Supreme Court dismisses appeal for lack of admissibility regarding expert reports and vague grounds of appeal.

Απόφαση 899 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 899/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Παπασταυρόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: ......, ως ασκούσας την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γεωργανά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-10-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 162/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 8775/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 18-4-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 26-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, είτε θετικώς με την λανθασμένη ανάγνωση αυτού, είτε αρνητικώς με την παράλειψη ανάγνωσης κρισίμων τμημάτων του κειμένου αυτού, συνεπεία δε των παραδρομών αυτών προσέδωσε στο έγγραφο περιεχόμενο τελείως διαφορετικό από εκείνο που αυτό πράγματι έχει, στη συνέχεια δε στηριζόμενο αποκλειστικώς ή κυρίως σ' αυτό καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα, επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού, επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Δεν συνιστά λόγο αναίρεσης από τη διάταξη αυτή η εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου, διαφορετική εκείνης που προσδίδει σ' αυτό ο διάδικος. Έγγραφα, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ αποδεικτικά μέσα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη, όχι δε και εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως είναι οι γνωμοδοτήσεις πραγματογνωμόνων, που διορίστηκαν από το δικαστήριο ή προσώπων με ειδικές γνώσεις, οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερα αποδεικτικά μέσα, τα οποία εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 387 ΚΠολΔ.

Τέτοιο δε ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και όχι έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, αποτελούν και οι κατά το άρθρο 615 ιδίου κώδικα γνωμοδοτήσεις προσώπων, που έχουν ειδικές ιατρικές γνώσεις, τα οποία ορίστηκαν από το δικαστήριο ή τους διαδίκους στα πλαίσια δίκης με αντικείμενο την αναγνώριση πατρότητας τέκνου που γεννήθηκε εκτός γάμου, προκειμένου να διενεργήσουν ιατρικές εξετάσεις με γενικά αναγνωρισμένες ιατρικές μεθόδους προς διαπίστωση της πατρότητας.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων, κατ' επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, αποδίδει στο εφετείο την πλημμέλεια, ότι απορρίπτοντας την έφεση του και επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή η εναντίον του αγωγή της αναιρεσίβλητης, περί αναγνωρίσεως της πατρότητας του γεννηθέντος από αυτή εκτός γάμου τέκνου, παραμόρφωσε το περιεχόμενο α)της από 17.8.2003 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης της βιοχημικού ....., η οποία διορίστηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως πραγματογνώμονας προκειμένου να διενεργήσει ιατρικές εξετάσεις με τη μέθοδο του DΝΑ προς διαπίστωση της πατρότητας του γεννηθέντος από την ενάγουσα, εκτός γάμου, τέκνου και β) της από 24.9.2003 έκθεσης της διορισθείσας από την ενάγουσα τεχνικής συμβούλου .....

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι η άνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης και τεχνική έκθεση δεν αποτελούν έγγραφα, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ.

Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, από την οποία ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης υπάρχει, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της ουσιαστικού δικαίου διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής αυτών, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών, που έγιναν δεκτά και έχουν επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, το πόρισμα εκ των οποίων εκτίθεται σαφώς. Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ο ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση του, ως προς τον οποίο η παντελής έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών και η σύνδεση του με το διατακτικό, αν αυτή δεν είναι αυτονόητη β) να εξειδικεύεται το σφάλμα του δικαστηρίου, δηλαδή να καθορίζεται αν η απόφαση δεν περιέχει καθόλου αιτιολογίες ή περιέχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, στη δε περίπτωση που γίνεται επίκληση ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, να καθορίζεται ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει η απόφαση τις οποίες δεν περιέχει και που εντοπίζεται η αντίφαση γ)αναφορά του φερομένου ως παραβιασθέντος κανόνα ουσιαστικού δικαίου και μάλιστα ενάριθμα και δ) τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης με πληρότητα και όχι αποσπασματικά.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατ' επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αποδίδει στο εφετείο την πλημμέλεια, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του "στερείται νόμιμης βάσης και ιδίως στερείται τελείως αιτιολογιών, αλλιώς επαρκών αιτιολογιών, έχει δε και αντιφατικές αιτιολογίες" Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι ο αναιρεσείων δεν εξειδικεύει αν η απόφαση δεν περιέχει παντελώς αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, αλλά αναφέρει αντιφατικώς τόσο ότι στερείται αιτιολογίας, όσο και ότι οι αιτιολογίες της είναι ανεπαρκείς και αντιφατικές.

Επίσης δεν αναφέρει ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να έχει που δεν έχει και πού εντοπίζεται η αντίφαση, ενώ παραλείπει ν'αναφέρει τις παραδοχές του εφετείου, και την ουσιαστικού δικαίου διάταξη που παραβιάστηκε εκ πλαγίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.4.2006 αίτηση του ...... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8.775/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ