Supreme Court dismisses appeal on appealable errors regarding minority shareholders' construction proposals in co-ownership disputes.

Απόφαση 905 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 905/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3 και 4) Χ4, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεοδόσιο Γούζιο και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καρύδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Οκτωβρίου 2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32320/2003 μη οριστική, 13144/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2314/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσίβλητος με την από 7 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1054/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την προσβαλλόμενη αποφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1620/2007 οριστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10/9/2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 2/10/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1620/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Στο Ν. 1562/1985 ορίζονται τα ακόλουθα: "Συγκύριοι τουλάχιστον κατά 65% οικοπέδου που μπορεί να οικοδομηθεί σύμφωνα με το νόμο έχουν δικαίωμα να ζητήσουν δικαστικώς να επιτραπεί η οικοδόμησή του κατά το σύστημα της αντιπαροχής, αν συντρέχει αναπόφευκτη ανάγκη ή φανερή ωφέλεια για όλους τους συγκυρίους. Την οικοδόμηση κατά το σύστημα της αντιπαροχής μπορεί να την αναλάβει και συγκύριος (άρθρο 1 § 1).

Αν στο οικόπεδο υπάρχει οικοδομή, η ανοικοδόμηση επιτρέπεται υπό τους όρους της προηγούμενης παραγράφου, εφόσον η οικοδομή αυτή έχει νόμιμα χαρακτηρισθεί ως κατεδαφιστέα, ως επικίνδυνη ή ως ετοιμόρροπη ή εφόσον, λόγω παλαιότητας ή σημαντικών ζημιών, η διατήρησή της είναι για όλους τους συγκυρίους ασύμφορη.

Το ίδιο ισχύει αν η διατήρηση της υφιστάμενης οικοδομής είναι ασύμφορη, επειδή δεν εξαντλεί τον επιτρεπόμενο συντελεστή δόμησης. Αν είναι δυνατή και συμφέρουσα η συμπληρωματική οικοδόμηση έως την εξάντληση του συντελεστή, μπορεί να ζητηθεί από το δικαστήριο, υπό τους ίδιους όρους, η συμπληρωματική αυτή οικοδόμηση (άρθρο 2).

Οποιοσδήποτε από τους συγκύριους που περιλαμβάνονται στη μειοψηφία δικαιούται να προτείνει διάφορη λύση από αυτή που προτείνει η πλειοψηφία, καταθέτοντας στον ίδιο συμβολαιογράφο, δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, τα αναγκαία σχέδια συμβάσεων, έγγραφα και σχεδιαγράμματα, συντεταγμένα και υπογεγραμμένα, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 (άρθρο 4 παρ. 3).

Το δικαστήριο, αν δεχθεί την αγωγή, καθορίζει τους όρους της εργολαβικής συμβάσεως προσδιορίζει τον εργολάβο και επιτρέπει στους κατά την κρίση του πιο κατάλληλους από τους διαδίκους συγκύριους α) να καταρτίσουν ως συμβάσεις, που απαιτούνται για την ανάθεση στον εργολάβο της οικοδόμησης με αντιπαροχή για τη σύσταση της ...

ιδιοκτησίας κατάρτιση του κανονισμού σύμφωνα με τα εκτιθέμενα σχέδια συμβάσεων, έγγραφα και σχεδιαγράμματα που αναφέρονται στις παρ. 1 και 4 του άρθρου 4, όπως αυτά τυχόν τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις της απόφασης, ... (άρθρο 6 παρ. β). Με τις διατάξεις του νόμου αυτού έχει προστεθεί στους υπάρχοντες, ένας ακόμη τρόπος σύστασης οροφοκτησίας με δικαστική απόφαση.

Πότε συντρέχει φανερή ωφέλεια για όλους τους συγκύριους είναι ζήτημα πραγματικό. Το Δικαστήριο, αφού σταθμίσει το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, δηλαδή τα αποδεικτικά στοιχεία που επικαλείται η πλειοψηφία και η μειοψηφία, αποφασίζει και επιτρέπει την οικοδόμηση υπό συγκεκριμένους όρους που προτείνονται μόνο όμως κατά το σύστημα της αντιπαροχής και εφόσον συντρέχει φανερή ωφέλεια για όλους τους συγκύριους, που υπάρχει βέβαια όταν το ακίνητο, που δεν αποφέρει τίποτα ή ελάχιστα στους συγκύριους, αξιοποιείται με την ανέγερση πολυκατοικίας κατά το σύστημα της αντιπαροχής.

Επομένως, εάν το δικαστήριο της ουσίας κρίνει, με βάση τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία ότι η πρόταση των συνιδιοκτησιών της, μειοψηφίας για την ανοικοδόμηση, συνολικά, είναι καλύτερα και πλέον επωφελής όχι μόνο γι' αυτούς αλλά και για τους συνιδιοκτήτες της πλειοψηφίας, καθορίζει τους όρους της ανοικοδόμησης, με βάση τα σχέδια συμβάσεων, έγγραφα και σχεδιαγράμματα της μειοψηφίας, ορίζει τον εργολάβο, στον οποίο, θα ανατεθεί η ανοικοδόμηση κατά τους όρους αυτούς και επιτρέπει στον πιο κατάλληλο διάδικο, τη διενέργεια των αναφερόμενων στο άρθρο 6 παρ. 1 του Ν. 1562/1985 περαιτέρω πράξεων.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε ανέλεγκτα τα παρακάτω περιστατικά: "Οι ενάγοντες (αναιρεσίβλητοι) είναι συγκύριοι, κατά 75% εξ αδιαιρέτου του με αριθμό ... οικοπέδου, εμβαδού 321,93 μ2, στην οδό ... αρ. ..., περιοχής ... Ν. ... και ο εναγόμενος (αναιρεσείων) είναι συγκύριος κατά τα λοιπά 25% εξ αδιαιρέτου του ίδιου οικοπέδου.

Ενόψει του ότι η συμπληρωματική κατασκευή προς εξάντληση του συντελεστή δόμησης δεν κρίνεται συμφέρουσα, ενώ η περαιτέρω διατήρηση των υφισταμένων κτισμάτων είναι ασύμφορη για όλους τους συγκυρίους, μόνη λύση είναι η κατεδάφισή τους και η ανέγερση πολυώροφης οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής.

Οι ενάγοντες προσυμφώνησαν με τον εργολάβο ΑΑ να αναλάβει αυτήν την ανέγερση θεωρώντας ότι η λύση αυτή είναι συμφέρουσα και ωφέλιμη για όλους τους συγκυρίους. ο εναγόμενος όμως συγκύριος δεν αποδέχτηκε αυτή τη λύση και παραδεκτά κατέθεσε την αντιπρότασή του όπως προκύπτει από τις ... και ... πράξεις κατάθεσης εγγράφων του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη.

Σύμφωνα με την πρόταση των εναγόντων για την αξιοποίηση του ως άνω οικοπέδου πρόκειται να ανεγερθεί οικοδομή που θα αποτελείται από τρεις [3] ορόφους, πυλωτή και ισόγειο. Στον 1° όροφο θα κατασκευαστούν δύο [2] διαμερίσματα των δύο [2] δωματίων, ένα διαμέρισμα του ενός [1] δωματίου και ένα studio. Στο 2° και 3° όροφο θα κατασκευαστούν δύο [2] διαμερίσματα των δύο δωματίων και δύο studios.

Οι όροι δόμησης που ισχύουν στην περιοχή που βρίσκεται το παραπάνω προς αξιοποίηση οικόπεδο, και οι οποίοι οριοθετούν τα μέγιστα επιτρεπόμενα εμβαδά του συνόλου των χώρων της υπό ανέγερση οικοδομής είναι: Α] Κάλυψη 70%, Β] Συντελεστής δόμησης 1,8, Γ] ύψος οικοδομής 12 μ., Δ] Εμβαδόν ημιυπαίθριων χώρων και εξωστών το μέγιστο 40% της συνολικής δόμησης.

Με τις παραπάνω υπάρχουσες πολεοδομικές διατάξεις και με δεδομένο το εμβαδόν του οικοπέδου που καταμετρηθέν είναι Ε-328,52 m2, επιχειρείται στην πρόταση αυτή η πλήρης αξιοποίησή του με την καλύτερη τοποθέτηση της οικοδομής σε σχέση με την μορφή και τον προσανατολισμό του οικοπέδου, την όσο το δυνατόν εξάντληση του συντελεστή δόμησης, τις όσο το δυνατόν καλύτερες όψεις του κτιρίου και την όσο το δυνατόν καλύτερη εκμετάλλευση των χώρων των διαμερισμάτων, που στις σύγχρονες πλέον κατασκευές μπαίνει και σαν κριτήριο αύξησης της εμπορικής αξίας του ακινήτου.

Τα διαμερίσματα της οικοδομής κοστολογούνται βάσει των τριών παρακάτω παραγόντων: 1] των τετραγωνικών μέτρων των διαμερισμάτων, όπως φαίνονται και στον πίνακα ποσοστών που προσκομίζεται, 2] των αντικειμενικών αξιών της περιοχής, που στην περιοχή των 40 Εκκλησιών είναι 370.000 δρχ. ανά τετραγωνικό μέτρο, 3] των συντελεστών εμπορικότητας, που για την πρόσοψη των διαμερισμάτων σε δρόμο [στην υπό κρίση περίπτωση η οδός ...] είναι:

για τον πρώτο όροφο 1, για τον δεύτερο όροφο 1, 05, για τον τρίτο όροφο 1, 10 και για τα διαμερίσματα που δεν έχουν πρόσοψη σε δρόμο αντίστοιχα οι συντελεστές είναι, για τον πρώτο όροφο 1X0,8, για τον δεύτερο όροφο 1,05X0,8 και για τον τρίτο όροφο 1,10X0,8. Έτσι έχουμε: Διαμέρισμα Δ1 Α' όροφος 54,64 μ2 Χ 370.000 Χ1= 20.216.800 δρχ. Διαμέρισμα Δ2 Α' όροφος, 38,07 μ2 Χ 370.000 Χ1 = 14.085.900 δρχ.

Διαμέρισμα Δ3 Α' όροφος 57,26 μ2 Χ 370.000X0,8= 16.948.960 δρχ. studio Δ4 Α' όροφος 21,96 μ2 Χ 370.000 Χ1Χ0,8= 6.500.160 δρχ. Διαμέρισμα Δ1 2ος όροφος 58,83 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05= 22.855.455 δρχ. Διαμέρισμα Δ2 2ος όροφος 25,01 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05 = 9.716.385 δρχ. Διαμέρισμα Δ3, 2ος όροφος 58,68 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05 Χ0,8= 18.237.744 δρχ. studio Δ4 2ος όροφος 21,96 μ2 Χ 370.000 δρχ. Χ 1,05 Χ0,8 = 6.825.168 δρχ. Διαμέρισμα Δ1 3ος όροφος 61,64 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10= 25.087.480 δρχ.

Διαμέρισμα Δ2 3ος όροφος 24,92 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10 = 10.142.440 δρχ. Διαμέρισμα Δ3, 3ος όροφος 58,68 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10 Χ0,8= 19.106.208 δρχ. studio Δ4 3ος όροφος 21,96 μ2 Χ 370.000 δρχ. Χ 1,10 Χ0,8= 7.150.176 δρχ. Άρα Σύνολο 176.872.876 δρχ. βάσει των αντικειμενικών αξιών, του συντελεστή εμπορικότητας και των τετραγωνικών μέτρων του καθένα ξεχωριστά διαιρετού χώρου της οικοδομής συνολικά το όλο έργο έχει μία αντικειμενική αξία 176.872.876 δρχ.

ή 519.069,33 ευρώ. Απ' αυτά και προς αξιοποίηση του εν λόγω οικοπέδου με το σύστημα της αντιπαροχής, ο εργολάβος παρακρατεί για τον εαυτό του ως εργολαβικό αντάλλαγμα τα παρακάτω: Α. 1ος όροφος: studio Δ4 21,96 μ2 Χ 370.000 Χ1Χ0,8 = 6.500.160 δρχ. Β. 2ος όροφος: Διαμέρισμα Δ2 25,01 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05 = 9.716.385 δρχ. Διαμέρισμα Δ3, 58,68 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05 Χ0,8= 18.237.744 δρχ. studio Δ4 21,96 μ2 Χ 370.000 δρχ.

Χ 1,05 Χ0,8= 6.825.168 δρχ. Γ. 3ος όροφος: Διαμέρισμα Δ1 61,64 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10= 25.087.480 δρχ. Διαμέρισμα Δ2 24,92 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10 = 10.142.440 δρχ. Διαμέρισμα Δ3, 58,68 μ2 Χ 370.000 Χ 1,10 Χ0,8= 19.106.208 δρχ. studio Δ4 3ος όροφος 21,96 μ2 Χ 370.000 δρχ. Χ 1,10 Χ0,8= 7.150.176 δρχ. Σύνολο 102.765.761 δρχ. ή 301.586,97 ευρώ σε συνολική αντικειμενική αξία διαιρετούς χώρους. Στους οικοπεδούχους δίνονται σαν αντάλλαγμα τα παρακάτω: 1.0ικοπεδούχος:

Οικ. Χ1 [ποσοστό 75% επί του οικοπέδου]. Στον πρώτο [1°] όροφο: Διαμέρισμα Δ1: 54,64 μ2 Χ 370.000 Χ 1=20.216.800 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 38,07 μ2 Χ 370.000 Χ 1= 14.085.900 δρχ. Διαμέρισμα Δ3: 57,26 μ2 Χ 370.000 Χ 1 Χ0,8 = 16.948.960 δρχ. Δικηγόρος κ. ...: 3.500.000 δρχ. [βάσει αποδείξεως]. Δικηγόρος κ. ...: 1.000.000 δρχ. [βάσει αποδείξεως]. Πληρωμένος φόρος κληρονομιάς: 14.286.600 δρχ. [βάσει παραστατικών].

Σύνολο: 70.038.260 δρχ. ή 205.541, 48 ευρώ. 2.Οικοπεδούχος Ψ [ποσοστό 25% επί του οικοπέδου]. Στο 2° όροφο: Διαμέρισμα Δ1: 58,83 μ2 Χ 370.000 Χ 1,05= 22.855.455 δρχ. ή 67.073,97 ευρώ. Άρα η συνολικά αντικειμενική αξία των διαμερισμάτων που δίνονται και στους δύο οικοπεδούχους κατά το ισομερώς αναλογούν μερίδιο σύμφωνα με τα ποσοστά τους επί του οικοπέδου, είναι τα εξής: 70.038.260 + 22.855.455= 92.893.715 δρχ.

ή 272.615,45 ευρώ. Η προσδιορισμένη με τον τρόπο αυτό αντιπαροχή προς τους οικοπεδούχους είναι η εξής: 92.893.715/176.872.876= 52.52% [βλ. τεχνική έκθεση του ...]. Περαιτέρω, κατά την αντιπρόταση του εναγόμενου [Ψ] για την αξιοποίηση του ίδιου οικοπέδου πρόκειται να ανεγερθεί οικοδομή που αποτελείται από τρεις [3] ορόφους, πυλωτή και υπόγειο.

Στην πυλωτή θα κατασκευαστεί 1 γραφείο 25,69 τ.μ. καθαρών. Στον 1° όροφο θα κατασκευαστεί, 1 διαμέρισμα 72.00 τ.μ. καθαρών και 1 διαμέρισμα 99,00 τ.μ. καθαρών. Στον 2° όροφο θα κατασκευαστεί, 1 διαμέρισμα 73,50 τ.μ. καθαρών και 1 διαμέρισμα 102,00 τ.μ. καθαρών. Στον 3° όροφο θα κατασκευαστεί, 1 διαμέρισμα 65,00 τ.μ. καθαρών και 1 διαμέρισμα 102,00 τ.μ.

καθαρών. Οι όροι δόμησης που ισχύουν στην περιοχή που βρίσκεται το οικόπεδο αυτό είναι: α] Συντελεστής δόμησης 1,8, β] ύψος κτιρίου 12 μ., γ] κάλυψη οικοπέδου 70%, δ] Εμβαδόν ημιυπαίθριων χώρων και εξωστών το μέγιστο 40% της συνολικής δόμησης. Με τους ισχύοντες όρους δόμησης της περιοχής που βρίσκεται το οικόπεδο αυτό γίνεται η πρόταση για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση αυτού.

Δηλαδή εξάντληση του συντελεστή δόμησης, η καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση των χώρων των διαμερισμάτων, οι καλύτερες όψεις του κτιρίου, η καλύτερη δυνατή διαμόρφωση της πυλωτής και του ακάλυπτου. Βάσει των αντικειμενικών αξιών της περιοχής κοστολογούνται τα διαμερίσματα της οικοδομής. Η αντικειμενική αξία του διαμερίσματος υπολογίζεται ως εξής:

καθαρά τ.μ. διαμερίσματος Χ τιμή ζώνης Χ συντελεστή εμπορικότητας. Η τιμή ζώνης στην περιοχή αυτή είναι 370.000 δρχ. Ο συντελεστής εμπορικότητας είναι για το ισόγειο 0,90, για τον πρώτο όροφο 1, για τον δεύτερο όροφο 1,05, για τον τρίτο όροφο 1,10 και για τα διαμερίσματα που δεν έχουν πρόσοψη σε δρόμο αντίστοιχα οι συντελεστές για το ισόγειο είναι 0,90X0,80, για τον πρώτο όροφο 1X0,80, για τον δεύτερο όροφο 1,05X0,80 και για τον τρίτο όροφο 1,10X0,8.

Η κοστολόγηση επομένως των διαμερισμάτων της οικοδομής βάσει των αντικειμενικών αξιών είναι: Α. ισόγειο: Γραφείο Δ1 25,69 m2 Χ 370.000 Χ 0,90X0,80 = 6.843.816 δρχ. Β. 1ος όροφος: Διαμέρισμα Δ1: 72,00 m2 Χ 370.000 Χ 1= 26.640.000 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 99,00 m2 Χ 370.000 X 1 X 0,80 = 29.304.000 δρχ. Γ. 2ος όροφος: Διαμέρισμα Δ1: 73,50 m2 Χ 370.000 Χ 1,05 = 28.554.750 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 102,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,05 Χ 0,80= 31.701.600 δρχ.

Δ. 3ος όροφος: Διαμέρισμα Δ1: 65,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,10 = 26.455.000 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 102,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,10 Χ 0,80 = 33.211.200 δρχ. Σύνολο 539,19 μ2 182.710.466 δρχ. Άρα βάσει των αντικειμενικών αξιών του καθένα ξεχωριστά διαιρετού χώρου της οικοδομής, συνολικά το όλο έργο έχει μία αντικειμενική αξία των 182.710.366 δρχ. ή 536.200,63 ευρώ. Εξ αυτών και προς αξιοποίηση του εν λόγω οικοπέδου με το σύστημα της αντιπαροχής, ο εργολάβος παρακρατεί για τον εαυτό του ως εργολαβικό αντάλλαγμα τα παρακάτω:

Α. Ισόγειο: Γραφείο Δ1: 25,69 m2 Χ 370.000 Χ 0,90X0,80 = 6.843.816 δρχ. Β. 2ος όροφος: Διαμέρισμα Δ2: 102,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,05 Χ 0,80= 31.701.600 δρχ. Γ. 3ος όροφος: Διαμέρισμα Δ1: 65,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,10 = 26.455.000 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 102,00 m2 Χ 370.000 Χ 1,10 Χ 0,80 = 33.211.200 δρχ. Σύνολο 294,69 μ2 98.211.616 δρχ. ή 2388.221,91 ευρώ σε συνολική αντικειμενική αξία διαιρετούς χώρους. Στους οικοπεδούχους δίνονται σαν αντάλλαγμα τα παρακάτω: 1. 0ικοπεδούχος:

Οικ. Χ1 [ποσοστό 75% επί του οικοπέδου]. Στον 1° όροφο: Διαμέρισμα Δ1: 72,00 m2 Χ 370.000 Χ 1= 26.640.000 δρχ. Διαμέρισμα Δ2: 99,00 m2 Χ 370.000 X 1 X 0,80 = 29.304.000 δρχ. Δαπάνες 18.786.600 που έκανε για λογαριασμό των οικοπεδούχων που κατέχουν το ποσοστό 75% του οικοπέδου, ο εργολάβος ΑΑ, βάσει της τεχνικής έκθεσης που περιλαμβάνεται στην πρότασή του για ανοικοδόμηση του άνω οικοπέδου και τις οποίες συνυπολογίζει και αυτός στη δική του τεχνική έκθεση.

Δηλαδή 26.640.000 + 29.304.000 + 18.786.600 δρχ. Σύνολο: 74.730.600 δρχ. ή 219.312,11 ευρώ. Η προσδιορισμένη με τον τρόπο αυτό αντιπαροχή προς τον οικοπεδούχο του ποσοστού 75% επί του οικοπέδου οικ. Χ1 είναι: 182.710.366 Χ 75% = 137.032.774,5 => 74.730.600 Χ 100/137.032.774,5 = 54,53%. 2. Οικοπεδούχος: Ψ [ποσοστό 25% επί του οικοπέδου]. Στον 2° όροφο: Διαμέρισμα Δ1: 73,50 m2.

Άρα ποσοστό αντιπαροχής είναι: 539,19 τ.μ. Χ 25% = 134,80 73,50X100/134,80 = 54,53% [βλ. τεχνική έκθεση Ψ]. Από τις δύο αυτές τεχνικές εκθέσεις προκύπτει ότι ο μεν Ψ δίδει ποσοστό αντιπαροχής στους οικοπεδούχους 54,53% ο δε ΑΑ 52,52%. Τα άνω ποσοστά αντιπαροχής μεταφραζόμενα αντίστοιχα πλέον σε καθαρά τετραγωνικά μέτρα που προτείνει ο κάθε κατασκευαστής στους οικοπεδούχους που αντιπροσωπεύουν το ποσοστό τους αντίστοιχα, δείχνουν ότι ο μεν πρώτος δίδει 171,00 τ.μ.

καθαρά, ενώ για το δεύτερο κατασκευαστή, το ποσοστό αντιπαροχής του αντίστοιχα είναι μόλις 150 τ.μ. καθαρά. Επίσης άλλο σημαντικό στοιχείο που βαρύνει υπέρ της πρότασης του Ψ είναι ότι δίδει στους οικοπεδούχους του 75% ολόκληρο τον πρώτο όροφο, ενώ αντίθετα ο ΑΑ, στη δική του πρόταση κρατάει για τον εαυτό του, ως εργολάβου, ένα διαμέρισμα στον πρώτο όροφο.

Επίσης, σύμφωνα με την πρόταση του ΑΑ, όσον αφορά τον τρόπο υπολογισμού του ποσοστού αντιπαροχής και αντίστοιχα των καθαρών τετραγωνικών μέτρων που λαμβάνει ο οικοπεδούχος που εκπροσωπεί το 25% είναι λανθασμένος, διότι συνυπολογίζει στο ποσοστό του, υποχρεώσεις αποκλειστικά των οικοπεδούχων του 75% [οικογένεια Χ1].

Δηλαδή το ποσοστό αντιπαροχής του 52,52% που δίνει στον οικοπεδούχο του 25% [Ψ], βάσει του πίνακα διαμερισμάτων και τεχνικής έκθεσης του ΑΑ, πρέπει να υπολογισθεί ως εξής: 503,61 τ.μ. καθαρά των διαμερισμάτων όλης της οικοδομής Χ 25% [ποσοστό οικοπεδούχου Ψ] = 125,90 τ.μ. καθαρά => 125,90 Χ 52,52% [ποσοστό πρότασης ΑΑ] = 66,12 τ.μ.

καθαρά και όχι 58,83 τ.μ. καθαρά. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πρόταση του Ψ είναι σαφώς καλύτερη από αυτή του ΑΑ διότι ο μεν πρώτος δίνει ποσοστό αντιπαροχής 54,53% ενώ ο δεύτερος δίδει 52,52% ποσοστό που υπολείπεται σαφώς από την πρόταση του πρώτου κατασκευαστή. Όπως δε είναι φυσικό, η εμφανής πλέον διαφορά των δύο προτάσεων, γίνεται ακόμη πιο φανερή με τα καθαρά τ.μ.

που προτείνει ο κάθε κατασκευαστής και τα διαμερίσματα που προσφέρει αντίστοιχα ως αντιπαροχή στους οικοπεδούχους. Από τις τεχνικές εκθέσεις και τους πίνακες διαμερισμάτων των δύο κατασκευαστών, προκύπτει ότι ο μεν Ψ προτείνει την κατασκευή συνολικά σε όλη την οικοδομή έξι [6] διαμερισμάτων και ενός [1] γραφείου, ενώ αντίστοιχα ο ΑΑ προτείνει την κατασκευή δώδεκα [12] διαμερισμάτων, η πρώτη πρόταση πλεονεκτεί διότι περιλαμβάνει λιγότερα διαμερίσματα με περισσότερα τ.μ.

το καθένα, λειτουργικότητα από άποψης διαμόρφωσης και ευρυχωρίας, είτε σε εσωτερικούς είτε σε εξωτερικούς χώρους αυτών, με πλήρη αυτονομία θέρμανσης, με θέσεις στάθμευσης για λιγότερους ενοίκους σε όλη την οικοδομή, γεγονός που έχει σοβαρή επίπτωση στην εύρυθμη λειτουργία αυτής, περιορίζοντας τα τυχόν προβλήματα που μπορούν να δημιουργηθούν μεταξύ των συνιδιοκτητών.

Όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα, ενδεικτικώς αναφερόμενα, δεν περιλαμβάνονται στην πρόταση του ΑΑ. Ειδικότερα μία απλή ανάγνωση των κατόψεων των διαμερισμάτων του πρώτου ορόφου όπως τα προτείνουν οι δύο κατασκευαστές, διαπιστώσει κάποιος ότι ο Ψ, προσφέρει συνολικά στους οικοπεδούχους [του 75%] ημιυπαίθριους χώρους έκτασης 29,50 τ.μ.

και μπαλκόνια έκτασης 32 τ.μ., ενώ αντιθέτως ο ΑΑ προσφέρει ημιυπαίθριους χώρους έκτασης μόλις 12,50 τ.μ. και μπαλκόνια έκτασης 20 τ.μ., δηλαδή ο πρώτος κατασκευαστής προσφέρει διπλάσιας έκτασης χώρους συνολικά που αντιστοιχούν σε διαμερίσματα αντιπαροχής πρώτου ορόφου, είτε ως ημιυπαίθριοι χώροι είτε ως μπαλκόνια.

Σημαντικό ακόμη στοιχείο για τα παραπάνω, αφορά την λειτουργικότητα και την κατασκευή της όλης οικοδομής, είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από μία ακόμη θεώρηση των κατόψεων του κάθε ορόφου όπως τις προτείνουν οι δύο κατασκευαστές. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η πρόταση του Ψ προσφέρει λιγότερα τ.μ. στους κοινόχρηστους διαδρόμους του κάθε ορόφου από την αντίστοιχη του ΑΑ προς όφελος όλων των διαμερισμάτων της οικοδομής καθώς επίσης και την τοποθέτηση υαλότουβλων ανά όροφο, στο τμήμα του κλιμακοστασίου της οικοδομής, όπου εφάπτεται αυτή με το φωταγωγό της διπλανής οικοδομής.

Το τελευταίο δε έχει ως συνέπεια πέραν της καλαισθησίας πολύ περισσότερο φωτισμό στο κλιμακοστάσιο και στους κοινόχρηστους διαδρόμους κάθε ορόφου της οικοδομής που πρόκειται να κατασκευασθεί. Τα παραπάνω σημαντικά στοιχεία ελλείπουν από την πρόταση του ΑΑ. Επίσης, μία θεώρηση των κατόψεων αντίστοιχα της πυλωτής, όπως την σχεδιάζουν οι δύο κατασκευαστές, μας δίδει μία ακόμη εικόνα της διαφορετικής αντίληψης που έχει ο καθένας από τους παραπάνω για το στήσιμο της οικοδομής στο οικόπεδο από αλλά και στην εκμετάλλευση του ακάλυπτου χώρου αυτής.

Ο μεν Ψ προτείνει για τους ακάλυπτους χώρους αυτής μία ειδική διαμόρφωση, με ιδιαίτερη ευαισθησία στο περιβάλλον και ένα αρμονικό δέσιμο με τους όμορους ακάλυπτους χώρους των άλλων οικοπέδων με την εμφύτευση δενδρυλλίων, γκαζόν, τοποθέτηση παρτεριών δενδροφυτευμένων και ζαρντινιέρων, διαμόρφωση χώρου υπαίθριου καθιστικού με παγκάκια και κατασκευή βρύσης [χτιστής] ενώ αντίστοιχα ο ΑΑ τους ίδιους χώρους τους προορίζει για θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων.

Πρέπει ακόμη να προστεθεί ότι οι θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων των συνιδιοκτητών της οικοδομής, στην πρόταση του Ψ πρόκειται να κατασκευασθούν όλες στην πυλωτή της οικοδομής με συνέπεια να προστατεύονται όλα τα αυτοκίνητα πέραν των άλλων και από τα διάφορα καιρικά φαινόμενα, ενώ αντιθέτως η πρόταση του δεύτερου κατασκευαστή, όπως προανέφερα, προβλέπει την κατασκευή δύο θέσεων στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής.

Όλα τα παραπάνω επιμέρους στοιχεία που αναλύθηκαν διεξοδικά ανωτέρω και οι σοβαρές διαφορές που προκύπτουν από τις δύο υπό κρίση προτάσεις, όπως ο συνολικός αριθμός των διαμερισμάτων που προτείνεται να κατασκευασθούν, η συνολική έκταση των ημιυπαίθριων χώρων και μπαλκονιών, η διαμόρφωση χώρων του κάθε ορόφου και του ακάλυπτου της οικοδομής αλλά και οι προτεινόμενες θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων, συγκρινόμενα μεταξύ τους, οδηγούν στο ασφαλές και τεκμηριωμένο συμπέρασμα, ότι η πρόταση του Ψ ως πιο ολοκληρωμένη και τεχνικά άρτια, είναι σαφώς καλύτερη από του ΑΑ, ακόμη δε και με σαφώς μεγαλύτερο οικονομικό κόστος το οποίο επωμίζεται εξ ολοκλήρου ο πρώτος κατασκευαστής.

Περαιτέρω από την ανάγνωση των δύο συγγραφών υποχρεώσεων προκύπτει ότι ο μεν Ψ προτείνει για τα διαμερίσματα των οικοπεδούχων που εκπροσωπούν το 75% του όλου οικοπέδου την κατασκευή ατομικής μονάδας θέρμανσης [άρθρο 21 σελ. 10] με λεβητοστάσιο αποκλειστικά για τον πρώτο όροφο [θα κατασκευασθεί με τα άλλα λεβητοστάσια των άλλων συνιδιοκτητών στο υπόγειο της οικοδομής] ο οποίος σύμφωνα με την δική του πρόταση, όπως προαναφέραμε θα ανήκει αποκλειστικά σε αυτούς καθώς επίσης και την κατασκευή παταριών πάνω από όλα τα λουτρά των διαμερισμάτων τους, απαραιτήτων για την τοποθέτηση μπόιλερ [θερμοσίφωνα].

Ενώ αντιθέτως ο ΑΑ προτείνει το σύστημα κεντρικής θέρμανσης με ωρομετρητές [άρθρο Α13 σελ. 9]. Η πρώτη πρόταση είναι ασφαλώς καλύτερη για τους οικοπεδούχους αφού δεν θα έχουν καμία επαφή με τους λοιπούς συνιδιοκτήτες για ένα θέμα διαφωνίας, αντιθέτως η πρόταση του δεύτερου κατασκευαστή είναι σαφώς πιο οικονομική για τον ίδιο πλην όμως με τις γνωστές συνέπειες για όλους τους ενοίκους, τις οποίες προαναφέραμε ανωτέρω, που πολλές φορές οδηγούν και στις αίθουσες των Δικαστηρίων [όπως κατανάλωση, ώρες λειτουργίας κ.λ.π.].

Επίσης για τους χρωματισμούς των διαμερισμάτων ο μεν Ψ προτείνει να είναι "σπατουλαριστοί" [σελ. 10 συγγραφή υποχρεώσεων] ενώ αντιθέτως ο ΑΑ προτείνει υδροχρωματισμούς και πλαστικό [σελ. 15 τέλος συγγραφής υποχρεώσεων] με συνέπεια η πρώτη πρόταση να υπερτερεί, διότι πέραν της καλαισθησίας που όλοι επιζητούν, να έχει και διπλάσιο οικονομικό κόστος για τον πρώτο κατασκευαστή.

Επίσης από τη μελέτη των δύο συγγραφών, προκύπτει ότι ο Ψ προτείνει για κάθε διαμέρισμα των άνω οικοπεδούχων, την κατασκευή επίπλου κουζίνας τριών μέτρων συνολικής αξίας 880,41 ευρώ [300.000 δρχ.] [άρθρο 15 σελ. 9], αντιθέτως ο δεύτερος κατασκευαστής προτείνει την κατασκευή μόλις δύο μέτρων συνολικής αξίας 542,92 ευρώ [185.000 δρχ.] [άρθρο Β6- σελ. 16] για τα πλακίδια που θα επιστρωθούν ή θα επενδυθούν σε κάθε διαμέρισμα ο μεν πρώτος προτείνει πλακίδια αξίας 17,61 ευρώ [6.000 δρχ.] το τ.μ. [άρθρα 12-13 σελ. 8 συγγραφής] ενώ αντιθέτως ο δεύτερος προτείνει πλακίδια αξίας 14,67 ευρώ [5.000 δρχ.] το τ.μ. [άρθρο Β2 - σελ. 15 συγγραφής].

Από τις κατόψεις του πρώτου ορόφου των δύο κατασκευαστών, προκύπτει ότι ο μεν Ψ προτείνει τα υποστυλώματα, πλάκες και τα στοιχεία της ανωδομής να κατασκευασθούν με οπλισμένο σκυρόδεμα με ποιότητα [20/25 και χάλυβα κατηγορίας S 500 (σελ. 3 - συγγραφή)] ενώ αντίθετα ο ΑΑ για την κατασκευή [σελ. 3 Κεφ. Α4 συγγραφής] προτείνει ως υλικά έτοιμο σκυρόδεμα [16/20 και χάλυβας S 400].

Η πρώτη πρόταση σαφώς υπερτερεί με υλικά καλύτερης ποιότητας και μεγαλύτερης αξίας. Αυτό δε έχει ως αποτέλεσμα ασφαλέστερη θωράκιση σε ενδεχόμενο σεισμό [βλ. σχετικά συγκριτική τεχνική έκθεση ... που προσκομίζεται με επίκληση]. Απ' όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι συνολικά, η πρόταση του Ψ [εναγομένου], είναι καλύτερη από αυτή του ΑΑ.

Η πρόταση αυτή του εναγομένου εξυπηρετεί κατά το καλύτερο τρόπο τις ανάγκες της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας του ακινήτου αυτού. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω ο εναγόμενος αναλαμβάνει και την καταβολή όλων των δαπανών που έκανε ο ΑΑ για λογαριασμό των οικοπεδούχων - εναγόντων οι οποίες με βάσει αποδείξεις και παραστατικά είναι 18.786.600 δρχ.

Συνεπώς, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω συντρέχει φανερή ωφέλεια για όλους τους συγκυρίους η οποία και επιτρέπει την ανοικοδόμηση με αντιπαροχή. Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι η πρόταση του εργολάβου των εναγόντων εξυπηρετεί κατά το καλύτερο τρόπο τις ανάγκες όλων των συγκυρίων". Περαιτέρω, σχετικά με το ζήτημα του προσώπου, το οποίο το καταλληλότερο, για την πραγμάτωση της ως άνω κριθείσας, ως επωφελέστερης πρότασης, για την αξιοποίηση του ακινήτου, δέχθηκε τα εξής:

Κατάλληλο πρόσωπο να αναλάβει την ανέγερση της παραπάνω οικοδομής είναι ο εναγόμενος (αναιρεσίβλητος). Ο τελευταίος είναι και εργολάβος πολιτικός μηχανικός. Παρέχει τα εχέγγυα καλής εκτέλεσης της εργολαβικής σύμβασης αφού είναι και ο ερμηνευτής και δημιουργός των κατασκευαστικών σχεδίων που αναφέρονται στην παραπάνω πρόταση του που κρίθηκε η καλύτερη και η συμφέρουσα.

Ειδικότερα, ο παραπάνω εργολάβος έχει αρκετή πείρα και τεχνική ικανότητα εργολάβου στην εκτέλεση παρομοίων έργων. Επίσης είναι συνεπής στην εκτέλεση των υποχρεώσεών του. Πιο συγκεκριμένα, τελειώνει τις εργολαβίες που αναλαμβάνει. Ενδεικτικό επίσης στοιχείο της συνέπειάς του είναι και το ότι όρισε ποινική ρήτρα και αποζημίωση στην προσωρινή σύμβαση για κάθε μήνα καθυστέρησης της παράδοσης καθενός από τα διαμερίσματα.

Επίσης είναι φερέγγυο άτομο. Αυτό προκύπτει από τα από 17-12-2002 και 21-10-2004 έγγραφα της Τράπεζας Πειραιώς που προσκομίζει με επίκληση ο εναγόμενος στα οποία βεβαιώνεται ότι ο τελευταίος είναι από τους συνεπέστερους πελάτες της τράπεζας αυτής, δεν έχει οφειλές και έχει υπόλοιπο χρημάτων στους λογαριασμούς του.

Ο εναγόμενος, εκτός από εργολάβος - πολιτικός μηχανικός είναι και συγκύριος του ακινήτου. Αυτό είναι ισχυρό κίνητρο εκ μέρους του για την καλύτερη κατασκευή και αποπεράτωση της οικοδομής, αφού σ' αυτή θα έχει και δική του ιδιοκτησία". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Εφετείο, αφού κατά παραδοχή της έφεσης του εναγομένου ήδη αναιρεσιβλήτου εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε κρίνει αντίθετα, έκανε δεκτή την αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, με την οποία αυτοί, ως εκπροσωπούντες την πλειοψηφία, άνω του 65%, των συνιδιοκτητών του ακινήτου, ζήτησαν να τους επιτραπεί η ανοικοδόμηση του κατά το σύστημα της αντιπαροχής, δέχθηκε την αντιπρόταση για την ανοικοδόμηση του κοινού αυτού ακινήτου του αναιρεσίβλητου που εκπροσωπούσε την μειοψηφία των συνισδιοκτητών και επέτρεψε στους αναιρεσείοντες την ανοικοδομή κατά τους όρους, τα σχέδια συμβάσεων και τα σχεδιαγράμματα του αναιρεσιβλητου, όρισε εργολάβο, στον οποίο θα ανατεθεί η ανοικοδόμησης, τον προταθέντα από τον τελευταίο και επέτρεψε στους αναιρεσείοντες τη διενέργεια των λοιπών αναγκαίων για την ανοικοδόμηση του ακινήτου και τη σύσταση της οριζόντιας ιδιοκτησίας νόμιμων πράξεων.

Έτσι, που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις. Ειδικότερα, το Εφετείο δέχεται σαφώς ότι η πρόταση της μειοψηφίας για την ανοικοδόμηση του ακινήτου είναι καλύτερη και πλέον επωφελής από εκείνη της πλειοψηφίας όχι μόνο για την εκπροσωπούντα τη μειοψηφία συνιδιοκτήτη αναιρεσίβλητο, αλλά και για τους απτελούντες την πλειοψηφία συνιδιοκτήτες αναιρεσείοντες, με βάση δε την κρίση του αυτή, ορθά δέχθηκε την αντιπρόταση της μειοψηφίας και επέτρεψε την ανοικοδόμηση του ακινήτου κατά τους όρους των σχεδίων συμβάσεων, εγγράφων και σχεδιαγραμμάτων της πρότασης αυτής και οι αντίθετες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων είναι αβάσιμες.

Περαιτέρω, με την πιο πάνω κρίση του το Εφετείο δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου τις προαναφερόμενες διατάξεις με δήθεν ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τα ουσιώδη ζητήματα, με βάση τα οποία δέχθηκε την αντιπρόταση για ανοικοδόμηση του κοινού του αναιρεσιβλήτου, αλλά αντίθετα διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής του ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων.

Ειδικότερα, το Εφετείο δέχεται η πρόταση της μειοψηφίας, που παρέχει ποσοστό αντιπαροχής 34,53% και καθαρά 171 τ.μ πλεονεκτεί εκείνης της πλειοψηφίας που δίνει ποσοστό 52,52% και καθαρά 150 τ.μ, χωρίς να δέχεται ή να αφήνει αναπάντητο το ότι η διαφορά αυτή οφείλεται σε μείωση των κοινοχρήστων χώρων του κλιμακοστασίου που έχει δυσμενείς επιπτώσεις για τη λειτουργία της συνιδιοκτησίας αλλά αντίθετα εξηγεί γιατί η μείωση αυτή των κοινοχρήστων χώρων αποβαίνει σε όφελος των διαμερισμάτων.

Αιτιολογεί την κρίση του, κατά την οποία η πρόταση της μειοψηφίας για την κατασκευή έξι (6) διαμερισμάτων και ενός γραφείου είναι επωφελέστερη για όλους τους συνιδιοκτήτες της πρότασης της πλειοψηφίας για την κατασκευή ή δώδεκα (12) διαμερισμάτων. Δέχομαι σαφώς ότι η πρόταση της μειοψηφίας για μεγαλύτερη συνολική έκταση ημιυπαιθρίων χωρών και μπαλκονιών είναι σύννομη.

Εξηγεί το λόγο για τον οποίο η πρόταση της μειοψηφίας, που προβλέπει την κατασκευή ατομικής μονάδας θέρμανσης για τα διαμερίσματα του πρώτου ορόφου της οικοδομής, που προορίζονται για την πλειοψηφία, είναι επωφελέστερη για όλους τους συνιδιοκτήτες έναντι της πρότασης της πλειοψηφίας που προβλέπει ένα σύστημα κεντρικής θέρμανσης με ωρομετρητές για όλα τα διαμερίσματα.

Διευκρινίζει τους χώρους στάθμευσης των οχημάτων που προτείνει το κάθε διάδικο μέρος. Τέλος εξηγεί γιατί υπερτερεί και είναι επωφελέστερη η πρόταση της μειοψηφίας έναντι της πλειοψηφίας όσον αφορά τα υλικά κατασκευής των υποστηλωμάτων, πλακών και στοιχείων της αναδομής της οικοδομής, ενώ διευκρινίζει τις δυσμενείς συνέπειες για όλους τους συνιδιοκτήτες της πρότασης της πλειοψηφίας για την κατασκευή στην οικοδομή 12 διαμερισμάτων, έναντι 6 και ενός γραφείου της πρότασης της μειοψηφίας.

Επομένως, οι αντίθετες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων είναι αβάσιμες. Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 7 και 19 Κ.Πολ.Δ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο, κατά το αρθ. 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη "πράγματα" που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ.

ΑΠ 3/1997). Τα εν λόγω χαρακτηριστικά δεν συγκεντρώνουν στην περίπτωση άσκησης της αγωγής από την πλειοψηφία του 65% και πλέον των συνιδιοκτητών ακινήτων να της επιτραπεί η ανοικοδόμηση του κατά το σύστημα της αντιπαροχής οι προτάσεις της μειοψηφίας των συνιδιοκτητών, οι οποίες αποσκοπούν απλώς στην υποβοήθηση της κρίσης του δικαστηρίου, σε ότι αφορά τον επωφελέστερο για τους συγκυρίους τρόπο ανοικοδόμησης του ακινήτου, έστω και αν αυτός (τρόπος) είναι διαφορετικός από εκείνον των προτάσεων της πλειοψηφίας, αφού με τις προτάσεις αυτές δεν προβάλλεται αυτοτελής ισχυρισμός, περιέχων πραγματικά γεγονότα διάφορα των αποτελούντων την ιστορική βάση της αγωγής (ΑΠ 594/2004).

Συνεπώς, με το να λάβει υπόψη το δικάσαν Εφετείο την πρόταση της μειοψηφίας για την ανοικοδόμηση του, κοινού ακινήτου κατά το σύστημα της αντιπαροχής δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ και ο αντίθετος κατά το πρώτο μέρος του, λόγος της αναίρεσης είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το άλλο μέρος του από το άρθρο 559 αριθ. 14 άλλως 1 Κ.Πολ.Δ, είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τις πλημμέλειες αυτές. Εξ άλλου, με το να προκρίνει το Εφετείο, ως επωφελέστερη, την προταθείσα από τη μειοψηφία λύση και όχι την περιεχομένη στην αγωγή και προτεινόμενη από τους ενάγοντες ήδη αναιρεσείοντες λύση δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη πραγμάτων προταθέντων, που διαλαμβάνονταν στη βάση της αγωγής, αφού το Εφετείο τα έλαβε υπόψη, και τα απέρριψε. Απορριπτέος, επομένως είναι ο πέμπτος, από το άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης.

ΙΙΙ. Με τον τρίτο και τέταρτο, από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., λόγους, προβάλλεται αιτίαση για μη λήψη υπόψη, από το δικάσαν Εφετείο, των αναφερομένων στο αναιρετήριο εγγράφων, από τα οποία ο πρώτος αφορά τη συγγραφή υποχρεώσεων την οποία οι αναιρεσείοντες, ως πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, προσκόμισε με επίκληση και ειδικότερα το μέρος αυτής, που αφορά την κατασκευή ντουλαπιών και πάγκου κουζίνας και των ντουλαπών και ο δεύτερος διάφορα έγγραφα, που οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν και προσκόμισαν προς απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι ο προτεινόμενος από αυτούς εργολάβος είναι καταλληλότερος για την ανέγερση της οικοδομής. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι, διότι από την περιεχομένη στο αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλομένης βεβαίωση ότι το δικάσαν Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενό της και ειδικότερα το μέρος αυτής που αναφέρεται στα παραπάνω ζητήματα, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι έλαβε υπόψη του και τα ως άνω φερόμενα στο αναιρετήριο ως μη ληφθέντα υπόψη έγγραφα.

ΙΙΙ. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-9-2007 αίτηση των Χ1, κλπ για αναίρεση της 1620/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει του αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ