Supreme Court dismisses appeal for non-appearance and procedural errors regarding power of attorney.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to annul lower court decisions regarding a declaration of default judgment. The appellant argued that the court of first instance failed to set a deadline for submitting a power of attorney and violated constitutional rights by proceeding without the appellant present. The court ruled that the lower court acted within its discretionary powers and that the appellant's absence was justified by the proper service of summons, thus the appeal lacked legal grounds.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 105(1) of the Code of Civil Procedure; Article 20 of the Constitution: The Supreme Court may dismiss an appeal when the lower court exercises its discretion to proceed with a hearing despite the absence of a party, provided legal summons were properly served, as such procedural steps do not violate the right to a fair trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 905 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 905/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Κυριάκο Οικονόμου - Εισηγητή και Αναστασία Περιστεράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ό. Γ. του Ι., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Δράκο Λιακόπουλο. Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Κ. του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζέρβα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, ο δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης, λόγω κωλύματος στο πρόσωπο του πληρεξουσίου δικηγόρου της.
Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και διά της Προεδρεύουσας του απέρριψε το αίτημα της αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης κατά την οποία η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-11-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17103/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 961/2016 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης ασκήθηκε η από 28-2-2017 ανακοπή ερημοδικίας, επί της οποίας εκδόθηκε η 2536/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των υπ' αριθμ. 2536/2017 και 961/2016 αποφάσεων του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-12-2017 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομοτύπως, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει, από την υπ' αριθ. ...71/16-10-2018 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Αθηνών - Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Π. Π. Π., που προσκομίζει και επικαλείται ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσίβλητος, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση προς συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νομοτύπως και εμπροθέσμως επεδόθη στην αναιρεσείουσα. Επομένως, εφ' όσον αυτή δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην ως άνω δικάσιμο, πρέπει, να δικασθεί ερήμην, η συζήτηση όμως θα προχωρήσει παρά την απουσία αυτής, συμφώνως προς την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 εδ. α` του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση. Κατά δε το επόμενο άρθρο 554, αν η ανακοπή ερημοδικίας απορρίφθηκε, η αναίρεση απευθύνεται κατά της απόφασης που απέρριψε την ανακοπή, οπότε θεωρείται ότι προσβάλλεται και η ερήμην απόφαση, κατά της οποίας είχε απευθυνθεί η ανακοπή, εφόσον δεν παρήλθε η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής. Σύμφωνα με την πρώτη των ως άνω διατάξεων η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφότου έπαψε να υπόκειται σε ανακοπή, είτε διότι παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της ανακοπής, η οποία αρχίζει με την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο διάδικος παραιτήθηκε του δικαιώματος του να ασκήσει ανακοπή. Αν ασκηθεί εμπροθέσμως ανακοπή, η ερήμην εφετειακή απόφαση υπόκειται σε αναίρεση αφότου εκδοθεί η απόφαση του εφετείου που απορρίπτει την ανακοπή, η οποία επίσης υπόκειται έκτοτε σε αναίρεση. . Έτσι, η εμπρόθεσμη άσκηση ανακοπής αναστέλλει την έναρξη της προθεσμίας αναιρέσεως κατά της ερήμην αποφάσεως, η οποία επαναρχίζει αφότου επιδοθεί η απόφαση που απορρίπτει την ανακοπή (ΟλΑΠ 11/1998, ΑΠ 243/2017).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την συμπροσβαλλομένη υπ' αριθμ. 961/2016 απόφασή του, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την από την 670/7.6.2016 έφεση τής εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 17.103/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσας ερήμην της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας . Κατά της αποφάσεως αυτής του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η αναιρεσείουσα, που δικάσθηκε ερήμην (ως εκκαλούσα), άσκησε την από 28-2-2017 ανακοπή ερημοδικίας, η οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2.536/2017 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου. Έτσι, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε, δηλαδή κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών στις 18-12-2017 είναι παραδεκτή, ως εμπροθέσμως ασκηθείσα (άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ) τόσον ως προς την απορριπτική της ανακοπής υπ' αριθμ. 2.536/2017 απόφαση, όσον και ως προς την ερήμην υπ' αριθμ. 961/2016.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 105 παρ.1 ΚΠολΔ " 1. Αν αυτός που παρίσταται ως πληρεξούσιος δεν αποδεικνύει την ύπαρξη πληρεξουσιότητας, το δικαστήριο μπορεί να ορίσει σύντομη προθεσμία για τη συμπλήρωση της έλλειψης και να επιτρέψει σε εκείνον που δεν αποδεικνύει την πληρεξουσιότητά του να συμμετάσχει στη δίκη προσωρινά. Το κύρος των πράξεων που επιτράπηκαν εξαρτάται από την εμπρόθεσμη συμπλήρωση της έλλειψης". Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου κανόνες ουσιαστικού δικαίου.
Συνεπώς δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός, όταν προβάλλεται ευθεία ή εκ πλαγίου παραβίαση κανόνων δικονομικού δικαίου, όπως είναι και η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 105 παρ.1 του ΚΠολΔ, οι σχετικές με την συμπλήρωση της ελλείψεως περί την απόδειξη της πληρεξουσιότητας (ΑΠ 1698/2002). Tα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος (και 6 της κυρωθείσης με το ν.δ. 53/1974 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευομένου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας (ΑΕΔ 27/2004, ΑΠ 1075/2018).
Εν προκειμένω, με το πρώτο τμήμα του μοναδικού από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στη προσβαλλομένη απόφαση τη πλημμέλεια ότι το Εφετείο, το μεν εσφαλμένως εφάρμοσε το άρθρο άρθρου 105 παρ.1 ΚΠολΔ περί πληρεξουσιότητας του εκπροσωπήσαντος την αναιρεσείουσα δικηγόρου, κατά την συζήτηση της ασκηθείσας υπ' αυτής ανακοπής ερημοδικίας, το δε παρεβίασε εκ πλαγίου το άρθρο 20 του Συντάγματος, καθώς παρέλειψε να τάξει προθεσμία περί προσκομίσεως του πληρεξουσίου προκειμένου να θεραπευθεί το ελάττωμα της ελλείψεως τούτου κατά τη συζήτηση. Ο λόγος αυτός είναι νόμω αβάσιμος, εφ' όσον ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται στη περίπτωση της παραβιάσεως της δικονομικού χαρακτήρα διατάξεως του άρθρου 105 παρ.1 ΚΠολΔ, συμφώνως και προς τα εκτεθέντα στη μείζονα πρόταση. Περαιτέρω, η υπό του Εφετείου παράλειψη ασκήσεως της υπό του άρθρου 105 παρεχομένης διακριτικής ευχέρειας δεν στέρησε την εκκαλούσα-αναιρεσείουσα του δικαιώματος της προς παροχή δικαστικής προστασίας, το οποίο διασφαλίζει το άρθρο 20 του Συντάγματος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και εφ' όσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση ως αβάσιμη, να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, παρά την ήττα της, εφ όσον η υπόθεση αυτή, ως υπαγομένη στις διατάξεις τού άρθρου 592 παρ. 3 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται για την άσκηση ενδίκων μέσων στην καταβολή παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αύτη, ως ηττηθείσα, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2) όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 18-12-2017 αίτηση της Ό. Γ. για αναίρεση των υπ' αριθ. 2536/2017 και 961/20-10-2016 αποφάσεων του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Ιουλίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ