Greek Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to cite specific civil code articles and facts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellants' request to overturn the First Instance Court's decision regarding property boundaries. The appellants argued the lower court erred in applying Civil Code articles 1012, 1014, 1029, and 1031 concerning property encumbrances, but the appeal grounds were deemed insufficient. The court rejected the appeal because the appellants failed to clearly identify the specific legal error, cite the exact statutory provisions violated, or detail the factual premises upon which the lower court relied.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; The grounds for appeal must clearly and concisely state the legal error to allow the Supreme Court to determine if it falls under Article 560, requiring specific citation of the violated substantive law and the factual basis of the error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 901 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 901/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. ... και 2. ... κατοίκων Δημοτικού Διαμερίσματος ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Βλαγκούλη.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. .... και 2. ..., κατοίκων Δημοτικού Διαμερίσματος ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Αντωνόπουλο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 20-11-2003 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσιβλήτου και β) με την από 5-3-2004 κύρια παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Κρεστένων και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 162/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηλείας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-5-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 5-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στον λόγο αναιρέσεως πρέπει να εκτίθεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιο από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγους εμπίπτει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να διαλαμβάνει, πλην των άλλων, τη συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ' όσον το δικαστήριο έκρινεν επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμόν ως μη νόμιμο το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Α.Π 32/1996 Ολ.).
Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στο ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηλείας η από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, διότι " κατά εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 1012 και 1014 Α.Κ. και κατά εσφαλμένη κρίση των αποδεικτικών μέσων δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του ότι το ακίνητο του πρώτου των αναιρεσιβλήτων είναι περίκλειστο, απορρίπτοντας όλους τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, σχετικά με το ότι το ακίνητο αυτό εξυπηρετείτο δια της ομόρου ιδιοκτησίας ....και περαιτέρω ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τις σχετικές διατάξεις των άρθρων 1012 - 1013, 1029 και 1031 του Α.Κ.
γιατί, όπως προκύπτει από το από Απριλίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα της τοπογράφου - μηχανικού..., ο πρώτος αναιρεσίβλητος δύναται να αιτηθεί δουλείας διόδου δια μέσω της ιδιοκτησίας ...που είναι λιγότερο επιζήμια για το δουλεύον ακίνητο...". Οι λόγοι αυτοί της αναιρέσεως είναι προεχόντως απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, λόγω της αοριστίας τους, διότι στο αναιρετήριο εκτίθεται μόνο ένα σύντομο ιστορικό της υποθέσεως, ενώ δεν παρατίθενται καθόλου οι κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, αλλά ούτε και εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα αυτού.
Οι ίδιοι δε λόγοι, κατά το μέρος, με το οποίο προβάλλονται αιτιάσεις για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, ως πλήττοντες την κατ' άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 5.5.2006 αίτηση των ... κ.λ.π. για αναίρεση της 162/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηλείας.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Απριλίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ