Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed court decision had not yet become final. The appeal was filed before the 15-day period for the absent party to file a nullity objection expired. The court ruled that the appeal is inadmissible because the decision was not yet final. The court held that the appeal is inadmissible because the decision was not yet final. The court held that the appeal is inadmissible because the decision was not yet final.

Απόφαση 897 / 2023 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 897/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα - Ξένου - Κοκολέτση και Μαρία - Μάριον Δερεχάνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 24 Ιανουαρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Ζ. του Σ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητος και μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Βασίλειου Παπαγεωργίου και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Μ. σύζυγος Α. Κ., το γένος Μ. Π., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Χρήστου Μαρτσέκη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-6-2016 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 59/2017 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 6405/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6-6-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία - Μάριον Δερεχάνη. Ο αναιρεσείων και ο πληρεξούσιος του ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 περ. β', 577 παρ. 2, 309 εδ. α', 321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση, που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Τελεσίδικη είναι η απόφαση που περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα, και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου, δηλαδή η απόφαση που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (ΟλΑΠ 15/2001), υπόκειται σε αναίρεση, μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε γιατί παρήλθε η δεκαπενθήμερη προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε γιατί ο δικαιούμενος προς άσκηση αυτής διάδικος, που δικάσθηκε ερήμην, παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, καθόσον έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβάλλεται με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 553 παρ.1β' ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 17/2013, ΑΠ 1663/2022, ΑΠ 1104/2020, ΑΠ 528/2020).

Η ύπαρξη ερήμην απόφασης ενεργοποιεί αυτόματα τη δυνατότητα άσκησης κατ' αυτής ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας να αποκλείεται η άσκηση κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης, αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 περ.

β' εδαφ. β' ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους (ΑΠ 1663/2022, ΑΠ 1104/2020). Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή της σχετικής έκθεσης επίδοσης ή με την επί του επιδοθέντος αντιγράφου αυτής σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου που την εξέδωσε, ότι δεν ασκήθηκε το ένδικο μέσο της ανακοπής.

Αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης με την προσκόμιση των ως άνω εγγράφων, η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (ΑΠ 1663/2022, ΑΠ 1104/2020, ΑΠ 528/2020). Εξάλλου, το έννομο συμφέρον του απόντος διαδίκου να ασκήσει κατά της απόφασης, που εκδόθηκε ερήμην του, ανακοπή ερημοδικίας, όπως και τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, κρίνει μόνον το δικαστήριο που δικάζει την ανακοπή ερημοδικίας, το οποίο κρίνει και τη βασιμότητα των λόγων αυτής, δεν μπορεί δε να τις κρίνει παρεμπιπτόντως ο Άρειος Πάγος, όταν εξετάζει, αν η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει τελεσιδικήσει (ΟλΑΠ 15/2001, ΑΠ 1663/2022, ΑΠ 1104/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη από 06.06.2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η ερήμην της εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές, υπ' αριθμόν 6405/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την 59/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει η από 24.06.2016 και με αριθμό κατάθεσης 34760/109/2016 αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσιβλήτου, με την οποία αυτός, ων δικηγόρος, ζητούσε την καταψήφιση δικηγορικής αμοιβής.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου (6405/2020) δημοσιεύθηκε στις 23.11.2020 και, όπως συνομολογεί ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης (σελ. 16 αυτής), δεν έχει επιδοθεί στην ήδη αναιρεσίβλητο, ερημοδικασθείσα εφεσίβλητο κατά την εφετειακή δίκη. Σε κάθε όμως περίπτωση, από το φάκελο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στην ερήμην δικασθείσα κατά την εφετειακή δίκη εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσίβλητο, ούτε ότι αυτή παραιτήθηκε νομίμως από το τυχόν ασκηθέν από την ίδια ένδικο μέσον της ανακοπής ερημοδικίας ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού.

Συνεπώς, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη νομική σκέψη, στις 15.07.2022, οπότε ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με την κατάθεση του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου (βλ. τη σχετική 5649/620/15.07.2022 έκθεση κατάθεσης του γραμματέα του Εφετείου Αθηνών), η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είχε καταστεί τελεσίδικη και συνακόλουθα δεν είναι προσβλητή με αναίρεση και γι' αυτό η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη. Επομένως πρέπει να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Διάταξη για δικαστικά έξοδα δεν θα περιληφθεί στην απόφαση, ελλείψει αιτήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 06.06.2022 και με αριθμό κατάθεσης 5649/620/15.07.2022 αίτηση αναίρεσης της 6405/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και ταύτης αποχωρησάσης από την υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης Δήμητρα Ζώη