Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to state specific grounds for appeal under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 8 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 8/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αιγιαλείας, που εδρεύει στο Αίγιο και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του πρώην Δήμου Αιγίου ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Θ. Μ. 2.Α. Α. 3.Ε. Γ. 4Β. Α. 5Β. Α. 6Ι. Μ. 7Β. Φ. 8Π. Γ. 9Π. Ρ. 10.Π. Μ. 11Α. Μ. 12Α. Α. 13Α. Φ. 14Δ. Σ. 15Π. Χ. 16Γ. Δ. 17Π. Μ. 18Α. Μ. 19Α. Κ. 20.Π. Β. 21Π. Μ. 22Β. Σ. 23Μ. Δ. 24Χ. Κ. 25Κ. Τ. 26Χ. - Π. Β. 27Μ. Σ. 28Σ. Χ. 29.Χ. Γ. 30.Θ. Γ. 31Θ. Κ. 32Α. Κ. 33Λ. Λ. 34Η. Δ. 35Α. Δ. 36Β. Α. 37.Δ. Χ. 38Μ. Κ. 39Χ. Μ. 40Π. Μ. 41Μ. Κ. Οι υπό στοιχεία 3, 21 και 25 αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Άπαντες οι λοιποί αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σωτηρακόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος των ως άνω αναιρεσιβλήτων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι ο υπό στοιχείο 21 αναιρεσίβλητος Π. Μ. απεβίωσε στις 23/12/2010 σύμφωνα με την προσκομισθείσα υπ' αριθμό …/69/2010 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Αιγιαλείας, και την παρούσα δίκη συνεχίζουν η εξ αδιαθέτου κληρονόμος αυτού α) Π. Γ., και οι εκ διαθήκης κληρονόμοι αυτού β) Π. Μ. του Π., ) Α. Μ. του Π., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω δικηγόρο και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/6/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αιγιαλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 127/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 89/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αιγίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/1/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παπασταματίου ανέγνωσε την από 14/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 94 παρ.1 του ΚΠολΔ στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά το άρθρο 96 παρ.1 του ιδίου Κώδικα η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμοδία αρχή ή από δικηγόρο. Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένη ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων. Κατά την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου "Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου και στις περιπτώσεις του άρθρου 98 η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση". Παράλληλα κατά το άρθρο 665 παρ.2 εδ.γ' ΚΠολΔ "Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου η πληρεξουσιότητα μπορεί να δίνεται με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου στο Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική αρχή".

Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως στη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της.

Περαιτέρω στο άρθρο 576 παρ.1 του ιδίου Κώδικα ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί άλλα δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν όλοι παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου όπως αυτή ισχύει μετά την προσθήκη σε αυτή δευτέρου εδαφίου με το άρθρο 62 του ν.4139/2013, ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Σε περίπτωση όμως απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτησή της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς. Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία απ'αυτές αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι συνάγεται ότι στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον υπολειπόμενο διάδικο, από κοινού με άλλους που εμφανίσθηκαν, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενομένη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας από εκείνον (απολειπόμενο) προς το δικηγόρο που για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση (Ολ.ΑΠ 39/2005).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 62, 73, 313 παρ.1 εδ.δ'ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 286 επ του ιδίου Κώδικα, που κατά το άρθρο 573 παρ.1 εφαρμόζονται και στην κατ'αναίρεση δίκη, προκύπτει ότι, σε περίπτωση θανάτου κάποιου διαδίκου πριν από την αμετάκλητη περάτωση της δίκης, εάν ο θάνατος επήλθε μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης, οπότε δεν υφίσταται εκκρεμής δίκη, ούτε στάδιο εφαρμογής των διατάξεων για διακοπή και επανάληψη της δίκης, το κατά της απόφασης από τον αντίδικο του αποβιώσαντος ασκούμενο ένδικο μέσο της αναίρεσης πρέπει να απευθύνεται, σύμφωνα με το άρθρο 558 ΚΠολΔ, κατά των καθολικών διαδόχων (κληρονόμων) του αποβιώσαντος, απευθυνόμενο δε κατά του τελευταίου είναι άκυρο, υπό την προϋπόθεση όμως ότι ο αναιρεσείων πριν από την άσκηση της αναίρεσης του είχε λάβει γνώση με οποιονδήποτε τρόπο του θανάτου του αντιδίκου του, ώστε να διαπιστώσει τους κληρονόμους του και να απευθύνει κατ'αυτών την αναίρεση.

Η κατά του αποβιώσαντος απευθυνομένη αναίρεση, χωρίς ο αναιρεσείων να γνωρίζει τον θάνατο του αντιδίκου του, δεν είναι άκυρη και νόμιμα χωρεί η συζήτηση αυτή με τους κληρονόμους του αποβιώσαντος, οι οποίοι καλούνται προς τούτο ή εμφανίζονται κατά τη συζήτηση με την ιδιότητα αυτή στη θέση του αναιρεσιβλήτου και προβάλλουν υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ 570/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης, ο εικοστός πρώτος (21ος) αναιρεσίβλητος Π. Μ. απεβίωσε στις 23.12.2010, δηλαδή πριν από την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (5.2.2013). Από κανένα όμως αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο αναιρεσείων κατά την άσκηση αυτής γνώριζε το θάνατο αυτού και επομένως νομίμως χωρεί η συζήτηση της αναίρεσης με τους εξ αδιαθέτου και εκ διαθήκης κληρονόμους του τη σύζυγό του Π.

Γ. και τα τέκνα του Π. και Α. Μ., οι οποίοι με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου των, που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, δήλωσαν ότι συμμετέχουν στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως κληρονόμοι του ως άνω αποβιώσαντος αναιρεσιβλήτου. Εξάλλου όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ..../14.5.2013 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Αιγίου …, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση για την αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα Δήμο Αιγιαλείας με επιμέλεια των επισπευδόντων τη συζήτηση αναιρεσιβλήτων, ενώ για τους απολειπομένους και επισπεύδοντες τη συζήτηση τρίτη και εικοστό πέμπτο των αναιρεσιβλήτων Ε.

Γ. και Κ. Τ., διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας προς τον παρασταθέντα για τους υπόλοιπους αναιρεσιβλήτους δικηγόρο Νικ.Σωτηρακόπουλο, που για λογαριασμό τους επέσπευσε τη συζήτηση. Πρέπει επομένως προκειμένης απλής ομοδικίας, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς και να προχωρήσει ως προς τον απόντα αναιρεσείοντα.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης ώστε να εξάγεται απ'αυτόν σε ποιόν από τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 του ιδίου Κώδικα υπάγεται, αλλά και να καθορίζονται τα πραγματικά γεγονότα τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα στοιχειοθετούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση με βάση τις παραδοχές της οι οποίες πρέπει επίσης να αναφέρονται στο αναιρετήριο. Συμπλήρωσή τους με παραπομπή σε άλλο δικόγραφο ή την προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιτρέπεται.

Στην προκειμένη περίπτωση στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης δεν εκτίθεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κάποιος λόγος αναίρεσης και ούτε εκτίθενται οι ιστορικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης από την υπαγωγή των οποίων σε κάποιο λόγο αναίρεσης προέκυψε το σφάλμα αυτής. Ειδικότερα στην αίτηση αναίρεσης εκτίθενται τα ακόλουθα: "Αναιρούμε την προσβαλλόμενη απόφαση διότι όχι ορθά και παρά το νόμο έκανε δεκτή την αγωγή των αντιδίκων και επιδίκασε σ'αυτούς ποσά που αφορούν την καταβολή του επιδόματος των 176€. Ειδικότερα: 1.Σύμφωνα με το άρθρο 80 του Συντάγματος κανένας μισθός ή αμοιβή δεν παρέχεται χωρίς οργανικό ή ειδικό νόμο. Για τους αντιδίκους δεν υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος που να προβλέπει το επίδομα των 176€ ως εκ τούτου έπρεπε ν'απορριφθεί η αγωγή τους. 2. Η αγωγή των αντιδίκων έχει υποπέσει στην διετή παραγραφή και ως εκ τούτου δεν επιδικάσθηκαν ορθά σ'αυτούς τα ποσά βάση της προσβαλλόμενης απόφασης. 3. Ο Δήμος βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, τυχόν δε καταβολή του επιδόματος στους εναγομένους θα οδηγήσει σε οικονομική εξόντωσή του. 4. Άλλωστε το επίμαχο επίδομα χορηγήθηκε παράνομα δε διάφορες κατηγορίες εργαζομένων (κατά παράβαση του ν.3016/2002) και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να υποχρεωθεί ο Δήμος κατ'επίκληση της αρχής της ισότητας να προβεί στην επέκτασή του και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων, δηλαδή παρανόμως".

Με αυτό το περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, είναι αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να χωρισθεί η δίκη ως προς την τρίτη και εικοστό πέμπτο των αναιρεσιβλήτων και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς, και να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη αυτών μειωμένης κατ'άρθρον 281 παρ.2 του ν.3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει το χωρισμό της δίκης ως προς την τρίτη και εικοστό πέμπτο των αναιρεσιβλήτων Ε. Γ. και Κ. Τ. και κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση γι'αυτούς.

Απορρίπτει την από 18.1.2013 αίτηση αναίρεσης της υπ'αριθ.89/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αιγίου ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη αυτών, το ποσό της οποίας ορίζει σε εννιακόσια (900) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ