλυσιτελή την εξέτασή τους, και να αναιρεθεί η απόφαση αυτή. Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Λάρισας, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων οι οποίοι εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι αντικείμενο της προκείμενης δίκης είναι σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η αποκατάσταση της ζημίας του αναιρεσιβλήτου από τη μη καταβολή της αποζημίωσης που προσδιορίστηκε για το απαλλοτριωμένο ακίνητό του, που εσφαλμένα αναφέρεται ότι ωφελείται, ενώ παράλληλα, το ποσό της ζημίας του αυτής ταυτίζεται με το ποσό της παραπάνω αποζημίωσης, ως εκ τούτου στην ουσία πρόκειται για δίκη με αντικείμενο την καταβολή αποζημίωσης λόγω αναγκαστικής απαλλοτρίωσης.

Επομένως τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν στον αναιρεσίβλητο που χάνει τη δίκη, μειωμένα όμως, τόσο σε περίπτωση ήττας του Δημοσίου, όσο και σε περίπτωση νίκης αυτού (άρθρα 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ και 281 ν. 3463/2006 σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ. 1 ν. 3693/1957, παρ. 2 της με αριθμό 134423/1993 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης που εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 ν. 1738/1987, άρθρο 28 παρ. 5 ν. 2579/1998 - ΑΠ 104/2013), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό, δοθέντος ότι η αποκλείουσα την εφαρμογή της διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 του ν. 2882/2001 δεν έχει εφαρμογή στην δίκη της αναίρεσης κατ` απόφασης εφετείου περί οριστικού προσδιορισμού αποζημίωσης, στην οποία εφαρμόζονται, όσον αφορά στη δικαστική δαπάνη, οι διατάξεις των άρθρων 173 έως 193 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (άρθρο 22 παρ. 3 ν. 2882/2001 - ΑΠ 148/2018).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αναίρεσης, ως προς τον αναιρεσίβλητο Θ. Χ.. Δέχεται την αίτηση αναιρέσεως, ως προς τον αναιρεσίβλητο Ε. - Λ. Α..

Αναιρεί, ως προς τον αμέσως παραπάνω αναιρεσίβλητο, στο σύνολό της την με αριθμ. 280/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Ιανουαρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ