Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and upholds labor contract validity despite missing police permit.

Απόφαση 892 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 892/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Χρήστο Αλεξόπουλο και Ειρήνη Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΑΘΗΝΑ ΕΠΕ", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα. Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου:....., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άρη Τσαβδαρίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-4-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2730/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 8206/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-5-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 6-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή, από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου Κρήτης δικαστικού επιμελητή ...... προκύπτει, ότι με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα κυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για τη συζήτηση αυτής κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε δήλωση παραστάσεως κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 3 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτής.

Επειδή, κατά το άρθρο 167 του β.δ. της 31-12-1957/20-1-1958 "περί κωδικοποιήσεως διατάξεων αφορωσών το Σώμα της Αστυνομίας Πόλεων", με διάταγμα, που προκαλείται από τον Υπουργό Εσωτερικών, θέλουν κανονισθεί εκείνα που αφορούν την παροχή αδείας για την ίδρυση ή διατήρηση 1) καταστημάτων πωλήσεως ή καταναλώσεως μεθυστικών ποτών ή φαρμάκων ή άλλων τέτοιων ουσιών και 2) τόπων δημόσιας διασκέδασης ή εξυπηρέτησης του κοινού, στα οποία πωλούνται ή καταναλώνονται τρόφιμα, ποτά ή αναψυκτικά.

Εις εκτέλεση της εν λόγω εξουσιοδοτικής διατάξεως εκδόθηκε το π.δ. 180/1979 "περί των όρων ιδρύσεως και λειτουργίας καταστημάτων πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών και κέντρων διασκεδάσεως", το οποίο στο άρθρο 4 παρ. 1 αυτού διαλαμβάνει ότι απαγορεύεται η εργασία με οποιαδήποτε ιδιότητα στα κέντρα διασκεδάσεως και καταστήματα, που αναφέρονται στο άρθρο 1 παρ. 1 αυτού, χωρίς άδεια της αστυνομικής Αρχής, ενώ στο άρθρο 4 παρ. 2 αυτού καθορίζει τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις χορήγησης της ως άνω άδειας και στο άρθρο 4 παρ. 3 αυτού προβλέπει ποινικές κυρώσεις για όσους απασχολούν προσωπικό χωρίς την ανωτέρω άδεια.

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται ότι το εν λόγω π.δ. 180/1979, όπως ισχύει ήδη μετά και τις τροποποιήσεις του με τα π.δ. 231/1989, 552/1989 και 457/1990, αναφέρεται κυρίως στους όρους λειτουργίας των ως άνω καταστημάτων και κέντρων διασκέδασης και ορίζει τις προϋποθέσεις χορήγησης άδειας λειτουργίας αυτών από την αρμόδια αστυνομική Αρχή και ως προς αυτό το σημείο βρίσκεται εντός των ορίων της νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως του άρθρου 167 ψηφ. 1 αριθμ. 2 του β.δ.

της 31-12-1957/20-1-1958. Κατά το μέρος όμως, κατά το οποίο με το εν λόγω άρθρο (4 παρ. 1 του π.δ. 180/1979) θεσπίζεται απαγόρευση εργασίας με οποιαδήποτε ιδιότητα σε κέντρα διασκέδασης χωρίς άδεια της αστυνομικής Αρχής, κείται τούτο εκτός νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως, αφού η εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 167 του ανωτέρω β.δ.

της 31-12-1957/20-1-1958 παρέχει τέτοια εξουσιοδότηση μόνο καθόσον αφορά την ίδρυση ή διατήρηση κέντρων διασκέδασης και όχι για την παροχή εργασίας σ' αυτά, πράγμα που είναι διαφορετικό από τη λειτουργία ή διατήρηση των εν λόγω κέντρων. Κατόπιν αυτών το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, είναι έγκυρη η σύμβαση εργασίας του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου στο κέντρο διασκεδάσεως με το διακριτικό τίτλο "....", που βρίσκεται στο ....και εκμεταλλεύεται η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν εφοδιασμένος με άδεια της αρμόδιας αστυνομικής Αρχής, προκειμένου να εργασθεί με την ιδιότητά του ως μουσικού (κιθαρίστα) στην ορχήστρα του εν λόγω κέντρου και στη συνέχεια δέχθηκε κατά ένα μέρος την ένδικη Αγωγή κατά τα αιτήματά της περί καταβολής αποδοχών υπερημερίας, αποδοχών λόγω μη λήψεως αδείας και επιδόματος αδείας για το χρονικό διάστημα από 10-1-2000 μέχρι 30-4-2000, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και εκείνες των άρθρων 174, 180 Α.Κ.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-5-2000 αίτηση της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΑΘΗΝΑ ΕΠΕ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 8206/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ