Supreme Court dismisses divorce appeal as inadmissible due to lack of legal interest and factual assessment errors.

Απόφαση 906 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 906/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., συζύγου- ήδη εν διαστάσει-Χ1 η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Ανδρέου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28586/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2777/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-1-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 1-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ'αριθ. .... έκθεση επίδοσης της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... αποδεικνύεται ότι κλήση, που (α) νόμιμα, κατ΄άρθρο 498 παρ.1 ΚΠολΔ, έχει γραφεί κάτω από αντίγραφο της υπό κρίση από 9 Ιανουαρίου 2006 αίτησης αναίρεσης και (β) αφορούσε την παράσταση της αναιρεσείουσας κατά την ανωτέρω νόμιμα ορισμένη δικάσιμο της ίδιας αναίρεσης επιδόθηκε, ύστερα από παραγγελία του αναιρεσίβλητου, νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα. 'Όμως η αναιρεσείουσα, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστήριου τούτου δεν παρέστη κατά τη σημειωθείσα δικάσιμο. Επομένως παραδεκτά, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 ΚΠολΔ, διεξήχθη κατά τη δικάσιμο αυτή η συζήτηση της υπό κρίση αναίρεσης.

Ο κατ΄εκτίμηση του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ λόγος της είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, γιατί, προεχόντως, με την επίκληση της με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου πλήττεται τελικά η, κατ΄άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση από το Εφετείο των πραγματικών γεγονότων, σύστοιχα με την οποία, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κρίθηκε με αυτή ουσιαστικά βάσιμη η ασκηθείσα από τον αναιρεσίβλητο κατά της αναιρεσείουσας από τη διάταξη του άρθρου 1493 παρ.3 ΑΚ αγωγή διαζυγίου. Περαιτέρω και ο, επίσης κατ΄εκτίμηση του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 ΚΠολΔ λόγος της με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η μη λήψη υπόψη των αυτοτελών ισχυρισμών, που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και με την έφεσή της κατά της ερήμην της εκδοθείσης επί της ανωτέρω αγωγής απόφασής του πρωτοβαθμίου δικαστήριου είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, εγκείμενης στο ότι, παρά τα όσα συνάγονται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, δεν γίνεται με το λόγο αυτό, όπως και με το λοιπό περιεχόμενο της υπό κρίση αναίρεσης, επίκληση των κατά την αναιρεσείουσα αυτοτελών ισχυρισμών της.

Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ' ΚΠολΔ λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο διατυπώνεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης η αιτίαση της μη λήψης υπόψη από το Εφετείο των μαρτύρων της αναιρεσείουσας είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, εγκείμενης στο ότι, κατ΄αντίθεση με τα όσα προκύπτουν από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα δεν διατείνεται ότι, σύστοιχα με τις, κατ΄άρθρο 591 παρ.1 ΚΠολΔ, εφαρμοστέες στην κριθείσα περίπτωση διατάξεις των άρθρων 524 παρ.2 και 528 ίδιου Κώδικα είχε προσαγάγει τους μάρτυρές της στο Εφετείο για την εξέτασή τους σε αυτό κατά την, ενόψει του ότι η αναιρεσείουσα είχε δικασθεί στον πρώτο βαθμό σαν να ήταν παρούσα, προφορικά διεξακτέα σε αυτό συζήτηση.

Εξάλλου ο επίσης κατ΄εκτίμηση του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ λόγος της, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της, παρά την επιταγή της διάταξης του άρθρου 528 ΚΠολΔ, μη εξαφάνισης της ερήμην της αναιρεσείουσας εκδοθείσης απόφασης τους πρωτοβάθμιου δικαστήριου είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος της αναιρεσείουσας εγκείμενης στο ότι, λόγω της μη επίκλησης και προσαγωγής απ'αυτή μαρτύρων στο Εφετείο και πάλι αυτό μετά την εξαφάνιση της προσβληθείσης με την έφεση της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστήριου θα προέβαινε στην εκτίμηση των ίδιων αποδεικτικών μέσων, που εκτίμησε και με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απότοκος της οποίας, (εκτίμησης), υπήρξε, όπως έχει εκτεθεί η διατυπωθείσα με την ίδια απόφαση κρίση του περί του βασίμου της ανωτέρω αγωγής του αναιρεσίβλητου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ασκηθείσα από την ...... από 9 Ιανουαρίου 2006 αναίρεση κατά της υπ'αριθ. 2777/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου από χίλια εκατόν εβδομήντα, (1170), ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ