Supreme Court allows appeal against Metro Athens for invalid dismissal of claim regarding necessary extra works under construction contract law.

Απόφαση 902 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 902/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Αντώνιο Ζευγώλη , Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Κοινοπραξίας με την επωνυμία "Κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. - IMPREGILO S.p.A", που εδρεύει στη Ν. Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα και των μελών αυτής: 1. ΑΚΤΩΡ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, που εδρεύει στη Ν. Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. 2. IMPREGILO S.p.A, που εδρεύει στο Μιλάνο και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Ναταλία Χασαποδήμου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. της Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Στρούζα, ο οποίος προηγουμένως ανακάλεσε την από 29.4.2011 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και 2. του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών και τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, οι οποίοι κατοικεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Αυγούστου 2004 προσφυγή των ήδη αναιρεσειόντων η οποία κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκε η απόφαση 481/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 21 Ιανουαρίου 2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης ανέγνωσε την από 18 Απριλίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που απευθύνεται εναντίον του δεύτερου αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου, κατά το μέρος δε που απευθύνεται εναντίον της πρώτης αναιρεσίβλητης "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε", να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί.

Η πληρεξουσία των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στην παράγραφο 1 του άρθρου 7 του ν. 1418/1984 (ΦΕΚ Α'23) ορίζεται ότι "ο ανάδοχος είναι υποχρεωμένος να κατασκευάσει το έργο κατά τους όρους της σύμβασης και τις σύμφωνες προς αυτή και το νόμο έγγραφες εντολές του φορέα κατασκευής του έργου ...", στις δε παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 8 του εν λόγω νόμου, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με την παράγραφο 1 του άρθρου τετάρτου του ν. 2372/1996 (ΦΕΚ 29/28.2.1996), η οποία, κατά την παράγραφο 3 του τελευταίου αυτού άρθρου, άρχισε να ισχύει για τα έργα που επρόκειτο να δημοπρατηθούν ή να ανατεθούν μετά ένα μήνα από τη δημοσίευση του νόμου αυτού, ορίζεται ότι: "1.

Το έργο εκτελείται σύμφωνα με τη σύμβαση και τα τεύχη και τα σχέδια που τη συνοδεύουν. Αν προκύψει ανάγκη εκτέλεσης συμπληρωματικών εργασιών, που δεν περιλαμβάνονται στο αρχικό ανατεθέν έργο ούτε στην πρώτη συναφθείσα σύμβαση του έργου, αναγκαίες λόγω απρόβλεπτων περιστάσεων ... συνάπτεται σύμβαση κατόπιν διαπραγματεύσεων με τον ανάδοχο του έργου ...

Η εκτέλεση των συμπληρωματικών εργασιών είναι υποχρεωτική για τον ανάδοχο του έργου και, προκειμένου να υπογραφεί η σύμβαση ανάθεσης των συμπληρωματικών εργασιών, απαιτείται γνώμη του οικείου τεχνικού συμβουλίου ... Οι συμπληρωματικές εργασίες παραλαμβάνονται μαζί με τις εργασίες της αρχικής σύμβασης. 2. ...

Όπου στις κείμενες διατάξεις αναφέρεται ο όρος "συγκριτικός πίνακας" αντικαθίσταται με τον όρο "ανακεφαλαιωτικός πίνακας εργασιών"". Εξάλλου, το π.δ. 609/1985 (ΦΕΚ Α', 223) ορίζει, στη μεν παράγραφο 2 του άρθρου 34, ότι "...Ο ανάδοχος δεν δικαιούται σε αποζημίωση ή αύξηση τιμών για μεταβολές στα έργα που έγιναν χωρίς έγγραφη διαταγή έστω και αν αυτές βελτιώνουν το έργο ...", στις δε παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 43, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν από το άρθρο μόνο του π.δ. 402/1996 (ΦΕΚ Α', 269), ότι: "1.

Ο φορέας κατασκευής του έργου έχει το δικαίωμα, κατά τη διάρκεια της κατασκευής του έργου, να αναθέτει την εκτέλεση συμπληρωματικών εργασιών μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του ν. 1418/1984 ... όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου τέταρτου του Ν. 2372/1996 ... Για την εκτέλεση των ανωτέρω συμπληρωματικών εργασιών απαιτείται η σύναψη σύμβασης. 2.

Κάθε σύμβαση επόμενη της αρχικής συνοδεύεται από "Ανακεφαλαιωτικό Πίνακα Εργασιών" που ιδίως περιλαμβάνει τις ενδείξεις των εργασιών, τις τιμές μονάδος των εργασιών, τα μεγέθη των ποσοτήτων, τις δαπάνες του προϋπολογισμού του αρχικά ανατεθέντος έργου, του προϋπολογισμού της αμέσως προηγούμενης σύμβασης και του προϋπολογισμού της προς κατάρτιση καινούργιας σύμβασης ...".

Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι ο ανάδοχος δεν μπορεί, καταρχήν, να προβεί σε τροποποιήσεις ως προς τη μορφή του έργου, την ποιότητα και το είδος ή την ποσότητα των εργασιών, όπως αυτά ορίζονται στη σύμβαση, χωρίς προηγούμενη σύναψη νέας συμβάσεως, κατόπιν διαπραγματεύσεων και προηγούμενη σύνταξη και έγκριση Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών (Α.Π.Ε.), καθώς και ότι ό ανάδοχος δεν δικαιούται αποζημιώσεως για μεταβολές στο έργο, οι οποίες έγιναν χωρίς προηγούμενη έγγραφη εντολή, έστω και αν αυτές βελτιώνουν το έργο.

Από τις ίδιες, όμως, διατάξεις δεν αποκλείεται εργασίες, οι οποίες παρεκκλίνουν της συμβάσεως και εκτελέσθηκαν χωρίς να τηρηθεί η προαναφερθείσα διαδικασία, να κριθούν στη συνέχεια από τα αρμόδια όργανα του κυρίου του έργου ή, σε περίπτωση διαφωνίας και ασκήσεως εκ μέρους του αναδόχου προσφυγής, από το αρμόδιο εφετείο, ως αναγκαίες, δηλαδή ως εργασίες οι οποίες επιβάλλονται για την ασφάλεια, την αρτιότητα ή τη λειτουργικότητα του έργου, οπότε οι εργασίες αυτές νομιμοποιούνται εκ των υστέρων με τη σύνταξη Α.Π.Ε.

και τη σύναψη νέας, συμπληρωματικής συμβάσεως (βλ. Σ.τ.Ε. 1418/2009, 1214, 1100/2007). Έτσι, αν οι νέες εργασίες εκτελέσθηκαν από τον ανάδοχο του έργου ως αναγκαίες, χωρίς εντολή του κυρίου του έργου, και ο τελευταίος διαφωνεί ως προς την αναγκαιότητά τους, μπορεί να ασκηθεί προσφυγή του αναδόχου στο αρμόδιο εφετείο, με την επίκληση της αναγκαιότητας των εργασιών αυτών, εφόσον δε κριθούν από το εφετείο, ως πράγματι αναγκαίες, τότε μπορούν να νομιμοποιηθούν με την σύναψη νέας σύμβασης και την σύνταξη νέου ΑΠΕ και ΠΚΤΝΕ, οπότε το αντίστοιχο εργολαβικό αντάλλαγμα οφείλεται με βάση τη νέα σύμβαση μετά την σύναψή της.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, Ολ.ΑΠ 4/2005).

Με το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ.ΑΠ 27 και 28/1998).

Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ΒΑΒ 886/3-8-2004 προσφυγή της αναιρεσείουσας κοινοπραξίας ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, την οποία απηύθυνε εναντίον των ήδη αναιρεσίβλητων, σ' αυτήν ιστορούνται τα ακόλουθα:

Κατόπιν δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού που προκήρυξε η πρώτη των καθών (πρώτη αναιρεσίβλητη) ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.", μοναδικός μέτοχος της οποίας είναι το δεύτερο των καθών Ελληνικό Δημόσιο (δεύτερο αναιρεσίβλητο), και μετά από έγκριση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού με την υπ' αριθ. 556Γ/26-10-2001 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, η προσφεύγουσα (αναιρεσείουσα) αναδείχθηκε τελευταία μειοδότης και υπογράφηκε μεταξύ τους, το με χρονολογία 21-12-2001 εργολαβικό συμφωνητικό, με το οποίο ανατέθηκε στην προσφεύγουσα, η εκτέλεση του Δημόσιου Έργου "Κατασκευή επέκτασης γραμμής 3 από Φρέαρ έως Αιγάλεω - Έργα Πολιτικού Μηχανικού", αντί συνολικού εργολαβικού ανταλλάγματος 186.324.284,67 ευρώ.

Ότι με την από 20-2-2002 επιστολή της "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." προς την τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αιγάλεω, γνωστοποιήθηκε στην εν λόγω υπηρεσία η προσωρινή κατάληψη του χώρου, μεταξύ άλλων, της πλατείας Ελευθερίας (Ιερά Οδός και Θηβών) για την κατασκευή του απαραίτητου φρέατος αερισμού, ο οποίος, σύμφωνα με το επισυναπτόμενο σχέδιο καταλάμβανε επιφάνεια 1070 τ.μ.

Ότι με την από 4-4-2002 επιστολή της η "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.", κάλεσε την προσφεύγουσα (κοινοπραξία) να διαμορφώσει το εργοτάξιό της κατά τα αναφερόμενα στη επιστολή αυτή, σύμφωνα όμως με τις υποδείξεις που περιείχοντο στην τελευταία, ο διαθέσιμος χώρος για το εργοτάξιο περιοριζόταν σε 800 τ.μ. Ότι, ενόψει αυτού, κατέστη αναγκαίο, για τη διαμόρφωση του εργοταξιακού χώρου, προκειμένου να προχωρήσει η εκτέλεση του έργου, να καταλάβει η κοινοπραξία τμήμα της Ιεράς Οδού, για τη διαμόρφωση του οποίου υποβλήθηκε σε πρόσθετο κόστος 98.634,18 ευρώ, το οποίο προέκυψε, λόγω του περιορισμένου του χώρου που της υπέδειξε η πρώτη των καθών, έναντι εκείνου που είχε αρχικώς συμφωνηθεί να καταλάβει.

Ότι, βάσει ρητών προβλέψεων του συμβατικού τεύχους Συγγραφής Υποχρεώσεων και της επιμέτρησης των άνω πρόσθετων εργασιών η συνολική δαπάνη αυτών ανέρχεται σε 76.749,71 ευρώ, προς τούτο δε συντάχθηκε σχετικό Πρωτόκολλο στο οποίο προσδιορίζονται οι τιμές που αντιστοιχούν στις εργασίες της κυκλοφοριακής παράκαμψης της Ιεράς Οδού.

Ότι κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου η ανάδοχος Κοινοπραξία απέστειλε προς την κυρία του έργου "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." την από 10-9-2003 επιστολή της με την οποία επιζητούσε την από μέρους της τελευταίας τελική επιμέτρηση των εργασιών της κυκλοφοριακής παράκαμψης της Ιεράς Οδού, που αφορούσαν πρόσθετες (εξωσυμβατικές) εργασίες.

Ότι στην άρνηση της κυρίας του έργου "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." να συμμορφωθεί προς το περιεχόμενο της από 10-9-2003 επιστολής της, η προσφεύγουσα Κοινοπραξία, άσκησε κατά της από 6-10-2003 πράξης της Διευθύνουσας Υπηρεσίας της "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." την από 22-10-2003 ένστασή της, η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. ΠΑ 679/19-11-2003 απόφαση της Προϊσταμένης Αρχής της "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.".

Κατ' αυτής της αποφάσεως, ιστορείται περαιτέρω, ότι η προσφεύγουσα άσκησε την από 2-3-2004 αίτηση θεραπείας, καίτοι δε παρήλθε η τασσόμενη προθεσμία των τριών (3) μηνών από της κοινοποιήσεώς της στον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, ο τελευταίος δεν αποφάνθηκε επ' αυτής, ώστε πλέον να τεκμαίρεται η σιωπηρή απόρριψή της.

Και ότι, η συμπεριφορά της πρώτης των καθών είναι αντίθετη προς την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, δεδομένου ότι, αν και η "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." μείωσε αυθαίρετα τον εργοταξιακό χώρο για την κατασκευή του Φρέατος Θηβών με αποτέλεσμα την κατάληψη από την Ανάδοχο μέρους του οδοστρώματος της Ιεράς Οδού προκειμένου να δημιουργηθεί ένας εργοταξιακός χώρος κατάλληλος για τη συνολική κατασκευή του φρέατος Θηβών, αρνείται να της καταβάλει την αμοιβή της για τις πρόσθετες (εξωσυμβατικές) εργασίες που πραγματοποίησε, οι οποίες ήταν αναγκαίες για την εκτέλεση του έργου.

Κατόπιν αυτών, ενόψει της ανακύψασας διαφωνίας για την καταβολή της αμοιβής της, για τις άνω πρόσθετες (εξωσυμβατικές) εργασίες, η προσφεύγουσα ζητά, κατά το μέρος πλέον που ενδιαφέρει εν προκειμένω, να υποχρεωθεί η Διευθύνουσα Υπηρεσία της "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε." να προβεί στις κατά νόμο και τη σύμβαση απαραίτητες ενέργειες ώστε να εγκριθεί, η πέραν του κατ' αποκοπή τιμήματος της συμβάσεως αμοιβής της, του ποσού των 76.749,71 ευρώ για όλες τις εργασίες που αφορούν στη μελέτη και τις εργασίες κυκλοφοριακών ρυθμίσεων της Ιεράς Οδού για την εκτέλεση των εργασιών εκσκαφής για την κατασκευή του φρέατος Θηβών συμπεριλαμβανομένης της αναθεώρησης, πλέον των νόμιμων τόκων από την ημερομηνία κατά την οποία το παραπάνω ποσό κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση η ένδικη προσφυγή κατά το μέρος που απευθύνετο εναντίον του δεύτερου των καθών Ελληνικού Δημοσίου απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης αυτού, και κατά το μέρος αυτό δεν πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση. Ως εκ τούτου, η αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του δεύτερου αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου, είναι απαράδεκτη.

Περαιτέρω, κατά το μέρος που η προσφυγή απευθύνετο κατά της πρώτης των καθών απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ως προς τη συμβατική της βάση. Όμως, με βάση το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημά της η ένδικη "προσφυγή" (αγωγή), κατά το μέρος που απευθύνεται εναντίον της πρώτης των καθών ("ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε."), είναι νόμιμη, ως προς την συμβατική της βάση, σύμφωνα με την αμέσως προηγούμενη νομική σκέψη και τις εκεί αναφερόμενες διατάξεις, αφού αρκούσε προς τούτο η επίκληση ότι ήταν αναγκαία η πραγματοποίηση των ως άνω πρόσθετων εργασιών, που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν στη σύμβαση, ενόψει των νέων δεδομένων που ανέκυψαν, προκειμένου να καταστεί εφικτή η εκτέλεση του έργου, και ότι τηρήθηκε η ενδικοφανής προδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 12 του νόμου 1418/84, μετά την οποία ανέκυψε διαφωνία μεταξύ των μερών ως προς την αναγκαιότητα των εργασιών αυτών, και δεν απαιτείτο για τη νομική θεμελίωσή της η επίκληση ότι καταρτίσθηκε νέα σύμβαση για τις πρόσθετες αυτές εργασίες, ούτε ότι αυτές πραγματοποιήθηκαν μετά από έγραφη ή προφορική εντολή του κυρίου του έργου, αφού εναπόκειται στο δικαστήριο, μετά την ανακύψασα διαφωνία ως προς την αναγκαιότητά τους, να κρίνει αν αυτές ήσαν πράγματι αναγκαίες, οπότε και μπορούν να νομιμοποιηθούν με την σύναψη νέας σύμβασης και την σύνταξη νέου ΑΠΕ και ΠΚΤΝΕ, ώστε στην περίπτωση αυτή να οφείλεται το αντίστοιχο εργολαβικό αντάλλαγμα με βάση την νέα σύμβαση μετά την σύναψή της.

Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε την ένδικη προσφυγή ως μη νόμιμη, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 43 παρ. 1 και 2 του π.δ/τος 609/1985 και 7 παρ. 1, 8 παρ. 1 και 2 του ν. 1418/1984 και υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, και συνεπώς, ο πρώτος, κατά το πρώτο μέρος του, από την διάταξη αυτή, λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης της έρευνας, του ίδιου λόγου αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, που αναφέρεται στη βάση αυτή της προσφυγής.

Κατόπιν αυτών, μετά την παραδοχή του πρώτου, από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 481/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρία και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 680 παρ. 3 ΚΠολΔ), να καταδικασθεί δε η πρώτη αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 481/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο αιτιολογικό της παρούσης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση, στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιουνίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ