Supreme Court allows appeal against criminal verdict for insufficient reasoning regarding archaeological site classification.

Απόφαση 895 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 895/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρύσανθο Παπούλια, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου) - Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη και Γρηγόριο Μάμαλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Π. του Ε., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Γκανιά, περί αναιρέσεως της 167/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Παναγιώτη Δημόπουλο. Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Μαϊου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1082/2005.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. κατά το άρθρο 50 παρ. 1 εδ. 2 του κ. ν. 5351/1932, ''απαγορεύεται η άνευ αδείας, πλησίον αρχαίου επιχείρηση έργου δυνάμενου να βλάψει αυτό αμέσως ή εμμέσως ...''. Οι παραβάτες της διατάξεως αυτής, τιμωρούνται κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου του νόμου. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ.

Δ’ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους, ούτε αναφοράς των όσων προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά, το γεγονός δε ότι εξαίρονται ορισμένα, δεν υποδηλώνει, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα.

Η αιτιολογία τέλος της απόφασης, παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό της, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο.

ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 167/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό και με την παρουσία του, για την πράξη της άνευ αδείας επιχείρησης οικοδομικών εργασιών πλησίον αρχαίων, σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους, η οποία μετετράπη σε χρηματική και χρηματική ποινή είκοσι πέντε (25) Ευρώ.

Στην αιτιολογία της απόφασης, προκύπτουσα από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της αναφέρεται ότι, από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο Δικαστήριο, την ανάγνωση των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορούμενου και όλη την αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής:

Ο κατηγορούμενος ήταν εκπρόσωπος των ιδιοκτητών του αγροκτήματος Β., της περιοχής ... του νομού Ξάνθης και με την ιδιότητά του αυτή την 30-5-2000 προέβη σε εκσκαφές και επιχώσεις στο αγρόκτημα, το οποίο βρισκόταν εγγύς αρχαίων αντικειμένων, προστατευόμενων από την ΙΘ’ Εφορία ''Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων'', χωρίς άδεια και χωρίς να ειδοποιήσει σχετικά την υπηρεσία αυτή, με αποτέλεσμα μάλιστα να κινδυνεύσουν με καταστροφή δύο τύμβοι.

Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε την ύπαρξη αρχαιολογικού χώρου και αρχαίων αντικειμένων εγγύς της εκσκαφής, προκύπτει και από το γεγονός ότι όλοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή, είχαν ειδοποιηθεί από την αναφερόμενη Υπηρεσία από του έτους 1995, για την από μέρους αυτής ανάληψη της εποπτείας όλων των εργασιών εκσκαφής στην περιοχή αυτή, καθώς επίσης και από τα υπ' αριθμό 912/30-5-2000 και 1408/31-7-2000 δύο έγγραφα της ίδιας Υπηρεσίας, εκ των οποίων καταδεικνύεται ότι αυτός βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την Υπηρεσία αυτή και γνώριζε ότι η περιοχή προστατεύεται ως αρχαιολογικός χώρος.

Με βάση δε τα αποδειχθέντα αυτά περιστατικά, το δικαστήριο κατέληξε σε καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση και του επέβαλε την αναφερόμενη ποινή φυλάκισης και χρηματική ποινή.

III. Η αιτιολογία όμως αυτή της προσβαλλόμενης απόφασης, στην οποία δεν αναφέρονται καθόλου περιστατικά σε σχέση με τη χρονολογία των αρχαίων αντικειμένων και του αρχαιολογικού χώρου που βρίσκονταν εγγύς της εκσκαφής, ούτε σε σχέση με τη χρονολογία των τύμβων που κινδύνευσαν και ειδικότερα αν αυτά αφορούσαν εποχή προ του έτους 1453, ώστε να είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός τους ως αρχαίων (Ολομ. Α.Π. 407/1972) και αναφέρεται μόνον ότι αυτά προστατεύονταν ως αρχαία από την αρμόδια Εφορία Αρχαιοτήτων, είναι ελλιπής, αναφορικά με το χαρακτηρισμό των πιο πάνω αντικειμένων ως αρχαίων και δεν είναι η απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη. Η πλημμέλεια αυτή της προσβαλλόμενης απόφασης προβάλλεται με το μοναδικό, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ’ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, ο οποίος είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

IV. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 519 του Κ.Π.Δ., για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμό 167/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Απριλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ