Supreme Court allows appeal to recall security measures when main case is pending before it.

Απόφαση 903 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 903/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα - Εισηγητή, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αιτούντος: Π. Τ. ή Τ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Ιωάννα Βατσολάκη.

Της καθής η αίτηση: Ε. Τ. του Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Επαμεινώνδα Παπαηλιού.

Ο αιτών κατέθεσε ενώπιον του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου την από 2 Μαρτίου 2011 αίτησή του, με την οποία ζητεί να ανακληθούν ολικά οι υπ' αριθμούς 1208/2001 και 1016/2002 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με τις οποίες διατάχθηκαν ασφαλιστικά μέτρα.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε ο Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας.

Η πληρεξουσία του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 698 παρ. 1 εδ. α'και 2 του ΚΠολΔ, κατά τις οποίες "η απόφαση που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο ανακαλείται, ολικά ή εν μέρει, α) αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά εκείνου ο οποίος είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη ... . Η ανάκληση που αναφέρεται στην παρ. 1 γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί, και σε κάθε άλλη περίπτωση από το δικαστήριο που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο", σαφώς συνάγεται, αφενός ότι είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο η ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου, όταν στη δίκη για την κύρια υπόθεση, για την οποία λήφθηκε τούτο, εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση κατ' εκείνου που είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο, και αφετέρου ότι, αν ασκηθεί αναίρεση κατά της ανωτέρω τελεσίδικης απόφασης, τότε αρμόδιο για την ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου είναι το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, διότι ο όρος "εκκρεμής υπόθεση" στην παρ. 2 του άρθρου 698 ΚΠολΔ χρησιμοποιείται όχι με τη συνηθισμένη δικονομική έννοια της εκκρεμότητας της υποθέσεως στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρα 221 και 222 ΚΠολΔ), αλλά με ευρύτερη έννοια, που περιλαμβάνει και την εκκρεμότητα της υποθέσεως, μετά από άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως ενώπιον κάποιου τμήματος του Αρείου Πάγου, αφού, στις περιπτώσεις της παρ. 1 του άρθρου 698 ΚΠολΔ, το δικαστήριο δεν ερευνά την ουσία της υποθέσεως για να κρίνει σχετικά με τη βασιμότητα της αιτήσεως ανακλήσεως του ασφαλιστικού μέτρου, ώστε, από το λόγο αυτό, να δικαιολογείται η αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου για την ανάκληση της αποφάσεως που διέταξε αυτό.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών εκθέτει ότι με τις αναφερόμενες αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών διατάχθηκε, ως ασφαλιστικό μέτρο, η εγγραφή προσημειώσεως υποθήκης επί ακινήτων του, για την εξασφάλιση απαιτήσεων της καθ' ής η αίτηση κατ' αυτού και ότι για την κυρία υπόθεση εκδόθηκε ήδη η υπ' αριθμό 439/2009 απόφαση του Εφετείου Πατρών, κατά της οποίας η καθ' ής άσκησε αίτηση αναιρέσεως, της οποίας η εκδίκαση εκκρεμεί ενώπιον του Τμήματος τούτου του Αρείου Πάγου. Ζητεί δε να ανακληθούν εν όλω οι αποφάσεις που διέταξαν το ως άνω ασφαλιστικό μέτρο. Η αίτηση είναι παραδεκτή και νόμιμη, αρμοδίως ασκήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, και πρέπει να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν.

Επειδή, από τα έγγραφα, τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα εξής: Με τις υπ' αριθμούς 1208/2001 και 1016/2002 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών διατάχθηκε, ως ασφαλιστικό μέτρο, η εγγραφή προσημειώσεως υποθήκης επί των αναφερομένων σε αυτές ακινήτων του αιτούντος, για την εξασφάλιση απαιτήσεως της καθ' ής κατ' αυτού από μισθώματα κοινού ακινήτου. Για την κυρία υπόθεση, η καθ' ής άσκησε κατά του αιτούντος τις από 21-2-2000, 29-11-2000, 20-9-2002, 23-6-2001 και 16-9-2002 αγωγές. Επ' αυτών εξεδόθη ήδη η υπ' αριθμό 439/2009 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Πατρών, κατά της οποίας η καθής άσκησε αναίρεση, για την εκδίκαση της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος, ενώπιον του Τμήματος τούτου του Αρείου Πάγου, η 23η Ιανουαρίου 2012. Με τα δεδομένα αυτά πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως βάσιμη κατ' ουσίαν και να ανακληθούν εν όλω οι διατάξασες τα ασφαλιστικά μέτρα αποφάσεις. Η καθ' ής η αίτηση πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αιτούντος (άρθρο 176 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την αίτηση.

Ανακαλεί εν όλω τις υπ' αριθμούς 1208/2001 και 1016/2002 (διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων) αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Καταδικάζει την καθ' ής η αίτηση στη δικαστική δαπάνη του αιτούντος, την οποία καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαΐου 2011.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιουνίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ