Supreme Court remands labor case to re-evaluate sworn affidavit evidence omitted from lower court judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece overturned the Athens Court of Appeal's decision regarding a labor dispute. The appellant successfully argued that the lower court failed to consider a sworn affidavit submitted after proper summons, which was a mandatory omission under the Code of Civil Procedure. Consequently, the judgment was annulled and the case remanded to a different panel of the same Court of Appeal for further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticles 335, 338, 339, 340, 346 and Article 671(1)(b) of the Code of Civil Procedure; The lower court is obligated to consider all admissible evidence presented by parties, and failure to explicitly address sworn affidavits submitted after proper summons constitutes a ground for appeal requiring remand.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 908 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 908/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Απριλίου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη,για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Γ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου της Μαργετίνας Στεφανάτου και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" με τον διακριτικό τίτλο "Ο.Τ.Ε. Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σωτηροπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/12/2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την προφορικά ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2387/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 437/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20/1/2010 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 8/3/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας για να σχηματίσει την κρίση του σχετικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προς απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτών. Εξάλλου, κατά το άρθρο 671 παρ.1 εδ. β' του Κ.Πολ.Δ. ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, στη διαδικασία των εργατικών διαφορών λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες. Οι βεβαιώσεις αυτές δεν αποτελούν έγγραφα, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 342 επ. Κ.Πολ.Δ., αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο που διακρίνεται από τα έγγραφα και γι' αυτό απαιτείται η ρητή αναφορά στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας των ενόρκων βεβαιώσεων που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, η δε παράλειψη της ρητής αναφοράς των ως άνω ενόρκων βεβαιώσεων ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως.
Στην προκείμενη περίπτωση με τον έκτο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 περ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ., η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την 7975/2006 ένορκη βεβαίωση του Π. Κ. που δόθηκε, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, την οποία προσκόμισε νόμιμα και επικαλέστηκε ενώπιον του Εφετείου. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, καθόσον, όπως από την παραδεκτή επισκόπηση των προτάσεων που κατέθεσε ενώπιον του Εφετείου προκύπτει, η αναιρεσείουσα είχε επικαλεστεί και προσκομίσει και την 7975/2/5/2006 ένορκη βεβαίωση του Π. Κ., η οποία δόθηκε ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, μετά νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης, την οποία όμως το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580 αρ. 3 περ. ββ' Κ.Πολ.Δ ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 437/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2012.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ