Supreme Court dismisses appeal for vagueness, requiring specific legal errors and facts per Civil Procedure Code.

Απόφαση 897 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 897/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 7 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Ασημακοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης) με την επωνυμία "Δήμος Σύρου-Ερμούπολης" που εδρεύει στην Ερμούπολη Σύρου και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Παιδείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΑΚ)" και εκείνου ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Παιδικός Σταθμός του Δήμου Ερμούπολης", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Βιτάλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-9-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 63/2012 του ίδιου δικαστηρίου και 177/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-6-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 27-12-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση από το δικαστήριο της ουσίας κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών (άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει στο αναιρετήριο, πλην των παραπάνω, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις (Ολ.

Α.Π. 20/2005). Τέλος κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει ο αναιρεσείων να αναφέρει σε ποια από τις τρεις αναφερόμενες σ' αυτόν πλημμέλειες υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση και ποια ήταν τα ληφθέντα ή μη ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση με τους τρεις λόγους αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αναιρετικές πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α, αριθ. 19 και αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. αντίστοιχα, για τη θεμελίωσή τους όμως προβάλλει αόριστες αιτιάσεις για εσφαλμένη απόρριψη της αγωγής της από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, χωρίς να παραθέτει τα αναγκαία για το ορισμένο των λόγων αυτών περιστατικά.

Ειδικότερα: α) Όσον αφορά τον πρώτο λόγο δεν προσδιορίζει με σαφήνεια τις συγκεκριμένες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που κατ' αυτήν παραβιάσθηκαν, εκτός από εκείνη του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος, χωρίς όμως και πάλι να αναφέρει το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της.

β) Όσον αφορά το δεύτερο λόγο (όπως αυτός εκτιμάται από το παρόν δικαστήριο, διότι δεν επικαλείται ρητώς τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.) δεν αναφέρει αν υπάρχει ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών της προσβαλλομένης και στη μεν πρώτη περίπτωση ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει αυτή, στη δε δεύτερη πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις.

Επί πλέον για τη θεμελίωση και των δύο αυτών λόγων αναίρεσης δεν παραθέτει τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης. γ) Όσον αφορά τον τρίτο λόγο, πλην της επίκλησης του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. μέσα σε παρένθεση στο τέλος του αναιρετηρίου, δεν επικαλείται οποιοδήποτε περιστατικό και ειδικότερα δεν διευκρινίζει αν στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδίδει την πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και ποια ήταν τα αποδεικτικά αυτά μέσα.

Συνεπώς και οι τρεις λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας.

Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη όμως σύμφωνα με το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο ν. 3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-6-2015 αίτηση για αναίρεση της 177/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 10 Μαΐου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ