Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to late filing of supplementary grounds and factual error claims.

Απόφαση 899 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 899/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...... ΟΕ" που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κλεάνθη Ρούσσο.

Των αναιρεσιβλήτων : 1....., 2. ...., 3. ....., 4. ....., 5....... και 6. ..... . Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Βρέλλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-2-1994 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 370/1996 προδικαστική, 96/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 394/2005 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 15-3-2006 αίτησή της και τους από 9-10-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 2-11-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής, Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 569 παρ. 2, 571 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 111 παρ.1 και 2, 568 παρ. 2, 3 και 4, 570 παρ. 1 και 3 του ίδιου Κώδικα, σαφώς συνάγεται ότι το δικόγραφο των προσθέτων λόγων πρέπει να κατατεθεί και να επιδοθεί στον αναιρεσίβλητο τουλάχιστον τριάντα πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση.

Η προθεσμία υπολογίζεται με βάση την αρχική δικάσιμο και όχι την ορισθείσα μετά από αναβολή, ματαίωση ή κήρυξη απαράδεκτης της συζήτησης (Ολ. Α.Π. 143/1984, 653/1984, 123/1972). Η εκπρόσθεσμη άσκηση των προσθέτων λόγων αναιρέσεως έχει ως συνέπεια την απόρριψή τους ως απαραδέκτων, το απαράδεκτο δε αυτό λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως γιατί ανάγεται στην προδικασία.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, με την από 1 Ιουνίου 2006 πράξη του Προέδρου του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η συζήτηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως της αναιρεσείουσας εταιρείας, ορίστηκε για την αρχική δικάσιμο της 23.4.2007, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για την παρούσα της 12-11-2007.

Η αναιρεσείουσα κατέθεσε το με χρονολογία 9-10-2007 δικόγραφο πρόσθετων λόγων αναιρέσεως στις 10.10.2007, σύμφωνα με την επισυναπτόμενη οικεία πράξη καταθέσεως, που συντάχθηκε από τον αρμόδιο γραμματέα, δηλαδή μετά από την αρχική δικάσιμο της αίτησης αναίρεσης. Επομένως, οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι ασκήθηκαν εκπροθέσμως και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Με τον πρώτο λόγο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Εφετείο, που δέχθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την εκ του άρθρου 515 παρ. 1 ΑΚ ένσταση των αναιρεσιβλήτων περί γνώσεως εκ μέρους της του νομικού ελαττώματος του πωληθέντος σ' αυτήν από τον δικαιοπάροχο των αναιρεσιβλήτων ...... ακινήτου και απέρριψε την εκ του άρθρου 518 ΑΚ ένστασή της περί δολίας αποκρύψεως από αυτόν του ανωτέρω νομικού ελαττώματος, εσφαλμένα εφάρμοσε και δεν εφάρμοσε αντίστοιχα τις ανωτέρω διατάξεις. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της πλημμέλειας του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, πλήττεται η κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.20 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι ο λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση αποδεικτικού εγγράφου, περιορίζεται στο διαγνωστικό λάθος, δηλαδή στην απόδοση από το δικαστήριο της ουσίας, στο έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, δεν περιλαμβάνει δε και την περίπτωση, κατά την οποία το ως άνω δικαστήριο από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο εκείνου το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται σε εσφαλμένη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, που κατά το άρθρο 561 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Για το ορισμένο του ως άνω λόγου πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε και το αποδοθέν από το Δικαστήριο στο κείμενο του εγγράφου αυτού περιεχόμενο. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της περιλαμβανόμενης στο υπ' αριθμ........

συμβόλαιο αγοραπωλησίας του επιδίκου ακινήτου της Συμβολαιογράφου Ρόδου Αριστέας Ηρακλείδη δήλωσης της αναιρεσείουσας ότι "τελεί εν γνώσει όλων των πράξεων που έχουν καταχωρηθεί ή εκκρεμούν στα κτηματολογικά βιβλία και αφορούν το πωλούμενο ακίνητο παραλαμβάνει δε αυτό ως έχει δηλαδή στη νομική και πραγματική κατάσταση που είναι σήμερα".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο το αποδοθέν από το Δικαστήριο περιεχόμενο στο κείμενο του φερομένου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, σε κάθε περίπτωση δε, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, εφόσον η παραμόρφωση, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο, συνίσταται όχι σε διαγνωστικό λάθος, κατά την προεκτιθέμενη έννοια του όρου αλλά αποκλειστικώς σε απλό σφάλμα εκτιμήσεως του περιεχομένου του, αναφορικά με την παραδοχή της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι η αναιρεσείουσα γνώριζε την νομική κατάσταση του πωληθέντος σ' αυτήν από το δικαιοπάροχο των αναιρεσιβλήτων ακινήτου.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, όχι όμως και όταν τούτο εκτιμώντας τα προσκομισθέντα και αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα καταλήγει έστω και σε εσφαλμένη περί των πραγμάτων κρίση, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη κατ' άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα.

Συνεπώς ο τρίτος (τελευταίος) λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης χωρίς να αποδεικνύονται και συγκεκριμένα δέχθηκε ότι από την προαναφερθείσα δήλωσή της, που περιλαμβάνεται στο ανωτέρω πωλητήριο συμβόλαιο γνώριζε την νομική κατάσταση του πωληθέντος ακινήτου, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι πλήττει αληθώς την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των ως άνω πραγμάτων κρίση της προσβαλλομένης.

Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15 Μαρτίου 2006 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...... ΟΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 394/2005 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, το ύψος των οποίων καθορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στις 12 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30-4-2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ