Supreme Court dismisses appeal request due to lack of valid power of attorney and improper service of summons.

Απόφαση 903 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 903/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο αρκοατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Δ. Α. του Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Γιαννακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-5-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7935/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 4423/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 29-12-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας, ανέγνωσε την από 2-11-2012 έκθεση της κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Ευφημίας Λαμπροπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1,96 παρ.1 και 2,97 παρ.1 και 104 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, υπογράφοντας την απαιτουμένη κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, καθώς και εκείνος που εκπροσωπεί τον διάδικο κατά τη συζήτηση της στο Άρειο Πάγο, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον εκπροσωπούμενο διάδικο είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με έγγραφο της αρχής που χορηγεί την πληρεξουσιότητα είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.

Η έλλειψη της πληρεξουσιότητος, εξεταζόμενη και αυτεπαγγέλτως, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των ως άνω πράξεων της προδικασίας και την μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση. Εξάλλου από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔικ προκύπτει ότι αν κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν την συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως.

Στη περίπτωση που η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση. Τέλος κατά την διάταξη του άρθρου 226παρ.4 εδ.γ' και δ' ΚΠολΔικ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 575 εδ. β' ΚΠολΔικ, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που θα συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητος της κλητεύσεως αυτής, συνεπεία της αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος ή μη νομίμως παραστάς κατά την μετ'αναβολή συζήτηση διάδικος, είχε επισπεύσει εγκύρως την συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως ή είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και την μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλητεύσεως αυτού κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντιθέτως κατά την αρχική δικάσιμο ο απολειπόμενος ή μη νομίμως παραστάς κατά την μετ'αναβολή συζήτηση διάδικος, δεν επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί, κατά την αρχική δε αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως, ήτοι μετά ή δια του έχοντος ρητή πληρεξουσιότητα δικηγόρου του, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο για τη νέα μετ'αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει ως κλήτευση του για τη δικάσιμο αυτή, αφού η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της επισπεύσεως ή της κλητεύσεώς του κατά την αρχική δικάσιμο δεν καλύφθηκε λόγω της μη νομίμου παραστάσεως του κατ'αυτήν [ΑΠ 47/2013].

Στη προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η με αριθμό καταθέσεως 1324/31-12-2010 αίτηση για αναίρεση της 4423/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Από τα έγγραφα του φακέλου της υποθέσεως προκύπτει ότι η αίτηση είχε αρχικά προσδιορισθεί για να συζητηθεί, στην δικάσιμο της 12-11-2012,όταν αναβλήθηκε λόγω αποχής των δικηγόρων για την δικάσιμο της 11-11-2013 όταν και πάλιν αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, λόγω αποχής των δικηγόρων.

Προκύπτει επίσης ότι κατά την αρχικώς προσδιορισθείσα δικάσιμο, ο αναιρεσείων παρέστη δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου του Χαράλαμπου Μιχάλη, που υπέγραψε το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης και η αναιρεσίβλητη δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Ιωάννη Γιαννακόπουλου [βλ.το υπ' αριθμ. …/9-2-2011 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Διαμαντίνας Κουρούπη].Αντίθετα κατά την πρώτη μετ'αναβολή δικάσιμο αλλά και κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, δεύτερη μετ'αναβολή δικάσιμο, ο αναιρεσείων δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της αίτησης.

Από κανένα όμως αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο ανωτέρω δικηγόρος που φερόταν ως πληρεξούσιος του αναιρεσείοντα, είχε πράγματα την πληρεξουσιότητα του τελευταίου, ούτε ποιος από τους διαδίκους είχε επισπεύσει τη συζήτηση κατά την αρχικώς προσδιορισθείσα δικάσιμο. Ενόψει αυτών και σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, πρέπει με αυτεπάγγελτη ενέργεια, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της 1324/31-12-2010 αίτησης του Ι. Π. για αναίρεση της 4423/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Aπριλίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ