Supreme Court dismisses appeal on lack of standing while allowing appeal on vague claim against company.

Απόφαση 894 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 894/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Β. του Ι., κατοίκου ... και 2) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "....", που εδρεύει στη …. και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευστράτιο Πέτρου.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Β. του Ε., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Βαβλαδέλλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-6-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, την από 17-1-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, τις δύο από 23-5-2013 προσεπικλήσεις - ανακοινώσεις δίκης και τις δύο διά των από 11-4-2014 κατατεθειμένων στην έδρα δικογράφων προτάσεων πρόσθετες παρεμβάσεις, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μυτιλήνης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 355/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 134/2017 του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-1-2018 αίτησή τους και τους από 4-12-2018 πρόσθετους αυτής λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων αυτής λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, η από 27-1-2018 αίτηση αναίρεσης και ο με το από 4-12-2018 αυτοτελές δικόγραφο ασκηθείς, παραδεκτά, (εφόσον πλήττει το ίδιο με τον δεύτερο κύριο λόγο της αίτησης κεφάλαιο) πρόσθετος λόγος αυτής, κατά της 134/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου ,τα δικόγραφα των οποίων πρέπει να συνεκδικαστούν λόγω της μεταξύ τους συνάφειας (αρθρ.246ΚΠολΔ).

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση στο δικόγραφο της αγωγής των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματός της την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη (ολΑΠ 15/2000).

Σε σχέση, εξάλλου, με τη νομιμοποίηση του διαδίκου για τη διεξαγωγή συγκεκριμένης δίκης, η οποία αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή έννομης προστασίας, για την οποία αρκεί, κατ'αρχήν, ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης ουσιαστικής έννομης σχέσης, ότι δηλαδή ο ίδιος είναι φορέας του ασκούμενου επίδικου δικαιώματος και ο εναγόμενος της αντίστοιχης υποχρέωσης, όπως τα ανωτέρω ορίζονται από το ουσιαστικό δίκαιο (ΑΠ772/2014), ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος ανακύπτει, όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν εκτίθενται τα στοιχεία εκείνα που την θεμελιώνουν (Ολ.ΑΠ25/2008).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 αρ. 4 και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία, μεταξύ άλλων, θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου. Η έκθεση δε στο δικόγραφο της αγωγής των πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να είναι όσα είναι νομικώς ικανά και αναγκαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος, η προστασία του οποίου ζητείται και τα οποία πρέπει να αναφέρονται με τέτοια σαφήνεια, ώστε να εξατομικεύουν την επίδικη έννομη σχέση και να μην καταλείπεται αμφιβολία περί της αξιώσεως, η οποία απορρέει από αυτά, είναι απαραίτητη για να υπάρχει η δυνατότητα, το μεν δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της αγωγής και να διατάξει τις δέουσες αποδείξεις, ο δε εναγόμενος να μπορεί να αμυνθεί κατά της αγωγικής αξιώσεως που θεμελιώνεται επ' αυτών.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της από 17-6-2009 αγωγής του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου, ο τελευταίος, εκθέτει: Ότι δυνάμει σύμβασης που κατήρτισε με τον πρώτο των εναγομένων και ήδη πρώτο των αναιρεσειόντων ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει τις περιγραφόμενες στην αγωγή ηλεκτρολογικές εργασίες σε ξενοδοχείο το οποίο αρχικά εκμεταλλευόταν ο ίδιος ,ως ατομική επιχείρηση, αντί της αναφερόμενης συμφωνηθείσας μεταξύ τους, αμοιβής.

Ότι μετέτρεψε (ο πρώτος εναγόμενος) την ατομική του επιχείρηση σε ανώνυμη εταιρία, την δεύτερη δηλαδή των εναγομένων και ήδη δεύτερη των αναιρεσειόντων, στο όνομα της οποίας του ζήτησε (ο πρώτος των εναγομένων) την έκδοση των σχετικών τιμολογίων της αμοιβής του, πράγμα που αυτός έπραξε και Ότι εκτέλεσε και παρέδωσε στον πρώτο των εναγομένων το έργο που είχε αναλάβει.

Με βάση το ανωτέρω ιστορικό, ζητεί να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, καθένας εις ολόκληρον, να του καταβάλουν το ποσό των 29.933,81 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής ,το οποίο αντιστοιχεί στο υπόλοιπο της οφειλόμενης για την εκτέλεση του έργου συμφωνηθείσας αμοιβής του. Με βάση το ανωτέρω περιεχόμενο της αγωγής, δεν εκτίθενται περιστατικά που να θεμελιώνουν την παθητική νομιμοποίηση της δεύτερης των εναγομένων ανώνυμης εταιρίας και να δικαιολογούν κατά νόμο την ασκούμενη με την ένδικη αγωγή αξίωση του ενάγοντος της υποχρέωσής της να του καταβάλει το προαναφερθέν αιτούμενο ποσό.

Μόνη η αναφορά της έκδοσης από τον τελευταίο των σχετικών τιμολογίων στο όνομά της ,μετά από σχετικό αίτημα του πρώτου των εναγομένων ,δεν αρκεί για να θεμελιώσει την παθητική της νομιμοποίηση εφόσον η επίκληση του περιστατικού αυτού και αληθούς υποτιθέμενου δεν την καθιστά υπόχρεη για την καταβολή της αμοιβής που οφείλεται στα πλαίσια της επικαλούμενης σύμβασης μεταξύ του ενάγοντος και του πρώτου των εναγομένων.

Ειδικότερα, δεν εκτίθενται γεγονότα που να μπορούν να στοιχειοθετήσουν την προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 477ΑΚ σωρευτική αναδοχή χρέους, που προϋποθέτει σύμβαση μεταξύ του δανειστή και του τρίτου, ο οποίος αναλαμβάνει την εκπλήρωση ξένου χρέους, και εν προκειμένω σύμβαση μεταξύ του ενάγοντος και της δεύτερης των εναγομένων, ή έστω, σύμβαση μεταξύ παλαιού και νέου οφειλέτη, εν προκειμένω μεταξύ των εναγομένων, από την οποία να προκύπτει η βούλησή τους για σύναψη γνήσιας σύμβασης υπέρ τρίτου, ήτοι του ενάγοντος.

Εξάλλου, δεν εκτίθεται στην ένδικη αγωγή, σύναψη σύμβασης μεταξύ των εναγομένων, με την οποία να μεταβιβάστηκε η περιουσία ή η επιχείρηση του πρώτου στην δεύτερη, ώστε να μπορεί να στοιχειοθετηθεί παθητική νομιμοποίηση της τελευταίας από τη διάταξη του άρθρου 479ΑΚ. Περαιτέρω,δεν νομιμοποιείται ο ενάγων να ασκήσει κατά της δεύτερης των εναγομένων τα από την καταρτισθείσα με τον πρώτο των εναγομένων σύμβαση δικαιώματά του ,με την επίκληση της μετατροπής της ατομικής επιχείρησης του τελευταίου σε αυτή, που είναι εταιρία, αφού δεν νοείται μετατροπή ατομικής επιχείρησης σε ανώνυμη εταιρία, αλλά πρόκειται για ίδρυση νέας εταιρίας.

Επομένως, παρά το νόμο το Εφετείο δεν κήρυξε απαράδεκτη λόγω αοριστίας την αγωγή ως προς τη θεμελίωση της παθητικής νομιμοποίησης της δεύτερης των αναιρεσειόντων και απέρριψε το σχετικό λόγο της έφεσής της με τον οποίο επανέφερε τον και ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προβληθέντα και απορριφθέντα, περί αοριστίας, ισχυρισμό της και είναι βάσιμος ο δεύτερος από το άρθρο 559αριθμ.14ΚΠολΔ κύριος λόγος της κρινόμενης αίτησης.

Περαιτέρω, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, τα ακόλουθα, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία, μέρος, στο πλαίσιο της διερεύνησης της κρινόμενης αίτησης του πρώτου των αναιρεσειόντων:" : Ο ενάγων... (ήδη αναιρεσίβλητος) συνήψε, στο πλαίσιο της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, με τον πρώτο εναγόμενο (ήδη πρώτο των αναιρεσειόντων), αρχικά προφορική συμφωνία τον Φεβρουάριο του 2007 η οποία στη συνέχεια,...,περιεβλήθη τον έγγραφο τύπο δια του από 14-1-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού σύμβασης έργου, δυνάμει της οποίας ανέλαβε να προβεί σε εργασίες κατασκευής ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων στη νέα πτέρυγα (Κτίριο 2) του, κείμενου στη ..., ξενοδοχείου με την επωνυμία "...", η εκμετάλλευση του οποίου, μέχρι και τότε, ήταν αντικείμενο εργασιών της ατομικής επιχείρησης που διατηρούσε ο πρώτος εναγόμενος.

Ειδικότερα, ο ως άνω ενάγων ανέλαβε να διενεργήσει το σύνολο των εργασιών κατασκευής των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, στη νεοανεγερθείσα πτέρυγα του ξενοδοχείου, που αποτελείτο από υπόγειο (με χώρο αναζωογόνησης SPA, εσωτερική πισίνα - τζακούζι, αποδυτήρια και τουαλέτες), ισόγειο (με τραπεζαρία και ένα βοηθητικό χώρο κουζίνας) και πρώτο όροφο (με επτά δωμάτια με μπάνιο και πατάρι - σουίτες λουξ).

Η συμφωνηθείσα αμοιβή ορίσθηκε στο ποσό των 46.000 ευρώ, που αναλύετο στο συνολικό κόστος εργασιών ηλεκτρικής εγκατάστασης για το υπόγειο και ισόγειο ποσού 25.000ευρώ και στο συνολικό κόστος εργασιών ηλεκτρικής εγκατάστασης για τον πρώτο όροφο ποσού 21.000 ευρώ, πλέον ποσού 5.980 ευρώ (46.000 Χ 13%) που αναλογούσε στον ΦΠΑ, ήτοι στο συνολικό ποσό των 51.980 ευρώ.

Η πληρωμή αυτής συμφωνήθηκε να γίνει σταδιακά με την πρόοδο των εργασιών,... ενώ ο χρόνος εξόφλησης του συνολικού τιμήματος κατασκευής της ως άνω εργολαβίας ορίσθηκε σε τρεις μήνες από τη βεβαιωμένη περαίωση των εργασιών και ως χρόνος παράδοσης του ανωτέρω έργου ορίσθηκε η 31-5-2008....Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι καίτοι στην ως άνω αρχικά προφορική και στη συνέχεια (14-1-2008) έγγραφη σύμβαση έργου, συμβαλλόμενοι ήταν οι πρώτος των εναγομένων ..., εντούτοις συμφωνήθηκε μεταξύ τους τα κατωτέρω αναφερόμενα τιμολόγια πώλησης αγαθών που θα εξέδιδε ο τελευταίος ως απόδειξη των προσφερθεισών εργασιών του να εκδίδονται στο όνομα της δεύτερης των εκεί εναγομένων, (ήδη δεύτερης των αναιρεσειόντων) προκειμένου αυτή να τα προσάγει στην υπό του ν. 3299/2004, στις διατάξεις του οποίου είχε υπαχθεί, προβλεπόμενη επιτροπή, να αποδείξει δια τούτων την εκ μέρους της καταβολή των στα τιμολόγια αναγραφομένων ποσών και να λάβει την αναγόμενη σε ποσοστό 42% επί των δαπανών της, υπό του νόμου τούτου προβλεπόμενη επιχορήγηση.

Ακολούθως, ο ανωτέρω ενάγων, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετατροπής της μέχρι τότε ατομικής επιχείρησης του πρώτου εναγομένου που είχε αντικείμενο εργασιών την εκμετάλλευση του ως άνω ξενοδοχείου στην δεύτερη εναγόμενη ανώνυμη εταιρεία με όμοιο αντικείμενο εργασιών, η οποία (μετατροπή) ολοκληρώθηκε με τη δημοσίευση περίληψης του καταστατικού της στο υπ' αριθ. 11912/20-10-2008 ΦΕΚ (τ.

ΑΕ και ΕΠΕ), εξέδωσε τα κάτωθι αναφερόμενα τιμολόγια πώλησης αγαθών στο όνομα της δεύτερης των εναγομένων, ήτοι... Περαιτέρω, προς συμμόρφωση με τον σχετικό υπό στοιχ. 4 όρο του από 14-1-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, περί σταδιακής πληρωμής της εργολαβικής αμοιβής με την πρόοδο των εργασιών, η πληρωμή, για το εν τέλει περατωθέν και παραδοθέν τον Απρίλιο του 2008 έργο, γίνονταν με μεταχρονολογημένες επιταγές μικρών ποσών που αφορούσαν έναντι εργασιών που είχαν ήδη εκτελεστεί.

Για το λόγο αυτό δόθηκαν στον ως άνω ενάγοντα συνολικά οι κάτωθι 24 τραπεζικές επιταγές, εκ των οποίων οι πρώτες υπό στοιχ. 1 έως και 23 ήταν προσωπικές τραπεζικές επιταγές του πρώτου εναγομένου, ενώ η τελευταία υπό στοιχ. 24 εκδόθηκε στο όνομα της δεύτερης των εναγομένων, συνολικού δε ποσού όλων αυτών 42.060 ευρώ, το ποσό των οποίων και πληρώθηκε σε αυτόν, εξοφλούμενος τούτος μόνο εν μέρει...από την ως άνω συνολική αμοιβή του ποσού 51.980 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ.

Οι επιταγές αυτές ήταν : 1...Μάλιστα, όλες οι ανωτέρω, και μόνον αυτές, υπό στοιχ. 1 έως και 23 τραπεζικές επιταγές εμπεριέχονται και στην από 5-4-2008 εκτυπωμένη κατάσταση επιταγών που δόθηκε στον ως άνω ενάγοντα...Πέραν των ανωτέρω επιταγών ουδεμία άλλη δόθηκε στον ως άνω ενάγοντα προς εξόφληση της, δυνάμει του από 14- 1-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, εργολαβικής του αμοιβής.

Συγκεκριμένα και όσον αφορά τον ισχυρισμό των εναγόμενων ..., n έκδοση της αριθ. ...3337- 8 δίγραμμης τραπεζικής επιταγής της ….. ποσού 20.000 ευρώ με ημερομηνία έκδοσης την 27-3-2008, στην οποία ο ενάγων ..., προσερχόμενος αυθημερόν στο υποκατάστημα της … στη … κατόπιν τηλεφωνικής κλήσεως, έθεσε την σφραγίδα της επιχείρησής του και την υπογραφή του στη θέση της πρώτης οπισθογράφησης, δεν συνοδεύτηκε από την είσπραξη του ποσού αυτού από τον τελευταίο, καίτοι στην προσκομιζόμενη, από 27-3-2008 βεβαίωση του ως άνω υποκαταστήματος αναφέρεται ότι η δίγραμμη αυτή επιταγή εξοφλήθηκε την ίδια μέρα στο υποκατάστημα, δεν αναφέρεται, σε αντιδιαστολή με τις λοιπές όμοιες βεβαιώσεις που προσκομίζονται από τους εναγόμενους, το πρόσωπο στο οποίο εξοφλήθηκε, αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι εξέδιδαν, μεταξύ των λοιπών τραπεζικών επιταγών που πράγματι εξοφλούντο, και δίγραμμες επιταγές τις οποίες οι αποδέκτες τους τις οπισθογραφούσαν και δεν τις εισέπρατταν.

Τούτο συνέβαινε καθώς οι εναγόμενοι προσκόμιζαν στη Γενική Διεύθυνση Σχεδιασμού και Ανάπτυξης της Περιφέρειας Β. Αιγαίου, μαζί με τα λοιπά παραστατικά που προβλέπονται στο άρθρο 1 παρ. 8 της ΥΑ ….116/2005, αντίγραφο των δίγραμμων επιταγών, οι οποίες προσφέρουν αυξημένη πίστη στις συναλλαγές σε σχέση με τις λοιπές, εξοφλούμενες, που δύνανται ευχερέστερα να γίνουν αντικείμενο κλοπής ή πλαστογραφίας, προκειμένου να πιστοποιηθεί η ολοκλήρωση της επένδυσης και να εισπραχθεί το ποσό της επιχορήγησης.

Εξάλλου, η επίδικη δίγραμμη επιταγή δεν εμπεριέχετο στην προαναφερθείσα από 5-4-2008 εκτυπωμένη κατάσταση επιταγών που δόθηκε στον ως άνω ενάγοντα προς απόδειξη της μέχρι τότε εξοφλήσεως σε τούτον του μέρους της αμοιβής του, ανερχομένου στο αναγραφόμενο επ' αυτής ποσό των 39.460 ευρώ. Επίσης, μόνη η προσκόμιση από τους ενάγοντες...της από 27-3-2008 απόδειξης είσπραξης της ….

του ποσού των 20.000 ευρώ το οποίο τοποθετήθηκε από την Μ. Μ. ως αντιπρόσωπο του πρώτου ενάγοντος στον υπ' αριθ. ...3378 τραπεζικό του λογαριασμό δεν δύναται, άνευ προσκομίσεως από τον δικαιούχο του προαναφερθέντος λογαριασμού στο οποίο εσύρετο η ως άνω δίγραμμη επιταγή, του υπ' αριθ. 30 παραστατικού της τράπεζας από το οποίο φαίνεται το πρόσωπο που εισέπραξε το ποσό της επιταγής, να αποδείξει ότι το ποσό των 20.000 ευρώ εισπράχθηκε από τον εναγόμενο της αυτής αγωγής...

Επομένως, προέκυψε ότι στον ενάγοντα... οφείλεται ως υπόλοιπο της αμοιβής του για τις εργασίες που αυτός έφερε εις πέρας δυνάμει του από 14-1-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, το ποσό των 9.920 (51.980- 42.060) ευρώ.". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο ακολούθως, απέρριψε τις από 6-11-2014 και 10-3- 2015 εφέσεις των αναιρεσειόντων και αναιρεσίβλητου αντίστοιχα κατά της 355/2014 απόφασης του Πρωτοβαθμίου (Μονομελούς - Πρωτοδικείου Μυτιλήνης) Δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η προαναφερθείσα αγωγή του αναιρεσίβλητου στον οποίον είχαν υποχρεωθεί οι αναιρεσείοντες να καταβάλουν καθένας εις ολόκληρον το ανωτέρω ποσό των 9.920 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοσή της.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559αριθμ.8ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος και έχοντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη. "Πράγματα" δε, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος καθώς και οι κύριοι ή πρόσθετοι λόγοι έφεσης που αφορούν αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή της ένστασης ή μη έχοντα αυτοτέλεια επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.ΑΠ3/1997,ΑΠ851/2015).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 562§2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, έκτος αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης είχε προταθεί στο δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα ότι είχε προταθεί νόμιμα. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει σημασία, γιατί, στην περίπτωση αυτή, το δικαστήριο παραβίασε μεν το νόμο, λόγος, όμως, αναίρεσης δεν μπορεί να ιδρυθεί, αν ο σχετικός ισχυρισμός δεν είχε προταθεί νόμιμα από το διάδικο, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562§2 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, αν ο αναιρεσείων είχε ηττηθεί στον πρώτο βαθμό, η νόμιμη επαναφορά του εν λόγω ισχυρισμού στο Εφετείο, πριν από την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, πρέπει να γίνεται μόνο με λόγο έφεσης ή πρόσθετο λόγο έφεσης. Με τα δεδομένα αυτά, πρέπει ο ισχυρισμός να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, να αναφέρεται δε και ο χρόνος και τρόπος πρότασής του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος.

Όπως δε περαιτέρω προκύπτει από την αμέσως πιο πάνω διάταξη, το καθιερούμενο απαράδεκτο αναφέρεται σε όλους τους προβλεπόμενους από τη διάταξη του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγους αναίρεσης (ΑΠ 49/2014, 142/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με τον πρώτο κύριο λόγο της κρινόμενης αίτησης τους, από το άρθρο 559αριθμ.8ΚΠολΔ,αφού εκθέτουν, ότι ως εναγόμενοι στην προεκτεθείσα αγωγή του αντιδίκου τους, είχαν προβάλει την ένσταση πλήρους εξόφλησης της οφειλής ,ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε μεν εν μέρει την ένστασή τους, την απέρριψε όμως όσον αφορά στην καταβολή του ποσού των 20.000 ευρώ που αντιστοιχεί στην έκδοση στις 27-3-2008 της ...3337-8 δίγραμμης τραπεζικής επιταγής, η οποία το δικαστήριο δέχθηκε, ότι δεν εισπράχθηκε από τον αναιρεσίβλητο "καίτοι στην από 27-3- 2008 βεβαίωση του υποκαταστήματος της … αναφέρεται ότι η δίγραμμη αυτή επιταγή εξοφλήθηκε την ίδια μέρα στο υποκατάστημα...", ότι με την έφεσή τους παραπονέθηκαν για εσφαλμένη σχετικώς εκτίμηση των αποδείξεων και ζήτησαν να γίνει δεκτή η ένσταση εξόφλησης και ως προς το αναφερόμενο στην ανωτέρω επιταγή ποσό, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε τον ανωτέρω λόγο έφεσης, δεχόμενη και αυτή, μεταξύ άλλων ότι " καίτοι στην προσκομιζόμενη από 27-3-2008 βεβαίωση του ως άνω υποκαταστήματος αναφέρεται ότι η δίγραμμη αυτή επιταγή εξοφλήθηκε την ίδια μέρα στο υποκατάστημα, δεν αναφέρεται σε αντιδιαστολή με τις λοιπές όμοιες βεβαιώσεις.,.το πρόσωπο στο οποίο εξοφλήθηκε...μόνη η προσκόμιση από τους ενάγοντες,..της από 27-3-2008 απόδειξης είσπραξης του ….

του ποσού των 20.000 ευρώ ...δεν δύναται άνευ προσκομίσεως από τον δικαιούχο του προαναφερθέντος λογαριασμού στον οποίο εσύρετο η ως άνω δίγραμμη επιταγή, του υπ'αριθμ.30 παραστατικού της τράπεζας από το οποίο φαίνεται το πρόσωπο που εισέπραξε το ποσό της επιταγής να αποδείξει ότι το ποσό των 20.000 ευρώ εισπράχθηκε...", μέμφονται το Εφετείο, ότι με τις ανωτέρω παραδοχές του έλαβε υπόψη πράγμα, ήτοι ισχυρισμό περί εικονικότητας της προαναφερθείσας από 27-3-2008 απόδειξης καταβολής του ανωτέρω ποσού, καίτοι δεν είχε προβληθεί παραδεκτά από τον αναιρεσίβλητο με την καταχώριση του στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ούτε είχε επαναφερθεί και ενώπιον του.

Ο ανωτέρω λόγος είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι οι αναιρεσείοντες, που είχαν ηττηθεί από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με τις ίδιες σχετικώς παραδοχές, δεν εκθέτουν στην κρινόμενη αίτησή τους ότι είχαν προβάλει την κατ'αυτούς πλημμέλεια της απαράδεκτης, δηλαδή, προβολής της (κατ'αυτούς) αντένστασης εκ μέρους του αντιδίκου τους, συνισταμένης σε ισχυρισμό περί εικονικότητας, ενώπιον του Εφετείου με λόγο έφεσης, κάτι που όπως προκύπτει και από την επισκόπηση του σχετικού τους δικογράφου, δεν είχαν πράξει.

Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος λόγος είναι και αβάσιμος, εφόσον ο ισχυρισμός αυτός (που σε κανένα στάδιο της δίκης ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας αναφέρθηκε ως ισχυρισμός εικονικότητας), δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την προαναφερθείσα έννοια του άρθρου 559 αριθμ.8 ΚΠολΔ, αλλά συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της ένστασης των αναιρεσειόντων περί εξόφλησης της οφειλής τους.

Κατ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει: Α) Η κρινόμενη αίτηση κατά το μέρος που ασκείται από τον πρώτο των αναιρεσειόντων, να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο τελευταίος, λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ. 176,183ΚΠ0λΔ)κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό και Β) Να γίνει δεκτός ο αναφερόμενος στην αρχή της παρούσας λόγος αναίρεσης της δεύτερης των αναιρεσειόντων, ενώ παρέλκει η εξέταση του πρόσθετου λόγου αναίρεσης που πλήττει επίσης την παθητική της νομιμοποίηση και να αναιρεθεί ως προς αυτή, η προσβαλλόμενη απόφαση .Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, πρέπει να κρατηθεί και να δικαστεί από το παρόν Δικαστήριο (αρθρ.580παρ.3εδ.α), να ερευνηθεί η ασκηθείσα από 6 Νοεμβρίου 2014 έφεση των αναιρεσειόντων,να γίνει δεκτή κατά το μέρος που απέρριψε τον περί αοριστίας της αγωγής σχετικό λόγο της δεύτερης των αναιρεσειόντων,να εξαφανιστεί η 335/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης κατά το μέρος που δέχθηκε την από 17 Ιουνίου 2009 αγωγή του αναιρεσίβλητου κατά της δεύτερης των αναιρεσειόντων, η οποία πρέπει να απορριφθεί. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα των παραβόλων που καταβλήθηκαν τόσο για την άσκηση της ανωτέρω έφεσης όσο και της κρινόμενης αίτησης (άρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του στα δικαστικά της έξοδα όλων των βαθμών (αρθρ.176,183ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27 Ιανουαρίου 2018 αίτηση (και τον από 4 Δεκεμβρίου 2018 πρόσθετο αυτής λόγο) του Ε. Β. για αναίρεση της 134/2017 απόφασης Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τον ανωτέρω αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) ευρώ.

Αναιρεί την ανωτέρω(134/2017) απόφαση κατά το μέρος που αφορά την αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...".

Κρατεί και δικάζει την υπόθεση ως προς την τελευταία.

Δέχεται την από 6 Νοεμβρίου 2014 έφεση κατά της 355/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Εξαφανίζει την ανωτέρω απόφαση, κατά το ίδιο μέρος.

Κρατεί και δικάζει την από 17 Ιουνίου 2009 αγωγή του αναιρεσίβλητου κατά το σκέλος της που στρέφεται κατά της δεύτερης των εναγομένων-αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας.

Απορρίπτει την αγωγή κατ'αυτό το σκέλος.

Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία των παραβόλων, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, όλων των βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων επτακοσίων(3.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Ιουλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ