Appeal dismissed because the appellant failed to raise the set-off defense at the appellate court level.

Απόφαση 919 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 919/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, ως εκ διαθήκης κληρονόμου της Φ1, κατοίκου εν ζωή .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Αλιμπέρτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ1, η οποία δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-4-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14217/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2849/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-7-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 28-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως της Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 2849/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης από 29-7-2008 αίτησης της Χ1, για αναίρεση της 2849/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με τις προσαρτόμενες σ' αυτή πράξεις α) του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την οποία ορίζεται το παρόν (Β2) Τμήμα αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης και β) του Προέδρου του παρόντος Τμήματος, με την οποία ορίζεται δικάσιμος η στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη καθώς και κλήση για συζήτηση της αίτησης επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη Ψ1. Πρέπει, επομένως, εφόσον αυτή δεν παρέστη ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά τη νόμιμη, από τη σειρά του οικείου πινακίου, εκφώνηση της υπόθεσης, να δικασθεί σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 262 παρ. 1 ΚΠολΔ, η ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένη αίτηση και σαφή έκθεση των γεγονότων, που την θεμελιώνουν, κατά δε το άρθρο 559 αριθ.8γ'του ίδιου Κώδικα, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, νοούνται αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση, αντένσταση καθώς και οι λόγοι εφέσεως. Για το παραδεκτό, εξάλλου, του αναιρετικού αυτού λόγου, απαιτείται, κατ' άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ να έχει ο αναιρεσείων υποβάλει ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας τα πραγματικά περιστατικά του προβαλλόμενου ισχυρισμού, με βάση τα οποία αυτός θα κρινόταν ως ουσιώδης για την έκβαση της δίκης και να κάνει μνεία αυτού στο αναιρετήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος από το αρθρ.559 αριθμ. 8 περ. β' ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη λόγο έφεσης κατά της εκκληθείσας 14217/2006 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε δεκτή κατά ένα μέρος αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης Ψ1 κατά της καθολικής δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας Φ1, για καταβολή δεδουλευμένων μισθών από τη επικαλούμενη υπηρεσία της, ως οικιακής βοηθού, ο οποίος είχε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα λόγος έφεσης, με τον οποίο προβλήθηκε ένστασή της, περί συμψηφισμού της ένδικης αξιώσεως της ενάγουσας με ανταπαίτηση της δικαιοπαρόχου και αρχικής εναγόμενης Φ1, προερχόμενη από υπεξαίρεση, την οποία διέπαξε η αναιρεσίβλητη σε βάρος της αρχικής εναγόμενης, υπεξαίρεση χρημάτων, τα οποία προέρχονταν από συμβάσεις πωλήσεως ακινήτων, που κατάρτισε η αναιρεσίβλητη, για λογαριασμό της δικαιοπαρόχου της, μετά από παροχή σχετικής πληρεξουσιότητας. 'Όμως, από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης έφεσης, δεν προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα πρότεινε στο Εφετείο με λόγο έφεσης, την εν λόγω περί συμψηφισμού ένσταση.

Και ναι μεν παρατίθεται στην έφεση η από 3-9-2005 αγωγή της δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης (και άλλης εναγομένης), με την οποία ζητείται η εκ μέρους τους καταβολή, λόγω υπεξαίρεσης, ποσού 97.644,49 ευρώ και ότι η ένδικη αγωγή ασκήθηκε από την αναιρεσίβλητη "σε αντιπερισπασμό της εναντίον της αγωγής και για συμψηφισμό, που επιχειρεί να κάνει η Ψ1" (ενάγουσα) έναντι των ως άνω εναντίον της απαιτήσεων, που είχε η δικαιοπάροχος της αναιρεσείουσας, πλην όμως ρητή ένσταση της αναιρεσείουσας, περί συμψηφισμού των αγωγικών αξιώσεων με τις επικαλούμενες ως άνω χρηματικές απαιτήσεις της κατά της αναιρεσίβλητης δεν προβλήθηκε.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος. Η προβληθείσα στο Εφετείο από την αναιρεσείουσα "αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής" δεν αποτελεί "πράγμα", κατά την έννοια του νόμου, σύμφωνα με τα ανωτέρω και συνεπώς, δεν μπορεί να θεμελιώσει τον από τον αριθ.8 περ.β'του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο, γι'αυτό και ο ως άνω λόγος αναίρεσης, δεύτερο μέρος, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση αυτή, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-7-2008 αίτηση της Χ1, για αναίρεση της 2849/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 25 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ