Appeal against first-instance judgment dismissed because appeal pending at second instance prevents finality.

Απόφαση 916 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 916/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Κ. του Ε., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καραβίδα που ανακάλεσε την από 13/3/2013 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ετερόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία …, που εδρεύει στα ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Μαρδέλη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/3/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου.

Εκδόθηκε η 34/2012 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1/6/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 14/3/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 1/6/2012 αίτησης του Κ. Κ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 34/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 552, 553 και 554 Κ.Πολ.Δικ., σε αναίρεση υπόκεινται οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων, των Μονομελών και των Πολυμελών Πρωτοδικείων και των Εφετείων, εφόσον αυτές είναι οριστικές και τελεσίδικες. Τελεσίδικη, εξάλλου, καθίσταται μια απόφαση, εφόσον δεν υπόκειται πλέον στο ένδικο μέσο της έφεσης, είτε διότι παρήλθε η προσθεσμία ασκήσεως αυτού, είτε διότι ασκήθηκε μεν έφεση, πλην απορρίφθηκε αυτή οριστικά.

Αν, εξάλλου, η υπόθεση εξετασθεί και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και γίνει τυπικά δεκτή η έφεση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του εφετείου και τούτο διότι, αν γίνει δεκτή η έφεση, η απόφαση εξαφανίζεται, ενώ αν απορριφθεί η έφεση, η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή.

Περαιτέρω, αν ασκηθεί έφεση, για την εξαφάνιση πρωτόδικης απόφασης και η έφεση απορριφθεί για τυπικούς λόγους, τότε υπόκεινται σε αναίρεση: α) η εφετειακή απορριπτική απόφαση, για το κεφάλαιό της, το σχετικό με την απόρριψη και β) η πρωτόδικη απόφαση, ως προς την ουσία της υπόθεσης, καθόσον η πρωτόδικη απόφαση καθίσταται τελεσίδικη με την έκδοση της απορριπτικής εφετειακής απόφασης.

Σε περίπτωση, τέλος, που έχουν σωρευθεί πολλά αγωγικά αιτήματα σε ένα δικόγραφο και εκδοθεί από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απόφαση για όλα τα ζητήματα, στη συνεχεια δε ασκηθεί έφεση κατά των διατάξεων της πρωτόδικης απόφασης, για κάποια από τα αιτήματα αυτή, σε αναίρεση υπόκειται η πρωτόδικη απόφαση, ως τις μη εκκαλούμενες ή απαραδέκτως εκκαλούμενες διατάξεις της, μόνο μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης του εφετείου, οπότε και αρχίζει η προθεσμία αναιρέσεως και κατά των μη εκκαλουμένων ή απαραδέκτως εκκαλουμένων διατάξεων της πρωτόδικης απόφασης (Α.Π. 698|1983, 413|1979, 760|1975).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα εξής: Ο αναιρεσείων άσκησε κατά της αναιρεσίβλητης την από 19-3-2010 αγωγή του, στην οποία εκθέτει ότι, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αορίστου χρόνου, προσελήφθη το έτος 2002 από την αναιρεσίβλητη, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να εργασθεί ως χειριστής αναυψωτικού μηχανήματος (κλαρκ).

Ότι η αναιρεσίβλητη την 28|12|2009 κατήγγειλε την επίδικη σύμβαση και ότι η καταγγελία αυτή είναι άκυρη, για τους λόγους που αναφέρονται στην αγωγή. Ζητεί στη συνέχεια, να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας και να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει τα αναφερόμενα στην αγωγή χρηματικά ποσά, ως διαφορές αποδοχών και για εργασία κατά τα Σάββατα, καθώς και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης.

Από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου) εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 34|30-3-2012 οριστική απόφαση, με την οποία έγινε δεκτή κατά ένα μέρος η αγωγή, ενώ απορρίφθηκε ως προς το αίτημα, για ακυρότητα της καταγγελίας της επίδικης συμβάσεως, καθόσον έγινε δεκτό ότι αυτή (σύβαση) ήταν άκυρη.

Κατά της αποφάσεως αυτής, ασκήθηκε από την εναγομένη-αναιρεσίβλητη η από 3-5-2012 έφεση, με την οποία και για τους αναφερόμενους σ' αυτή λόγους (μεταξύ των οποίων και ο ισχυρισμός ότι ο -ήδη- αναιρεσείων είχε προσληφθεί και εργαζόταν ως εργάτης και όχι ως χειριστής κλαρκ), ζητεί την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης και την απόρριψη της αγωγής στο σύνολό της.

Η εκδίκαση της έφεσης αυτής προσδιορίσθηκε για την 22-2-2013.

Συνεπώς, με βάση αυτά, η πρωτόδικη απόφαση δεν έχει καταστεί τελεσίδικη, εφόσον έχει ασκηθεί έφεση κατ' αυτής και δεν έχει εκδοθεί σχετική, οριστική απόφαση. Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντα ότι η αναίρεση αφορά σε μη εκκληθέντα κεφάλαια της πρωτόδικης απόφασης, ήτοι στην παραδοχή αυτής ότι η επίδικη εργασιακή σχέση ήταν άκυρη, είναι απορριπτέος, καθόσον, αφενός μεν, όπως αναφέρθηκε, σε κάθε περίπτωση, για να αρχίσει η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατ' αυτής (πρωτόδικης απόφασης), απαιτείται να εκδοθεί απόφαση του εφετείου επί της εφέσεως που ασκήθηκε, αφετέρου δε, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω εφέσεως, ένας από τους λόγους αυτής αφορά και στο είδος της εργασιακής σχέσης, που συνέδεε τους διαδίκους. Ειδικότερα η αναιρεσίβλητη ισχυρίζεται με την έφεσή της, ότι ο ενάγων είχε προσληφθεί και εργαζόταν ως εργάτης και όχι ως χειριστής ανυψωτικού μηχανήματος, πράγμα το οποίο θα κριθεί, κατ' ουσίαν, από το εφετείο, έχει δε το γεγονός αυτό επιρροή στην έκβαση της όλης υπόθεσης.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-6-2012 αίτηση του Κ. Κ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 34|2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ