Supreme Court dismisses appeal where lower court rejected claim for indefiniteness without examining substantive facts.

Απόφαση 918 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 918/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Εχεδώρου Ν. Θεσσαλονίκης, που εδρεύει στη Σίνδο Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπελούρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: ΑΕ με την επωνυμία "Ι. Ε. Κ. Βιομηχανία και Εμπόριο Αυτοκινήτων - Γενικαί Επιχειρήσεις και Αντιπροσωπείες ΑΕ", που εδρεύει στο ..., νόμιμα εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Χασάπη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 43405/10-12-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και με την από 5507/11-2-2005 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27602/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 745/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-7-2009 αίτησή του και με τους από 217/19-10-2009 προσθέτους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 17-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων αυτής λόγων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, η μεν νομική αοριστία της αγωγής, η συνδεόμενη δηλαδή με τη\/ νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου ουσιαστικού κανόνος δικαίου, ελέγχεται αναιρετικώς ως παραβίαση από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσεως του κερί της νομικής επάρκειας της αγωγής αξίωσε περισσότερα πραγματικά στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε ολιγότερα , ενώ αντιθέτως η ποσοτική ( ή ποιοτική) αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει, όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για την θεμελίωση του αιτήματος αυτής, ελέγχεται ως παραβίαση από το εδάφιο 8 ή 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 καρ.1 και 577 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι, αν η αγωγή απερρίφθη λόγω ποσοτικής ή νομικής αοριστίας για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως και, ως εκ τούτου , να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 ή 14 του Κ.Πολ.Δ., πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής.

Εν προκειμένω, δια του πρώτου λόγου του κυρίου δικογράφου αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου που την εξέδωσε, δια της οποίας η διεκδικητική αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσιβλήτου εκρίθη ως απορριπτέα, λόγω νομικής αοριστίας, η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., στην οποία φέρεται να υπέπεσε το εν λόγω δικαστήριο. Πλην, όμως, στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται κανένα περιστατικό της ιστορικής βάσεως της εν λόγω αγωγής, θεμελιωτικό του ασκηθέντος δι' αυτής δικαιώματος. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, είναι, προεχόντως, απαράδεκτος λόγω αοριστίας.

II. Επειδή, κατά την έννοια του εδαφίου 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί, αν, στην συγκεκριμένη περίπτωση, συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή δεν συντρέχουν, ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ελλιπείς και αντιφατικές ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 12-13/95).

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και νι' αυτό προϋποθέτει κρίση του δικαστηρίου επί της ουσίας, δεν ιδρύεται δε όταν το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας τη ς αγωγής, ανταγωγής ,κυρίας παρεμβάσεως, ενστάσεως κ.λ.π., αλλά τις απέρριψε ως απαράδεκτες για τυπικούς λόγους ή ως μη νόμιμες, διότι στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν εκτιμά πραγματικά περιστατικά, ώστε να είναι δυνατόν να υπάρξουν ελλείψεις στην περιγραφή αυτών.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, εκτός άλλων περιπτώσεων, και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Και κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 20 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι, ως πλήττοντες την απόφαση για σφάλματα που ενεφιλοχώρησαν κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας των πραγματικών περιστατικών που κατά νόμο θεμελιώνουν την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση κ.λ.π., ήτοι για σφάλματα αναγόμενα στον σχηματισμό της ελάσσονος προτάσεως του δικανικού συλλογισμού, δε ν ιδρύονται, όταν το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλ' απέρριψε τις αιτήσεις παροχής εννόμου προστασίας ως απαράδεκτες ή μη νόμιμες, αφού στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο της ουσίας δεν προβαίνει στην έρευνα των πραγματικών περιστατικών.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους του κυρίου δικογράφου αναιρέσεως, και τον δεύτερο του δικογράφου των προσθέτων λόγων, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλειες από τους αριθμούς 11, 19 και 20, αντιστοίχως, του άρθρου 559 του ΚΠολΔ. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, είναι, προεχόντως, απαράδεκτοι και απορριπτέοι, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του, δεν ερεύνησε κατ' ουσίαν την υπόθεση, αλλ' απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, λόγω νομικής αοριστίας.

III. Επειδή, όπως προκύπτει από την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ., ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον από το άρθρο αυτό προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και υπό την προϋπόθεση της νομίμου αυτών προτάσεως, θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, κυρίας παρεμβάσεως, ενστάσεως ή αντενστάσεως. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό τον οποίο απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων, ο αναιρεσείων αιτιάται την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8β του ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό, ότι ο αναιρεσείων κατέστη κύριος του επιδίκου κληροτεμαχίου με βάση τις διατάξεις του ν. 4857/1930. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, με το να δεχθεί ότι δεν συνέτρεχαν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις κτήσεως της κυριότητος από τον αναιρεσείοντα επί του επιδίκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του ανωτέρω νόμου, έλαβε υπόψη τον άνω ισχυρισμό, τον οποίο απέρριψε ως αβάσιμο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15/7/2009 αίτηση του Δήμου Εχεδώρου Θεσσαλονίκης για αναίρεση της 745/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, καθώς και τους από 29-9-2009 πρόσθετους λόγους του.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 6 Απριλίου 2012 και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαΐου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ