Supreme Court dismisses appeal against expropriation compensation valuation due to insufficient reasoning and evidentiary assessment errors.

Απόφαση 896 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 896/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ... κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Σοφό και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΝ" (Τ.Α.Π.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, τα οποία εκπροσωπήθηκαν από τον Κωνσταντίνο Γεωργάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/8/2006 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως από αναγκαστική απαλλοτρίωση της ήδη αναιρεσείουσας και την από 12/3/2007 ανταίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Ναυπλίου και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε η 329/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18/8/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 4/3/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 18/8/2008 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ'αριθμό 329/2007 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά, που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού), καθώς και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί το αποδεικτικό πόρισμα να αναφέρεται με σαφήνεια.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, ο πρώτος, από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των άρθρων 13 παρ. 1 Ν. 2882/2001 και 17 του Συντάγματος, ένεκα ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι οι επικαλούμενες στο αναιρετήριο αιτιάσεις, σχετικά με το λόγο αυτό, αφορούν την υπό του δικάσαντος Εφετείου ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού και ειδικώτερα οι προβαλλόμενες ελλείψεις αφορούν στοιχεία, που το Εφετείο έλαβε υπόψη για τον προσδιορισμό της αξίας των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης.

ΙΙ. Για τη θεμελίωση λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, πρέπει η παραβίαση να αφορά την ερμηνεία κανόνα δικαίου, ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτόν, ενώ ο ως άνω λόγος δεν θεμελιώνεται όταν η παραβίαση των διδαγμάτων κοινής πείρας αφορά την εκτίμηση αποδείξεων. Με τον δεύτερο, από την παραπάνω διάταξη, λόγο αναίρεσης, αποδίδεται η πλημμέλεια της παραβίασης, από το δικάσαν Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, των διδαγμάτων της κοινής πείρας, εκ του ότι δεν έλαβε αυτά υπόψη κατά την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στη διάταξη των άρθρων 17 παρ. 2 του Συντάγματος και 13 παρ. 1 Ν. 2882/2001, με αποτέλεσμα, παρά το ότι δέχθηκε ότι τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα είναι οικόπεδα, κατά τον προορισμό, εν τούτοις καθόρισε τιμή μονάδας οριστικής αποζημίωσης αντιστοιχούσα σε αγροτικά ακίνητα της παραπλήσιας περιοχής και όχι σε οικόπεδα. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη παραβίαση των διδαγμάτων δεν αφορά την ερμηνεία των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σ' αυτούς, αλλ' αντιθέτως αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων, σχετικά με το ζήτημα του προσδιορισμού της αξίας των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και του καθορισμού της οριστικής τιμής αποζημίωσης.

ΙΙΙ. Με τον τρίτο, από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση για μη λήψη υπόψη, από το δικάσαν Εφετείο, των αναφερομένων στο αναιρετήριο αποδεικτικών μέσων (εγγράφων), τα οποία η αιτούσα - νυν αναιρεσείουσα - δικαιούχος της αποζημίωσης είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ενώπιον του και είναι α) το υπ' αριθμ. 9/2002 έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας Νομού Κορινθίας, β) το υπ' αριθμ. ... έγγραφο της ίδιας Υπηρεσίας και γ) το φωτοαντίγραφο του σχεδίου οικισμού της ..., μετά του επ' αυτού από ... υπομνήματος και παρατηρήσεων του αρχιτέκτονος - μηχανικού .... Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι από τη διαλαμβανόμενη στο αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης διαβεβαίωση ότι το Δικαστήριο στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα και σε όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, (πολλά εκ των οποίων και ειδικώς μνημονεύονται) σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη του και τα ως άνω έγγραφα.

ΙV. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί η ηττηθείσα αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-8-2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της 329/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ