Supreme Court allows appeal against lower court failure to consider sworn witness affidavits submitted by appellant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Larissa Court of Appeal's decision. The appellant had submitted sworn witness affidavits and other documents to the lower court but failed to explicitly cite them in their written submissions. The court found that the lower court erred by ignoring these submitted evidentiary materials without addressing them, constituting a procedural defect under the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was granted, the lower decision was annulled, and the case was remanded for retrial.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)γ and 576(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal is admissible if the lower court failed to consider evidence submitted by the parties, provided the evidence was both submitted and explicitly cited by the party with clear intent to use it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 89 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 89/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος:......, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φανή Ζάχου.
Των αναιρεσίβλητων:1).....,2).....και 3)...... Οι 1ος και 3ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Τσιαμπάλη, ο 2ος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-6-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 62/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 102/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-4-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης της υπ΄ αριθ.102/2005 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ όπως προκύπτει από την προσκομιζομένη έκθεση επιδόσεως με αριθμό 8338β/26-4-06 του δικαστικού επιμελητή Λάρισας ...., αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, με την πάνω σ' αυτά πράξη ορισμού της προκειμένης δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατ' αυτήν επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσείοντος, νομοτύπως και εμπροθέσμως στον δεύτερο αναιρεσίβλητο .....ο οποίος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν ο διάδικος αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).
ΕΠΕΙΔΗ κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 γ ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δ/ριο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ο προκείμενος λόγος αναιρέσεως σύμφωνα με την εκτεθείσα διατύπωση της άνω διατάξεως δεν ιδρύεται αν η προσβαλλομένη απόφαση στηρίχθηκε σε κάποιο αποδεικτικό μέσο το οποίο είχε προσκομισθεί, αλλά δεν είχε γίνει επίκληση αυτού με τις προτάσεις, διότι δεν αρκεί να υπάρχει στη δικογραφία το αποδεικτικό μέσο, αλλά πρέπει να γίνεται και επίκληση αυτού με τις προτάσεις του προσκομίζοντος αυτό διαδίκου.
Η επίκληση εξάλλου των αποδεικτικών μέσων δεν είναι ανάγκη να γίνεται με πανηγυρικό τρόπο, αλλά αρκεί κατά τρόπο αναμφίβολο να προκύπτει η βούληση του διαδίκου να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, που προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις προτάσεις, τις οποίες υπέβαλε ο ήδη αναιρεσείων ενώπιον του Εφετείου, το οποίο εξέδωκε την προσβαλλόμενη απόφαση, το περιεχόμενο των οποίων παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, έγινε επίκληση εκ μέρους του αναιρεσείοντος των προσκομισθέντων υπ' αυτού δυο ενόρκων βεβαιώσεων με αριθμό 2528/1-4-2004, 24350/3.5.2004 και των λοιπών δεκατριών (13) εγγράφων που αναφέρονται στο αναιρετήριο, με τη ρητή αναφορά τους σ' αυτό κατά περιεχόμενο και αποτέλεσμα στην έκβαση της παρούσης δίκης, η οποία υποδηλώνει την βούληση του αναιρεσείοντος να χρησιμοποιήσει τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.
Με το να μη λάβει υπόψη όμως το Εφετείο τα προσκομισθέντα και επικληθέντα ως άνω αποδεικτικά μέσα υπέπεσε στον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ πλημμέλεια και συνεπώς πρέπει κατά παραδοχή των σχετικών 2ου και 3ου λόγων αναιρέσεως προσβαλλόμενη απόφαση ν' αναιρεθεί.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 102/2005 απόφαση του Εφετείου Λαρίσης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ