Supreme Court dismisses appeal hearing due to lack of valid power of attorney and unclear who expedited the proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because neither party could prove who legally expedited the proceedings. The appellants appeared with a lawyer but failed to submit a notarized power of attorney, while the appellee appeared via a verbal declaration but did not claim responsibility for expediting the hearing. Consequently, the court found no evidence of valid representation or procedural initiation by any specific party.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576(1)-(3) and 94(1), 96(1), 104 of the Code of Civil Procedure; The appeal hearing is inadmissible if no party can demonstrate who legally expedited the proceedings or if the expediting party lacks valid power of attorney.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 908 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 908/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων:1. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΟΕ" που εδρεύεις στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.... και 3. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φλώρα Τριανταφύλλου.
Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μιχαήλ Ζαχαριάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 209/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2884/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-3-2008 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 22-2-2010 έκθεσή τους, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1-2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, ο Άρειος Πάγος ερευνά αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση, εάν δε την επισπεύδει ο αντίδικος του ερευνά αν ο τελευταίος έχει κλητεύσει νομίμως και εμπροθέσμως τον απολειπόμενο.
Αν δεν προκύπτει ποιος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση και δεν αποδεικνύεται κλήτευση του απολειπόμενου, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 94 παρ.1 του ΚΠολΔ, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά δε το άρθρο 96 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.
Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων. Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.
Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβαση της. Περαιτέρω στο άρθρο 576 παρ.1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παρ.3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.
Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία απ' αυτές αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στο Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι, συνάγεται ότι στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, που δεν εμφανίσθηκε, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενόμενη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας προς το δικηγόρο, που και για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση, και κηρύσσεται άκυρη η κλήση με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης που έγινε με εκφώνηση της από τη σειρά του πινακίου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τη δικηγόρο Φλώρα Τριαντάφυλλου και κατέθεσαν προτάσεις, ο δε αναιρεσίβλητος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μιχαήλ Ζαχαριάδη, με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Οι αναιρεσείοντες, που εκπροσωπήθηκαν ως άνω, δεν προσκομίζουν ούτε επικαλούνται συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο έγγραφο, από το οποίο να αποδεικνύεται ότι η άνω παρασταθείσα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ως πληρεξούσια αυτών δικηγόρος, έχει διορισθεί νομίμως ως πληρεξούσια αυτών δικηγόρος με την εντολή να εμφανισθεί και εκπροσωπήσει αυτούς κατά τη συζήτηση της υπόθεσης.
Ούτε όμως ο αναιρεσίβλητος που παραστάθηκε νομίμως επικαλείται πως με επιμέλεια αυτού επισπεύδεται η συζήτηση της υπόθεσης, από τα έγγραφα δε της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι οι αναιρεσείοντες έχουν κληθεί με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου. Επομένως, αφού δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Μαΐου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ