Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to prior withdrawal of the appeal request.

Απόφαση 891 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 891/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.53/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστου Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπος Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Απριλίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Σ. Κ. του Δ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ.359/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Αυγούστου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 934/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Δασούλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα με αριθμό 180/27-11-2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1 και 475 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο διάδικος μπορεί να παραιτηθεί από το ένδικο μέσο που έχει ασκήσει, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος και αν αυτός κρατείται στη φυλακή σ’ εκείνον που τη διευθύνει.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 18 του ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, που αυτή προβλέπει, όπως είναι και η άσκηση του ένδικου μέσου εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται καθώς και η νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο, ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ένδικου μέσου ως απαραδέκτου.

Η δε παραίτηση από του ενδίκου μέσου, ως λόγος κηρύξεως αυτού απαραδέκτου, δεν τελεί σε σχέση επικουρικότητας ως προς τον επαγόμενον την αυτή έννομη συνέπεια λόγο της άσκησης του ένδικου μέσου εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, χωρίς τούτο να προβλέπεται (Ολ.ΑΠ 5/2006). Κατά λογική συνέπεια, αν ο διάδικος παραιτήθηκε νομότυπα από κάποιο ένδικο μέσο κατά αποφάσεως ή βουλεύματος που αυτός έχει ασκήσει, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω της παραιτήσεως αυτής, ασχέτως συνδρομής και του ετέρου, αμέσως προηγουμένως αναφερόμενου λόγου.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, Σ. Κ. του Δ., κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, με την με αρ. 359/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, που δίκασε ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κηρύχθηκε ένοχος για διακίνηση ναρκωτικών, αντίσταση κατά της αρχής, επικίνδυνη σωματική βλάβη και παράνομη οπλοφορία και του επιβλήθηκε συνολική ποινή καθείρξεως δεκατεσσάρων (14) ετών και τεσσάρων (4) μηνών και συνολική χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων (15.300,00) ευρώ.

Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο ίδιος την με αρ.147/2015 από 28-8-2015 αναίρεση, με δήλωση του ενώπιον του διευθυντή του ανωτέρω Καταστήματος Κράτησης, από την οποία, αναίρεση, παραιτήθηκε νομότυπα στις 7-9-2015, με δήλωση του ενώπιον του αυτού πάντα διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, παραίτηση για την οποία συντάχθηκε η με αρ. 151/2015 συναφής έκθεση, που υπογράφεται απ’ αυτόν και τον συντάξαντα αυτήν διευθυντή.

Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη νομική σκέψη, η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη εξ αυτού του λόγου ασχέτως και της συνδρομής και του από το άρθρο 504 ΚΠΔ λόγου, επειδή δηλαδή η αναίρεση στρέφεται κατά αποφάσεως που όπως απαγγέλθηκε προσβαλλόταν με έφεση. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνεται ν’ απορριφθεί η από 28-8-2015, με αρ. εκθέσεως 147/2015, αίτηση του Σ. Κ. του Δ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, για αναίρεση της με αρ. 359/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης και Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Η. Πλιώτας"

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι εστάλη κλήση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1 και 475 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, ο διάδικος μπορεί να παραιτηθεί από το ασκηθέν ένδικο μέσο, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος και αν αυτός κρατείται στη φυλακή σ’ εκείνον που τη διευθύνει.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 18 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο, που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις, που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση, που ο νόμος ρητά προβλέπει, ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, υστέρα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, που αυτή προβλέπει, όπως είναι και η άσκηση του ένδικου μέσου, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις για την άσκησή του καθώς και η νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο, ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ένδικου μέσου ως απαραδέκτου.

Η δε παραίτηση από το ένδικο μέσο, ως λόγος κήρυξης αυτού απαραδέκτου, δεν τελεί σε σχέση επικουρικότητας ως προς τον επαγόμενο την ίδια έννομη συνέπεια λόγο της άσκησης του ενδίκου μέσου κατά απόφασης ή βουλεύματος, χωρίς τούτο να προβλέπεται [ΑΠ 6/2005 τακτ. ολομ. σε συμβ.]. Κατά λογική συνέπεια, αν ο διάδικος παραιτήθηκε νομότυπα από κάποιο ένδικο μέσο κατά απόφασης ή βουλεύματος, που αυτός έχει ασκήσει, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω της παραίτησης αυτής, ασχέτως συνδρομής και του άλλου λόγου, που αμέσως προηγουμένως αναφέρεται.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων Σ. Κ. του Δ., κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, με την υπ’ αριθμό 359/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, που δίκασε ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κηρύχθηκε ένοχος για διακίνηση ναρκωτικών, αντίσταση κατά της αρχής, επικίνδυνη σωματική βλάβη και παράνομη οπλοφορία και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης δεκατεσσάρων (14) ετών και τεσσάρων (4) μηνών και συνολική χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων τριακοσίων (15.300,00) ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής ο τελευταίος άσκησε με δήλωση την με αριθμό 147/2015 από 28-8-2015 αναίρεση, την οποία υπέβαλε ενώπιον του Διευθυντή του ανωτέρω Καταστήματος Κράτησης, πλην όμως, με νέα δήλωση αυτού ενώπιον του ίδιου πάντοτε Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων παραιτήθηκε από αυτή νομότυπα στις 7-9-2015 και προς βεβαίωση της πράξης του αυτής συντάχθηκε η με αριθμό 151/2015 συναφής έκθεση, που υπογράφεται απ’ αυτόν και τον συντάξαντα αυτήν Διευθυντή του παραπάνω Καταστήματος Κράτησης.

Συνεπώς, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην παραπάνω νομική σκέψη, η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη εξ αυτού του λόγου, ανεξάρτητα από τη συνδρομή και του προκύπτοντος από το άρθρο 504 ΚΠοινΔ λόγου, ως εκ του ότι, η αναίρεση στρέφεται κατ’ απόφασης, η οποία όπως απαγγέλθηκε, υπέκειτο σε έφεση. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη για τον προαναφερόμενο λόγο και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αρ. εκθ. 147/2015 από 28 Αυγούστου 2015 αίτηση του Σ. Κ. του Δ. για αναίρεση της 359/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ